Σημερινή

Σάββατο, 18/11/2017
RSS

Μωρίας εγκώμιον

| Εκτύπωση | 10 Σεπτέμβριος 2017, 18:00 | Με την Ελένη Θεοχάρους

Κάνουμε μια γιγάντια προσπάθεια να μάθει ο λαός, να κατανοήσει τι σημαίνει αυτό που έρχεται, να αποτινάξει τον λήθαργο, να συμπλεύσει με όσους αγωνίζονται. Τουλάχιστον να διαβάσουν τις προτάσεις Αναστασιάδη που δημοσιεύθηκαν και που αποδεικνύουν ότι έχουν δοθεί τα πάντα, με την ελπίδα της θετικής ανταπόκρισης της Τουρκίας στο ζήτημα των εγγυήσεων.

Λοιπόν, η Τουρκία κατάφερε να μας υποδουλώσει και να μας κάνει να ξεχνάμε. Ένας λαός του οποίου το 1/3 εκτοπίσθηκε βιαίως από τις εστίες του το 1974, με ένα μικρότερο ποσοστό, των λησμονημένων «τουρκόπληκτων», να έχει εκτοπισθεί ήδη από το 1964, ένας λαός που θρήνησε χιλιάδες νεκρούς, αναζητεί εκατοντάδες αγνοουμένους, εγκαταλείπει στη μοίρα τους τραυματίες, αιχμαλώτους, κακοποιηθέντες από τον Αττίλα, ένας λαός που βιώνει τη θλιβερή πραγματικότητα της κατοχής στη δύσμοιρη Καρπασία, ένας λαός που εξακολουθεί να ζει σε άθλιους προσφυγικούς οικισμούς, φαίνεται πως έχει εν πολλοίς παραδοθεί. Ξεχνάει. Δεν ανθίσταται.

Όχι στο σύνολό του, αλλά σε ένα μεγάλο ποσοστό. Παραδόθηκε πολιτικά και ηθικά, κι αυτό το τελευταίο για όσους μεταβαίνουν στα καζίνα των κατεχομένων καθημερινά.

Σχεδόν κάθε αντίσταση εξέλιπε ή είναι σπασμωδική και «οι γνωστικοί» τη χαρακτηρίζουν γραφική, ανόητη, υστερόβουλη. Με καθολική συνέργεια διαλύθηκε η Εθνική Φρουρά και εμφανίζεται ως μέγα επίτευγμα η μείωση της στρατιωτικής θητείας, λες και ζούμε σε ένα κρατίδιο της Γερμανίας, ασφαλείς και προστατευόμενοι. Η φυγοστρατία καλπάζει και μας λένε ότι την έχουν μειώσει, τα οπλικά συστήματα περιέρχονται σε αχρηστία, λόγω μη συντήρησης και φθοράς, στα φυλάκια βάζουμε σκιάχτρα.

Θα μπορούσα να χρησιμοποιήσω και άλλες λέξεις για τον τίτλο: «Εγκώμιο» αμορφωσιάς, ασυνειδησίας, αμπαλατοσύνης, ακρισίας, μιζέριας και άλλες ακόμη, που τις αφήνω στον ιστορικό του μέλλοντος.

Πολλοί επιμένουν ότι δεν φταίει ο λαός. Πως φταίνε μόνον οι ηγέτες, οι «άρχοντες», οι βασιλείς. Δεν συμφωνώ, ο καθένας έχει το μερτικό του στην ευθύνη.

Και είναι βαρύτατη η ευθύνη που ένα μεγάλο κομμάτι του λαού δεν γνωρίζει τι έγινε το 1974, δεν γνωρίζει τα ονόματα των ηρώων που θυσιάστηκαν για την πατρίδα, πολλοί πολίτες παραδέχονται, είτε ανέχονται, τους «πνευματικούς ταγούς» να δηλώνουν ότι δεν τους νοιάζει η διατήρηση των εγγυητικών δικαιωμάτων της Τουρκίας, η παραμονή του στρατού κατοχής και των εποίκων, δεν τους νοιάζει αν θα γυρίσουν στα σπίτια τους ή όχι, δεν έχουν λόγους να αγωνιστούν παρά μόνο για την πρόσκαιρη καλοπέραση. «Για να πωλούν τα ωραία κίτρα τους στους μεσογειακούς λιμένας».

