Σημερινή

Δευτέρα, 19/11/2018
RSS

Το γλωσσάρι: Σημασία και προεκτάσεις

| Εκτύπωση | 22 Ιούλιος 2018, 18:00 | Με τον Ανδρέα Μορφίτη

Αποτελεί, κατά την άποψή μου, ένα κραυγαλέο δείγμα ασέλγειας ενάντια στην αξιοπρέπεια των Ελληνοκυπρίων, μια υπόγεια - αλλά άστοχη και άμυαλη- προσπάθεια βιασμού της ιστορικής μνήμης, ένα αφελές εγχείρημα εξαφάνισης της κατοχής

Το «γλωσσάριο» που επιχειρήθηκε να «σερβιριστεί» ως πρόταση στους δημοσιογράφους για να το χρησιμοποιούν ως κατευθυντήριες γραμμές και ως κάποιου είδους «πλαίσιο αμοιβαίως καλής συμπεριφοράς», όχι μόνο απέτυχε παταγωδώς να γίνει έστω και στοιχειωδώς αποδεκτό, αλλά αντίθετα επέσυρε θύελλα διαμαρτυριών και αντιδράσεων.

Μερικές και μόνο χαρακτηριστικές αντιδράσεις είναι οι υπογραφές διαμαρτυρίας 170 δημοσιογράφων, η παραίτηση μελών από το Δ.Σ. της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου, η συνεχής και έντονα επικριτική αρθρογραφία διακεκριμένων δημοσιογράφων αλλά και απλών πολιτών και εξεχόντων πνευματικών προσωπικοτήτων όπως ο Κυριάκος Χαραλαμπίδης και τέλος -άλλα όχι έσχατα- η σαφής αντίδραση του ιδίου του Προέδρου της Δημοκρατίας, ο οποίος σε εκπομπή του στο ΡΙΚ τάχθηκε αναφανδόν εναντίον του ούτω καλούμενου «γλωσσαρίου», χαρακτηρίζοντάς το ως απόπειρα εξωραϊσμού της κατοχής και των παραγώγων της.

Το γλωσσάριο, ένα άθλιο κείμενο μιας τρισάθλιας - δήθεν - προσπάθειας επαναπροσέγγισης των δύο κοινοτήτων, αποτελεί, κατά την άποψή μου, ένα κραυγαλέο δείγμα ασέλγειας ενάντια στην αξιοπρέπεια των Ελληνοκυπρίων, μια υπόγεια -αλλά άστοχη και άμυαλη- προσπάθεια βιασμού της ιστορικής μνήμης, ένα αφελές εγχείρημα εξαφάνισης της κατοχής και των μέχρι σήμερα αποτελεσμάτων της, μιαν αχρείαστη πρόκληση απέναντι στα πληγωμένα και τραυματισμένα αισθήματα των συμπατριωτών μας, των θυμάτων της εισβολής και της συνεχιζόμενης κατοχής και μια βάναυση πρόκληση της ιστορικής πραγματικότητας.

Ουδόλως συμμερίζομαι τις στοχευμένες και σκόπιμα καθησυχαστικές δηλώσεις μερίδας πολιτικών ή άλλων «παραγόντων» που αποσκοπούν στο να επέλθει το συντομότερο δυνατόν λήθη στο θέμα και να πέσει στα μαλακά!

Γιατί, δυστυχώς, το γραπτό ανοσιούργημα κυκλοφορεί ήδη μέσω ενός σημαντικού οργανισμού διεθνούς εμβέλειας και δραστηριότητας -όπως είναι ο ΟΑΣΕ- και βρίσκεται ήδη στη φαρέτρα των πονηρών, ικανότατων και άξιων Τ/κ συναδέλφων τους!!!

Eυτυχώς -και προς τιμήν της- η Ένωση Συντακτών Κύπρου με ανακοίνωσή της δήλωσε ότι δεν υιοθετεί το περιεχόμενο του γλωσσαρίου και χαρακτήρισε άτοπη την προσπάθεια του Ο.Α.Σ.Ε.

Δεν με παίρνει ο χώρος του παρόντος σημειώματός μου για να καταγράψω τα πρωτοφανή και ανήκουστα επιχειρήματα για την αλλοίωση των όρων της κατοχής που υιοθετήθηκαν με τη σύμφωνη γνώμη των ημετέρων μέσω του γλωσσαρίου. Αναφέρω μόνο επιγραμματικά τις ακόλουθες συμφωνηθείσες «εξισώσεις»:

Ελεύθερες περιοχές = νότιο μέρος της Κύπρου
Παράνομο καθεστώς = τ/κ διοίκηση
Κατεχόμενες περιοχές = βόρειο τμήμα της Κύπρου
Κατοχικός στρατός = τουρκικός στρατός
Ψευδοκυβέρνηση = τουρκοκυπριακή διοίκηση
Ψευδοβουλευτής = μέλος της τ/κ συνέλευσης
Κλεμμένες περιουσίες = ε/κ περιουσίες στον βορρά ή επηρεαζόμενες περιουσίες
Τούρκος εισβολέας = τουρκικός στρατός
Και άλλα παρόμοια.

