Τετάρτη βράδυ 24 του Ιούνη. Ο παππούς πήρε τηλέφωνο τον εγγονό του που σπουδάζει στο Βόλο. Έτυχε να βρίσκονται εκεί και άλλοι εννιά φοιτητές. Ρώτησε, λοιπόν, ο παππούς αν η μέρα αυτή τους θυμίζει καμιά επέτειο κανένα περιστατικό από την ιστορία μας. Και τα παιδιά απάντησαν. Σαν σήμερα 24 του Ιούνη το 1798 ο Ρήγας Φεραίος παραδόθηκε από τους Αυστριακούς (τους Ευρωπαίους δηλαδή) στους Τούρκους, οι οποίοι τον στραγγάλισαν και το σώμα του το έριξαν στο Δούναβη. Ο παππούς ενθουσιασμένος συγχάρηκε τα παιδιά που αφήνουν τη μνήμη τους να περιδιαβάζει στους γαλανούς αιθέρες της ιστορίας. Τότε μια φοιτήτρια, η Εύα, φώναξε στο τηλέφωνο. «Μα παππού, πώς να μη θυμόμαστε αυτό το περιστατικό της ιστορίας μας που, εκτός των άλλων, βρισκόμαστε εδώ στο Βόλο, που στην περιοχή του βρίσκεται το Βελεστίνο το χωριό του Ρήγα;».
Ο παππούς συγκινήθηκε και φώναξε σχεδόν κλαίγοντας: «Δόξα να 'χεις, Θεέ μου, δεν χάθηκε το παν, όπως συχνά απογοητευμένοι λέμε. Τα παιδιά μας θυμούνται την πολυκύμαντη ιστορία τους γένους μας και από τα παράθυρά της βλέπουν αγώνες και θυσίες και οπωσδήποτε παίρνουν τα γόνιμα εναύσματα».
ΣΩΚΡΑΤΗΣ ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ
Σωτήρα Αμμοχώστου