Σημερινή

Τρίτη, 20/11/2018
RSS

Αλλά ο Ίντι Αμίν Νταντά, κινητοποίησε τα τανκς...

| Εκτύπωση | 22 Ιούλιος 2018, 18:00 | Με τον Χαρη Φεραίο

Όταν προ 20ετίας, κορυφαίος διανοητής τού τόπου, ο Παναγιώτης Κονδύλης, αναζητούσε τις αιτίες που ενίοτε θανάσιμοι κίνδυνοι απειλούν το μέλλον ενός έθνους, επεσήμανε κατ’ αρχάς πώς και πότε αυτό τεκμαίρεται! Και τεκμαίρεται, αποφάνθηκε, κυρίως όταν «οι γελωτοποιοί και οι μίμοι εκπροσωπούνται με ποσοστά ιδιαιτέρως υψηλά στους κύκλους τών διανοουμένων, στα πανεπιστήμια και στα μέσα μαζικής ενημέρωσης»! Δεδομένου μάλιστα ότι αυτών παράγωγα είναι και «οι εκάστοτε μετριότητες οι υπομετριότητες και οι ανθυπομετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο ο οποίος κυβερνά τον τόπο». Και διερωτάται κανείς αν ό,τι έλεγε τότε ο Κονδύλης, ήταν όντως προφητικό τού σημερινού εθνικού και πολιτικού ζόφου...

Πράγματι! Το όντως απογοητευτικό αυτού τού ζόφου, δεν είναι το σπιθαμιαίο τής πολιτικής μας ηγεσίας, ή ο σπιθαμιαίος λόγος τής μονίμως στα πέριξ περιφερόμενης (αυτοπροσδιοριζόμενης δε) πολιτικής μας διανόησης, με το από πολλού χαμένο κέντρο. Το αυτόχρημα αιματηρό, είναι οι διανοούμενοι του τόπου (και δεν εννοώ αυτούς -320- που υπογράφουν μανιφέστα για Σλαβική καταγωγή τής Μακεδονίας…), οι οποίοι ούτε καν στα πέριξ, αλλά στα «ασφαλή» άπω διάγουν τον βίο! Ώστε εκείθεν να παρακολουθούν εκ τού ασφαλούς, ως θέαμα πια, τα γινόμενα... Τα οποία «γινόμενα» είναι φυσικά η σταδιακή απονεύρωση τών Νεολλήνων, μέχρι και την τελική ομαδική τους αποβλάκωση!

Τόση ώστε να αδυνατούν πια να κατανοήσουν και το νόημα τών λέξεων τής γλώσσας τους, ή να τη λησμονήσουν διά παντός, ώστε και να μην αναγνωρίζουν ποια έννοια καλύπτεται από μια λέξη ή μια πρόταση. Με φυσική συνέπεια εννοείται, πίσω από τη θορυβώδη ρητορική ασάφεια, να καλύπτεται ακόμα και το πιο μεγαλειώδες τίποτα τού πολιτικού λόγου, αφενός, και να προβάλλει ηχηρός, αναγνωριζόμενος ήδη από τους αποχαυνωμένους, μόνο ο ρητορεία τού εκάστοτε στόμφου! Αναγκαίου, όμως, για τις σχετικές «λαϊκές» ζητωκραυγές που «φυσιολογικά» ακολουθούν.

Σταχυολογώ ανάλογες φράσεις ρητορικού στόμφου, με την προσφιλέστερη σε «μεγαλειώδες ρητορικό τίποτα» λέξη, «ξεκάθαρα»! Ειδικά όταν αυτό αναφέρεται στον Ερντογάν: Στην ένθεν τού Αιγαίου χώρα, ο (εκάστοτε) κ. Αναστασιάδης, και «στρατηγικός εταίρος» τού Αμερικανού αντιπροέδρου, τόλμησε βεβαίως, και «έθεσε ξεκάθαρα στον Ερτογάν, το θέμα τών ιδιόκτητων κυπριακών υδρογονανθράκων»! Και, πέραν τού Αιγαίου αντίστοιχα, νωπός ακόμα σαγηνευτής τής Μέρκελ, ο κ. Τσίπρας «ξεκάθαρα έθεσε στον Ερντογάν το θέμα τής παράνομης κράτησης τών δυο Ελλήνων στρατιωτικών τού Έβρου»! Το ότι και ο Ερντογάν μετά, σε αμφότερες δε τις περιπτώσεις, και όχι μόνο1, «έθεσε» το μεσοδάκτυλο κι αυτός στην όρθια θέση, είναι γεγονός που ουδείς επιθυμεί να διαπιστώσει.

