Σημερινή

Τρίτη, 11/12/2018
RSS

Για τον κ. Ομήρου, το ΕΛΑΜ και για την (ποια;) Δημοκρατία

| Εκτύπωση | 31 Μάιος 2016, 08:00 | ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ ΜΑΥΡΟΥ

Ε Κ Π Λ Η Ξ Η για τον υπογράφοντα δεν είναι ότι, με τις εκλογές της 22ας Μαΐου 2016, πέτυχε να εισέλθει στη Βουλή το ακροδεξιό, φιλοναζιστικό, ξενοφοβικό, ρατσιστικό, μισαλλόδοξο και ούτω καθ’ εξής, κόμμα ή «μόρφωμα» του ΕΛΑΜ, καθ’ όλα νόμιμο όμως απ’ την εποχή της κυβέρνησης Χριστόφια - ΑΚΕΛ, με τότε Πρόεδρο της Βουλής τον κ. Γ. Ομήρου, θυγατρικό της εν Ελλάδι Χρυσής Αυγής. Έκπληξη είναι, μάλλον, γιατί δεν τα κατάφερε να εξασφαλίσει πολύ μεγαλύτερα ποσοστά και πολύ περισσότερες έδρες στη Βουλή το ΕΛΑΜ. Αυτό είναι ένα σπουδαίο και για τα μετέπειτα - νομίζουμε - ερώτημα.

Τ Ο ΣΗΜΕΡΙΝΟ μας άρθρο αποτελεί μια πρώτη απόπειρα παράθεσης βάσιμων, φρονούμε, σχολίων, στις ανησυχίες που εκπροθέσμως διατύπωσε κλαυθμυρίζοντας, με δικό του άρθρο, υπό τον τίτλο «Διαφύλαξη της Δημοκρατίας» (και στη «Σημερινή» 29.5.2016) ο απελθών Πρόεδρος της Βουλής και πρώην πρόεδρος της ΕΔΕΚ, φίλτατος πάντα κ. Γιαννάκης Ομήρου.

Χ Ρ Η Σ Ι Μ Ο να υπενθυμίσουμε ότι η ημετέρα καθημερινή στήλη «ΕΙΡΗΣΘΩ» στην «Σ», πρώτη και μόνη, μετά τον Όλεθρο της 11ης Ιουλίου 2011 στο Μαρί και τις Κακουργηματικές Αμέλειες που προκάλεσαν την Ανθρωποκτονία των Δεκατριών Ηρωικών αγαπημένων μας στη Ναυτική Βάση «Αντιστράτηγος Ευάγγελος Φλωράκης» της Ε.Φ., υποστήριξε φορτικά και κατ’ επανάληψιν, εις ώτα μη ακουόντων δυστυχώς, ότι:

- Η ΤΟΤΕ έμπρακτη παλλαϊκή απαίτηση για παραίτηση του ΠτΔ κ. Χριστόφια, ο οποίος κατέστη τότε λαομίσητος, συνιστούσε κορυφαία και επιτακτική από τον ίδιο τον λαό αυτοπροσώπως υπόδειξη τού υπέρτατου δημοκρατικού κι επείγοντος καθήκοντος τών τότε ηγεσιών των κομμάτων να ανταποκριθούν θετικά και, προπάντων, αποτελεσματικά στη δημοκρατική αξίωση της πλειοψηφίας του λαού για την αποπομπή του Χριστόφια από την εξουσία. Και την άμεση ανάληψη, σύμφωνα με το Σύνταγμα, της Προεδρίας της Δημοκρατίας από τον τότε ΠτΒ κ. Γ. Ομήρου, μέχρι και τη διενέργεια πρόωρων προεδρικών εκλογών, για το υπόλοιπο 16μηνο της προεδρικής θητείας.

- Τ Ο Τ Ε: Μετά το Ολέθριο Κακούργημα στο Μαρί. Και, ιδίως, αμέσως μετά την έκδοση του καταπελτικού για τις πρωταίτιες ευθύνες Χριστόφια, Πορίσματος της διορισθείσας από τον ίδιο και το υπουργικό του συμβούλιο Επιτροπής Πολυβίου, της 3ης Οκτωβρίου 2011.

