Σημερινή

Τετάρτη, 21/11/2018
RSS

Ο πόθος της επιστροφής στην πόλη μας

| Εκτύπωση | 05 Αύγουστος 2018, 18:00 | Με τον Γιώργο Μπέρο

Πέρασαν 44 χρόνια. Η σκέψη παραμένει καρφωμένη εκεί. Οδός Μυραμπώ 12 (μετέπειτα Αρχιεπισκόπου Κυπριανού), ενορία Τιμίου Σταυρού, περιοχή Σαχάρα, ΑΜΜΟΧΩΣΤΟΣ.

Οι μνήμες έχουν αρχή. Δεν έχουν τέλος. Πιτσιρίκια τρέχουμε στον πέτρινο δρόμο με τα βουναλάκια από άμμο αντί πεζοδρομίων. Η σύναξη στο χωράφι του Φωσή για ποδοσφαιρική συνάντηση. Η διαδρομή προς την παραλία, πολλές φορές ξυπόλητοι. Η συντόμευση της διαδρομής περνώντας από το περιβόλι του Χατζήπαναη στην οδό Εσπερίδων. Μεγαλώνοντας, το κολύμπι μέχρι τη σχεδία. Μετά ο στόχος πιο ψηλός, το κολύμπι μέχρι την «Καμήλα». Ο καθιερωμένος περίπατος κατά μήκος της παραλίας. Η παραλία ατέλειωτη όση και η αγάπη μας γι' αυτήν την πόλη. Περήφανοι για την πόλη που αναπτύσσεται και προοδεύει. Ωριμάζαμε και αρχίσαμε να κάνουμε κι εμείς τα δικά μας όνειρα.

Στις μνήμες περιπλέκεται μόνιμα η οργή. Στην Αμμόχωστο έχουν μείνει οι χαρές και οι λύπες, τα νεανικά όνειρα. Η πορεία της ζωή μας στην πόλη σταμάτησε. Η συνέχεια σε άλλο χώρο. Προσωρινά, μας είπαν. Πέρασαν 44 χρόνια. Η σκέψη συνεχίζει να είναι εκεί. Δεν καταλαβαίνει από χρόνο. Δεν συμβιβάζεται και δεν φθείρεται.

Μας πήραν τα όνειρα και μας έδωσαν υποσχέσεις. Θα αγωνιστούμε, μας είπαν, για να επιστρέψετε. Προτεραιότητά μας ο αγώνας για επιστροφή. Πάνω απ' όλα το καλό της Πατρίδας, όπως τότε. Πολλοί τούς πίστεψαν και τους έδωσαν μέχρι και την αρχηγία, να ηγηθούν του Αγώνα. Τα χρόνια πέρασαν. Σαράντα τέσσερα χρόνια. Η πολιτική καριέρα καλά κρατεί. Τα οικονομικά συμφέροντα έχουν αντικαταστήσει όλες τις αξίες. Ο αγώνας για επιστροφή συνεχίζεται πάνω σε νέα βάση. Πρέπει να υπάρχει σεβασμός στις νέες αξίες και στους αγώνες της πολιτικής καριέρας. Η αχαριστία δεν δηλώνει καλό χαρακτήρα.

Οι μνήμες έχουν αρχή. Δεν έχουν τέλος. Τέλος δεν έχει ούτε η Ελπίδα. Το ξέρουμε ότι τα χρόνια που χάσαμε, μακριά από την πόλη μας, δεν θα μας τα δώσει κανένας πίσω. Όσο περνά ο χρόνος, μικραίνει και το άθροισμα αυτών που θα ξανασυναντηθούμε στη γειτονιά μας στην περιοχή Σαχάρας, λίγο πιο κάτω από τις Δημοτικές Πολυκατοικίες. Όσο περνά ο χρόνος, που δυστυχώς δεν χαρίζεται σε κανέναν, τόσο μεγαλώνει η αγωνία.

Οι γονείς και πολλοί συμπολίτες μας έφυγαν με τον καημό του Βαρωσιού τους. Δεν θέλω να πεθάνω χωρίς να ξαναζήσω στην πόλη μου. Δεν συμβιβάζομαι με αυτήν την ιδέα. Οι πρώτες ενέργειες άμα τη επιστροφή είναι γνωστές. Λουλούδια γι' αυτούς που έπρεπε, αλλά δεν είναι μαζί μας. Η πορεία από το σπίτι προς την παραλία, ξυπόλητοι όπως τότε.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΜΠΕΡΟΣ
Δημοτικός Σύμβουλος του ΑΚΕΛ στον Δήμο Αμμοχώστου