Σημερινή

Τετάρτη, 24/04/2019
RSS

Ο αγωνιστής και τομεάρχης της Σολέας Φρίξος Δημητριάδης

| Εκτύπωση | 06 Ιανουάριος 2019, 18:00 | Του Νίκου Έλληνα

Η απόδρασή του και η επιστροφή του στην περιοχή της Σολέας τον Μάρτη  του 1958 ήταν ιδιαίτερα σημαντική και είχε δρομολογηθεί από τον ίδιο τον αρχηγό

Στις 29 Δεκεμβρίου 2018 απεδήμησεν εις Κύριον, πλήρης ημερών, ετών 88, πνευματικά έτοιμος και ειρηνικός, ο αγωνιστής και τομεάρχης Σολέας της ΕΟΚΑ αείμνηστος Φρίξος Δημητριάδης.

Ο Φρίξος Δημητριάδης, ο αγωνιστής με το ψευδώνυμο ΡΑΛΛΗΣ ή και Ζ.Θ., γεννήθηκε στην Τεμβριά της Λευκωσίας στις 14/10/1930. Ήταν το πρώτο από τα επτά παιδιά φτωχής και ευσεβούς οικογένειας, του Γιώργου και της Μαρίας Δημητριάδη. Φοίτησε στο Δημοτικό Σχολείο της Τεμβριάς, στο Ελληνικό Γυμνάσιο Λεμεσού και στην Αμερικανική Ακαδημία Λάρνακας. Ως μαθητής, υπήρξε από τα πρώτα στελέχη της Ορθοδόξου Χριστιανικής Ενώσεως Νέων, ΟΧΕΝ Λεμεσού, του πατρός Σολομώντος Παναγίδη και της ΟΧΕΝ Λευκωσίας του Παπασταύρου Παπαγαθαγγέλου.

Ο αγώνας της ΕΟΚΑ τον βρίσκει φοιτητή της Μαθηματικής Σχολής στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τον Ιούνιο του 1956, μη μπορώντας να αγνοήσει τη φωνή της αγωνιζόμενης ιδιαίτερης του πατρίδας, και αφού τυγχάνει μυστικής στρατιωτικής εκπαίδευσης στην Αθήνα, διακόπτει τις πτυχιακές του εξετάσεις, επιστρέφει στην Κύπρο και αναλαμβάνει δράση στην ΕΟΚΑ. Ο αρχηγός Διγενής, ενημερωμένος για τον αγνό και αδαμάντινο του χαρακτήρα, καθώς και για τη μεγάλη του φιλοπατρία, του εμπιστεύεται και του αναθέτει άμεσα την οργάνωση και διοίκηση του τομέα Σολέας.

Με υπέρτατο ζήλο αναδιοργανώνει τη δράση της ΕΟΚΑ στην περιοχή, ενώ παράλληλα υπηρετεί στο Γυμνάσιο Σολέας ως καθηγητής. Τον Φεβρουάριο του 1957, λίγο μετά από τον ηρωικό θάνατο του στενού του συνεργάτη Μάρκου Δράκου, συλλαμβάνεται από τους Άγγλους και μεταφέρεται στα ανακριτήρια Πλατρών, Ομορφίτας και Λεύκας, όπου υποφέρει φρικτά και ανελέητα βασανιστήρια από τους Άγγλους ανακριτές.

Μετά το ατελείωτο μαρτύριο των ανακρίσεων μεταφέρεται ως πολιτικός κρατούμενος στα Κρατητήρια Πύλας. Ένα χρόνο αργότερα, τον Μάρτιο του 1958, δραπετεύει κατόπιν εντολής του αρχηγού της ΕΟΚΑ Διγενή μαζί με τους Φώτη Πήττα και Ανδρέα Κάρυο που έπεσαν στον Αχυρώνα Λιοπετρίου και τον Χριστάκη Τρυφωνίδη. Καταζητούμενος πια βγαίνει αντάρτης στα παλιά του λημέρια και αναλαμβάνει και πάλι τη διοίκηση του Τομέα της Σολέας μέχρι το τέλος του ένοπλου αγώνα.

Η απόδραση του Φρίξου Δημητριάδη και η επιστροφή του πίσω στην περιοχή της Σολέας τον Μάρτη του 1958 ήταν ιδιαίτερα σημαντική και είχε δρομολογηθεί από τον ίδιο τον αρχηγό, αφού ο τομέας Σολέας είχε υποστεί βαριά πλήγματα και έπρεπε να αναδιαρθρωθεί. Με αποκορύφωμα τον άδικο θάνατο των ηρώων Ευαγόρα Παπαχριστοφόρου και Χρύσανθου Μυλωνά τον Οκτώβριο του 1957, ο τομέας ήταν ακέφαλος και κόντευε να διαλυθεί.

Αναλαμβάνοντας δράση ως τομεάρχης και πάλι της περιοχής, ο Φρίξος Δημητριάδης δημιουργεί δύο νέες αντάρτικες ομάδες με επτά μάχιμα μέλη και έντονη δράση, και αναδιοργανώνει και επιβλέπει στενά νέες ομάδες ΕΟΚΑ, ΠΕΚΑ, ΑΝΕ, καθώς και άλλων επικουρικών σχηματισμών και σωματείων, σε όλα τα χωριά. Η θυσία του ήρωα Παναγιώτη Τουμάζου έχει λαμπρύνει ένδοξα το έπος του αγώνα της ΕΟΚΑ κατά την περίοδο αυτή, και έχει ποτίσει με αίμα ηρωικό τα βουνά της Σολέας.

Το οργανωτικό επίπεδο και αγωνιστικό φρόνημα που ο ΡΑΛΛΗΣ της ΕΟΚΑ επέδειξε αλλά και ενέπνευσε κατά τη διάρκεια του απελευθερωτικού αγώνα της ΕΟΚΑ υπήρξε υψηλό και παραδειγματικό. Όπως τίμια και παραδειγματική ήταν η ζωή του και ο αγώνας του προς την πατρίδα, μέχρι την τελευταία του πνοή.
Ας είναι αιωνία του η μνήμη.