ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ ΜΕ ΕΥΤΡΑΠΕΛΑ ΚΑΙ ΑΝΤΑΛΛΑΓΗ «ΓΑΛΛΙΚΩΝ» ΜΕΤΑΞΥ ΒΟΥΛΕΥΤΩΝ

Τα κόμματα μπαίνουν τώρα στην τελική ευθεία και ξεδιπλώνουν τη στρατηγική τους. Σιγά-σιγά θα ανοίγουν τα χαρτιά τους και θα ανεβαίνουν οι τόνοι. Πολλοί πάντως θεώρησαν ότι το εναρκτήριο λάκτισμα δόθηκε στη συνεδρία της περασμένης Πέμπτης

- Πολλοί είδαν στην τελευταία συνεδρία της Βουλής την «κορύφωση του λαϊκισμού»

- Άλλοι μιλούν για «αναγέννηση λαϊκού μετώπου»

- Τι ακριβώς ψήφισε η Βουλή και γιατί

Η τελευταία συνεδρίαση της Βουλής 2011-16 θα μείνει στην ιστορία. Πολλά ειπώθηκαν και θα συνεχίσουν να λέγονται. Αλλά ο Γενικός Εισαγγελέας και οι συνεργάτες του έπιασαν αμέσως δουλειά, αφού υπάρχουν πολλά συνταγματικά θέματα, όπως και «συζητήσιμα» σε αυτά που ψηφίστηκαν.

Το ένα τέταρτο της απερχόμενης Βουλής έφυγε οριστικά. Είναι 14 βουλευτές που δεν διεκδικούν ξανά εκλογή. Οι περισσότεροι επειδή τους αποκλείει το κόμμα τους και λιγότεροι από δική τους επιλογή. Οι υπόλοιποι 42 επαναδιεκδικούν εκλογή, χωρίς να σημαίνει ότι θα το πετύχουν. Όποιοι όμως και να εκλεγούν, η νέα Βουλή θα βρει μπροστά της και «χρέη». Μερικά που μεταφέρονται στη νέα Βουλή είναι η ρύθμιση των απεργιών και η μεταρρύθμιση του δημόσιου τομέα. Ακόμα όμως και η μεταρρύθμιση της τοπικής αυτοδιοίκησης, το τεράστιο θέμα του ΓεΣΥ και αρκετά άλλα, που την περασμένη Πέμπτη ακούστηκε ότι πρέπει να ρυθμιστούν με τη νέα Βουλή.

Άλλαξαν τα κόζια και τα ατού - έπεσαν οι «γέφυρες Αβέρωφ»;

Γίνονται συζητήσεις για λαϊκισμό και την προσοχή τράβηξαν και πάλι κάποια «ευτράπελα», αλλά και η ανταλλαγή «γαλλικών» μεταξύ βουλευτών. Εκείνο όμως που έγινε στην τελευταία συνεδρίαση είναι ότι φάνηκε αρκετά καθαρά να αλλάζουν και τα... κόζια. Οι παλιές πλειοψηφίες ΔΗΣΥ-ΔΗΚΟ (και ΕΥΡΩΚΟ) έδωσαν τώρα τη θέση τους σε ψηφοφορίες όπου τις περισσότερες φορές ψήφιζαν μαζί ΑΚΕΛ, ΔΗΚΟ, ΕΔΕΚ κ.λπ. Αυτό συνέβη στον νόμο για τα αξιόγραφα, στο ζήτημα των ιδιωτικοποιήσεων, στον νόμο που βάζει τους κουρεμένους καταθέτες στο συμβούλιο της τράπεζας και σε μερικές ακόμα περιπτώσεις.

Το σκηνικό φάνηκε να αλλάζει σε σχέση με εκείνο που ζήσαμε τα τελευταία τρία χρόνια. Ο Αβέρωφ Νεοφύτου φάνηκε να μην μπορεί να κάνει τίποτα άλλο, από το να προειδοποιεί ότι «κάποιες αποφάσεις έχουν τον κίνδυνο να ακυρώσουν όσα καταφέραμε τα τελευταία χρόνια». Ο μόνος που θα μπορούσε να το ακούσει αυτό ήταν το ΔΗΚΟ. Διότι οι υπόλοιποι δεν θεωρούν ότι η Κύπρος κατάφερε κάτι, αλλά ότι αντίθετα «πάει από το κακό στο χειρότερο». Το ΔΗΚΟ όμως φαίνεται εντελώς απορροφημένο από τις εκλογές που έρχονται... Στις αντιπαραθέσεις που έγιναν συνήθως βρέθηκαν αντιμέτωποι ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ. Αλλά το κόμμα της Αριστεράς είχε πια την «ασφάλεια» των υπόλοιπων ψήφων και των πλειοψηφιών.

