Σημερινή

Τετάρτη, 14/11/2018
RSS

H Μόρφου εάλω…

| Εκτύπωση | 19 Αύγουστος 2018, 18:04 | Με την Αντιγόνη Περικλέους Παπαδοπούλου

ΩΣΤΟΣΟ, ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΒΟΛΕΥΤΗΚΑΜΕ ΜΕ ΤΟ ΑΔΙΚΟ. ΔΕΝ ΣΥΜΒΙΒΑΖΟΜΑΣΤΕ ΜΕ ΤΗΝ ΚΑΤΟΧΗ. ΛΟΓΑΡΙΑΖΟΥΝΕ ΛΑΘΟΣ, ΟΣΟΙ ΘΑΡΡΟΥΝ ΠΩΣ ΓΟΝΑΤΙΣΑΜΕ!

Σαράντα τέσσερεις πέτρινοι Αύγουστοι κουβαλούν την προσφυγιά μας, πετροβολώντας την καλοκαιρινή ραστώνη. Επιμένουν να διώχνουν την ανεμελιά, να ξυπνούν αναμνήσεις...

Μάθαμε οι πρόσφυγες να αντέχουμε τον πόνο. Να αντιστεκόμαστε στις φουρτούνες της ζωής και να παλεύουμε. Να υφαίνουμε μνήμες και παθήματα, καημούς και νοσταλγία σε κυψελίδες μνήμης, ρουφώντας κουράγιο και ελπίδα, από τα όμορφα βιώματα στην πορτοκαλεούσα πόλη μας, που βίαια ρήμαξε ο δεύτερος Αττίλας.

Η 14η Αυγούστου 1974 σηματοδότησε το τέλος μιας ξέγνοιαστης ζωής στα μορφίτικα σπιτικά μας. Ήταν η τελευταία μέρα που ξυπνήσαμε λεύτεροι στο πατρικό σπίτι. Ανήσυχο το προηγούμενο βράδυ, αφού εκατοντάδες συγχωριανοί άρχισαν να εγκαταλείπουν την πόλη, αναζητώντας ασφαλέστερο καταφύγιο. Φύγαμε κι εμείς στοιβαγμένοι στο παλιό οικογενειακό αυτοκίνητο. Η μάνα, ο πατέρας, τα δύο μικρότερα αδέλφια κι εγώ, παίρνοντας μαζί μια καλή γειτόνισσα.

Από την πρώτη εισβολή ζήσαμε από κοντά τις τραυματικές εμπειρίες των ξεριζωμένων κατοίκων της επαρχίας Κερύνειας, που βρήκαν προσωρινό καταφύγιο στα σχολεία της Μόρφου. Οι συνεχείς πτήσεις τουρκικών αεροπλάνων πάνω από τα κεφάλια μας, ο εκκωφαντικός τους θόρυβος και οι σειρήνες μάς ανάγκαζαν να τρέχουμε για να κρυφτούμε κάτω από τις πορτοκαλιές ή στα καταφύγια που είχαμε δημιουργήσει στις αυλές μας, από την τουρκανταρσία του 1963-64.

Δυστυχώς, οι τότε τουρκικές φοβέρες για εισβολή στον κόλπο της Μόρφου, λόγω γειτνίασης με Καζιβερά και Λεύκα, επαληθεύτηκαν το 1974, με την τουρκική εισβολή στην Κερύνεια.

Παρά την ηρωική αντίσταση των παιδιών της Κύπρου, η προδοσία ήταν μεγάλη και οι τραγικές της συνέπειες προδιαγεγραμμένες. Στη δεύτερη φάση της τουρκικής εισβολής, έπεσε η Αμμόχωστος, η Καρπασία και όλα τα χωριά από τα Ανατολικά ώς τα βορειοδυτικά παράλια της Κύπρου μας και μαζί 30 και πλέον χωριά του διαμερίσματος Μόρφου.

