Στις 7 Μαΐου του 1986, η Στεάουα έκανε τη μεγαλύτερη έκπληξη σε τελικό Κυπέλλου Πρωταθλητριών, κερδίζοντας στα πέναλτι την Μπαρσελόνα σε ισπανικό έδαφος

Ο σχετικά άγνωστος Χέλμουντ Ντουκαντάμ έγινε ο ήρωας του τελικού, αποκρούοντας και τα τέσσερα πέναλτι των παικτών της Μπαρσελόνα

Εδώ και τρεις μέρες ξέρουμε τους δύο φιναλίστ του Τσάμπιονς Λιγκ. Ρεάλ εναντίον Ατλέτικο. Εμφύλιος της Μαδρίτης, ρεβάνς μετά από δύο χρόνια. Τεράστιο ενδιαφέρον. Θα μας απασχολεί σχεδόν καθημερινά, μέχρι τη στιγμή που οι δύο ομάδες θα αναμετρηθούν στο Μιλάνο. Γενικά, ο εκάστοτε τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών τραβά τα φώτα της δημοσιότητας. Ακόμη και πριν από τη δημιουργία του Τσάμπιονς Λιγκ (με το καθεστώς των ομίλων). Τότε οι τηλεοπτικές μεταδόσεις ήταν σαφώς λιγότερες (όπως και οι αγώνες φυσικά), οπότε ένα μεγάλο ποδοσφαιρικό παιχνίδι είχε τεράστια αξία, πόσω μάλλον αν ήταν για το κορυφαίο ευρωπαϊκό τρόπαιο.

Ο τελικός πάντως που προκάλεσε σίγουρα το λιγότερο ενδιαφέρον, αλλά και προσέφερε τη μεγαλύτερη έκπληξη (σαν αυτό καθαυτό αποτέλεσμα) έγινε ακριβώς σαν χθες πριν από 30 χρόνια. Φιναλίστ του κυπέλλου πρωταθλητριών, η Μπαρσελόνα. Γήπεδο του τελικού σε ισπανικό έδαφος, στη Σεβίλη. Και αντίπαλος η… Στεάουα Βουκουρεστίου. Όλοι θεωρούσαν απόλυτα φυσιολογικό πως η Μπαρσελόνα θα έπαιρνε άνετα το τρόπαιο. Για τους Ρουμάνους, που έρχονταν πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα του καθεστώτος Τσαουσέσκου, και μόνο η πρόκριση στον τελικό ήταν άθλος.

Η πορεία προς τον τελικό

Η Μπαρσελόνα έφτασε διά πυρός και σιδήρου στον τελικό. Στους δύο πρώτους γύρους απέκλεισε με το εκτός έδρας γκολ τις Σπάρτα Πράγας και Πόρτο. Στα προημιτελικά απέκλεισε τη Γιουβέντους (1-0, 1-1). Στα ημιτελικά έχασε στη Σουηδία με 3-0 από την Γκέτεμποργκ, αλλά κατάφερε να κερδίσει 3-0 στη Βαρκελώνη και να περάσει στα πέναλτι. Η Στεάουα απέκλεισε εύκολα τη Λίνγμπι Δανίας, ανέτρεψε το 1-0 κόντρα στη Χόνβεντ Ουγγαρίας με νίκη 4-1 στο Βουκουρέστι. Ζορίστηκε να βγάλει εκτός τη φιλανδική Λάχτι (0-0 εντός, 1-0 εκτός) και στα ημιτελικά ήταν αουτσάιντερ κόντρα στην Άντερλεχτ. Έχασε 1-0 στο Βέλγιο, αλλά πέτυχε μεγάλη νίκη στη Ρουμανία με 3-1.

Από την ώρα που βγήκε λοιπόν το ζευγάρι του τελικού, στη Βαρκελώνη ήταν βέβαιοι ότι ήρθε επιτέλους η ώρα να κατακτήσουν το πρώτο τους Κύπελλο Πρωταθλητριών. Με ξένους τον Άρτσιμπαλντ, τον Σούστερ και με μισή ντουζίνα Ισπανούς διεθνείς (Καράσκο, Βίκτορ, Αλεσάνκο, Κάλντερε, Χούλιο Αλμπέρτο, Πετράθα, η Μπαρσελόνα ήταν πανίσχυρη για τα δεδομένα της εποχής. Η Στεάουα πόνταρε στον έμπειρο, αλλά ήδη 33χρονο Μπολόνι, σε 2-3 ανερχόμενα ταλέντα (Λάκατους, Μπάλιντ, Μπελοντέντιτσι και στη γενικά καλή της άμυνα. Από βάθος στον πάγκο, τίποτα. Ο 36χρονος Άγχελ Ιορντανέσκου. Τερματοφύλακας της ο Ντουκαντάμ, ο 4ος τη τάξει στη χώρα μετά τους Λουνγκ, Μοράρου και Νίτου.

