Σημερινή

Τετάρτη, 22/11/2017
RSS

Η αλεπού της γηραιάς Αλβιώνος

| Εκτύπωση | 05 Νοέμβριος 2017, 18:00 | Με τον Λόρια Μαρκίδη

Αγκυλωμένος στην αποικιακή πολιτική της χώρας του έναντι της Κύπρου και του λαού της, ο πρώην Υπουργός Εξωτερικών της Βρετανίας Τζακ Στρο επιλέγει από καιρού εις καιρόν να εξαπολύσει τους μύδρους του κατά της χώρας μας για να ξεθυμάνει, ενώ ταυτόχρονα ενισχύει έτι περαιτέρω την τουρκική αδιαλλαξία.

Σε πρόσφατο άρθρο του στη βρετανική εφημερίδα Independent, αφού αραδιάζει ατεκμηρίωτους φαιδρούς ισχυρισμούς για τη στάση των Ε/κ και τη διαδικασία επίλυσης του κυπριακού προβλήματος, αποφαίνεται ότι ήγγικεν η ώρα που η διεθνής κοινότητα θα πρέπει να αναγνωρίσει τη διχοτόμηση της Κύπρου. Ο Τζακ Στρο, επιφανής λομπίστας της Τουρκίας, τιμήθηκε από την τουρκική κυβέρνηση επί υπουργίας Αμπντουλάχ Γκιουλ για τη συμβολή του στην προώθηση των τουρκικών συμφερόντων. Επιπλέον, σύμφωνα με σχετικά δημοσιεύματα, διατηρεί οικονομικούς δεσμούς με την Τουρκία.

Βεβαίως το κόμμα του κ. Στρο τήρησε αποστάσεις από τις θέσεις που εξέφρασε στο άρθρο του. Εντούτοις, η προκλητική παρέμβασή του στα δρώμενα της Κύπρου τη συγκεκριμένη χρονική στιγμή μετά το ναυάγιο του Κραν Μοντανά υπαιτιότητι της Τουρκίας, ανέξυσε παλαιές πληγές και θύμησες για τον ρόλο της χώρας του, που τόσα δεινά και προβλήματα επεσώρευσε στον κυπριακό λαό, που δεινοπαθεί μέχρι σήμερα.

Είναι τοις πάσι γνωστόν ότι η Τουρκία, βάσει της Συνθήκης της Λωζάννης του 1923, παραιτήθηκε κάθε δικαιώματός της επί της νήσου Κύπρου. Οι βρετανικές, όμως, κυβερνήσεις, οι οποίες διέγνωσαν από πολύ ενωρίς ότι για τη διασφάλιση της κυριαρχίας τους στη νήσο και αντιμετώπιση της ελληνικής πλειοψηφίας και του αιτήματος για ένωση με την Ελλάδα θα έπρεπε να προσεταιρισθούν τη μουσουλμανική μειονότητα, σχεδίασαν και εφάρμοσαν το δόγμα τού διαίρει και βασίλευε. Κατ’ αρχήν μελετήθηκε η ιδέα για μεταφορά και εγκατάσταση στη νήσο οθωμανών, ώστε να ενισχυθεί αριθμητικά η μουσουλμανική μειονότητα, ιδέα που εγκαταλείφθηκε, λόγω του υψηλού κόστους εφαρμογής της.

Ταυτόχρονα καλλιέργησαν τον σοβινισμό και φανατισμό μεταξύ της ηγεσίας των Τουρκοκυπρίων, όπως μετονομάσθηκαν οι οθωμανοί, στους οποίους οθωμανούς περιλαμβάνονταν και οι εξισλαμισθέντες χριστιανοί. Οι Βρετανοί κυβερνήτες ίδρυσαν σχολεία για τη διδασκαλία της τουρκικής γλώσσας και τζαμιά σε χωριά μουσουλμάνων, όπου η πρώτη γλώσσα ήταν η ελληνική και κατά δεύτερον η τουρκική.

Παράλληλα κατέβαλαν μεθοδικά και επίμονα προσπάθειες για να πείσουν την Τουρκία να καταστεί ενδιαφερόμενο μέρος στην Κύπρο, η οποία, διά στόματος Τούρκων επισήμων, μέχρι και το 1950 δήλωνε ότι για την ίδια «δεν τίθεται ζήτημα που ονομάζεται Κυπριακό». Σύμφωνα με τον Φαχίρ Αρμάογλου («Το Κυπριακό Ζήτημα», 1954-1959 - Σχετική αναφορά στην έκδοση «Η Αιματηρή Αλήθεια»), ο τότε Υπουργός Εξωτερικών της Τουρκίας, Α.Φ. Κιουπρουλού, δήλωνε ότι «για την Τουρκία δεν υφίσταται ζήτημα Κυπριακού».

Οι μεθοδεύσεις των Άγγλων, που χειραγώγησαν και χρησιμοποίησαν και τους ηγέτες των Τ/κ, πέτυχαν να εμπλακεί η Τουρκία στο Κυπριακό ως ενδιαφερόμενο μέρος.

Μετά την έναρξη του απελευθερωτικού αγώνα του 1955-59, οι Βρετανοί πέτυχαν τη συμμετοχή της Τουρκίας στην Τριμερή Διάσκεψη του Λονδίνου τέλος Αυγούστου - αρχές Σεπτεμβρίου 1955, όπου και επισήμως αναγνωρίσθηκε ως ενδιαφερόμενο μέρος στο Κυπριακό.

Ταυτόχρονα, οι βρετανικές κυβερνήσεις προωθούσαν την ιδέα της διχοτόμησης της νήσου, με τους ίδιους να διαδραματίζουν ρόλο διαιτητή και να παγιώνουν την παρουσία τους στην περιοχή. Απαράδεκτα σχέδια διχοτόμησης/τριχοτόμησης, προτεκτορατοποίησης της Κύπρου προωθήθηκαν, όλα με βρετανική σφραγίδα.
Σημειωτέον ότι η Τουρκία από το 1955-56 σχεδίασε την πολιτική και στρατηγική της για ανάκτηση της Κύπρου ολόκληρης (Εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ). Η λύση της διχοτόμησης είχε εγκαταλειφθεί από τις τουρκικές κυβερνήσεις, εφόσον δεν θα επέτρεπε τον πολιτικό και στρατιωτικό έλεγχο ολόκληρης της νήσου. Είναι επίσης αμφίβολο, εάν η Τουρκία σήμερα επιδιώκει αναγνώριση του ψευδοκράτους, αφού τέτοια εξέλιξη δεν εξυπηρετεί τους στόχους της Άγκυρας για έλεγχο της χώρας μας.

ΛΟΡΙΑ ΜΑΡΚΙΔΗ
Πρέσβης ε.τ.