Σημερινή

Παρασκευή, 24/05/2019
RSS

Γράμματα από τους αναγνώστες

| Εκτύπωση | 13 Ιανουάριος 2019, 18:00 | Σημερινή

ΕΠΙΣΤΟΛΕΣ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ ΤΗΣ «ΣΗΜΕΡΙΝΗΣ» - ΣΧΟΛΙΑ, ΑΠΟΨΕΙΣ ΚΑΙ ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ ΣΤΟ SINTAXI@SIMERINI.COM

Όσοι αναγνώστες επιθυμούν να σχολιάσουν ή να καταθέσουν ερωτήματα για οποιοδήποτε θέμα, μπορούν να στέλνουν τις επιστολές τους στο email sintaxi@simerini.com, με θέμα «Επιστολή για “Σημερινή”». Κατά προτεραιότητα φιλοξενούνται τα κείμενα που δεν ξεπερνούν σε έκταση τις 400 λέξεις, έχουν σωστή σύνταξη και περιέχουν τα στοιχεία του συγγραφέα. Δεν δημοσιεύονται επιστολές που περιέχουν υβριστικούς χαρακτηρισμούς και ενδεχομένως λίβελο.

Εκ της σύνταξης

Αφύλακτα σύνορα

Ο Κώστας Χαραλάμπους, Εκπρόσωπος Τύπου του Πατριωτικού Κινήματος, αναφέρεται στους μετανάστες, λέγοντας πως έγινε πλέον ρουτίνα:

«Κάθε βδομάδα μάς έρχονται καμιά τριανταριά άτυποι μετανάστες από την Τουρκία. Όλοι συριακής καταγωγής, ακολουθώντας την ίδια μόλα. Κάθε βδομάδα, χωρίς διακοπή, ακόμα και στην καρδιά του χειμώνα. Τίποτα δεν τους σταματά. Η δε αδιαφορία της Κυβέρνησης και όλων των κοινοβουλευτικών κομμάτων είναι ανεξήγητη. Σε καμία χώρα της Ευρώπης δεν υπάρχει τέτοια απραξία. Ούτε για τους κινδύνους που ελλοχεύουν από την ανεξέλεγκτη είσοδό τους, ούτε για τις αρνητικές επιπτώσεις που θα προκύψουν σε βάθος χρόνου. Τίποτα δεν ταράζει την απάθεια του Προεδρικού, που έχει και την ευθύνη.

»Η ηρεμία στη Συρία έχει εν πολλοίς επιστρέψει. Μέσα κοινωνικής δικτύωσης αναφέρουν π.χ. ότι από τις 15 Οκτωβρίου 2018 μέχρι 8 Δεκεμβρίου 2018 επέστρεψαν στη Συρία από την Ιορδανία 420.029 άτομα, από το σύνολο των 670.000 εγγεγραμμένων προσφύγων. Παρόμοιο κλίμα επιστροφής παρατηρείται και από την Τουρκία και τον Λίβανο, προς τη Συρία. Εμείς εδώ, ακόμα δεν αποφασίσαμε πώς θα τους αποκαλούμε! Βάζουμε το «πολιτικό ορθό» πιο ψηλά από την αλήθεια, με αποτέλεσμα να μιλάμε ψεύτικη γλώσσα, που σκοπεύει να ευχαριστήσει παρά να πληροφορήσει ορθά!

»Ως Πατριωτικό Κίνημα καλούμε το Προεδρικό για άλλη μια φορά αλλά και τις πολιτικές δυνάμεις του τόπου να παύσουν να κρύβονται και να εγκύψουν στο πρόβλημα, το οποίο μαζί με τον άκρατο εποικισμό των κατεχομένων μετατρέπουν μια χριστιανική νήσο σε μουσουλμανική».

Άνθρωποι μονάχοι

Ο συγγραφέας-ερευνητής Πανίκος Νεοκλέους γράφει με την ευκαιρία του νέου έτους τα εξής:

«Νύχτα Πρωτοχρονιάς. Πήγα μια βόλτα νωρίς το βράδυ. Χιλιάδες λαμπιόνια και πολύχρωμα στολίδια στους δρόμους και στις πλατείες. Κάποιοι άνθρωποι φορτωμένοι με τα τελευταία τους ψώνια και κάποιοι από νωρίς στολισμένοι για τα ρεβεγιόν. Όλα μοιάζουν αγγελικά πλασμένα. Μοιάζουν… Όμως…

