Κύριε Υπουργέ,
Μετά το πόρισμα της Επιτρόπου Διοικήσεως ημερομηνίας 23/6/2009 (Α/Π 173/2008), αναφορικά με το «παράπονο» που υπέβαλα στις 24/1/2008, έχει πλέον γίνει φανερό σε κάθε καλόπιστο πολίτη που ενδιαφέρεται να ενημερωθεί, ότι ο πολύς καθηγητής του Πανεπιστημίου των Ιωαννίνων κ. Καψωμένος και η παρέα του Φράγκος, Καρσερά, Ιωάννου (δεδηλωμένοι ψηφοφόροι τού κυρίου Χριστόφια) και ο ανεξιχνιάστων (;) πολιτικών τοποθετήσεων Μύαρης, με την ανοχή (αντιληπτόν διατί) του υπαλλήλου του Υπουργείου Παύλου Παρασκευά, συνωμότησαν, με στόχο να αποκλείσουν το βιβλίο «Την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγωμεν πέτρες» από τον διαγωνισμό τού 2006. Λέω και επιμένω στο «συνωμότησαν», διότι ο καθένας, όπως και η Επίτροπος Διοικήσεως, μπορεί να το δει, να το αναγνωρίσει και να το παραδεχθεί ότι το βιβλίο ανήκει στην κατηγορία τού «χρονικού-μαρτυρίας», εκτός από τους εμπειρογνώμονες που εσείς, δηλαδή το Υπουργείο του οποίου προΐστασθε, διορίσατε επί πληρωμή και οι οποίοι αρνήθηκαν να δουν ότι είναι «χρονικό-μαρτυρία».
Ας σημειωθεί ότι δεν έχω τίποτε με τον κ. Χριστόφια και τις άοκνες προσπάθειες που καταβάλλει για να λύσει το κυπριακό πρόβλημα. Αναφέρομαι στις πολιτικές θέσεις και απόψεις των μελών τής Επιτροπής σας μόνο για να καταδείξω ότι η απουσία οιουδήποτε άλλου, διαφορετικών πεποιθήσεων ατόμου μεταξύ τους, τους οδήγησε ανεμπόδιστα στο σφάλμα που διέπραξαν. Έστω και ένα τέτοιο άτομο θα μπορούσε να τους βοηθήσει να συνειδητοποιήσουν τις συνέπειες της απερίσκεπτης και λανθασμένης τους απόφασης, είτε αυτή ήταν αποτέλεσμα έξωθεν πίεσης και απαίτησης, είτε ήταν αποτέλεσμα δικής τους πρωτοβουλίας, νομιζόμενοι, κακώς, ότι έτσι θα εξυπηρετούσαν τους εργοδότες τους.
Ο καταρτισμός μιας «ολοκληρωτικής» επιτροπής εκ μέρους του Υπουργείου οδηγεί σε πολλαπλά συμπεράσματα. Ένα είναι ότι το ίδιο το Υπουργείο συναινεί σε συνωμοσίες εναντίον Κυπρίων λογοτεχνών, τους οποίους θεωρεί «εχθρικούς», επειδή ασκώντας το δικαίωμα της ελευθερίας της σκέψης και της έκφρασης, φτάνουν σε απόψεις με τις οποίες το κυβερνών κόμμα διαφωνεί. Ένα άλλο συμπέρασμα είναι ότι μια ολοκληρωτική επιτροπή, που φτάνει σε μια ολοκληρωτική απόφαση, δεν κολακεύει κανέναν και θυμίζει καθεστώτα του εξωτερικού, τα οποία η Αριστερά τής Κύπρου υποστήριξε με πάθος στο παρελθόν. Αυτό το έλλειμμα δημοκρατίας, από την πλευρά της παρεμπόδισης της ελευθερίας της σκέψης και της έκφρασης στη λογοτεχνία, παρατηρείται ήδη και στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, που… απαξιούν να ασχοληθούν με το θέμα. Συνεργούν έτσι ακόμα και οι συντάκτες των εφημερίδων και, ιδιαίτερα, εκείνοι των «πολιτιστικών στηλών» οι οποίοι, υποτελείς στα συμφέροντα και την ανεπάρκεια των εργοδοτών τους, αγόμενοι και φερόμενοι από το τι συμβαίνει αλλού, ανίκανοι πλέον να αντιληφθούν τις αληθινές ανάγκες του δικού τους τόπου, αφιερώνουν στήλες επί στηλών σε οτιδήποτε ανούσιο, άχρηστο και ανώδυνο, αποκλείοντας γεγονότα που βοούν για την καταστροφική τροπή που παίρνει η υπόθεση «ελεύθερος, σκεπτόμενος πολίτης» στον τόπο μας. Έχουν φτάσει σε τέτοιο σημείο αυτολύπησης και παραδοχής της ανικανότητάς τους να συνεισφέρουν θετικά στην ανατροπή αυτής της απελπιστικής κατάστασης, ώστε έχουν μεταφερθεί, χωρίς να το καταλάβουν, στο αντίπαλο στρατόπεδο και πολεμούν, τώρα, ως «εχθρό» τον μόνο τους σύμμαχο.

ΑΝΤΗΣ ΡΟΔΙΤΗΣ