Ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου, μιλώντας πριν από μερικούς μήνες στο 8ο Συνέδριο Τούρκων Πρέσβεων, είπε και τα εξής, αναφερόμενος στα κατεχόμενα εδάφη μας: «Αποτελούν μέρος της Τουρκίας, αλλά και ξεχωριστό κράτος».

Σε μιαν άλλη περίπτωση ο Τουγούλ Τουρκές, Αντιπρόεδρος της τουρκικής κυβέρνησης, είχε δηλώσει ότι η κατεχόμενη Κύπρος είναι τμήμα της Τουρκίας.

Ο Σελίμ Γενέλ, μόνιμος αντιπρόσωπος της Τουρκίας στη Μικτή Διακοινοβουλευτική Επιτροπή Τουρκίας - Ευρωπαϊκής Ένωσης, είχε δηλώσει ότι «από τη συμφωνημένη λύση θα προκύψει μια νέα ομόσπονδη χώρα».

Όταν, λοιπόν, οι Τούρκοι τοποθετούνται με αυτόν τον ξεκάθαρο και κατηγορηματικό τρόπο και θεωρούν, ταυτόχρονα, την Κυπριακή Δημοκρατία ως «εκλιπούσα» και διακηρύττουν ότι «δεν υπάρχει κράτος με το όνομα Κύπρος», πού βλέπουν οι χειριζόμενοι το Κυπριακό «πρόοδο» και «συγκλίσεις» και «κοινά οράματα» με τον Μουσταφά Ακιντζί;

Προς τι, λοιπόν, οι «συνομιλίες» (κουβέντες του καφενείου), όταν το μόνο που έχει «επιτευχθεί» είναι η αναβάθμιση του Ακιντζί σε «συμπρόεδρο» στα μάτια της διεθνούς κοινότητας. Τελευταία, η πρόσφατη παρουσία και χαιρετισμός του στην Παγκόσμια Σύνοδο για την Ενέργεια στην Κωνσταντινούπολη.

Ως, λοιπόν, εξελίσσονται τα πράγματα, δυνατό τελικά είναι να αναδειχθεί και σε «υπερπρόεδρο» όταν συμμορφωνόμαστε στις κατά καιρούς αξιώσεις του, τελευταία των οποίων η επιμονή του να διεξαχθούν οι «συνομιλίες» για το «περιουσιακό» (πωλείται πατρίς) εκτός Κύπρου.

Ένας «καλός χώρος» για συζήτηση του «περιουσιακού» θα ήταν… ο ρωσικός διαστημικός σταθμός, μήπως και μας προκύψει καμιά «αδήριτη ανάγκη» (όπως στη Ζυρίχη) ή κανένα «πιστόλι στον κρόταφο» όπως στην περίπτωση καταλήστευσης - κούρεμα των καταθέσεων.

Τούτων δοθέντων, μετά και τη μεταφορά νερού και ηλεκτρικού ρεύματος από την Τουρκία στα κατεχόμενα εδάφη μας, πού βλέπουμε την «επανένωση» και την «απελευθέρωση» και τη «μετεξέλιξη» της Κυπριακής Δημοκρατίας;

Ψοφοδεείς και εθνικώς ασπόνδυλοι συστηματικά εργάζονται για τον αποπροσανατολισμό, τον ευνουχισμό και την αποκοπή του κυπριακού Ελληνισμού από τις ρίζες του, κάτι που δεν πέτυχαν οι κατά καιρούς ξένοι δυνάστες.
Η Ελληνική Ψυχή έζησε και θα ζει στην Κύπρο έως τη συντέλεια του κόσμου, εις πείσμα των γραικύλων.

ΑΝΔΡΕΑΣ Μ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ
Πρώην Συνδικαλιστής