»Κάπου, πάνω σε ένα χαρτόνι, σε κάποια γωνιά, με σκυμμένο το κεφάλι, κάθετε ένα παιδάκι με απλωμένο το χέρι. Περιμένει καρτερικά τη δική μας "μεγαλοψυχία" να του ρίξουμε κάτι ασήμαντο από το περίσσευμά μας. Δεν μπόρεσα να μάθω αν το παιδί είχε το κεφάλι σκυμμένο από "ντροπή" ή από πόνο ή από το κρύο, που φέτος την Πρωτοχρονιά τρυπούσε τα κόκκαλα. Πάντως το κεφάλι το είχε σκυμμένο, και αυτό είναι το σημαντικό. Δεν κρατούσε στα χέρια του κάποιο παιχνίδι. Είχε το χέρι απλωμένο περιμένοντας στο κρύο να του ρίξουμε κάτι για να έχει αύριο ένα κομμάτι ψωμί και ίσως ένα ζεστό ρούχο.

»Μάτωσα στη σκέψη ότι αυτό το παιδί δεν είναι το μόνο στην ευημερούσα Κύπρο των πρόσφατων μνημονίων. Είναι σίγουρο ότι τέτοια παιδιά υπάρχουν χιλιάδες στην Κύπρο και εκατομμύρια σε όλον τον κόσμο. Πήγε το μυαλό μου στα παιδιά των πολιτικών και άλλων προσφύγων. Πήγε το μυαλό μου στους εκατοντάδες ηλικιωμένους γονείς, που ξεχασμένοι για χρόνια ζούνε μονάχοι σε κάποιο γηροκομείο ή σε κάποια τρώγλη. Υπάρχουν χιλιάδες "ξεχασμένα" παιδιά. Υπάρχουν χιλιάδες "ξεχασμένοι" γονείς, τη στιγμή που τα ίδια τα παιδιά τους ζουν στα σπίτια που με κόπους και θυσίες ετοίμασαν γι' αυτά.

»Και να το τραγούδι που δεν λέει να με αφήσει. "Άνθρωποι μονάχοι, σαν ξερόφυλλο του ανέμου, σαν ξωκκλήσι ερημωμένο… Άνθρωποι μονάχοι".

»Καλή χρονιά, με την ευχή: Παπάδες, πολιτικοί και άλλοι… Του χρόνου πιο ανθρώπινοι».

Οι συμπληγάδες του νέου έτους

Ο Χαράλαμπος Μερακλής γράφει για τις συμπληγάδες του 2019:

«Ακολουθώντας τα βήματα και τροχιά του 2018, θα πορευθούμε και φέτος ανάμεσα σε αστάθειες, κρίσεις, αβεβαιότητες και προκλήσεις, γιατί η ανθρωπότητα από το 2007 βιώνει την πρωτοφανή μεταπολεμική κρίση, και οι όποιες προσπάθειες καταβλήθηκαν για αντιμετώπισή της απέβησαν άκαρπες σε όλα τα μέτωπα, επειδή οδηγήθηκαν μέσω της επικράτησης εθνικών συμφερόντων και γεωπολιτικών στρατηγικών, αντί στη διαμόρφωσης παγκόσμιας ισορροπίας, στον νέο Ψυχρό Πόλεμο και ανταγωνιστικό πολιτικό - οικονομικό - κοινωνικό - στρατιωτικό περιβάλλον που ξεφεύγει εκείνου του διπολικού με τις οποίες ισορροπίες και εισήρθαμε σε ένα πολυεπίπεδο και περιφερειακό συγκρουσιακό ψυχρό και θερμό πόλεμο….

»…Αυτές οι πολιτικές εφαρμόσθηκαν και στο παρελθόν και έγιναν οι κακοί δαίμονες της ανθρωπότητας-δημοκρατίας κι ιδιαίτερα της Ευρώπης, γιατί εξακολουθούν να παραγνωρίζουν πως σταθερότητα και ειρήνη οφείλονται στην ενοποίησή της, τον διάλογο, τη συνεννόηση, τον συμβιβασμό, την κοινή δράση, κοινές στρατηγικές για να λυθούν τα σύγχρονα προβλήματα όπως είναι η κλιματολογική αλλαγή, πολεμικές συρράξεις, μεταναστευτικές ροές, τρομοκρατία, βία, τεχνολογική επανάσταση, επαναφορά της κοινωνικής συνοχής, ανασφάλεια, συρρίκνωση οικονομίας, τάξεων, μισθών, αναδιανομή πλούτου, ανάπτυξης, μείωση δημοσίου και ιδιωτικού χρέους, στέγαση κ.λπ.

