Με την ευκαιρία του Παγκοσμίου Συνεδρίου Αποδήμων, σας παρακαλώ να δημοσιεύσετε στην εφημερίδα σας, το συνημμένο ποίημά μου «Στους Αποδήμους της Κύπρου μας», σε ένδειξη τιμής και εκτίμησης προς τους ξενιτεμένους αδελφούς μας.
Ζυμώθηκα μες στην ξενιτιά
κι έμαθα την Πατρίδα,
και μ' έθρεψε, με θέριεψε
του γυρισμού η ελπίδα.

Παιδεύτηκα μες στην ξενιτιά
νέα ζωή να ζήσω,
μα πόθο έχω στην καρδιά
κοντά σου να γυρίσω.

Όσο κι αν βρίσκομαι μακριά,
Κύπρος, μαζί σου είμαι
και η δική μου Λευτεριά
πρώτος αγώνας μου είναι.

Αναστασία Δημητρίου Γιανναπή,
εκ Μόρφου
Πάσχα στην προσφυγιά, 2005