Σημερινή

Πέμπτη, 29/06/2017
RSS

Ένα αδιέξοδο που σκοτώνει

| Εκτύπωση | 18 Ιούνιος 2017, 15:00 | Του Πόλυ Κυριάκου

Τον είδα στην Αθήνα, κάπου στο Μοναστηράκι, σωριασμένο σε ένα πεζοδρόμιο να ζητά ελεημοσύνη μ' ένα χάρτινο ποτήρι στο χέρι. Μια ταμπελίτσα δίπλα έγραφε: "Βοηθήστε με, δεν έχω να φάω." Ούτε καν είχε τη δύναμη να κοιτάξει τους περαστικούς. Κοιτούσε κάτω το μπετόν μ' ένα βλέμμα χαμένο, με μάτια θολά, μισόκλειστα, σαν ένας απέραντος ύπνος να τον κυρίευε. Ήταν δεν ήταν είκοσι χρονών. Η φράση "δεν έχω να φάω", πέρα για πέρα αληθινή. Όμως, έστω και ένα ευρώ να έπεφτε μέσα στην κούπα του, η πρώτη του κίνηση θαρρώ θα ήταν να τρέξει να αγοράσει τη "δόση" του κι όχι ένα σάντουιτς.

Αυτές οι εικόνες είναι μια καθημερινότητα που βιώνει ο κάθε Έλληνας σε κάθε πόλη. Στην Κύπρο αυτές οι εικόνες είναι ίσως λιγότερο εμφανείς. Όμως, πίσω από τις βιτρίνες, μέσα στα σκοτάδια, μέσα στα υπόγεια και τα clubs, βιώνει και η Κύπρος αυτό το μαρτύριο. Μια πραγματικότητα που κυριαρχεί σε κάθε γωνιά της γης.
Ίσως διαβάζοντας κάποιος αυτές τις γραμμές να αναρωτηθεί: Και τι μπορούμε να κάνουμε;

Διαβάστε περισσότερα στην έκδοση της "Σημερινής" της Κυριακής που κυκλοφορεί...