Όμως: Ούτε ο ΠτΒ και πρόεδρος τότε της ΕΔΕΚ κ. Ομήρου, ούτε ο πρόεδρος του μεγαλύτερου κόμματος ΔηΣυ κ. Αναστασιάδης, ούτε οιοσδήποτε άλλος αρχηγός κόμματος, σήκωσε καν το τηλέφωνο να συνεννοηθεί με οιονδήποτε άλλον αρχηγό κόμματος ώστε, υπακούοντας στην απαίτηση της πλειοψηφίας του λαού, να μεθοδεύσουν τον τρόπο νόμιμου και δημοκρατικού εξαναγκασμού του Χριστόφια σε παραίτηση.

Ούτε, βέβαια, υιοθέτησαν την τότε εισήγηση της στήλης, ν’ αποφασίσουν από κοινού την αποχή των κομμάτων τους απ’ τη Βουλή, μέχρι να παραιτηθεί ο Χριστόφιας. Απλώς εξέδωσαν ένα αβολίδωτο («στον γάμο του Καραγκιόζη») ψήφισμα της Βουλής, που καλούσε τον Χριστόφια σε… «εθελούσια παραίτηση».

Το οποίο έγραψε… στα παλαιότερα των υποδημάτων του. Παρέμεινε στην εξουσία, εναντίον της πλειοψηφικής λαϊκής βούλησης. Για να οδηγήσει εν τέλει την Κυπριακή Δημοκρατία στην υπαγωγή και στην υποταγή της στην Τρόικα και στη χρεοκοπία…

Π Ρ Ο Κ Ε Ι Τ Α Ι για το κρισιμότερο, μετά την προδοσία και την εθνική καταστροφή του 1974, χρονικό διάστημα εξευτελισμού του πολιτικού συστήματος της αθλίας ημών ρεππάπλικ.

- Το κρισιμότερο χρονικό σημείο κατά το οποίο, το πολιτικό σύστημα, οι ηγεσίες των κομμάτων, συμπεριλαμβανομένου και του Προέδρου της Βουλής, περιφρόνησαν, δεν έλαβαν υπ' όψιν αλλ’ απαξίωσαν την αξίωση της λαϊκής πλειοψηφίας για αποπομπή του Χριστόφια-ΑΚΕΛ από την εξουσία.

- Ο Ι ΧΙΛΙΑΔΕΣ των πολιτών που διαδήλωναν κάθε βράδυ έξω απ’ το Προεδρικό την λαϊκή βούληση, την δημοκρατική λαϊκή απαίτηση, για παραίτηση του Χριστόφια κι ανάληψη της προεδρίας της Δημοκρατίας για 45 τουλάχιστον μέρες από τον Πρόεδρο της Βουλής κ. Γ. Ομήρου, έλαβαν ως οικτρή για τη δημοκρατία απάντηση, την υποταγή όλων των κομματικών ηγεσιών στη μοναρχική επιμονή του Χριστόφια, της κομματικής του καμαρίλας και της προσωπολατρικής του κομματικής φατρίας, για παραμονή στην εξουσία…

Ε Κ Ε Ι, Σ’ ΕΚΕΙΝΟΝ τον καιρό και στον ουσιώδη χρόνο, καλοκαίρι και φθινόπωρο του 2011, βρίσκεται ο έμπρακτος και πλήρης εξευτελισμός των δήθεν δημοκρατικών θεσμών της ρεππάπλικ. Και της δήθεν δημοκρατικότητας του πολιτικού της προσωπικού.

Ε Κ Ε Ι ΚΑΙ τότε ακριβώς (κι από εκεί και πέρα) εντοπίζονται οι σημαντικότεροι όροι και παράγοντες και συνθήκες, που η αμελητέα, γραφική κι απεχθώς ακραία σ’ εμφανίσεις ομαδούλα των μαυροντυμένων του ΕΛΑΜ άρχισε ν’ αποκτά διαρκώς αυξανόμενο λαϊκό έρεισμα. Τα όσα χειρότερα επακολούθησαν, με το «κούρεμα» του Αναστασιάδη και τις ραγδαίως διαδοχικές αποκαλύψεις του εύρους της διαφθοράς και της διαπλοκής, φυσιολογικά αναμενόταν ότι θα αυξάνουν κατά πολύ, ανάμεσα στους αγανακτισμένους και απελπισμένους πολίτες, το λαϊκό εκτόπισμα του ΕΛΑΜ.

