Σημερινή

Σάββατο, 23/06/2018
RSS

Η οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας από την Κύπρο

| Εκτύπωση | 11 Μάρτιος 2018, 18:00 | Με τον Άθω Κοιρανίδη

Η επιβαλλόμενη οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας από την Κύπρο προϋποθέτει την κατάργηση της αναχρονιστικής, ρατσιστικής, διαιρετικής πρόνοιας των συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου περί δύο κοινοτήτων και τη συνταγματική ισοτιμία των Κυπρίων πολιτών, ανεξαρτήτως εθνοτικής ή θρησκευτικής προέλευσης. Κάτι που ήδη προνοείται συνταγματικά για τους Ελληνοκύπριους, Μαρωνίτες, Αρμένιους και Λατίνους, αλλά όχι για τους Τουρκοκύπριους

Ένα από τα λίγα ομόφωνα συμπεράσματα των κυπριακών πολιτικών δυνάμεων και της συντριπτικής πλειοψηφίας των πολιτών μετά την τεσσαρακονταετή παλινωδία των συνομιλιών και το φιάσκο του Κραν Μοντανά είναι ότι, για να υπάρξει μόνιμη λύση στο κυπριακό πρόβλημα, πρέπει οπωσδήποτε η Τουρκία να απεμπλακεί οριστικά από το νησί.

Η εξέλιξη αυτή αποτέλεσε ένα μεγάλο βήμα προς την ορθή κατεύθυνση. Παρόλο που οι παγιωμένες θέσεις των κομμάτων δεν επιτρέπουν την ελεύθερη αναγνώριση της ωμής πραγματικότητας, το ομόφωνο αυτό συμπέρασμα έχει μεταλλάξει το ερώτημα που ετίθετο για χρόνια, αν θα πρέπει να υπάρξει οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας στο πώς, πλέον, αυτή θα επιτευχθεί.

Η σχολή σκέψης όλων σχεδόν των κομμάτων είναι ότι αυτό θα επιτευχθεί με την πλήρη αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων και την κατάργηση των εγγυήσεων. Η δική μας θέση ήταν εξαρχής και παραμένει ότι κάτι τέτοιο δεν είναι αρκετό, αφού, όπως και στο παρελθόν, η Τουρκία θα χειραγωγεί και θα εκμεταλλεύεται την τουρκοκυπριακή κοινότητα, με τη χρήση των γνωστών μεθόδων προβοκάτσιας και ψυχολογικού πολέμου, ασκώντας φυγόκεντρες και διασπαστικές πιέσεις στο κυρίαρχο κράτος της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Το 1956 η Τουρκία ανήγαγε την Κύπρο σε ζωτικό γεωστρατηγικό της χώρο και έκτοτε μηχανεύεται τον πλήρη έλεγχό του. Η ανακάλυψη τεράστιων αποθεμάτων υδρογονανθράκων έχει μεγαλώσει τη σημασία της Κύπρου για την Τουρκία.

Η επιβαλλόμενη οριστική απεμπλοκή της Τουρκίας από την Κύπρο προϋποθέτει την κατάργηση της αναχρονιστικής, ρατσιστικής, διαιρετικής πρόνοιας των συνθηκών Ζυρίχης-Λονδίνου περί δύο κοινοτήτων και τη συνταγματική ισοτιμία των Κυπρίων πολιτών, ανεξαρτήτως εθνοτικής ή θρησκευτικής προέλευσης. Κάτι που ήδη προνοείται συνταγματικά για τους Ελληνοκύπριους, Μαρωνίτες, Αρμένιους και Λατίνους, αλλά όχι για τους Τουρκοκύπριους.

Η διεκδίκηση αυτής της ζωτικής συνταγματικής αλλαγής προϋποθέτει την άρτια προετοιμασία ενός ξεκάθαρου αφηγήματος, το οποίο να βασίζεται, αφενός, στο θεμελιώδες δημοκρατικό δικαίωμα τού «ένας άνθρωπος, μία ψήφος» και, αφετέρου, στα συμφέροντα των σημαντικών δρώντων κρατών της περιοχής μας για απεγκλωβισμό της Κύπρου από την Τουρκία.

Όπως είναι ευρέως αντιληπτό και ιστορικά πολλάκις τεκμηριωμένο, η διεκδίκηση τέτοιων αλλαγών και η δίκαιη επίλυση διεθνών προβλημάτων όπως το Κυπριακό, δεν γίνονται μέσω του ΟΗΕ, αλλά διά της διπλωματικής, νομικής, οικονομικής και στρατιωτικής ισχύος. Κάτι βέβαια που από μόνη της η μικρή μας πατρίδα δεν διαθέτει επαρκώς, μπορεί όμως να αναπτύξει μέσω συμμαχιών με ισχυρές περιφερειακές και παγκόσμιες δυνάμεις, των οποίων τα συμφέροντα συγκυριακά συμπλέουν με τα δικά μας και αντιτίθενται σε αυτά της Τουρκίας.

Χώρες όπως πρωτίστως το Ισραήλ, η Αίγυπτος και η Ελλάδα και δευτερευόντως η Γαλλία και η Ιταλία. Όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, αποκομίζει μεν σημαντικά οφέλη από τη σχέση της με την Τουρκία, όμως η δυνατότητα ενεργειακής απεξάρτησης από τη Ρωσία και η ισχύς των 2 μελών, της Ελλάδας και Κύπρου, έχουν μεγαλύτερη βαρύτητα. Η προαπαιτούμενη συνεργασία της Κύπρου με το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ελλάδα και την Ιταλία για εκμετάλλευση των ενεργειακών τους πόρων δεν μπορεί να αφεθεί έρμαιο της αλλοπρόσαλλης στάσης της Τουρκίας μέσω της επιρροής της στο κυπριακό κράτος.

Όσον αφορά τις ΗΠΑ, η στάση τους έναντι των Κούρδων αποδεικνύει ότι έχουν παύσει να υπερασπίζονται τη διατήρηση της ηγεμονικής θέσης της Τουρκίας στην περιοχή και θα προτιμούσαν τον ρόλο αυτό να αναλάμβανε το Ισραήλ. Τα συμφέροντα όλων των πιο πάνω κρατών θα εξυπηρετούνταν καλύτερα από ένα κυρίαρχο, δημοκρατικό και σταθερό κυπριακό κράτος.

Βάσει των πιο πάνω, επιβάλλεται η εκμετάλλευση του παραθύρου ευκαιρίας που έχει ανοιχθεί, ώστε να μπορέσει ο κυπριακός λαός (Έλληνες, Τούρκοι, Αρμένιοι, Μαρωνίτες και Λατίνοι) να ζήσει ειρηνικά και αρμονικά σε συνθήκες ασφάλειας, οικονομικής και κοινωνικής ευημερίας.

AΘΩΣ ΚΟΙΡΑΝΙΔΗΣ
Πρόεδρος ΠΝΟΗΣ ΛΑΟΥ