Συναγερμικός βουλευτής έλεγε ότι τα πράγματα ήταν ακόμα χειρότερα από ό,τι φάνηκε, διότι κάποιες αποφάσεις που θα έπρεπε να έπαιρνε σε αυτή την τελευταία συνεδρία η Βουλή αναβλήθηκαν, διότι ακριβώς το ΔΗΚΟ δεν ήταν πια έτοιμο να συνεργαστεί με τον ΔΗΣΥ. Αυτές ήταν ο νόμος για τη ρύθμιση των απεργιών και το ζήτημα της τοπικής αυτοδιοίκησης.

Σκηνικό «λαϊκού μετώπου» ή πισωγύρισμα;

Ορισμένοι βιάστηκαν να σχολιάσουν ότι «έχουμε ήδη σκηνικό λαϊκού μετώπου». Αλλά από την πλευρά της Πινδάρου συστήνουν ψυχραιμία. Πρώτα απ’ όλα, όπως επέμενε ο ίδιος ο πρόεδρος του κόμματος και το υπενθύμισε σε αρκετές περιπτώσεις ο εκπρόσωπος Τύπου, σύντομα θα αποδειχθεί ότι κάποιες από αυτές τις συγκλίσεις έγιναν στο κενό. Διότι αναμένεται περισσότερα από ένα νομοθετήματα αυτής της πλειοψηφίας να κριθούν αντισυνταγματικά και να απορριφθούν από τα δικαστήρια. Ο Συναγερμός βρήκε την ευκαιρία να τονίζει αυτές τις μέρες ότι «τώρα είδαμε πώς μπορεί η χώρα να κυλήσει πίσω».

Αυτή φαίνεται ότι θα είναι και η στρατηγική τους για τις εκλογές και το κεντρικό σύνθημα θα είναι «σταθερή προοπτική». Θέλουν να υπενθυμίσουν στους ψηφοφόρους ότι χρειάζεται να κρατηθούμε σταθερά στον δρόμο που έβγαλε την Κύπρο από το Μνημόνιο.

Το ερώτημα που πλανάται όμως είναι πώς ο Δημοκρατικός Συναγερμός μπορεί να εξασφαλίσει σταθερότητα αν δεν έχει τη συνεργασία με το ΔΗΚΟ. Ακόμα και αν καταφέρουν να έχουν μια ή δύο έδρες περισσότερες, όπως ήταν ο σκοπός τους όταν άλλαζαν τον εκλογικό νόμο, έλεγε υψηλό στέλεχος από κόμμα του «ενδιάμεσου», αυτό δεν είναι αρκετό αν δεν έχουν συνεργασία με το ΔΗΚΟ.

Ενώ αυτοί που στην τελευταία συνεδρία είδαν «αναγέννηση λαϊκού μετώπου» παραπέμπουν για τις κρίσιμες απαντήσεις στην 23η Μαΐου και στο «παζλ» για την εκλογή προέδρου της νέας Βουλής. Μπορεί άραγε το ΑΚΕΛ να «προσφέρει» στο ΔΗΚΟ την προεδρία της Βουλής για να σπάσει την απομόνωση των τελευταίων χρόνων; Αδύνατο, μας έλεγε πηγή στα ενδότερα της Εζεκία Παπαϊωάννου. Δεν είναι δυνατό να ανεβάσουμε τον Νικόλα Παπαδόπουλο στη θέση του προέδρου της Βουλής, για να βρει βήμα να καταστρέφει την προοπτική της λύσης. Και αν δεν είναι ο Νικόλας, συμπλήρωνε άλλος, δεν υπάρχει προσωπικότητα στο ΔΗΚΟ για την προεδρία που να έχει και τη συναίνεση του προέδρου του...

Για να φτάσουμε όμως στο θέμα της εκλογής προέδρου της Βουλής, πρώτα θα πρέπει να γίνουν οι εκλογές... Τα κόμματα μπαίνουν τώρα στην τελική ευθεία και ξεδιπλώνουν τη στρατηγική τους. Σιγά-σιγά θα ανοίγουν τα χαρτιά τους και θα ανεβαίνουν οι τόνοι. Πολλοί πάντως θεώρησαν ότι το εναρκτήριο λάκτισμα δόθηκε στη συνεδρία της περασμένης Πέμπτης.

Αυτή η Βουλή, που τερμάτισε τη θητεία της και που κατηγορήθηκε αρκετές φορές για λαϊκισμό, πήρε πάντως αποφάσεις στην τελευταία συνεδρία της που μπορεί να το επιβεβαιώσουν. Γι’ αυτό το θέμα έγινε μάλιστα λόγος και στη διάρκεια εκείνης της συνεδρίας, κυρίως από την πλευρά του αρχηγού του ΔΗΣΥ, που κατηγορούσε την αντιπολίτευση για 3-4 πολύκροτα νομοθετήματα. Από την άλλη πλευρά, όμως, αντέστρεψαν τα βέλη και έκαναν λόγο για τον λαϊκισμό με αποφάσεις της Κυβέρνησης, όπως η μείωση της στρατιωτικής θητείας, οι επιταγές των χαμηλοσυνταξιούχων και το νομοσχέδιο της τελευταίας στιγμής για τους εκτάκτους.

