Εδώ και χρόνια καλούνται οι ηγεσίες των κομμάτων στην Κύπρο να πάρουν την απόφαση και να απελευθερώσουν τη λύση του Κυπριακού από τα τουρκο-βρετανικά δεσμά της οθωμανικού τύπου ρατσιστικής Διζωνικής Δικοινοτικής Ομοσπονδίας, και δεν το τόλμησε κανείς τους. Επιτέλους έγινε κάποια αρχή από την ΕΔΕΚ, να αποτινάξει το έκτρωμα αυτό που, είτε τον ξεγέλασαν είτε όχι, δέχθηκε το 1977 ο Αρχιεπίσκοπος Μακάριος και σύμβουλοί του -αν και δεν την κατονόμασε στις κατευθυντήριές του με τον Ρ. Ντενκτάς της 12ης Φεβρουαρίου 1977-, σε σημείο που ετοίμασαν με τον μ. Τάσσο Παπαδόπουλο και τον περιβόητο διζωνικό χάρτη, που παρέδωσε ο τελευταίος στους Τούρκους τέλος Μαρτίου του ιδίου χρόνου στη Βιένη. Και τον οποίο επικαλείτο αργότερα και καυχιόταν πριν πεθάνει, ότι ο ίδιος είχε ετοιμάσει, για να αποδείξει και να πείσει πόσο υποστήριζε την ΔΔΟ…

«Ούτε να ακούσει για ΔΔΟ η ΕΔΕΚ», ο τίτλος της «Σημερινής», 11 Μαΐου 2015. «Το ΚΙΝΗΜΑ αξιώνει και την υιοθέτηση μιας νέας εθνικής στρατηγικής βασισμένης σε δέκα βασικές παραμέτρους», έγραψε ο συνάδελφος Μάριος Αδάμου στο ειδησεογραφικό του, και παρέθεσε τις παραμέτρους αυτές όπως ανακοινώθηκαν πριν από τη λήψη της απόφασης, από τον Πρόεδρο της ΕΔΕΚ Μαρίνο Σιζόπουλο, στην ομιλία του ενώπιον της Κ.Ε. του Κινήματος την Κυριακή, 10 Μαΐου 2015.

Όμως εδώ ακριβώς εντοπίζεται ένα θέμα, που χρήζει άμεσης διευκρίνισης. Ενώ ορθώς απορρίπτεται η ΔΔΟ από την ΕΔΕΚ, στην παράγραφο 6 των παραμέτρων νέας στρατηγικής, τονίζεται όπως:
6. Ετοιμασία περιγράμματος λύσης του Κυπριακού στη βάση της ομόφωνης απόφασης του Ε.Σ. του Σεπτ. του 2009. Κατάθεση στον ΟΗΕ και την Ε.Ε., με παράλληλο αίτημα να τοποθετηθούν εάν και κατά πόσον οι αρχές αυτές βρίσκονται εντός ή εκτός των αποφάσεων του ΟΗΕ, του ευρωπαϊκού κεκτημένου και του Διεθνούς Δικαίου.

Η ομόφωνη απόφαση, όμως, του Εθνικού Συμβουλίου της 18ης Σεπτεμβρίου 2009, επί προεδρίας Δ. Χριστόφια, «επαναβεβαιώνει την εμμονή του σε εξεύρεση μιας ειρηνικής λύσης στη βάση των περί Κύπρου ψηφισμάτων του ΟΗΕ και των Συμφωνιών Υψηλού επιπέδου του 1977 και 1979 για Διζωνική, Δικοινοτική Ομοσπονδία με πολιτική ισότητα όπως αυτή καθορίζεται στα σχετικά ψηφίσματα του Σ.Α του ΟΗΕ. Η πιο πάνω λύση πρέπει να επιτυγχάνει την ενότητα του χώρου, του λαού, των θεσμών και της οικονομίας…». Βέβαια ούτε ενότητα χώρου και λαού, ούτε θεσμών και της οικονομίας επιτυγχάνει τέτοια λύση και το γνωρίζουν όλοι πολύ καλά. Επιπλέον στην ανακοίνωση Τύπου της ΕΔΕΚ εντοπίζονται και κάποιες αναφορές που προβληματίζουν. Η αναφορά «Η ΔΔΟ με το περιεχόμενο που τείνει να…», «Η Διζωνικότητα όπως προτείνεται προβλέπει σύνορα…».

