Σημερινή

Πέμπτη, 15/11/2018
RSS

Τερματικός υγροποίησης - η κάλλιστη επιλογή

| Εκτύπωση | 26 Αύγουστος 2018, 18:00 | Με τον Άθω Κοιρανίδη

Οι υδρογονάνθρακες αποτελούν αναμφίβολα το πλέον σημαντικό στρατηγικό εργαλείο που έχει στα χέρια της η Κυπριακή Δημοκρατία, αφού είναι ευρέως αποδεκτό ότι είναι τεράστια η οικονομική αξία των αποθεμάτων στην Κυπριακή ΑΟΖ και πολύ σημαντική η γεωπολιτική σημασία της Κύπρου ως βασικού πυλώνα της στρατηγικής για εκμετάλλευση των ενεργειακών πόρων των γειτονικών χωρών.

Μόλις έγινε γνωστή η ύπαρξη υδρογονανθράκων στην Κυπριακή ΑΟΖ και πριν καν επιβεβαιωθούν οποιεσδήποτε ποσότητες, ήταν ξεκάθαρο ότι η κυπριακή Κυβέρνηση είχε μπροστά της 3 επιλογές για εκμετάλλευση των κοιτασμάτων. Πρώτον, την ανέγερση τερματικού υγροποίησης στην Κύπρο και τη διοχέτευση σε αυτό του φυσικού αερίου τόσο της Κυπριακής ΑΟΖ, όσο και μέρους αυτού των γειτονικών χωρών. Δεύτερον, τη μεταφορά του φυσικού αερίου μέσω αγωγού στην Ευρώπη. Τρίτον, τη μεταφορά του φυσικού αερίου με αγωγό σε έναν από τους δύο υφιστάμενους σταθμούς υγροποίησης στην Αίγυπτο.

Οι τρεις επιλογές αποτέλεσαν τα τελευταία χρόνια αντικείμενο ανάλυσης και συζήτησης πολλών ειδικών και μη. Η συντριπτική πλειοψηφία όσων ασχολήθηκαν σοβαρά με το θέμα, εντός και εκτός Κύπρου, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η πλέον συμφέρουσα επιλογή για την Κυπριακή Δημοκρατία ήταν αυτή της ανέγερσης τερματικού υγροποίησης, με μόνη προϋπόθεση την ύπαρξη επαρκών ποσοτήτων φυσικού αερίου προς υγροποίηση.

Τα κύρια συγκριτικά πλεονεκτήματα της επιλογής ανέγερσης τερματικού υγροποίησης έναντι των εναλλακτικών επιλογών είναι τα ακόλουθα: Πρώτον, η αναβάθμιση της γεωπολιτικής σημασίας της Κύπρου από τη μετατροπή της σε περιφερειακό ενεργειακό κόμβο. Δεύτερον, η προστασία της Κυπριακής Δημοκρατίας από μεγάλες δυνάμεις, οι οποίες προστατεύουν τους διεθνείς κολοσσούς που θα επενδύσουν δισεκατομμύρια στο έργο. Τρίτον, η ευελιξία στην πώληση του υγροποιημένου αερίου στις πλέον συμφέρουσες αγορές, αναλόγως των εκάστοτε συνθηκών. Τέταρτον, η ανεξαρτησία από την πολιτική αστάθεια τρίτων χωρών στις οποίες θα διοχετεύεται με αγωγό το φυσικό αέριο, είτε προς υγροποίηση είτε προς διαμετακόμιση. Πέμπτον, η δημιουργία δεκάδων χιλιάδων θέσεων εργασίας.

Ο μόνος ενδοιασμός που υφίσταται πηγάζει από το μέγεθος των αποθεμάτων. Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα της Υπηρεσίας Υδρογονανθράκων του Υπουργείου Ενέργειας, Εμπορίου, Βιομηχανίας και Τουρισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας: «Αν οι διαθέσιμες ποσότητες ξεπερνούν τα 7 TCF (τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια), τότε η βιωσιμότητα είναι δεδομένη». Μετά την επιβεβαιωτική γεώτρηση στο κοίτασμα 12, εκτιμάται ότι τα αποθέματα φυσικού αερίου στο κοίτασμα «Αφροδίτη» κυμαίνονται μεταξύ 2.8 και 6.4 TCF, με μέση τιμή τα 4,5 TCF.

Πέραν τούτου, η πρώτη γεώτρηση στο κοίτασμα «Καλυψώ» έχει καταδείξει την ύπαρξη κοιτάσματος με ποσότητες που κυμαίνονται μεταξύ 6 και 8 TCF. Δεδομένων των πολύ ενθαρρυντικών ενδείξεων για τα κοιτάσματα στο οικόπεδο 10, στο οποίο θα διενεργήσει γεωτρήσεις η ExxonMobil τους επόμενους μήνες και δεδομένων των σοβαρών ενδείξεων για σημαντικά αποθέματα σε άλλα οικόπεδα της Κυπριακής ΑΟΖ, φαίνεται ότι η επιλογή ανέγερσης τερματικού υγροποίησης στην Κύπρο φαντάζει όχι μόνο βιώσιμη, αλλά και πολύ επικερδής.

Πέραν των πιο πάνω, η επιλογή ανέγερσης τερματικού υγροποίησης υποστηρίζεται από τα ακόλουθα σημαντικά δεδομένα. Πρώτον, το Ισραήλ δεν ευνοεί τη διοχέτευση του δικού του προς εξαγωγή φυσικού αερίου στην Αίγυπτο για υγροποίηση, για πολιτικούς λόγους. Δεύτερον, επειδή τα δύο τερματικά στην Αίγυπτο έχουν δυναμικότητα 0,6 ΤCF ετησίως, ενώ το διαθέσιμο προς υγροποίηση φυσικό αέριο της περιοχής υπολογίζεται να ξεπερνά τα 3 TCF ετησίως, επιβάλλεται η ανέγερση τουλάχιστον ενός νέου τερματικού στην περιοχή και η Κύπρος προσφέρεται ως η πλέον πολιτικά σταθερή και γεωγραφικά κεντρική χώρα.

Από τα πιο πάνω προκύπτει ότι η ανέγερση τερματικού σταθμού υγροποίησης στην Κύπρο αποτελεί ξεκάθαρα την κάλλιστη επιλογή. Είναι γνωστόν ότι η επιλογή αυτή θα βλάψει τα συμφέροντα διεθνών κολοσσών που έχουν επενδύσει στα τερματικά της Αιγύπτου (BG, BP, ENI) και είναι δεδομένο ότι τα κράτη που τους προστατεύουν (Αγγλία και Ιταλία) ασκούν μεγάλες πιέσεις προς αυτήν την κατεύθυνση. Για καλή μας τύχη, φαίνεται ότι οι ΗΠΑ έχουν αναπτύξει ενεργό ενδιαφέρον, λόγω της εμπλοκής της ExxonMobil στην Κυπριακή ΑΟΖ και αν η εμπλοκή αυτή διευρυνθεί με επένδυση στο τερματικό υγροποίησης, τότε η εξέλιξη αυτή ίσως αποβεί σωτήρια για το μέλλον της Κυπριακής Δημοκρατίας.

AΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