»Τα αναφερόμενα προβλήματα που στηρίζονται σε πολιτικές εσωστρέφειας στην εξωτερική πολιτική, επιβολή οικονομικού και εμπορικού εθνικισμού, κλειστών συνόρων και ελέγχου δημοκρατίας, κοινοβουλευτισμού, ΜΜΕ κ.λπ., οδηγούν στα άκρα και σε εμπορικές και πολιτικές συρράξεις. Αυτές οι εξελίξεις είναι μέρος ενός μεγαλύτερου πολιτικού και γεωστρατηγικού σχεδιασμού των Μεγάλων και περιφερειακών δυνάμεων, για να εξυπηρετήσουν δικούς τους σχεδιασμούς, εθνικά συμφέροντα και στρατηγικές.

»Οι δυνάμεις αυτές θριαμβολογούν για τις ασυνέπειες και για το γεγονός ότι οι δοκιμαζόμενοι λαοί είναι το μαύρο χιούμορ γι’ αυτές όπως συμβαίνει σε Υεμένη, Συρία, όπου τα πάντα ισοπεδώνονται και στους συνοριακούς φράκτες Ευρώπης και Μεξικού, που παρεμποδίζονται οι μεταναστευτικές ροές για μια πιο ανθρώπινη διαβίωση.

»Αυτές τις σημειούμενες πολιτικές των τελευταίων ημερών από μερίδα Μεγάλων Δυνάμεων ας τις λάβουμε σοβαρά υπόψη Ελλάδα και Κύπρος, αφού ρευστοποιούν ακόμα περισσότερο τις γεωπολιτικές στρατηγικές στο όνομα ανταλλαγμάτων και συμφερόντων με επίκεντρο μια νέα πολιτική σε οικονομία - ενέργεια και στρατιωτικό έλεγχο.

»Είναι η ώρα σωφρόνων πολιτικών αντί ρητορικών να εξασφαλίσουμε τα εθνικά συμφέροντα και τα «θεία δώρα» του υποθαλάσσιου πλούτου μας με ρεαλισμό καθ’ήν στιγμή πληθαίνουν οι συζητήσεις για νέες λύσεις και για τις οποίες απαιτούνται επαγρύπνηση, νηφαλιότητα, ενότητα, ορθή στρατηγική, σοβαρότητα και υπεύθυνη πολιτική ηγεσία με όραμα για να μην υπάρξουν τετελεσμένα που στο μέλλον θα εξελιχθούν σε επιζήμιες αποφάσεις».

Αχορταγία προνομιούχων

Ο Κυριάκος Πολυκάρπου γράφει για τους προνομιούχους που θέλουν συνεχώς περισσότερα:

«Δεν γνωρίζω αν συμβαίνει και σε άλλες χώρες, αλλά εδώ πέρα το θλιβερό φαινόμενο παίρνει διαστάσεις θεομηνίας. Οι λογής-λογής προνομιούχοι δεν αρκούνται σε όσα έχουν, αλλά θέλουν συνεχώς και περισσότερα. Αδιαφορώντας αν αυτό πλήττει και την οικονομία του τόπου αλλά και τις δίκαιες συνθήκες που θα έπρεπε να επικρατούν μεταξύ των διαφόρων τάξεων.

»Αντί λοιπόν εκείνοι που και ηγεμονικά αμείβονται και εξασφαλισμένοι είναι εφ’ όρου ζωής, να επιδεικνύουν πνεύμα αυτοσυγκράτησης, γίνονται διαρκώς απαιτητικοί. Δεν αρκούνται με τίποτα. Όσα περισσότερα προνόμια εξασφαλίζουν, τόσο περισσότερο αχόρταγοι γίνονται. Απειλώντας παράλληλα με στάσεις εργασίας και απεργίες.

»Παρακολουθώ με απελπισία αυτήν τη στάση, αναλογιζόμενος μάλιστα ότι, την ίδια ώρα, χιλιάδες άλλοι άνθρωποι ταλαιπωρούνται κάτω από άθλιες εργασιακές συνθήκες και συχνά δίχως στοιχειώδη ωφελήματα. Και αν αυτοί οι προνομιούχοι ευρίσκονταν στην άλλη μεριά της κοινωνίας, πώς θα ένιωθαν; Εκεί όπου το μεροκάματο βγαίνει με ιδρώτα και καμιά φορά και με τρόμο. Εκεί όπου οι μισθοί είναι χαμηλοί και τα ωφελήματα ανύπαρκτα. Πάντως, το να ψάχνει κάποιος σοβαρότητα σ’ αυτόν τον τόπο είναι τόσο λογικό όσο και το να ψάχνει ψύλλους στ' άχυρα...».

