Σημερινή

Κυριακή, 23/09/2018
RSS

Στον Αθανάσιο (Θανάση) Αλιστρατλή: Τιμής και φιλίας ένεκεν

| Εκτύπωση | 09 Σεπτέμβριος 2018, 18:00 | Με τον Κρίνο Ζ. Μακρίδη

Αυτόν τον άνθρωπο, τον ανιδιοτελή, τον άδολο, τον αγνό πατριώτη, που προσέφερε στο Έθνος και ως στρατιώτης, η Εθνική Φρουρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, η κυπριακή Πολιτεία, η ΕΛΔΥΚ, την οποία υπηρέτησε και οι Αρχές της Ελλάδος δεν ευχαρίστησαν και δεν είχαν την τσίπα να καταθέσουν την ευγνωμοσύνη τους, με ένα στεφάνι στην κηδεία του, με την παρουσία κάποιων εκπροσώπων τους

Είναι εξοργιστικό, αντί να αφεθούμε να θρηνήσουμε τον χαμό ενός καλού φίλου, ενός καλού ανθρώπου και καλού χριστιανού, ενός καλού Έλληνα, να αναγκαζόμαστε να στηλιτεύσουμε την επαίσχυντη συμπεριφορά των στρατιωτικών Αρχών της Ελλάδος και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το περασμένο Σάββατο αποχαιρετήσαμε τον αγαπητό σε όλους, όσοι τον γνώριζαν, Θανάση Αλιστρατλή, ο οποίος έδωσε γενναία τη σκληρή μάχη κατά του καρκίνου, αλλά στο τέλος λύγισε.

Ο Θανάσης ήταν γνωστός στην κυπριακή κοινωνία, με τη δημοσιογραφική του ιδιότητα.

Ήταν ένας πραγματικός κύριος, ένας ευπατρίδης της δημοσιογραφίας, αν μπορούμε ποιητική αδεία να χρησιμοποιήσουμε αυτήν την έκφραση.

Σωστός και έντιμος απέναντι σ’ αυτούς, στους οποίους απηύθυνε ερωτήσεις, σωστός και έντιμος απέναντι στους συναδέλφους του, σωστός και έντιμος απέναντι στους εργοδότες του, ο Θανάσης Αλιστρατλής βελτίωσε κατά πολύ την εικόνα της ηθικής διάστασης της κυπριακής δημοσιογραφίας. Ήταν όμως και αυστηρός με τον εαυτό του και γι’ αυτό τα δημοσιογραφικά του επιτεύγματα είναι αξιομνημόνευτα και όχι ψεύτικα και επιτηδευμένα κραυγαλέα.

Όλοι γνώριζαν τον δημοσιογράφο Θανάση Αλιστρατλή, αρκετοί γνώριζαν ότι η προηγούμενη ιδιότητά του ήταν στρατιωτικός, λίγοι όμως ήξεραν ποια ήταν η πορεία του Θανάση ως αξιωματικού των Ενόπλων Δυνάμεων του ελληνικού Έθνους.

Νεαρότατος, εντάχθηκε στον Ελληνικό Στρατό. Η καρδιά του και η ψυχή του αφιερώθηκαν στο Έθνος, μέσα από την υπηρεσία του στις Ένοπλες Δυνάμεις.

Πρώτος σταθμός στη στρατιωτική του πορεία ήταν η Αλεξανδρούπολη, σε εποχές δύσκολες, ύποπτες και περίεργες για την Ελλάδα. Από την πρώτη στιγμή, αν και νεαρός, τίμησε τη στολή τού Έλληνα στρατιώτη. Δεν βαρυγκώμησε ποτέ. Το καθήκον ήταν πάνω απ’ όλα.

