Το Κυπριακό, ως διεθνές πρόβλημα, παρουσιάζει μια δυναμική και ως τέτοιο εντάσσεται στα συστήματα αντίστοιχου τύπου. Η λύση του προϋποθέτει πλήρωση πολλών συνθηκών και παραμέτρων. Σε μια τέτοια περίπτωση, όταν δηλαδή επιτευχθεί λύση και βρεθεί η τομή, θα πρόκειται για εύρεση σημείου ή σημείων ισορροπίας. Αμέσως, τίθεται επιτακτικά το ερώτημα: Αυτό το (κατά Lagrange) σημείο ισορροπίας θα παρέχει ευσταθή λύση, ή ένα οικοδόμημα που στην πρώτη διαταραχή θα ανατραπεί με απρόβλεπτες συνέπειες, που θα επηρεάσει όλα τα μέρη;
Συνεπώς, δεν είναι μόνο το πρόβλημα της ύπαρξης ή μη της λύσης, αλλά, στην πρώτη περίπτωση, ενδιαφέρει, επίσης και η ευστάθειά της. Οι επιστημονικές ομάδες, όταν αποδείξουν τη μη ύπαρξη λύσης καταχωρούν το πρόβλημα ως άλυτο και σταματούν να ασχολούνται με αυτό, καθώς δεν ενέχει επιστημονικό ενδιαφέρον. Αντίθετα, ενόσω δεν αποδεικνύεται η μη ύπαρξη προσπαθούν να εντοπίσουν πότε δύναται να υπάρξει λύση και όταν αυτό καταστεί εφικτό μπαίνουν στη διαδικασία της ποιοτικής ανάλυσής της.
Η παρούσα κατάσταση που διέρχεται το πρόβλημα, αν και είναι η κρατούσα τα τελευταία 36 χρόνια, δίνει μια εκφυλισμένη κατάσταση ισορροπίας. Η μετατόπιση αυτού του σημείου θα αναγκάσει τα μέρη να επαναπροσδιορίσουν τη θέση τους και να προσαρμοστούν στις νέες συνθήκες, που σε καμία περίπτωση δεν θα θυμίζουν τις προηγούμενες.
Σημαντικό ρόλο θα παίξει η συνοχή, η συνεκτικότητα και το συμπαγές που θα παρέχει το σύνταγμα και οι νόμοι, που θα διέπουν τη λειτουργία της κεντρικής εξουσίας. Η χαλαρή κεντρική εξουσία και η ετεροβαρής ενίσχυση των μερών θα δημιουργήσει σημεία, τα οποία θα βρίσκονται επί ξυρού ακμής με ορατό τον κίνδυνο της διολίσθησης. Αντίθετα, ισχυρό κεντρικό όργανο ελέγχου των μερών, των βασικών πολιτικών, εξωτερικής και εσωτερικής διαχείρισης, είναι συστατικό προς αποφυγήν εκφυλιστικών τάσεων, αδιεξόδων και επανάληψης καταστάσεων του παρελθόντος.
Έτσι, όταν καθ’ υπερβολή ακούγεται ότι οι συνομιλητές στο Κυπριακό καλούνται να τετραγωνίσουν τον κύκλο, αυτόματα, στο μυαλό όλων όσοι έχουν στοιχειώδη γνώση του γρίφου, περιστρέφεται το άλυτο πρόβλημα. Ο τετραγωνισμός του κύκλου είναι ανέφικτος, καθώς έχει αποδειχθεί πως δεν μπορεί να υπάρξει τετράγωνο ισεμβαδικό με κύκλο, λόγω του παράγοντα π. Στην περίπτωση του Κυπριακού ποιος παίζει το ρόλο του π;
Ο πρώτος υποψήφιος παράγοντας αποσταθεροποίησης θεωρείται η Τουρκία. Στο ενδεχόμενο της επανάληψης εγγυητικών δικαιωμάτων, ελέγχου των αποφάσεων της τ/κ κοινότητας και χειραγώγησης αποφάσεων με στόχο την ποδηγέτηση, η αντίδραση μπορεί να οδηγήσει στις προαναφερθείσες «ανεπιθύμητες» καταστάσεις.
Επομένως, αυτό που πρέπει να έχει κατά νουν η ε/κ διαπραγματευτική ομάδα είναι πως τα κακά στοιχεία που θα συμπεριληφθούν στα πλαίσια του «συμβιβασμού» είναι υποψήφια να γκρεμίσουν τη συμφωνηθείσα βάση. Ο λόγος απλός: Το ένα εκ των δύο συμβαλλόμενων μερών θα παίζει το ρόλο του δορυφόρου, με αποτέλεσμα να παρουσιάζει την τάση της επιστροφής στο ευσταθές του σημείο, που βέβαια δεν θα είναι το όραμα του κοινού κράτους, αλλά ο εναγκαλισμός και η επιστροφή στην «εγγυημένη» ασφάλεια.