Το Δημοτικό Συμβούλιο Λεμεσού απέρριψε -κατά πλειοψηφία- το αίτημα του Ιδρύματος Διγενή Αθηνών για την παραχώρηση πολεοδομικής άδειας για την ανέγερση μνημείου απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ στο χώρο του κρησφυγέτου του Διγενή στη Λεμεσό.
Εναντίον της παραχώρησης της σχετικής άδειας τάχθηκαν οι δημοτικοί σύμβουλοι του ΑΚΕΛ, του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ.
Η στάση του ΑΚΕΛ δεν σηκώνει διευκρινίσεις. Είναι η γνωστή στάση του κόμματος αυτού και έναντι του αγώνα της ΕΟΚΑ και του ίδιου του αρχηγού της. Για το ΑΚΕΛ, λοιπόν, δεν υπάρχουν πολλές διευκρινίσεις.
Όμως, για τα άλλα δύο κόμματα τα πράγματα είναι διαφορετικά. Διότι στις τάξεις τους βρίσκονται λαμπροί αγωνιστές της ΕΟΚΑ, οι οποίοι είμαστε βέβαιοι ότι διαφωνούν με την τοποθέτηση των δημοτικών συμβούλων του ΔΗΚΟ και της ΕΔΕΚ Λεμεσού και φυσικά με τη θέση των ηγεσιών τους.
Η δική μας εκτίμηση είναι ότι η αρνητική στάση που τήρησαν οι δημοτικοί σύμβουλοι των τριών κομμάτων ήταν μικρόψυχη, άστοχη, άκαιρη και ανεπίτρεπτη. Ήταν, επίσης, προκλητική έναντι των αγωνιστών οι οποίοι, δικαιολογημένα, αντέδρασαν και χαρακτήρισαν την απόφαση των δημοτικών συμβούλων των τριών κομμάτων «ως ασέβεια προς το σύνολο του κυπριακού λαού, που αγκάλιασε με θέρμη τον απελευθερωτικό αγώνα 1955-59», όπως αναφέρουν και στην ανακοίνωσή τους οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών.
Η Κύπρος περνά και σήμερα μία πολύ δύσκολη φάση και επιβάλλεται ομοψυχία και άρρηκτη ενότητα ώστε να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά τα πολλά εμπόδια, παγίδες και σχέδια που παρεμβάλλονται ή διαγράφονται. Η απόφαση των δημοτικών συμβούλων Λεμεσού (δηλαδή των τριών κομμάτων) δεν συμβάλλει στην ενότητα και συμφιλίωση. Εδώ συγχωρήσαμε τους σφαγείς, καταστροφείς και βιαστές μας και κάποιοι στη δική μας πλευρά συνεχίζουν ακόμη να τα έχουν με την ΕΟΚΑ και το Γρίβα.
Στην Ελλάδα υπήρξε πραγματικός εμφύλιος με χιλιάδες θύματα και όμως οι Μητσοτάκης και Φλωράκης πήραν το 1989 την ιστορική απόφαση να αφεθεί στη λήθη η καταραμένη εκείνη περίοδος 1945-1949. Εδώ πότε;
Και κάτι άλλο: Εδώ και αρκετούς μήνες η ηγεσία των Συνδέσμων Αγωνιστών ΕΟΚΑ 1955-59 ζήτησε συνάντηση με τον πρόεδρο Χριστόφια. Για μιαν ανοικτή συζήτηση, αλλά αυτός διστάζει να τους συναντήσει. Πρόεδρε, παραμερίστε τα πείσματα. Η άρνησή σας να δεχτείτε αντιπροσωπία των αγωνιστών δεν αποτελεί σοφή ενέργεια ούτε συμβάλλει στην ενότητα. Είμαστε βέβαιοι ότι συνάντησή σας, το συντομότερο, θα συμβάλει στην ενότητα του λαού και, ίσως, να λύσει και κάποια θέματα. Τουλάχιστο θα ανοίξει ο δρόμος.