Σημερινή

Δευτέρα, 20/05/2019
RSS

Την άνοιξη ψάχνουμε...

| Εκτύπωση | 05 Μάιος 2019, 18:00 | Της Αντιγόνης Παπαδοπούλου

Απαιτούμε παραδειγματική τιμωρία του θύτη και πολιτική τόλμη για ΤΟΜΕΣ, ώστε να παρέχεται υψηλό επίπεδο προστασίας σε κάθε νόμιμο κάτοικο του νησιού, ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος, φύλου

Αμαυρώθηκε το φετινό Πάσχα από τα στυγερά εγκλήματα του κατά συρροήν δολοφόνου. Η Αγία Εβδομάδα των Παθών του Κυρίου συνοδεύτηκε από τα πάθη απροστάτευτων αλλοδαπών γυναικών και παιδιών που έπεσαν θύματα ενός ασύδοτου εγκληματία, ο οποίος σαδιστικά τις βασάνισε εν ζωή και συνεχίζει να τις τυραννά μετά θάνατον. Συγκλονισμένη η κοινή γνώμη από τις φρικιαστικές λεπτομέρειες της διαδικασίας εξιχνίασης. Ο ξένος Τύπος κατατάσσει τον θύτη ανάμεσα στους στυγνότερους σύγχρονους εγκληματίες. Η μικρή Κύπρος γίνεται πρωτοσέλιδο διεθνώς, όχι λόγω της τουρκικής εισβολής και συνεχιζόμενης ημικατοχής, αλλά ως τόπος πρωτοφανών γυναικοκτονιών.

Συγχαίρουμε τους τολμηρούς που μπήκαν στην τοξική λίμνη Μιτσερού για να ξεθάψουν πτώματα... Παρόμοια τόλμη πρέπει να επιδειχθεί για να καθαριστεί ο Σταύλος του Αυγείου απ’ όσα τοξικά έχουν εισβάλει στη ζωή μας, λόγω της ατιμωρησίας που εξέθρεψε την ασυδοσία.

Απαιτούμε παραδειγματική τιμωρία του θύτη και πολιτική τόλμη για ΤΟΜΕΣ, ώστε να παρέχεται υψηλό επίπεδο προστασίας σε κάθε νόμιμο κάτοικο του νησιού, ανεξαρτήτως καταγωγής, χρώματος, φύλου.

Ανάληψη ευθύνης

Απαιτούμε ανάληψη ευθύνης, ώστε να αρχίσει σωστά και μεθοδικά η αντίστροφη μέτρηση και η πλήρης εξιχνίαση κάθε εξαφάνισης προσώπου, χωρίς εφησυχαστικά σύνδρομα και τα συνηθισμένα άλλοθι, περί δήθεν μετάβασης στα κατεχόμενα. Απαιτούμε να τερματιστούν οι αλληλοκατηγορίες κομματικών αντιπάλων περί ευθιξίας και η κομματική εκμετάλλευση κάθε τραγωδίας, προς άγραν ψήφων. Ας προβληματιστεί, επιτέλους, σύσσωμη η εκτελεστική, νομοθετική και κομματική ηγεσία για το γεγονός πως η κυπριακή κοινωνία βρίσκεται ενώπιον μιας βαθιάς αξιακής κρίσης, σήψης, διαπλοκής και σκανδάλων που οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς για την εθνική και φυσική μας επιβίωση. Ο λαός είναι απογοητευμένος.

Οι θεσμοί βρίσκονται σε κρίση. Η κάθαρση παραμένει γράμμα κενό. Οι λέξεις «λογοδοσία» και «ευθιξία» έχασαν το νόημά τους. Ακούμε μόνο συνθήματα. Δεν βλέπουμε πράξεις. Στη σημερινή Κύπρο «είσαι ό,τι δηλώσεις». Ασχημονείς και δεν τιμωρείσαι. Το σύστημα αναπαράγει το σύστημα. Οι πραγματικοί άριστοι της ζωής περιθωριοποιούνται. Το χρήμα, η συνασπισμένη μετριότητα, η ημετεροκρατία, οι ανίερες δοσοληψίες καλά κρατούν. Το δόγμα «ο θάνατός σου, η ζωή μου» πολυεπίπεδα κυριαρχεί.

Μοιάζουμε απελπισμένοι ναυαγοί στο ταξίδι προς την Ιθάκη. Λωτοφάγοι, αποπροσανατολισμένοι. Έρμαιο στην Κίρκη της φαινομενικής ευμάρειας και των μεγάλων κοινωνικών ανισοτήτων που διογκώνονται. Βεβαρημένοι με ενοχές για μια χαμένη γενιά νέων που πλήττονται από την ανεργία. Σιωπηροί μάρτυρες και κομπάρσοι σε όσα τεκταίνονται για μας, χωρίς εμάς. Πιάσαμε πάτο. Χάσαμε την ανθρωπιά, το μέτρο, το νόημα της ζωής.

Συχνά, εμείς οι πρόσφυγες, που κουβαλούμε βαρύ σταυρό μαρτυρίου τα τελευταία 45 χρόνια, αναφερόμαστε στην άνοιξη που μας κούρσεψε ο Αττίλας το 1974. Έκτοτε, ο πόθος να δούμε και Ανάσταση πατρίδας συνθλίβεται από λάθη, παραλείψεις, αποπροσανατολισμό και όλα όσα τραγικά συμβαίνουν σε μια χώρα, όπου απουσιάζει η στοιχειώδης αυτοκριτική, η παραδειγματική τιμωρία των ενόχων και η εθνική ομοψυχία.

Αυτή η κατάσταση πρέπει να αλλάξει. Την άνοιξη που στερούμαστε πρέπει να την ψάξουμε... Στη σημερινή εποχή της παγκοσμιοποίησης και των σαρωτικών αλλαγών, δεν έχουμε την πολυτέλεια να ψηλώσουμε τα χέρια. Πρέπει να σηκωθούμε από τον καναπέ και να παλέψουμε. Να ξαναβρούμε τον χαμένο εαυτό μας. Να επανακαθορίσουμε στόχους πατρίδας, στόχους για τον άνθρωπο.

Να ξέρουμε πού πάμε και τι θέλουμε. Με σύνθεση, εθνική συνεννόηση και ομοψυχία, μακριά από λαϊκισμούς και δημαγωγία να δώσουμε λύσεις. Λαός και ηγεσία πρέπει να ανταποκριθούμε στις μεγάλες προκλήσεις των καιρών, αναλαμβάνοντας ρόλο ισότιμου εταίρου μέσα στην ευρωπαϊκή μας οικογένεια, αφού είναι πια αδιαμφισβήτητο πως τα πολυσύνθετα σύγχρονα προβλήματα δεν γνωρίζουν εθνικά σύνορα και δεν αντιμετωπίζονται με μεμονωμένες εθνικές δράσεις.

Η ποθούμενη πολυεπίπεδη Ανάσταση πατρίδας απαιτεί πολυσχιδή δράση και αντίδραση από ενεργούς πολίτες που νοιάζονται για Ανατροπή σήμερα και Ελπίδα αύριο! Μαζί μπορούμε!

Αντιγόνη Παπαδοπούλου
Πρώην ευρωβουλευτής,
υποψήφια ευρωβουλευτής Δημοκρατικής Παράταξης