Αν κάποιος αντικειμενικά αναλύσει τους παράγοντες που οδήγησαν τον τόπο μας στις μεγαλύτερες καταστροφές μετά το 1974, από τη σκοπιά τού τι εστί κράτος και διακυβέρνηση, θα καταλήξει πως η απόσταση μεταξύ Μαρί και Κούρδαλι είναι από ελάχιστη έως μηδενική.
Δεν σκοπεύω όμως να απαριθμήσω, χάριν παράλληλης σύγκρισης, τους παράγοντες που συνυπάρχουν. Εξάλλου ο καθένας από μόνος του θα μπορούσε να προβεί σε απαρίθμηση, χωρίς μεγάλο ρίσκο να πέσει έξω. Απλώς η παραγωγή από τη μια ηρώων (θυμάτων) εν καιρώ ειρήνης και η καταστροφή της ποιότητας ζωής δεν μπορούν να περάσουν απαρατήρητα.
Θα σταθώ στην ανικανότητα κράτους και εξουσιαζόντων και στη συμπεριφορά τους - αντί να παραδεχτούν προβλήματα, ελλείψεις και παραλείψεις με διάθεση διόρθωσης, προσπάθησαν να χρησιμοποιήσουν τεχνικές προπαγάνδας για να καλύψουν αυτά που με τίποτε δεν μπορούν πια να καλυφθούν, αφού κάηκαν ταυτόχρονα με τα δάση μέχρι εξάλειψης. Το άσχημο έως απαίσιο είναι το ότι υποτιμούν τη νοημοσύνη των πολιτών με το να νομίζουν ότι αυτοί τα χάφτουν. Πλανώνται, όμως, πλάνην οικτράν και γίνονται γελοίοι.
Πρώτος ο ΠτΔ δημόσια μίλησε από τηλεοράσεως την Τρίτη χρησιμοποιώντας προπαγανδιστικές τεχνικές με αναφορές ότι δήθεν και σε άλλες χώρες γίνονται μεγάλες πυρκαγιές, αναφέροντας τον Καναδά, έστω και αν η κοινή λογική λέει ότι κανένας παραλληλισμός δεν μπορεί να γίνει. Επίσης έκανε αναφορά σε δήθεν «απρόβλεπτους» παράγοντες, με παράδειγμα το ανώμαλο του εδάφους.
Μα αν όντως λειτουργούσε το κράτος και είχε οργάνωση και προγράμματα για πρόληψη πυρκαγιών, ίσα-ίσα που το έδαφος θα έπρεπε να είναι ειδικά χαρτογραφημένο και γνωστό «παθκιάν-παθκιάν», όπως κοινά λέμε.
Την επομένη, προφανώς σε συνεννόηση και συγχορδία, τις ίδιες αναφορές έκανε σε μεγαλύτερη λεπτομέρεια και έκταση ο κυβερνητικός εκπρόσωπος και άλλα μέλη της Κυβέρνησης. Μάλιστα υιοθέτησαν και μιαν άλλη τεχνική, λέγοντας φορτικά στα ΜΜΕ ότι «δεν είναι της ώρας ο καταλογισμός ευθυνών και ότι καλύτερα να «περιμένουμε να ολοκληρωθεί με επιτυχία η επιχείρηση και μετά θα έχουμε χρόνο».
Τώρα για ποια επιτυχία μιλούσε, μόνον ο ίδιος ξέρει. Γιατί θα είναι επιτυχία η λιγότερη αποτυχία; Επίσης επιστράτευσαν και ο εκπρόσωπος και υπουργοί τους όρους των δήθεν «ειδικών» που άρχισαν να κάνουν κριτική. Καλά, συγγνώμη, δεν καταλάβαμε, οι ίδιοι τόσο «ειδικοί» είναι, που κατάφεραν να οδηγήσουν τον τόπο σε μιαν άλλη τεράστια καταστροφή και μας θύμισαν ξανά το Μαρί.
Υπήρξαν «απρόβλεπτοι» παράγοντες, ή απρόβλεπτοι αποδείχτηκαν οι ίδιοι με το μέγεθος της ανοργανωσιάς και της τσαπατσουλιάς αυτού που λένε κράτος και διακυβέρνησή του; Μετά τι να πούμε με τα ρεζιλίκια που μας θύμισαν το 1974 με τις ανακοινώσεις για εθελοντές;
Πού είναι η οργάνωση της Πολιτικής Άμυνας, για την οποία ξοδεύτηκαν και ξοδεύονται, καλύτερα σπαταλούνται, οι φόροι των πολιτών; Ακόμα και το εθελοντικό κίνημα σε μια ημικατεχόμενη χώρα, θα έπρεπε να είναι πολύ καλά οργανωμένο και έτοιμο να αναλάβει δράση ανά πάσα στιγμή με συγκεκριμένο σχεδιασμό.
Και, ω της άφθαστης μωρίας… ακούσαμε το κρατικό ραδιόφωνο να καλεί τον κόσμο να φέρει μπουκαλάκια με νερό για να αποσταλούν στο μέτωπο της πυρόσβεσης… Πρωτόγονα πράγματα, που θυμίζουν τριτοκοσμικά και όχι ευρωπαϊκά κράτη και συμπεριφορές.
Αμ, το άλλο; Άκουσον - άκουσον θράσος, εταιρεία πετρελαιοειδών, από αυτές που το κράτος καταδίκασε ως μέλος καρτέλ, να ανακοινώνει ότι θα αναλάβει το κόστος των καυσίμων των μέσων πυρόσβεσης… Δηλαδή από ποια χρήματα; Αυτά που αισχροκερδώντας εισπράττει παράνομα από τους πολίτες-καταναλωτές; Έλεος πια…
Πέρα απ' όλα αυτά, ας ελπίσουμε ότι πρώτα θα τηρηθούν αυτήν τη φορά οι «δεσμεύσεις» και ότι αυτό το κράτος θα γίνει όντως κράτος που μαθαίνει και βελτιώνεται και θα σταματήσει μια για πάντα την κακή και απαράδεκτη κατάσταση να παράγει ήρωες (θύματα) εν καιρώ ειρήνης.
Λευκωσία, 22 Ιουνίου 2016
ΛΟΥΚΑΣ ΑΡΙΣΤΟΔΗΜΟΥ
Πρόεδρος Παγκύπριας Ένωσης Καταναλωτών και Ποιότητας Ζωής