Και από τον ελληνικό βορρά βρέθηκε στη νοτιοανατολική εσχατιά του Ελληνισμού, στην Κύπρο και την Ελληνική Δύναμη Κύπρου. Η υπηρεσία του στα άγια χώματα της ιδιαίτερής μας πατρίδας ήταν η αφορμή για να αναπτύξει τη μεγάλη αγάπη που έτρεφε μέχρι την τελευταία στιγμή για την Κύπρο και τον λαό μας.
Οι ανάγκες του στρατεύματος τον μετακίνησαν στην Αθήνα και μετά υπηρέτησε στη Ρόδο, στο Διδυμότειχο και σε άλλες περιοχές της Ελλάδος.

Όταν αποστρατεύτηκε με τον βαθμό του Ταγματάρχη, παντρεμένος πλέον με τη Σοφούλα, την αγαπημένη του σύζυγο, ήρθε να εγκατασταθεί στην Κύπρο. Είχε τάξει τον εαυτό του, ακόμα και αν δεν ήταν πλέον στρατιωτικός, στον αγώνα για την απελευθέρωση της Κύπρου.

Εν τω μεταξύ, είχε λάβει το δίπλωμα δημοσιογραφίας από τις σχολές Όμηρος στην Ελλάδα και, με την εγκατάστασή του στο νησί, άρχισε να ασκεί το επάγγελμα του δημοσιογράφου.

Ο Θανάσης Αλιστρατλής δεν έλειψε από καμιά εκδήλωση υπέρ των δικαίων της Κύπρου.

Έγινε πιο Κύπριος από εμάς.

Οι μακρές μας συζητήσεις, αλλά και οι συζητήσεις του με οποιονδήποτε άλλο, περιστρέφονταν πάντα γύρω από την αγωνία του για το μέλλον της Κύπρου.
Ακόμα και όταν ο καρκίνος τον είχε αποδυναμώσει σωματικά, η τεράστια ψυχή του παλλόταν μόνο για την Κύπρο και τον Ελληνισμό της.

Αυτόν τον άνθρωπο, που περιγράψαμε πιο πάνω, τον ανιδιοτελή, τον άδολο, τον αγνό πατριώτη, που προσέφερε στο Έθνος και ως στρατιώτης, η Εθνική Φρουρά της Κυπριακής Δημοκρατίας, η κυπριακή Πολιτεία, η ΕΛΔΥΚ, την οποία υπηρέτησε και οι Αρχές της Ελλάδος δεν ευχαρίστησαν και δεν είχαν την τσίπα να καταθέσουν την ευγνωμοσύνη τους, με ένα στεφάνι στην κηδεία του, με την παρουσία κάποιων εκπροσώπων τους.

Εμείς και πλήθος άλλοι ήμασταν παρόντες στον τελευταίο αποχαιρετισμό και είμαστε σίγουροι ότι ο Θανάσης το χάρηκε.

Όμως, έπρεπε να ήταν και το στράτευμα εκεί μαζί μας, κοντά στον Θανάση.

Ξέρουμε ότι ο Θανάσης, ως μεγαλόψυχος, θα τους έχει ήδη συγχωρέσει.

Αυτό που μας λυπεί, είναι ότι η απουσία της Πολιτείας και του Στρατού της Κύπρου και της Ελλάδος, από την κηδεία του Θανάση Αλιστρατλή, ίσως να μην είναι ένδειξη αδιαφορίας ή ανοργανωσιάς, αλλά η απόδειξη ότι κάποιοι φοβούνται να τιμήσουν και να αναδείξουν τον πατριωτισμό, ακόμα και αν τον φέρει ένας νεκρός.

Φοβούνται να τιμήσουν τη στολή του Έλληνα αξιωματικού.

Γιατί άραγε;

Καλό ταξίδι, Θανάση Αλιστρατλή. Ο Ύψιστος θα σε κατατάξει στον Παράδεισο και το Έθνος θα σε ευγνωμονεί.

ΚΡΙΝΟΣ Ζ. ΜΑΚΡΙΔΗΣ
Πρόεδρος Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου