Σημερινή

Δευτέρα, 20/05/2019
RSS

ΕΞ ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ

| Εκτύπωση | 31 Μάρτιος 2019, 18:00 | Σημερινή

Ο Συνεργατισμός ζει;
Και νεκρός... ενίκα! Μιλάμε για τον αείμνηστο Συνεργατισμό, ο οποίος, αν και εξεμέτρησε το ζην, εξακολουθεί να απασχολεί την επικαιρότητα, να μετατρέπει την Κυβέρνηση σε καρπαζοεισπράκτορα και να προκαλεί διαδηλώσεις διαμαρτυρίας. Δεν ξέρω αν ο Αβέρωφ θα κάνει πάλι τα μαγικά του, για να στρέψει αλλού την προσοχή του κόσμου, αλλά στην Πινδάρου ανησυχούν ότι όλη αυτή η αρνητική ενέργεια, που συσσωρεύεται στο Προεδρικό και το Υπουργείο Οικονομικών, θα έχει τις ανάλογες φθοροποιούς συνέπειες στα ποσοστά τού κόμματος, στις επικείμενες Ευρωεκλογές.

Ε, μα κι αυτή η Κυβέρνηση, ρε παιδί μου, το τραβάει, φαίνεται, ο οργανισμός της. Μετά τις πρώτες απαξιωτικές βολές εναντίον του πορίσματος της Ερευνητικής Επιτροπής θα μπορούσε να είχε ανοίξει τη βαλβίδα διαφυγής του ατμού από τη χύτρα, που άρχισε να βράζει επικίνδυνα, επιδιώκοντας την εκτόνωση. Αντίθετα, ακόμα και προχτές ο κυβερνητικός εκπρόσωπος συνέχισε την προσπάθεια αποδόμησης του πορίσματος, δηλώνοντας ότι «είναι ίσως η μοναδική διεθνώς έρευνα για τράπεζα, που δεν περιλαμβάνει έναν ισολογισμό τράπεζας».

Δικαιολογημένα ο πρόεδρος της Ερευνητικής Γεώργιος Αρέστης εξέφρασε δημοσίως τη δυσαρέσκειά του, ιδιαίτερα για τις δηλώσεις του Προέδρου Αναστασιάδη, ο οποίος, μεταξύ άλλων, συνέκρινε τα μέλη της Επιτροπής με τους ιατροδικαστές που έκαναν λάθος στην υπόθεση θανάτου της Βουλγάρας, η οποία κατασπαράχθηκε από σκύλους στην Πάφο. Προφανώς ήθελε να μας ενσπείρει αμφιβολίες ο Πρόεδρος, ότι ίσως να έκαναν ανάλογο λάθος και οι «τρεις» που βρήκαν ποιοι... κατασπάραξαν τον Συνεργατισμό!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Όταν ο κ. Αρέστης έγινε μη αρεστός

Ναι, ήταν θέμα στοιχειώδους αξιοπρέπειας η απόφαση του δικαστή Γεώργιου Αρέστη να παραιτηθεί από πρόεδρος της Πειθαρχικής Επιτροπής της Αρχής Δημόσιας Εποπτείας του Ελεγκτικού Επαγγέλματος, μετά την απαξίωση την οποία του επεφύλαξαν ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας και άλλα στελέχη της Κυβέρνησης σε σχέση με το πόρισμα της Ερευνητικής Επιτροπής για τον Συνεργατισμό.

Δεν μπορούσε να συνεχίσει ως να μη συνέβαινε τίποτε, όταν έπεφταν πάνω του όλα εκείνα τα δηλητηριώδη βέλη από κυβερνητικής πλευράς, ότι το πόρισμα ήταν ατεκμηρίωτο και αυθαίρετο, και ότι δεν ήταν δυνατόν να συμμορφωθεί η Κυβέρνηση «επειδή έτσι αποφάσισαν τρεις». Ο ένας, λοιπόν, από τους «τρεις» δεν άντεξε τον προσωπικό του διασυρμό και έκανε το ελάχιστο, παραιτήθηκε από την Πειθαρχική Επιτροπή, στην οποία τον είχε διορίσει ο Πρόεδρος Αναστασιάδης. Και μάλιστα τον είχε διορίσει τότε μετά πολλών επαίνων.

