Σημερινή

Τετάρτη, 18/07/2018
RSS

Το θηρίο εκτός Ελλάδας…

| Εκτύπωση | 15 Απρίλιος 2018, 18:00 | Του Πόλυ Κυριάκου

Βράδυ Ανάστασης στη Νέα Υόρκη. Στο προαύλιο μιας εκκλησίας, όπου κάθε χρόνο τέτοια ώρα χιλιάδες Ελληνοαμερικανοί συρρέουν για να ακούσουν το Δεύτε Λάβετε Φως και το Χριστός Ανέστη. Μια ζεστή, μια συγκινητική εικόνα που διαδραματίζεται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του πλανήτη, γιατί το Ελληνικό δαιμόνιο και η Ελληνική παρουσία βρίσκονται διάσπαρτα στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα. Την Άγια εκείνη στιγμή, στο Δεύτε λάβετε Φως, έτσι καθώς ένα - ένα τα κεριά των Ελλήνων πιστών του Νέου Κόσμου άρχισαν να ανάβουν το τοπίο της νύχτας, ήρθε στη σκέψη μου μια ονειρεμένη εικόνα. Η εικόνα της Ελλάδας.

Αυτού του τόπου που τα τελευταία χρόνια ανεμοδέρνει ανάμεσα στην οικονομική κρίση, ανάμεσα στις νάρκες και τις κακοτοπιές που της κληροδότησαν οι ανάξιοι πολιτικοί της. Έπιασα λοιπόν τις μπογιές του μυαλού και καβαλέτο κι άρχισα να ζωγραφίζω ετούτο το όνειρο… Άρχισα να ζωγραφίζω ένα μεγάλο θηρίο. Το θηρίο που λέγεται Ελληνισμός εκτός Ελλάδας. Λίγο πιο πέρα, στο βάθος, άρχισα να ζωγραφίζω το άλλο θηρίο. Το τραυματισμένο. Αυτό είναι το θηρίο της Μητροπολιτικής Ελλάδας. Αυτό το θηρίο είναι η Ελλάδα. Η Ελλάδα που στηρίζεται στα δεκανίκια και στα δάνεια. Η Ελλάδα που εδώ και κάποια χρόνια ζει με ψίχουλα και εξευτελισμό.

Ας δούμε λοιπόν τη Μεγάλη Ζωγραφιά… Τη Μεγάλη Εικόνα. Το Μεγάλο Έργο. Έχουμε όλα τα χρώματα του κόσμου. Τα πιο ζωντανά, τα πιο φωτεινά. Έχουμε χρώματα που θα ζήλευαν όλες οι χώρες της Γης.

Άλλοι λαοί δεν πρόκειται να μας στηρίξουν. Αυτό το γνωρίζουμε καλά. Το μάθαμε μέσα στα χρόνια. Κι αν δεν το μάθαμε, καλό είναι αρχίσουμε να το συνειδητοποιούμε.

Ποιο μεγάλο θηρίο, λοιπόν, θα μπορούσε να επουλώσει τις πληγές που κουβαλά το τραυματισμένο θηρίο; Το θηρίο αυτό ακούει στο όνομα Ελληνισμός της Διασποράς. Όσοι Έλληνες ζουν εντός Ελλάδας, άλλοι τόσοι -ίσως και περισσότεροι- ζουν εκτός Ελλάδας. Πρόκειται για ένα θηρίο που ζει και βασιλεύει στις πέντε ηπείρους. Ήσυχο, δυνατό, σταθερό. Στην Αμερική συγκεκριμένα, το Ελληνοαμερικάνικο λόμπι θεωρείται ισχυρότατο, αν και τα πρωτεία τα παίρνει το Εβραϊκό λόμπι. Για ποιο λόγο μέχρι τώρα δεν είδαμε τη μεγάλη υπέρβαση του Ελληνισμού της Διασποράς, εκτός από ελάχιστες μεμονωμένες εξαιρέσεις; Ο λόγος είναι απλός. Επειδή το θηρίο εκτός και το θηρίο εντός ακόμα δεν κατάφεραν να συντονιστούν μεταξύ τους.

Ο συντονισμός είναι το κλειδί. Για να κυριαρχήσει ένα μεγάλο επίτευγμα χρειάζεται μεγάλη οργάνωση, συνεργασία, αλληλεγγύη και θέληση. Εμείς οι Έλληνες υστερούμε στον συντονισμό. Εάν το κράτος του Ισραήλ βίωνε μια οικονομική συμφορά παρόμοια με αυτή που βιώνει η Ελλάδα, μέσα σε τρεις μήνες οι όπου γης Εβραίοι θα είχαν ήδη μεσολαβήσει για να βοηθήσουν έμπρακτα. Όχι με λόγια, ούτε με θεωρίες. Με έργα. Και το αποτέλεσμα θα ήταν εκπληκτικό!

Εμείς έχουμε όλα τα καλά του κόσμου. Έχουμε την καλή διάθεση, την ευαισθησία, την αγάπη για την Πατρίδα, την αγάπη για τον συνάνθρωπό μας. Εμείς σαν μεμονωμένες μονάδες κάνουμε θαύματα. Δυστυχώς, όμως, ακόμα δεν βρήκαμε τον τρόπο να λειτουργήσουμε σαν ομάδα. Κι αυτό πονάει. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να χάνεται η δύναμη της μεγάλης γροθιάς ή της μεγάλης ασπίδας.

Την Άγια εκείνη στιγμή, λοιπόν, στο Δεύτε Λάβετε Φως, λίγο μετά τα μεσάνυχτα, έτσι καθώς ένα-ένα τα κεριά των Ελλήνων πιστών του Νέου Κόσμου άρχισαν να ανάβουν το τοπίο της νύχτας, ήρθε στη σκέψη μου η ονειρεμένη εικόνα. Η εικόνα της Ελλάδας. Ενωμένη, οργανωμένη, αλληλέγγυα. Η εικόνα της Ελλάδας εντός να γίνεται ένα με την Ελλάδα εκτός. Μια μεγάλη εικόνα, μια δύναμη, μια αξιοζήλευτη παρουσία που καταφέρνει να κάνει αυτό που τόσα χρόνια δεν κατάφερε ακόμα…

Ακόμα…