Η ΔΔΟ είναι ξεκάθαρο ότι μία μόνο ερμηνεία είχε και έχει. Εκείνην που της έδωσαν και όρισαν οι πάτρωνές της, Τούρκοι και Βρετανοί. Δεν υπάρχει ΔΔΟ διαφόρων λογιών και περιεχομένων. Είτε την απορρίπτει ένας είτε την αποδέχεται. Τα υπόλοιπα είναι εμπνεύσεις και δικαιολογίες για άλλοθι όσων την υποστήριζαν και υποστηρίζουν. Υπενθυμίζω την αποδοχή της μ. Βρετανίδας Πρωθυπουργού Μάργκαρετ Θάτσερ, η οποία παραδέχθηκε στον μ. Σπ. Κυπριανού στο χωριό Mulungushi της Λουσάκας, στις 31 Ιουλίου 1979, κατά τη διάρκεια συνεδρίου της Κοινοπολιτείας, όταν συμφώνησε μαζί του, ότι τέτοιος όρος δεν υπάρχει σε κανένα Σύνταγμα και δεν χρησιμοποιείται στο Διεθνές Δίκαιο.

Επομένως και καθώς η απόφαση της ΕΔΕΚ ικανοποιεί όσους απορρίπτουμε την ΔΔΟ, εντούτοις καλείται η ΕΔΕΚ να προβεί σε διευκρινίσεις και ξεκάθαρη τοποθέτηση έναντι της απόρριψής της σε σχέση με τις πιο πάνω αναφορές, ενισχύοντας τη σωστή της θέση.

Όσον αφορά την αντίδραση του κ. Ανδρέα Μαυρογιάννη, που διερωτάται αν είναι η κατάλληλη στιγμή (Sigmalive 11.5.2015) για να θέτουμε εκ νέου θέμα καταλληλότητας του πλαισίου λύσης και την υποστήριξή του προς τη ΔΔΟ, η απάντηση είναι ΝΑΙ, είναι κύριε Μαυρογιάννη η κατάλληλη στιγμή, η στιγμή αυτή ΟΥΔΕΠΟΤΕ είχε χρονοδιάγραμμα! Η τουρκική κατοχή συνεχίζεται. Και όταν ακούμε ότι η επιστροφή της Αμμοχώστου κατάντησε ΜΟΕ, παραβιάζοντας το ψήφισμα 550/1984, προοπτικές αναγνώρισης του παράνομου αεροδρομίου της Τύμπου, δηλαδή αναγνώρισης του ψευδοκράτους κτλ, ακόμα περισσότερο επιβάλλεται αυτή η στιγμή!

Απόφαση Βρετανικού Εφετείου
Σημειώνω, για όσους ξέχασαν ή θέλουν να αγνοούν, την απόφαση Νοεμβρίου 2010, του Βρετανικού Εφετείου υπό των δικαστών Lord Justice Ward, Lord Justice Richards και Sir David Keene, στην έφεση των Turk Hava Yollari and Another, οι οποίοι απέρριψαν ως παράνομες τις πτήσεις από τα κατεχόμενα προς το Ηνωμένο Βασίλειο. Ο δικαστής Lord Justice Richards τόνισε ότι παραχώρηση τέτοιων αδειών συνιστά παραβίαση των υποχρεώσεων του Ηνωμένου Βασιλείου να σέβεται τα δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και θα είναι παράνομη. (Times, 9.11.2010). Η ΔΔΟ είναι όντως θνησιγενής και ρατσιστική, κύριε Μαυρογιάννη, που οδηγεί σε κατάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Και έχουν καθυστερήσει πολύ, ως όφειλαν οι ηγεσίες της Κύπρου, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να απελευθερώσουν τον τόπο από την τουρκική αυτή «διευθέτηση» και επανατοποθέτηση του προβλήματος στη σωστή του βάση, της ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗΣ και ΕΝΙΑΙΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ, ένας άνθρωπος μία ψήφος. Δεν μάθατε τίποτε άραγε από το… εκπαιδευτικό σας ταξίδι στη Νότιο Αφρική; Διαβάστε, κύριε Μαυρογιάννη, και το άρθρο του αγαπητού Σάββα Ιακωβίδη, «Η τουρκοφρενής, ρατσιστική διζωνική δεν είναι "ευρωπαϊκή λύση"», Σημερινή, 10 Μαΐου 2015. Καθώς και το άρθρο του Δρος Γ. Χαραλαμπίδη «Επικίνδυνη πτήση μέσω Τύμπου», 10.5.2015 (Sigmalive).

Ας τσιμεντώσει σωστά, λοιπόν, η ΕΔΕΚ την απόφασή της προκαλώντας έτσι και τις υπόλοιπες κομματικές ηγεσίες να αναθεωρήσουν τις απόψεις τους και να πάρουν θέση.

ΦΑΝΟΥΛΑ ΑΡΓΥΡΟΥ
Ερευνήτρια/συγγραφέας - Λονδίνο