Τ Η Ν ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ θεαματικότερη αύξηση των εκλογικών ποσοστών του ΕΛΑΜ και την είσοδο περισσοτέρων βουλευτών του στη Βουλή, ΑΠΕΤΡΕΨΑΝ, απόντος του κ. Γ. Ομήρου, οι εξής:
- Η υπό την προεδρία του Μαρίνου Σιζόπουλου ΕΔΕΚ.
- Η υπό την προεδρία της Ελένης Θεοχάρους «Αλληλεγγύη».
- Η υπό την προεδρία Γιώργου Λιλλήκα «Συμμαχία Πολιτών».
- Οι υπό την προεδρία του Γιώργου Περδίκη Οικολόγοι - Συνεργασία Πολιτών.
- Η αποτυχούσα στις εκλογές Πνοή Λαού…

Τ Η Ν ΠΟΛΥ μεγαλύτερη άνοδο των ποσοστών του ΕΛΑΜ, το οποίο δεν κατάφερε να επωφεληθεί περισσότερο από τη σήψη και την παρακμή του πολιτικού συστήματος και να εισπράξει τα ίδια τρόπαια με την εν Ελλάδι Χρυσή Αυγή, απέτρεψε άλλος ένας παράγων που θα μας απασχολήσει σε άλλο άρθρο μας: Το γεγονός ότι εδώ στην Κύπρο υφιστάμεθα επί 42 χρόνια, στα σκλαβωμένα εδάφη μας, τον Αττίλα Κατακτητή. Πράγμα που το εν Ελλάδι εκλογικό σώμα ουδόλως το βλέπει καθημερινά, με τις βδελυρές σημαίες του στις νότιες πλαγιές του Πενταδακτύλου μας…

Ε Ι Χ Ε ΤΙΤΛΟ στο άρθρο του ο κ. Ομήρου, ανέκαθεν δημοκρατικότατος ο ίδιος και με αδιαμφισβήτητες τω όντι περγαμηνές παλαιόθεν, τη «Διαφύλαξη της Δημοκρατίας». Αλλά το μέγα ερώτημα πλέον είναι: Ποιου είδους και ποιου περιεχομένου δημοκρατία;

-Αυτή, άραγε, για την οποία το 33,26% των εγγεγραμμένων ψηφοφόρων (180.644 από τους 543.186) δεν ενδιαφέρονται καν να πάνε να ψηφίσουν στις βουλευτικές εκλογές;
-Χώρια άλλες αμέτρητες χιλιάδες που δεν ενδιαφέρθηκαν καν να εγγραφούν στους εκλογικούς καταλόγους;
-Που δεν τους ενδιαφέρει ποσώς πλέον να συμμετέχουν στην ανά πενταετία αναπαραγωγή και συντήρηση και συνέχιση της κυριαρχίας ενός άθλιου πελατειακού πολιτικού συστήματος της Ολιγαρχικής Κομματικής Ηγετοκρατίας, ενός άκρατου εκχυδαϊσμού, κατάχρησης και παραποίησης του δημοκρατικού πολιτεύματος;

Ε Π Ι Μ Ε Ν Ο Υ Μ Ε: Για να αντιληφθεί πληρέστερα ο κ. Ομήρου την κατάληξη της εισόδου του ΕΛΑΜ στη Βουλή με τις εκλογές της 22ας Μαΐου 2016, θα πρέπει να αναψηλαφήσει με αυτοκριτική τόλμη και νηφαλιότητα, το φθινόπωρο του 2011. Όταν έπρεπε - αν λειτουργούσε στοιχειωδώς δημοκρατικό πολίτευμα λαϊκής κυριαρχίας - να είχε αναλάβει ο ίδιος καθήκοντα Προέδρου της Δημοκρατίας, παραιτημένου, λαϊκή αξιώσει, του κ. Χριστόφια. Αν δεν κατανοήσει το 2011 δεν πρόκειται ποτέ ν’ αντιληφθεί το 2016. Όχι μόνο ο ίδιος, αλλά και οι υπόλοιποι…