Οι εφημερίδες αποκαλύπτουν συγκλονιστικά στοιχεία από τις συμφωνίες που επιδιώκονται για την επίλυση του Κυπριακού και πολλοί θεωρούν ότι οι προτάσεις που κατατίθενται από μέρους των Ελληνοκυπρίων είναι πατριωτικές. Δεν γνωρίζω, πια, ποιο είναι το κριτήριο του πατριωτισμού για όλους αυτούς, αλλά, σίγουρα, είτε εθελοτυφλούν είτε εξυπηρετούν δικά τους ή αλλότρια συμφέροντα.

Πολλοί Κύπριοι πολίτες δεν κατανοούν τις τρομακτικές συνέπειες της κυοφορούμενης λύσης και τη χειροκροτούν.

Διαπραγματεύσεις με κατοχυρωμένες υποχωρήσεις

Δεν τους κόφτει που οι Τούρκοι δεν δέχονται κατάργηση των εγγυήσεων, ούτε την αποχώρηση των κατοχικών στρατευμάτων, και διεκδικούν στρατιωτική βάση κοντά στην Κυθρέα για να μας «προστατεύουν», δήθεν, από εξωτερική στρατιωτική απειλή. Κύπριοι πολίτες επιχαίρουν για το γεγονός ότι θα απαλλαγούμε και από αυτόν τον κεφαλόπονο: της στρατιωτικής θητείας για την άμυνά μας.

Η εκ περιτροπής προεδρία, δηλαδή το μοίρασμα της κρατικής εξουσίας, θεωρείται δεδομένη, μιας και έγινε αποδεκτή «και από τους προηγούμενους Προέδρους της ΚΔ», ενώ ο αριθμός των φοιτητών και των εργατών που θα έρχονται από την Τουρκία ανεξέλεγκτα, ίσως να τους γαργαλάει και για πιο συμφέρουσες για τις επιχειρήσεις τους σκέψεις. Ούτε κατανοούν ότι με την παραχώρηση των 4 ευρωπαϊκών ελευθεριών η πληθυσμιακή απειλή από την Τουρκία θα καταστεί μη αναστρέψιμη.

Ακόμη και για το περιουσιακό, όπου καθίσταται σαφές ότι ουδείς θα μπορέσει να ανακτήσει την περιουσία του, αφού καταργείται το αναπαλλοτρίωτο δικαίωμα στην περιουσία με τη δική μας υπογραφή (χωρίς, βεβαίως, να έχει δοθεί εξουσιοδότηση σε κανέναν να το πράξει, εξ ονόματος του νομίμου ιδιοκτήτη), πολλοί σκέφτονται την αποζημίωση.

Γι’ αυτό κάνουμε μια γιγάντια προσπάθεια να μάθει ο λαός, να κατανοήσει τι σημαίνει αυτό που έρχεται, να αποτινάξει τον λήθαργο, να συμπλεύσει με όσους αγωνίζονται.

Τουλάχιστον να διαβάσουν τις προτάσεις Αναστασιάδη που δημοσιεύθηκαν και που αποδεικνύουν ότι έχουν δοθεί τα πάντα, με την ελπίδα της θετικής ανταπόκρισης της Τουρκίας στο ζήτημα των εγγυήσεων.

Ο λαός πρέπει να καταλάβει ότι οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν με κατοχυρωμένες τις νέες υποχωρήσεις μας, με τους Τούρκους, όμως, να παραμένουν στις πάγιες αδιάλλακτες θέσεις τους.

Ήδη συμφωνήθηκε συνάντηση Αναστασιάδη-Ακιντζί στη Νέα Υόρκη, σε μερικές εβδομάδες.