Σε αυτή τη συζήτηση άκουσα όμως να λέγεται ότι άλλο λαϊκισμός και άλλο προεκλογική σκοπιμότητα. Σημαντικό στέλεχος της Πινδάρου μάς έλεγε ότι λαϊκισμός είναι να κάνεις ή να λες εκείνο που θέλει να ακούσει ο λαός εκείνη τη στιγμή, χωρίς να σε νοιάζει καθόλου αν είναι ανέφικτο ή αν θα μπορούσε να έχει και αρνητικές συνέπειες. Αν κάποιος μπορεί να δει προεκλογική σκοπιμότητα στην απόφαση για μείωση της θητείας, όλα αλλάζουν από την ώρα που θα γίνει και ακόμα δεν θα έχει αρνητικές συνέπειες στην άμυνα. Ενώ είναι λαϊκισμός να προσπαθείς να πείσεις τους κατόχους αξιογράφων ότι κέρδισαν κάτι και ύστερα από λίγες μέρες να αποδεικνύεται ότι αυτό δεν μπορεί να γίνει με τον τρόπο που ψηφίστηκε.

Ας προσπαθήσουμε, όμως, να δούμε όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και να διασταυρώσουμε κάποιες πληροφορίες από νομικούς κύκλους. Φαίνεται, λοιπόν, ότι η απόφαση με νόμο να υποχρεωθεί η τράπεζα να αφαιρέσει από τις οφειλές κάποιων δανειοληπτών τα ποσά που οι ίδιοι έχασαν σε αξιόγραφα, έχει νομικά προβλήματα. Διότι γίνεται επιλεκτικά προνομιακή μεταχείριση κάποιων κατόχων αξιογράφων σε σχέση με τους υπόλοιπους. Επιπλέον, τόνιζαν νομικοί, δεν μπορεί με νόμο η Βουλή να υποχρεώσει την τράπεζα να αναγνωρίσει οφειλή που είχε μέσω των αξιογράφων, των οποίων η αξία είχε ήδη μηδενιστεί μέσα από άλλες πράξεις, εντελώς άσχετες με τη σημερινή οφειλή του δανείου. Τον τελικό λόγο θα τον έχουν, από ό,τι φαίνεται, τα δικαστήρια.

Αντισυνταγματικότητα, όμως, φαίνεται να υπάρχει και στον νόμο που παρεμβαίνει στις διαδικασίες μιας δημόσιας εταιρείας και υποβάλλει ποιοι θα πρέπει να συμμετέχουν στο διοικητικό συμβούλιο. Αυτό αφορά τον νόμο που ψηφίστηκε για να μπουν εκπρόσωποι των πρώην καταθετών στο συμβούλιο της τράπεζας. Αλλά παρόμοιες νομικές ενστάσεις μπορεί να υπάρξουν και στην απόφαση της Βουλής, με την οποία μπορεί να θεωρηθεί ότι παρεμβαίνει στο έργο της εκτελεστικής εξουσίας, απαγορεύοντας αποφάσεις για αποκρατικοποίηση.

Αν, τελικά, φανεί ότι αυτά τα νευραλγικά νομοθετήματα της συνεργασίας ΑΚΕΛ-ΔΗΚΟ-κ.λπ. πάσχουν νομικά, τότε, όπως υποστηρίζει πηγή από το περιβάλλον του προεδρικού, «θα γυρίσει μπούμερανγκ». Γι’ αυτό τον λόγο είναι που όλοι ενθαρρύνουν τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κάνει αναφορά αυτούς τους νόμους που ψήφισε την τελευταία μέρα η Βουλή.

Κάποιοι προβλέπουν ότι «το ΔΗΚΟ κράτησε αυτή τη στάση ειδικά για τις εκλογές». Προσθέτουν την εκτίμηση ότι μετά τις εκλογές θα δοκιμάσει να ισορροπήσει ξανά τη στάση του. Σε αυτό ελπίζει και η Πινδάρου. Στο μεταξύ θα προσπαθήσει να επικεντρωθεί σε δύο άξονες. Πρώτον, ότι η «επαναφορά αντιμνημονιακής ατζέντας είναι πολύ επιζήμια από την ώρα που το Μνημόνιο έχει λήξει», και, δεύτερον, ότι δεν μπορεί να μιλάμε για πολιτικές συνεργασίες που χτίζονται σε αντισυνταγματική βάση...