Σημερινή

Τρίτη, 19/06/2018
RSS

Κοινότητες του Τροόδους: Υπάρχει ελπίδα επιβίωσης;

| Εκτύπωση | 04 Μάρτιος 2018, 18:00 | Με τον Γιώργο Παναγιώτου

Με λύπη παρακολουθώ τις ορεινές μειονεκτικές κοινότητες του Τροόδους να χάνονται. Οι πλείστες απ’ αυτές έμειναν χωρίς νέο πληθυσμό, χωρίς μαθητές. Τα περισσότερα χωριά μας είναι χωριά συνταξιούχων, με ημερομηνία λήξης. Κοινότητες χωρίς ζωντάνια, με τα περισσότερα σπίτια ακατοίκητα ή εξοχικά. Οι μαθητές στα σχολεία χρόνο με χρόνο λιγοστεύουν σημαντικά.

Τι άραγε φταίει; Η νοοτροπία των νέων μας, η φυγή για μια καλύτερη ζωή; Η έλλειψη θέσεων εργασίας; Οι πραγματικά δύσκολες συνθήκες διαβίωσης; H έλλειψη εκείνων των έργων, που θα συνέβαλλαν στην παραμονή; Η διαχρονική αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνώντων; Οι εξαγγελίες σοβαρών έργων, που μένουν εξαγγελίες; Η συλλογιστική κάποιων, πως επίτηδες το κύμα της φυγής προς τις πόλεις αφήνεται να αυξάνεται, για να ακριβαίνουν τα ενοίκια των διαμερισμάτων και των οικοπέδων στις πόλεις; Νομίζω όλα μαζί.

Δυστυχώς, οι αρμόδιοι παρακολουθούν με απάθεια, περιμένουν το τέλος, που το βλέπουν φυσιολογικό. Γρήγορος ο ρυθμός της εγκατάλειψης, χωρίς σημάδια ανάκαμψης. Χωρίς κανένας να συγκινείται.

Για χρόνια ίδια τα προβλήματα. Κι ούτε πιστεύω πως κάποια απ’ αυτά θα βρουν τη λύση τους σ’ αυτήν τη δεκαετία. Ποια, κατά τη γνώμη μου, τα σπουδαιότερα, που ούτε μελέτες χρειάζονται για να καταγραφούν, ούτε ειδικούς. Ο απλός κοσμάκης, που τα ζει τα λέει κάθε μέρα, με πόνο, με στενοχώρια, στα καφενεία, στις συγκεντρώσεις, χωρίς κανένας να νοιάζεται. Χιλιοειπωμένα, χιλιογραμμένα σε χαρτί, που στο τέλος ξεχνιούνται ή ρίχνονται στον κάλαθο.

1. Το οδικό δίκτυο προς Τρόοδος, από Λευκωσία και Λεμεσό. Με τον ρυθμό που πάμε, μακάρι να βγω λανθασμένος, παρ’ όλες τις συχνές εξαγγελίες και υποσχέσεις, πιστεύω δεν θ’ αρχίσει σ’ αυτήν τη δεκαετία. Θα επικαλεστούν προβλήματα στις απαλλοτριώσεις, στον φόρτο εργασίας.

2. Το Νοσοκομείο Κυπερούντας / Τροόδους, που από τον καιρό που κτίστηκε, δεν έχει γίνει καμιά σοβαρή συντήρηση. Ο ίδιος ο Υπουργός Υγείας, κ. Γ. Παμπορίδης, όταν το επισκέφτηκε, είπε μπροστά στις κάμερες: Ντρέπομαι γι’ αυτήν την τριτοκοσμική κατάσταση του Νοσοκομείου. Εκτός από ένα πέτρινο, εξωτερικό τοίχο, που φτιάχτηκε πρόσφατα, δεν έγινε καμιά άλλη σοβαρή συντήρηση. Πόρτες σπασμένες, τουαλέτες κοινές για κάθε θάλαμο.

Οφείλω να αναγνωρίσω πως φέτος τα Δημόσια Έργα βγήκαν δυο φορές σε προσφορές για την επιδιόρθωση και μετατροπή του Nurses School σε πνευμονολογική κλινική. Και οι δυο ακυρώθηκαν. Ήταν λάθος εκτιμήσεις ή να πιστέψουμε σε κάποιους, που λένε πως ήταν εσκεμμένες οι προεκτιμήσεις; Ούτε πιστεύω προβλέπεται στα επόμενα 2-3 χρόνια να υπάρξει κάτι. Τα κονδύλια πήγαν αλλού.

3. Προσπάθεια των κοινοταρχών, από το 2011, να επανέλθει το επίδομα στους μόνιμους κατοίκους των μειονεκτικών ορεινών κοινοτήτων απέτυχε, παρόλο που η οικονομία πάει καλά. Παρόλο που οι κοινότητες το ζητούν επίμονα.

4. Κίνητρα για τις λιγοστές δραστηριοποιημένες βιοτεχνίες, όπως φορολογικές ελαφρύνσεις, δεν εγκρίνονται.

5. Η προσπάθεια να εγκριθεί ένα ελκυστικό στεγαστικό σχέδιο για νέους μόνιμους κατοίκους, που θέλουν να παραμείνουν, δεν έφερε αποτέλεσμα.

Αναφέρθηκα στα κοινά αιτήματα των κοινοτήτων. Ασφαλέστατα κάθε κοινότητα έχει τα δικά της σοβαρά προβλήματα επιβίωσης, που απαιτούν χρήματα. Οι χορηγίες δυστυχώς είναι πολύ χαμηλές.

Τι να πούμε για το χιονοδρομικό κέντρο του Τροόδους, για τη Λαϊκή Κλειστή Αγορά στον Καρβουνά, για το Τελεφερίκ, για το Αστεροσκοπείο, για τη βοήθεια των αγροτών της περιοχής, που ένας-ένας εγκαταλείπει τη γεωργία; Τι να πούμε για δρόμους κοινοτήτων, που χρήζουν συντήρησης; Για πεζοδρόμια, για εγγραφή των δρόμων, για τις πολλές δυσκολίες και τις χρονοβόρες διαδικασίες να εξασφαλίσεις μιαν πολεοδομική άδεια για μια κατοικία.

Όλα αυτά και πολλά άλλα, δυστυχώς, αναγκάζουν τον ταλαιπωρημένο κόσμο της υπαίθρου να ακολουθήσει το δρόμο της αστυφιλίας. Οι υπεύθυνοι αρκούνται να υπενθυμίζουν τους κανονισμούς, για να δώσουν απαντήσεις. Συνήθως αρνητικές και πολυέξοδες. Τα προβλήματα όμως της υπαίθρου δεν λύνονται μόνο με τεχνοκρατικές αποφάσεις, αλλά απαιτούν πολιτική βούληση.

Ευχής έργον, έστω και τη δωδεκάτη, να επιδειχθεί κάποιο ενδιαφέρον. Πριν είναι πολύ αργά, μια και η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. Πριν τα πράγματα γίνουν μη αναστρέψιμα.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ
Κοινοτάρχης Κυπερούντας