Η διαχείριση της κρίσης στην Κύπρο σε σχέση με προσεγγίσεις άλλων χωρών

Η οικονομική κρίση στην Κύπρο ξεκίνησε στο μέσο της προηγούμενης διακυβέρνησης και, άσχετα αν σταμάτησε η ύφεση από πέρσι, οι συνθήκες οικονομικής κρίσης συνεχίζονται ώς τις μέρες μας. Η διαχείριση της κρίσης έγινε αντικείμενο έντονης κριτικής, αλλά σπάνια αντιπαρατέθηκαν παραδείγματα διαχείρισης από άλλες χώρες που, παρ' όλες τις διαφορετικές αφετηρίες, θα έβαζε τον πολίτη σε μια πιο ενδυναμωμένη θέση αξιολόγησης.

Αν ξεκινήσουμε από τη διαχείριση της κρίσης στα πρώιμα στάδιά της, ένα καλό παράδειγμα είναι η διαχείριση της κρίσης από τις Η.Π.Α. το 2008, που κρίθηκε επιτυχής, παρ' όλο που η χώρα έφτασε σε σημείο κινδύνου για τα δημοσιονομικά της λίγο αργότερα, κάτι που πάλι διαχειρίστηκε επιτυχώς.

Οι μέθοδοι των Η.Π.Α. ήταν αυτό που ο νυν Υπουργός Οικονομικών Τζ. Λιου χαρακτήρισε ως «δυναμική δράση». Οι δράσεις αυτές συνιστούσαν ισχυρά κεντρίσματα στον δημοσιονομικό τομέα με συνδυασμό ελέγχου των δαπανών της κυβέρνησης και προσωρινή μείωση του φόρου εισοδήματος, με στόχο την ενίσχυση της οικονομικής δυνατότητας του μέσου εργαζομένου.

Όπως και να ΄χει η χωρίς διακοπή αύξηση στη δημιουργία νέων εργασιών που παρατηρήθηκε είναι μια άμεση επιβεβαίωση ότι οι κινήσεις αυτές ήταν προς τη σωστή κατεύθυνση. Στην Κύπρο την αντίστοιχη περίοδο δεν υπάρχει σημαντική αλλαγή στην πολιτική.

Όσον αφορά τη διαχείριση της κρίσης στην επόμενη φάση της, που αντιστοιχεί στην παρούσα διακυβέρνηση, ένα καλό παράδειγμα είναι η Ιταλία. Η χώρα αυτή βγήκε από την ύφεση όπως και η Κύπρος το 2015 (ISTAT) και οι διαχείριση θυμίζει σε έναν βαθμό τη δική μας προσέγγιση, που η Κυβέρνηση, ωστόσο, είναι φειδωλή στην ξεκάθαρη διατύπωσή της.

Συγκεκριμένα, η πολιτική είχε δύο σκέλη: την έξοδο από την ύφεση από τη μια και την κάθαρση του επιχειρηματικού περιβάλλοντος και της υπερφόρτωσης των κρατικών εξόδων από την άλλη. Η μέθοδος που χρησιμοποιήθηκε από την Κυβέρνηση που ανέλαβε το 2014 ήταν η συστηματική μείωση των αχρείαστων γραφειοκρατικών διαδικασιών, ενώ πιο τολμηρές μεταρρυθμίσεις, όπως η βελτίωση της δημόσιας διοίκησης και του δικαστικού συστήματος, δεν προωθήθηκαν τόσο άμεσα. Η χώρα ευελπιστεί για επιστροφή της εμπιστοσύνης στους καταναλωτές, επιχειρήσεις και επενδυτές, όπως και η Κύπρος.

Συμπερασματικά, φαίνεται ότι η αποτελεσματική διαχείριση, σε διάφορους βαθμούς, είναι ένα πράγμα υπαρκτό, κι ότι η διαχείριση από τις κυβερνήσεις παίζει σημαντικό ρόλο, κάτι που συχνά αφήνεται να θεωρηθεί ερωτηματικό μπροστά στη θεωρία ότι οι εξωτερικοί παράγοντες είναι πολύ πιο ισχυροί από οποιαδήποτε εσωτερική διαχείριση.

ΦΙΛΙΠΠΟΣ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ
Εκπαιδευτικός