Η μάχη του Γενικού Ελεγκτή

Ο Πρόεδρος του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου, Κρίνος Ζ. Μακρίδης, μιλά για τον θεσμό του Γενικού Ελεγκτή:

«Ο θεσμός του Γενικού Ελεγκτή, του επικεφαλής δηλαδή της Ελεγκτικής Υπηρεσίας της Κυπριακής Δημοκρατίας, μετρά χρόνια ζωής, όσα και η Κυπριακή Δημοκρατία και οι αρμοδιότητες της υπηρεσίας και του επικεφαλής καταγράφονται και προνοούνται ρητά από το Σύνταγμα και τους νόμους της χώρας μας. Ακόμα και από τον τίτλο (Γενικός Ελεγκτής), εκπηγάζει η εντύπωση περί ενός θεσμού, ο οποίος έχει καθήκον και δικαιούται να ελέγξει, αν όχι τα πάντα, τουλάχιστον πολλές πτυχές της δημόσιας ζωής.

»Αλλά, μέχρι πρότινος, ο εκάστοτε διεφθαρμένος και αυτός Γενικός Ελεγκτής, γινόταν είδηση μία φορά το χρόνο, όταν με ένα μονόστηλο στις εφημερίδες ή με είκοσι δευτερόλεπτα στα τηλεοπτικά δελτία ειδήσεων, καταγραφόταν η παράδοση της ετήσιας έκθεσης της Ελεγκτικής Υπηρεσίας από τον Γενικό Ελεγκτή στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Ως εκεί!..

»…Από την πρώτη στιγμή, φάνηκε ότι ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης θα έκανε τη διαφορά. Αυτό αποδείχτηκε περίτρανα, κυρίως από το γεγονός ότι ο Γενικός Ελεγκτής δεν δίστασε να ασχοληθεί με υποθέσεις και να δημοσιοποιήσει τα πορίσματά του, ακόμα όταν οι υποθέσεις αφορούσαν αυτόν που τον διόρισε, δηλαδή τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Δεν δίστασε να στήσει στον τοίχο, με στοιχεία φυσικά, Υπουργούς και άλλους και να ξεσκεπάσει τη σαπίλα που επικρατούσε και επικρατεί στον τόπο μας.

Προχώρησε μέχρι το τέλος και απέδειξε την αντιδεοντολογική χρηματοδότηση κομμάτων (του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ), από συγκεκριμένη εταιρεία, κατά την περίοδο προεδρικών εκλογών. Στοχοποίησε και τα άλλα κόμματα για ατασθαλίες και παράνομες δραστηριότητες. Τα έβαλε με μεγάλα συμφέροντα, δικηγορικά και εκδοτικά, που έχουν πολιτικές άκρες...

»…Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης δεν σταματά μπροστά σε τίποτα, εφόσον είναι στην αρμοδιότητά του και εφόσον θεωρεί ότι επιβάλλεται έλεγχος. Και όχι μόνο αυτό. Όταν εντοπίσει, όχι μόνο διοικητικές, αλλά ενδεχομένως και ποινικές ευθύνες, αμέσως παραπέμπει τα πορίσματά του στην άλλη ανεξάρτητη υπηρεσία, τη Νομική Υπηρεσία και τον Γενικό Εισαγγελέα. Δικαίως, η πολιτική και οικονομική εξουσία και παραεξουσία του τόπου τρέμουν, επειδή γνωρίζουν ότι ανά πάσα στιγμή ο Γενικός Ελεγκτής μπορεί να εντοπίσει, να διερευνήσει και να δημοσιοποιήσει τα πορίσματα υποθέσεων, στις οποίες εμπλέκονται.

»Ο Οδυσσέας Μιχαηλίδης έχει γίνει αντικείμενο σφοδρών επιθέσεων από πολιτικούς, δικηγόρους και δημοσιογράφους, απλώς και μόνο επειδή προσπαθεί να φέρει εις πέρας την αποστολή του. Μέχρι στιγμής δεν έχει λυγίσει. Αλλά, πρέπει ο λαός να σταθεί στο πλευρό του και να τον ενισχύσει στην άσκηση των ελεγκτικών του καθηκόντων. Να σταματήσει να είναι μέρος αυτής της βρομιάς και χωρίς να το "καταλάβει" να γίνεται μέρος του όλου σκηνικού της διαφθοράς…».