Το άγονο 120λεπτο

Από τις 70 χιλιάδες οπαδούς στο «Σάντσεζ Πιθχαουάν» της Σεβίλης, οι 60 χιλιάδες ήταν φίλοι της Μπάρσα. Καμιά 100στή Ρουμάνοι έκατσαν σε μία γωνία του γηπέδου. Ουσιαστικά η Μπαρσελόνα έπαιζε εντός και ξεχύθηκε από την αρχή για να καθαρίσει τον αγώνα. Οι Ρουμάνοι έκατσαν πίσω και περίμεναν, ενώ έβαλαν πολλή δύναμη στο παιχνίδι που κάποια στιγμή ξέφυγε. Η Μπαρσελόνα κρατούσε μπάλα, αλλά δεν έκανε μεγάλες φάσεις και όσο περνούσε ο χρόνος, οι παίκτες της εκνευρίζονταν. Ημίχρονο 0-0 με τον Άρτσιμπαλντ να χάνει τη μόνη μεγάλη ευκαιρία στο 40’. Στην επανάληψη, αν και η Στεάουα αποφάσισε να βγει λίγο πιο μπροστά, το θέαμα παρέμεινε μέτριο. Η Μπαρσελόνα ήθελε, αλλά δεν μπορούσε. Στο 85' ο τεχνικός της Τέρι Βένλαμπλς απέσυρε τον Σούστερ. Ο Γερμανός βγήκε βρίζοντας, έκανε ντους και μετά πήγε σε μπιραρία μαζί με τη σύζυγό του. Λευκή ισοπαλία στα 90 λεπτά και μετά παράταση. Η Στεάουα οδηγούσε το παιχνίδι εκεί που ήθελε, η Μπαρσελόνα δεν είχε αντιδράσεις. Οπότε φτάσαμε φυσιολογικά στα πέναλτι.

Ο Μέγας Χέλμουτ

Ο Ουρούτι αποκρούει τα κτυπήματα των Μαγεάρου, Μπολόνι, αλλά ο Ντουκαντάμ απαντά σταματώντας τις εκτελέσεις του Αλεσάνκο και του Πετράθα. Ο Λάκατους έδωσε προβάδισμα στη Στεάουα (δοκάρι και μέσα). Η πίεση ήταν μεγάλη για την Μπαρσελόνα και έγινε τεράστια, όταν ο Ντουκαντάμ απέκρουσε και το πέναλτι του Πίτσι Αλόνσο. Σειρά του Μπάλιντ και 2-0 για τη Στεάουα. Ο Μάρκος Αλόνσο ανέλαβε το 4ο πέναλτι. Επέλεξε να σουτάρει στην αντίθετη γωνία από τους τρεις συμπαίκτες του, αλλά ο Ντουκαντάμ είπε πάλι όχι. Ο Ρουμάνος έκανε το 4 στα 4 και η Στεάουα ήταν πρωταθλήτρια Ευρώπης!

«Ναι, είμαι ο ήρωας της βραδιάς, μου το λένε όλοι, οπότε πρέπει να το πιστέψω», έλεγε μετά την απονομή στους εκπροσώπους του Τύπου. Ο Ντουκαντάμ πνίγηκε στις αγκαλιές των συμπαικτών του, ενώ ήταν φανερό ότι βρισκόταν σε κατάσταση σοκ, αδυνατώντας να συνειδητοποιήσει αυτό που είχε πετύχει. Την ίδια στιγμή στις κερκίδες του «Σάντσεθ Πιθχουάν» επικρατούσε σιωπή, αμηχανία και απογοήτευση. Στα επίσημα, που είχαν κατακλυστεί από Ισπανούς πολιτικούς και προσωπικότητες του αθλητισμού και της τέχνης, οι μοναδικοί που είχαν σηκωθεί όρθιοι και πανηγύριζαν σαν τρελοί ήταν ο Βαλεντίν Τσαουσέσκου, γιος του δικτάτορα Νικολάε και ο στρατάρχης Ίλιε Πέτρε.

Μέσα στον αγωνιστικό χώρο, οι παίκτες της Μπαρσελόνα περιφέρονταν σαν φαντάσματα, ενώ αρκετοί από αυτούς έκλαιγαν απαρηγόρητοι, μην μπορώντας να πιστέψουν ότι είχαν χάσει τον τίτλο με αυτόν τον τρόπο. Ακολούθησε η απονομή, με τον αρχηγό Γιοβάν να σηκώνει το τρόπαιο. Ακολούθησε ο γύρος του θριάμβου και η αναμνηστική φωτογραφία, στην οποία ποζάρει μεταξύ άλλων και ο Πρόεδρος του Παναθηναϊκού Γιάννης Βαρδινογιάννης! Προς τιμήν τους αρκετές χιλιάδες φίλοι της Μπαρσελόνα έμειναν και χειροκρότησαν τους νικητές. Ολοκληρώθηκε με τη Στεάουα να πραγματοποιεί τον γύρο του θριάμβου και τους Ισπανούς θεατές να της χαρίζουν ιπποτικά ένα ζεστό χειροκρότημα.

Η Μπαρσελόνα πέρασε δύσκολες μέρες, έχασε τα πάντα εκείνη τη χρονιά (πρωτάθλημα, Κύπελλο, Πρωταθλητριών). Επέστρεψαν στην κορυφή μόλις το 1991 και ένα χρόνο μετά με τον Κρόιφ στον πάγκο έγιναν και πρωταθλητές Ευρώπης. Πάντως το κάζο της Σεβίλης τη στοίχειωνε για αρκετά χρόνια. Οι της Στεάουα έτυχαν τιμές ηρώων στη Ρουμανία, επισκέφτηκαν φυσικά τον Πρόεδρο Τσαουσέσκου και πήραν δώρο από ένα αυτοκίνητο. Ο Ντουκαντάμ δεν ξαναφόρεσε τη φανέλα της Στεάουα και για τρία χρόνια ήταν εκτός δράσης. Επέστρεψε το 1989 για μία διετία στη 2η κατηγορία. Οι φήμες έλεγαν πως περιήλθε υπό τη δυσμένεια του Νίκου Τσαουσέσκου, του μικρότερου αδελφού του Νικολάε και η Σεκιουριτάτε τού έσπασε τα δάχτυλα. Φήμες και μόνο φήμες. Ο Ντουκαντάμ αντιμετώπισε μία σπάνια ασθένεια του αίματος.