Ουδείς βέβαια από τους πρόθυμους καταναλωτές τής στομφώδους ρητορείας τού «ξεκάθαρου» μεγαλειώδους τίποτε, που ο γράφων λέει πως αποτελεί και το κυρίαρχο επίτευγμα, τών «γελωτοποιών και μίμων», που έχουν επιπλέον και το ελεύθερο να χλευάζουν κάθε απόθεμα εθνικού ήθους, οδηγώντας τον λαό μοιραία στην ομαδική αποχαύνωση, την αποβλάκωση, και βεβαίως τον έσχατο ευτελισμό: Να χάβει δηλ. το ο,τιδήποτε! Κάτι σαν λαός στην Ουγκάντα, τού διαβόητου Ίντι Αμίν Νταντά...

Φυσικά και αναφέρεται μ’ αυτό ο γράφων στην γνωστή αεροπειρατεία που εκδηλώθηκε πάνω από την Κόρινθο το 1976, σε ισραηλινό αεροπλάνο, το οποίο Παλαιστίνιοι και Γερμανοί αεροπειρατές οδήγησαν στο αεροδρόμιο Εντέμπε τής Ουγκάντα, και, υπό την προστασία τού φίλου τους θηριώδους δικτάτορα Αμίν Νταντά, κρατούσαν περισσότερους από 100 Ισραηλινούς ομήρους, και εκβίαζαν το κράτος τού Ισραήλ.

Πλην, όμως, στο άψε σβήσε, οι Ισραηλινοί έβαλαν σε τέσσερα στρατιωτικά μεταγωγικά αεροπλάνα (C 30) 100 κομάντος, ταξιδεύοντας δε για έξι ώρες, με σιγή ασυρμάτου, διένυσαν 2000 μίλια, έφτασαν αθέατοι μεσάνυχτα στο αεροδρόμιο Εντέμπε τής Ουγκάντα, όπου και ανενόχλητοι μπαινόβγαιναν στον εκεί αερολιμένα, σκότωσαν όλους τους αεροπειρατές, και μαζί τους 20 στρατιώτες τού Νταντά που τους υποστήριζαν, και μετάφεραν σώους τους ομήρους στα C 30, τα οποία απογειώθηκαν ξανά, και ασφαλή έφτασαν, πάλι ανενόχλητα, πίσω στο Ισραήλ! Μπροστά σ’ αυτόν τον έσχατο εξευτελισμό του ο Νταντά, δεν έμεινε βεβαίως αδρανής!

Μόλις βεβαιώθηκε πως επιτέλους έφυγαν από την Ουγκάντα οι Ισραηλινοί, έκανε θορυβωδώς την εμφάνισή του, πληροφορώντας τον, αποσβολωμένο από τα γεγονότα λαό τής Ουγκάντα, με την εξής συνταρακτική είδηση, που εν ριπή μετέδωσαν τηλεοράσεις ραδιόφωνα και εφημερίδες: «Ναι! Αλλά ο Ίντιν Αμίν Νταντά κινητοποίησε μετά τα τανκς, και έγινε κύριος τής καταστάσεως»! Και ο λαός εκείνος, τής επτάχρονης δικτατορικής αποβλάκωσης, όχι μόνο έχαψε, ειδικά εκείνο το «κύριος τής καταστάσεως», παρά και υπερήφανος για τη νέα δόξα, τού ηγέτη του βεβαίως, πλημμύρισε και τούς δρόμους ζητωκραυγάζοντας, γύρω από το παλάτι τού Νταντά...

Ό,τι λέει δηλ. ο γράφων, «πρόθυμους καταναλωτές τής ρητορείας τού μεγαλειώδους τίποτε»! Σε εποχές δηλ. τής έσχατης παρακμής τών Νεοελλήνων. Ακριβέστερα, τών Υστεροελλήνων πια...

*1. Γνωρίζω ότι και ο κ. Παυλόπουλος, εκτός από την προτίμησή του στη γωνιά τού καναπέ, αρέσκεται επίσης να κάνει και βαρυσήμαντες (και να ακούγεται) δηλώσεις μάλιστα «με πολλούς αποδέκτες»...

ΧΑΡΗΣ ΦΕΡΑΙΟΣ
Διδάκτωρ τού ΕΜΠ