Σημερινή

Τετάρτη, 19/09/2018
RSS

Ασύγγνωστη εθνική ολιγωρία

| Εκτύπωση | 02 Σεπτέμβριος 2018, 18:00 | Με τον Γιαννάκη Ομήρου

Κακώς ερμηνεύεται η εναλλακτική στρατηγική ή το Σχέδιο Β με τη μορφή της επιδιωκόμενης λύσης. Η Ομοσπονδία έχει γίνει αποδεκτή και αυτή είναι μια αμετάκλητη ιστορική παραδοχή

Οι σχέσεις ΗΠΑ - Τουρκίας θα επιδεινώνονται και θα οδηγηθούν σε μόνιμη ρήξη ή θα εξομαλυνθούν; Οι σχέσεις Ρωσίας - Τουρκίας θα αναπτύσσονται ως αντίβαρο και εξισορρόπηση προς τις επιδεινούμενες σχέσεις Τουρκίας - ΗΠΑ και θα πάρουν τον χαρακτήρα στρατηγικής συμμαχίας; Η αναθέρμανση των σχέσεων Τουρκίας - Ε.Ε., με αφορμή την οικονομική επίθεση Τραμπ, κατά της Τουρκίας, θα ξεπαγώσουν τις ευρωτουρκικές σχέσεις και τον «πνέοντα τα λοίσθια» ενταξιακό διάλογο της Τουρκίας με την Ε.Ε.; Το ενεργειακό - γεωπολιτικό και γεωοικονομικό «παζλ» πώς διαμορφώνεται στην περιοχή με βάση τις πιθανές εξελίξεις;

Όλα αυτά τα ερωτήματα θα έπρεπε να απασχολούν Λευκωσία και Αθήνα με στόχο, οι πιθανές απαντήσεις να συνεκτιμούνται στη διαμόρφωση στρατηγικής και τακτικής, στη διαχείριση της μεγαλύτερης πληγής του Ελληνισμού, που είναι η κατοχή, επί 44 χρόνια, του 37% των εδαφών της Κυπριακής Δημοκρατίας από την Τουρκία.

Αντί τούτου παρατηρείται αμηχανία, απουσία μελέτης και ανάλυσης των εξελίξεων και μονότονης και πληκτικής επανάληψης του κλισέ, που έχει πάρει δογματικό χαρακτήρα, περί μη ύπαρξης ή αναζήτησης Σχεδίου Β, δηλαδή εναλλακτικών σεναρίων, σχεδιασμών και πολιτικών.

Αν δεν πρόκειται για μια τραγική ανεπάρκεια, σίγουρα πρόκειται για μια εθνική απρονοησία και ασυγχώρητη αμέλεια.

Κακώς ερμηνεύεται η εναλλακτική στρατηγική ή το Σχέδιο Β με τη μορφή της επιδιωκόμενης λύσης. Η Ομοσπονδία έχει γίνει αποδεκτή και αυτή είναι μια αμετάκλητη ιστορική παραδοχή.

Άλλο βέβαια η διζωνικότητα, που δεν υπάρχει στις συμφωνίες υψηλού επιπέδου του 1977 και του 1979 και της οποίας την ερμηνεία απέρριψε ο Κυπριακός Ελληνισμός με την καταψήφιση του Σχεδίου Ανάν το 2004. Εξάλλου η σαφής και σοφή τοποθέτηση, ότι η Ομοσπονδία πρέπει να παραπέμπει σε ένα σωστό περιεχόμενο κλασικού Ομοσπονδιακού πολιτεύματος, μακριά από διαιρετικά στοιχεία, με ενότητα κράτους, χώρου, λαού, θεσμών και οικονομίας, μπορεί να δώσει πειστικές απαντήσεις και να διασφαλίσει τη βιωσιμότητα μιας ομοσπονδιακής λύσης.

Άλλο όμως η μορφή της λύσης και άλλο η πορεία, οι πολιτικές, οι κινήσεις, οι πρωτοβουλίες και οι σχεδιασμοί που θα οδηγήσουν σε μια λύση που θα τερματίζει την 44χρονη δοκιμασία του λαού μας, θα εξαλείφει την τουρκική κατοχή, θα στέλνει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας τις αναχρονιστικές εγγυήσεις και θα αποτρέπει τους δόλιους τουρκικούς σχεδιασμούς για παράταση στο διηνεκές, κηδεμονευτικών δικαιωμάτων επί της Κύπρου.

Αν παραμείνουμε στην ακινησία και την παραλυσία ενώπιον των συντελούμενων εξελίξεων και ενός κόσμου και μιας περιοχής που αλλάζει δραματικά, αρνούμενοι να καθορίσουμε, ακόμα και να διαφοροποιήσουμε στρατηγικές, τακτικές και πολιτικές προς όφελος της εθνικής μας υπόθεσης, θα είμαστε ένοχοι ασύγγνωστης εθνικής ολιγωρίας. Ως «άβουλοι και μοιραίοι». Και μια τέτοια συμπεριφορά, η ιστορία δεν πρόκειται να τη συγχωρήσει.

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ Λ. ΟΜΗΡΟΥ
Τέως Πρόεδρος Βουλής