«Πριν από το πόρισμα ήμουν καλός, τώρα δεν είμαι καλός», δήλωσε χαρακτηριστικά ο κ. Αρέστης. Έτσι είναι. Τότε ήταν... αρεστός ο Αρέστης, τώρα δεν είναι, επειδή το πόρισμά του δεν είναι αρεστό στους κυβερνώντες. Ούτως ή άλλως, ο έντιμος δικαστής, με την παραίτησή του, έδειξε τον δρόμο σε κάποιες πιθανές... «Ιφιγένειες» να πράξουν το ίδιο. Όπως, ας πούμε, ο Χάρης Γεωργιάδης, που είχε διορίσει (κι αυτός μετά πολλών επαίνων) τον κ. Αρέστη στην Πειθαρχική Επιτροπή, από την οποία αυτός παραιτήθηκε...
ΜΠΟΞΕΡ

Μια πορεία που άργησε πολύ

Δεν μπορείς να την αποκαλέσεις και μαζική ή μεγαλειώδη τη συμμετοχή στην εκδήλωση διαμαρτυρίας για το κλείσιμο του Συνεργατισμού, την περασμένη Τετάρτη. Κάπου 3-4.000 άτομα υπολογίζεται ότι πήραν μέρος στην πορεία, παρά το γεγονός ότι την οργάνωσαν καμιά εικοσαριά οργανώσεις και είχε την υποστήριξη των κομμάτων της αντιπολίτευσης, ενώ τη σκηνοθεσία, σκηνογραφία και... ενορχήστρωση ανέλαβε το ΑΚΕΛ. Ως εάν το ΑΚΕΛ να μην είχε καμιά ευθύνη, καμιά ανάμειξη, καμιά αμαρτία στη μακρά και πονεμένη ιστορία της κατάρρευσης του Συνεργατισμού.

Εν πάση περιπτώσει, η πορεία διαμαρτυρίας, στον βαθμό που δεν ενεπλάκη στα γρανάζια των μικροκομματικών σκοπιμοτήτων, σίγουρα είχε τη θέση της και σίγουρα εξέφραζε την αγανάκτηση των αγνών ανθρώπων της αγροτιάς και του μόχθου που είδαν το όνειρο του Συνεργατισμού να πεθαίνει μπροστά στα μάτια τους. Και σίγουρα ήταν σωστό και καίριο το αίτημα της συγκέντρωσης για παραδειγματική τιμωρία όλων όσοι συνέβαλαν στην αποδημία του Συνεργατισμού.

Έλα, όμως, που κάποιοι από αυτούς που έπαιρναν μέρος στην πορεία, εκπροσωπούσαν κόμματα τα οποία συνέβαλαν, με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, στην κατάρρευση. Θα περίμενε κανένας ότι θα συμμετείχαν πολύ περισσότεροι άνθρωποι στην πορεία διαμαρτυρίας. Ίσως ο κόσμος να βαρέθηκε, ίσως να απογοητεύθηκε, ίσως να θεώρησε ότι η πορεία άργησε πολύ και ότι έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί πριν από το κλείσιμο του Συνεργατισμού και όχι ως επικήδεια λιτανεία με αναμμένα κεριά...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Υψηλές πτήσεις ψευδαισθήσεων

Με χιούμορ σχολίασε ο Αλέξης Τσίπρας την παρενόχληση του ελικοπτέρου του από την τουρκική αεροπορία, στις 25 Μαρτίου, ενώ κατευθυνόταν προς το Αγαθονήσι. «Πριν από λίγο είχα την τιμή να με υποδεχθούν, κατά την άφιξή μου εδώ στο Αγαθονήσι, και κάποια μαχητικά αεροσκάφη της τουρκικής πολεμικής αεροπορίας, ίσως ένεκα της ημέρας. Ήθελαν να συμμετέχουν στον εορτασμό», είπε με ειρωνικό χαμόγελο ο Έλληνας Πρωθυπουργός. Για να προσθέσει ότι οι Τούρκοι με τις παραβιάσεις τους «χαλάνε κηροζίνη και βενζίνη τζάμπα».