Ο εκκωφαντικός θόρυβος των τουρκικών αεροπλάνων, που βομβάρδιζαν την περιοχή Μύρτου, η προέλαση του τουρκικού στρατού προς την πόλη μας και η πανικόβλητη φυγή χιλιάδων ανθρώπων, δημιουργούσαν ένα πανδαιμόνιο. Οι δρόμοι ασφυκτικά γεμάτοι προς Αστρομερίτη, Ευρύχου, Ξερό με καμιόνια προσφύγων που τράπηκαν σε άτακτη φυγή χωρίς καμία καθοδήγηση. Η Μόρφου εάλω την 16ην Αυγούστου, μία ώρα μετά την εκεχειρία.

Στο φιλόξενο σπίτι της καλοκάγαθης κ. Μαρίας στο Μιτσερό, βρήκαμε καταφύγιο με άλλα 36 άτομα από Βόρειο Πόλο, Ακανθού και Μόρφου. Νομίζαμε πως ο ξεριζωμός θα κρατούσε για λίγες μόνο μέρες. Κι όμως, βιώνουμε ήδη 44 χρόνια προσφυγιάς.

Ενότητα

Η καρδιά, το μυαλό και το πνεύμα πεισματικά επιμένουν να θυμούνται πώς έγινε εκείνο το κακό, το δίδυμο έγκλημα πραξικόπημα-εισβολή, που ξερίζωσε 200.000 άτομα, σκόρπισε θάνατο, χαλασμό, προσφυγιά, αγνοούμενους και εγκλωβισμένους.

Ευχή όλων, να ανατείλουν καλύτερες μέρες στον τόπο μας... Να πρυτανεύσει η σοφία και η ενότητα για να μπορέσουμε μονόβουλα να διεκδικήσουμε τη λύση που μας αξίζει και τη Λευτεριά μας.

Σαράντα τέσσερα χρόνια ονειρευόμαστε την ευλογημένη ώρα που θα ανοίξουμε την πόρτα του πατρικού σπιτιού για να το κατοικήσουμε μόνιμα, ως νόμιμοι ιδιοκτήτες. Αυτό το αναφαίρετο δικαίωμα οφείλουν να υπερασπιστούν με σθένος, όσοι διαπραγματεύονται τις τύχες του προσφυγικού κόσμου. Καμιά κλοπή δεν δίνει δικαίωμα στον παράνομο χρήστη να διατηρήσει τα κλεμμένα λάφυρα... Όσο κι αν αλλοιώθηκε από τον χρόνο και τις παράνομες παρεμβάσεις που έγιναν από τους παράνομους χρήστες του, το πατρικό σπίτι είναι εκεί. Μας προσμένει. Σ' αυτό, προσδοκά να επιστρέψει κάθε πρόσφυγας που δεν συμβιβάζεται με την κατοχή και διψά για μια λύση στον Κυπριακό, που να διασφαλίζει τη φυσική και εθνική μας επιβίωση σε μια ευρωπαϊκή Κύπρο, χωρίς κατοχικούς στρατούς και εγγυήτριες δυνάμεις.

Ας μην επιχειρούν κάποιοι να μας αποπροσανατολίσουν, διακηρύττοντας μεγαλόστομα πως οι πρόσφυγες, τάχα, βολευτήκαμε. Είναι αλήθεια πως απογοητευτήκαμε από την τουρκική αδιαλλαξία, κακούς χειρισμούς, δημοκρατικά ελλείμματα, σκάνδαλα, διαπληκτισμούς, τη διάσταση λόγων και έργων και την αξιακή κρίση, που όλο βαθαίνει.

Ωστόσο, ποτέ δεν βολευτήκαμε με το άδικο. Δεν συμβιβαζόμαστε με την κατοχή. Λογαριάζουνε λάθος, όσοι θαρρούν πως γονατίσαμε!

ΑΝΤΙΓΟΝΗ ΠΕΡΙΚΛΕΟΥΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ
antgonipapadopoulou@hotmai.com
Τέως ευρωβουλευτής και πρώην Δήμαρχος Μόρφου