Σημερινή

Τετάρτη, 21/11/2018
RSS

Έξυπνες και οικονομικές λύσεις για προσαρμογή των χόμπι μας στο ακ

| Εκτύπωση | 15 Ιούλιος 2018, 18:00 | Με τον Ανδρέα Α. Ανδρέου

Έξυπνες και οικονομικές λύσεις για προσαρμογή των χόμπι μας στο ακίνητό μας

Σε κάποιες πιο λάιτ συζητήσεις με φίλους πέφτει η κουβέντα στο ποιο θα ήταν το ποθητό σπίτι που θα θέλαμε. Πολύ σύντομα βγαίνει στην επιφάνεια πως το όλο κόνσεπτ περιστρέφεται γύρω από την ανάγκη να ικανοποιήσουμε κάποιο χόμπι που πραγματικά μας γεμίζει παρά κάτι άλλο. Μια ιδέα που άκουσα κάποτε ήταν πως, “εγώ θέλω μια πισίνα και ένα μικρό σπίτι να ακουμπά πάνω της!.. Όχι σπίτι με πισίνα, αλλά πισίνα με σπίτι!”. Δηλαδή, το κύριο στοιχείο ήταν η πισίνα και το δευτερεύον το σπίτι.

Είχε λεπτομερέστατη άποψη για το πώς θα έπρεπε να ήταν κατασκευασμένη η πισίνα, αλλά για το σπίτι τα μόνα στοιχεία που έπρεπε να ικανοποιεί ήταν, πρώτο να αγγίζει σε αυτήν και δεύτερο να διαθέτει τους βασικούς χώρους -έστω και σε 60 τετραγωνικά μέτρα- όλα σε επίπεδο ισογείου. Το στοιχείο του νερού και η ιδέα να μουλιάζει μόνιμα -αν μπορούσε- σε αυτήν, ήταν ο διακαής του πόθος.

Ο μανιακός του μπάρμπεκιου

Άλλος, όντας μανιακός με τα μπάρμπεκιου και τα μακρόσυρτα ζιαφέτια, μας περιέγραφε πως ήθελε να έχει άπλα κήπου, έτσι ώστε να μπορούσε να δημιουργήσει έναν χώρο μπάρμπεκιου πλήρως ανεξάρτητο από το υπόλοιπο σπίτι. Να είχε ένα δωμάτιο που να μπορούσε να στεγάσει μια τάβλα όπου να τρώνε άνετα καμιά δωδεκαριά άτομα, να έχει το μπάνιο του, τη γιγαντοοθόνη του, το σύστημα μουσικής του και εξωτερικά μια ψησταριά που να ψήνει 2-3 οβελίες, κοκορέτσια, 5-6 συναγρίδες, χταπόδια και σουπιές - αν είναι δυνατόν ταυτόχρονα. Να στεγάζει τα ψυγεία του, τους νεροχύτες του και να έχει γενικά όλα τα κομφόρ. Νοείται ότι έπρεπε να διαθέτει και τα facilities να τσιμπάνε απευθείας από τη φουκού όσοι ήταν παρόντες κατά το ψήσιμο, απολαμβάνοντας το κρασάκι ή την μπύρα τους.

Απείρως πιο σημαντικό σε αυτό το arrangement θα ήταν το γεγονός πως θα γλίτωνε από την αναμενόμενη μουρμούρα της γυναίκας του στο στυλ, “πάλι θα μου κουβαλήσεις τους φίλους σου δαμέ να μου κάνουν το σπίτι μαύρο τζιαι γέρημο;..”. Αποκοπή ομφάλιου λώρου με το σπίτι, στο σπίτι, λοιπόν.

Ο… μαζόχας

Κάποιος πιο μαζόχας ήθελε το σπίτι του να αποτελείται από δύο ανεξάρτητα ισόγεια κουτιά. Το ένα θα είχε την κουζίνα, τη σαλοτραπεζαρία και το αποχωρητήριο επισκεπτών και το άλλο τα υπνοδωμάτια. Θα τα χώριζε κήπος με πισίνα και τα δύο κουτιά θα επικοινωνούσαν με υπόγεια σκάλα και διάδρομο. Αν ήταν δυνατό, η σκάλα και ο διάδρομος έπρεπε να διαπερνούν την πισίνα και μέσω των γυάλινων επιφανειών να έβλεπες τον βυθό. Φυσικά και ήταν δυνατό, αλλά λόγω κόστους το kinky part -που ήταν και το πιο ωραίο- στην πορεία εγκαταλείφθηκε. Και έτσι του έμεινε ο μαζοχισμός του να έχει να πηγαίνει από το Α στο Β μέσω του Γ, ενώ το Α απέχει ένα σάλτο από το Β.

Ο αιώνιος μπάτσελορ

Ένας που είναι ο αιώνιος μπάτσελορ, είχε μια πιο εξωτική λύση. Ήθελε να βρει ένα τεμάχιο γης στην κοίτη ενός ρυακιού στις παρυφές της Λευκωσίας, το οποίο να περιστοιχίζεται από πράσινο. Έπρεπε να έχει μιαν ελαφριά κλίση προς το ρυάκι πέριξ του 10% και να ανεγείρει σε αυτό ένα μονοεπίπεδο τετράγωνο - κυβοειδές κατασκεύασμα με μεταλλικό σκελετό και τζάμι από το δάπεδο μέχρι το ταβάνι στις τρεις από τις τέσσερεις πλευρές.

Το μισό κατασκεύασμα θα άγγιζε στο φυσικό έδαφος και το υπόλοιπο θα ξεπρόβαλλε σαν πρόβολος στον αέρα εκμεταλλευόμενο τη φυσική κλίση του τεμαχίου. Οι γυάλινες επιφάνειες θα μπορούσαν με το πάτημα ενός κουμπιού να λαμβάνουν αυτήν την ηλεκτρική εκκένωση που απαιτείται για να σκουραίνουν, έτσι ώστε να επιτυγχάνεται η απαραίτητη ιδιωτικότητα.

Με το πάτημα άλλων κουμπιών οι γυάλινες επιφάνειες θα χάνονταν, ώστε ο χώρος να γίνεται ένα με τη φύση. Μέσα, όλος ο χώρος θα ήταν σχεδόν ενιαίος: καθιστικό με τζάκι, μια ντιζαϊνάτη κουζίνα, ένα τζακούζι και εννοείται ένα κτιστό κρεβάτι. Κάπου σε μια γωνιά κάποιοι άλλοι απαραίτητοι βοηθητικοί χώροι θα ολοκλήρωναν το σκηνικό. Εγώ, πάντως, αν ήμουν ο αιώνιος μπάτσελορ, κάτι τέτοιο θα έκανα!

Σίγουρα δεν είναι όλοι που έχουμε τη δυνατότητα να προσαρμόσουμε το σπίτι μας στα θέλω μας, επειδή συνήθως τα “θέλω” μας ξεπερνούν τις οικονομικές μας δυνατότητες. Όμως πάντα υπάρχουν έξυπνες και πιο οικονομικές λύσεις, που μπορούν να φέρουν το σπίτι μας σε ένα επίπεδο που να είναι αυτό που πρέπει να είναι: ένας χώρος όπου να ανυπομονείς να πας στο τέλος της κάθε μέρας, ένας χώρος όπου να περνάς καλά με την οικογένειά σου και τους δικούς σου ανθρώπους, να ηρεμείς και να είσαι ευτυχισμένος.

ΑΝΔΡΕΑΣ Α. ΑΝΔΡΕΟΥ
MRICS,
CEO APS Andreou Property Strategy - Chartered Surveyors