Βέβαια, εκτός από το χιούμορ, χρειάζονται και πολλά άλλα πράματα για να αντιμετωπιστούν οι αφόρητες προκλήσεις των Τούρκων στο Αιγαίο. Και πρώτα-πρώτα πρέπει να προσγειωθούν οι κύριοι Τσίπρας και Κατρούγκαλος από τις υψηλές πτήσεις των ψευδαισθήσεών τους, μετά τις επισκέψεις αμφοτέρων στην Τουρκία. Ο μεν Πρωθυπουργός, την ημέρα ακριβώς που θα επισκεπτόταν την Άγκυρα, έτυχε «θερμής» υποδοχής από τον σουλτάνο, με την απόφαση επικήρυξης των οκτώ Τούρκων στρατιωτικών στους οποίους έχει χορηγηθεί πολιτικό άσυλο στην Ελλάδα.

Ο δε Έλληνας ΥΠΕΞ έτυχε εξαιρετικών φιλοφρονήσεων από έναν βλοσυρό Τσαβούσογλου, ο οποίος του έθεσε ωμά όλες τις τουρκικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο, τη Θράκη και την Κύπρο. Μπορεί μεν ο κ. Τσίπρας να θεωρεί ότι οι Τούρκοι «χαλάνε κηροζίνη και βενζίνη τζάμπα», αλλά πρέπει να παραδεχτεί κιόλας ότι και ο ίδιος «χαλάει τζάμπα» όλες του τις προσπάθειες για καλόπιασμα του τουρκικού θηρίου.
ΜΠΟΞΕΡ

«Ένας είναι ο εχθρός»! Ποιος όμως;

Είναι σαφές ότι το ΑΚΕΛ δεν βλέπει με καλό μάτι την τριμερή συνεργασία Κύπρου, Ελλάδας και Ισραήλ, ενώ την πρόσφατη τετραμερή των Ιεροσολύμων την θεωρεί «προεκλογική φιέστα» του Νετανιάχου. Τον ίδιο τον Νετανιάχου τον βλέπει με καχυποψία.

Γενικά, το κόμμα της Αριστεράς αντιτίθεται στις κινήσεις της κυβέρνησης Αναστασιάδη για την αξιοποίηση του γεωστρατηγικού ρόλου της Κύπρου, μέσω της αναβάθμισης των σχέσεων με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Οι γνωστές αγκυλώσεις του ΑΚΕΛ, δεν του επιτρέπουν να δει τη μεγαλύτερη εικόνα και τις προοπτικές που ανοίγονται για την Κύπρο ως σημαντικό παίκτη στην περιοχή. Το κόμμα έμεινε στην εποχή των αλήστου μνήμης συνθημάτων «ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο» και «ένας είναι ο εχθρός, ο ιμπεριαλισμός».

Ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός, εννοείται. Ο τουρκικός ιμπεριαλισμός, όπως εκφράζεται μέσα από τις παράνομες διεκδικήσεις της Άγκυρας σε βάρος της Κύπρου και της Ελλάδας, απλώς αγνοείται από το ΑΚΕΛ. Το οποίο θα παρεμβάλει όσα προσκόμματα μπορεί για να αποτρέψει αυτό που θεωρεί ως στόχο της κυβέρνησης Αναστασιάδη, να μετατρέψει την Κύπρο σε «προκεχωρημένο φυλάκιο, είτε των ΗΠΑ είτε του ΝΑΤΟ».