Πέρα από τις σκανδαλώδεις και απαράδεκτες αυτές υποχωρήσεις, οι αυτοανακηρυχθέντες «εκπρόσωποι» των Ε/κ δημοσιογράφων -αλλά και κατ’ επέκτασιν του συνόλου των Ε/κ συμπατριωτών μας- υπέπεσαν και σε ακόμα ένα σοβαρό ολίσθημα, που οφείλεται στην έλλειψη στοιχειωδών γνώσεων αλλά και μιας απλής μελέτης του θέματος.

Οι κ.κ. Χριστοφίδης και Μ. Σιακαλλή αποδέχτηκαν τον ισχυρισμό των Τ/κ ότι τα «τουρκικά» δημαρχεία Λευκωσίας, Αμμοχώστου, Κερύνειας αναφέρονται δήθεν στο Σύνταγμα της Κυπριακής Δημοκρατίας, την οποία δεν αναγνωρίζουν οι Τ/κ, ούτε συνεπώς και το Σύνταγμα του 1960.

Εκτός επί θέματος αρχών, οι κ.κ. Χριστοφίδης και Σιακαλλή πιάστηκαν αδιάβαστοι και άσχετοι. Τους υπενθυμίζω ότι, σύμφωνα με το άρθρο 173 του Συντάγματος που επικαλούνται, «...χωριστοί δήμοι θα δημιουργηθώσιν εις τας πέντε μεγάλας πόλεις της Δημοκρατίας, ήτοι την Λευκωσία, Λεμεσόν, Αμμόχωστον, Λάρνακα και Πάφον υπό των Τούρκων κατοίκων αυτών, υπό τον όρον ότι ο Πρόεδρος και ο Αντιπρόεδρος θέλουσιν εντός τεσσάρων ετών από της ενάρξεως της ισχύος του Συντάγματος εξετάσει το ζήτημα, αν ο χωρισμός ούτος των δήμων των ειρημένων πόλεων θα συνεχισθεί ή όχι». Και ως γνωστόν αυτό ουδέποτε έγινε, αφού μεσολάβησε η τουρκοανταρσία του 1963 και οι βομβαρδισμοί της Τηλλυρίας από την τούρκικη αεροπορία το 1964.

Για να καταδείξω και να αιτιολογήσω την άποψή μου ότι το γλωσσάρι είναι ένα προϊόν κυρίως δικών μας ασύγγνωστων και επιζήμιων παραλείψεων και υποχωρήσεων, θα καταθέσω τα εξής συνοπτικά. Από τις 56 λέξεις, φράσεις ή έννοιες που τέθηκαν και επεξεργάστηκαν οι «ειδήμονες» δημοσιογράφοι αμφοτέρων των πλευρών, υιοθετήθηκαν 32 λέξεις, έννοιες και φράσεις που ικανοποιούσαν τα αιτήματα και το σκεπτικό των Τ/κ.

Αντίθετα μόνον 5 λέξεις, έννοιες ή φράσεις που θα ικανοποιούσαν το σκεπτικό των Ε/κ έγιναν αποδεκτές και συμφωνήθηκαν. Και αυτές σε τελείως επουσιώδη, δευτερεύοντα και ανώδυνα θέματα, όπως:

Σύνορα = Πράσινη Γραμμή
Πύλη = σημείο διέλευσης
Άπιστος = Ε/κ
Κυρά = Ελληνοκύπρια
Τρομοκρατική οργάνωση ΕΟΚΑ = ΕΟΚΑ

Ενώ για άλλες έννοιες, λέξεις και φράσεις που αποτελούσαν φράσεις-κλειδιά (ε/κ διοίκηση, Ε/κ ηγέτης, παράνομα λιμάνια, αεροδρόμια, αστυνομία, δικαστήρια και άλλοι θεσμοί, κατοχή, ψευδοκράτος κ.λπ) δεν επήλθε συμφωνία λόγω των τουρκικών αντιρρήσεων. Αυτό λοιπόν είναι το περιβόητο εργαλείο συμφιλίωσης που συμφωνήθηκε για να διευκολύνει την ομαλή συμβίωση των δύο κοινοτήτων και να συνδράμει στην… επιτυχή κατάληξη των συνομιλιών για τη συνολική επίλυση του Κυπριακού.

Υ.Γ. «Το κακό δεν είναι στο να κάνεις το κακό, αλλά είναι περισσότερο όταν δεν παίρνεις στάση εναντίον του, όταν είσαι αδιάφορος». Αυτό το απόφθεγμα της αείμνηστης συναδέλφου των λειτουργών των ΜΜΕ, δημοσιογράφου Οριάνας Φαλάτσι, το αφιερώνω σε όσους αντιδρούν και μάχονται εναντίον του κακού αλλά και στους αδιάφορους που δημιουργούν ή συντηρούν το κακό (που στην περίπτωσή μας άγγιξε τα όρια της εθνικής, ηθικής και πνευματικής μειοδοσίας).

ΑΝΤΡΕΑΣ ΜΟΡΦΙΤΗΣ
Μέλος της Πολιτικής Επιτροπής, Κίνημα Αλληλεγγύη