Αλλά καλύτερα προκεχωρημένο φυλάκιο της Δύσης, παρά προκεχωρημένο φυλάκιο της Τουρκίας, όπως το οραματίζεται και ο φίλος του Άντρου, ο Τσαβούσογλου, ο οποίος έθεσε και ενώπιον του Κατρούγκαλου την επίμονη αξίωση της Τουρκίας να παραμείνει εγγυήτρια...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Τα ψέματα δεν λέγονται μόνο την Πρωταπριλιά

Δεν ξέρω αν το έχετε προσέξει, αλλά χρόνο με τον χρόνο γίνεται όλο και πιο δύσκολη η απόπειρα να ανακαλύψεις τα πρωταπριλιάτικα ψέματα των εφημερίδων. Όχι πως δεν είναι έξυπνα ή πρωτότυπα τα ψέματα αυτά. Απλώς είναι αδύνατο να καταφέρεις να τα επισημάνεις τρυπωμένα μέσα σε ένα σωρό από εξωφρενικές αλλά πραγματικές ειδήσεις, που θα μπορούσαν κι αυτές να εκληφθούν σαν πρωταπριλιάτικα ψέματα!

Ιδιαίτερα σε μια εποχή όπου τα fake news διαδίδονται με αστραπιαία ταχύτητα και μάλιστα καταπίνονται αχώνευτα από μεγάλους αριθμούς αφελών ή απροβλημάτιστων ή ττόππουζων που δεν κάνουν τον κόπο να απασχολήσουν το μυαλό τους για να διακρίνουν το ψέμα από την αλήθεια. Από την άλλη, και ο προβληματιζόμενος πολίτης τελεί σε κατάσταση πλήρους σύγχυσης, έχοντας ακούσει τόσα πολλά ψέματα από τους πολιτικούς, ώστε διστάζει πλέον να πιστέψει σε ό,τι του πουν.

Όταν τον διαβεβαιώνουν, ας πούμε, ότι δεν θα γίνει κούρεμα, αλλά έρχεται ο μπαρμπέρης και τον κουρεύει γουλί, ή όταν του λένε προεκλογικά ότι ο Συνεργατισμός είναι εύρωστος και μετεκλογικά τού αποκαλύπτουν ότι είναι ένα πτώμα, ποια εμπιστοσύνη θα έχει στις επόμενες «αλήθειες» που θα του σερβίρουν;

Τα ψέματα στην πολιτική δεν λέγονται μόνο... πρωταπριλιάτικα. Όπως είπε και κάποιος πολιτικός: «Έχω ως απαραβίαστη αρχή μου να υπηρετώ πάντα την αλήθεια και μόνο την αλήθεια. Για το χατίρι της, θα μπορούσα να πω ακόμη και ψέματα»...
ΜΠΟΞΕΡ

Τι ξέρεις εσύ για το ΓεΣΥ;

Την Παρασκευή το πρωί έτυχε να είμαι αυτόπτης μάρτυς στην εξής σκηνή: Καμιά τριανταριά άνθρωποι, κυρίως ηλικιωμένοι, να περιμένουν έξω από υποκατάστημα της πρώην Συνεργατικής να ανοίξουν οι πόρτες για να μπουν μέσα. Για όσο διάστημα περίμεναν, έστησαν τα απαραίτητα πηγαδάκια, με κύριο θέμα συζήτησης, βέβαια, το κλείσιμο του Συνεργατισμού.

Στη συνέχεια, όμως, κάποιος άνοιξε κουβέντα και για το ΓεΣΥ, οπότε άρχισε μια συζήτηση, με τη συμμετοχή αρκετών. Αλλά, όπως φάνηκε, κανένας δεν ήταν ενημερωμένος πώς θα λειτουργήσει το σύστημα, τι πρέπει να κάνει, πού να απευθυνθεί, τι θα γίνει με τα φάρμακά του. Ένας έλεγε «εγώ πάω στο τάδε ιδιωτικό νοσοκομείο και βολεύομαι, γιατί να μου κόβουν εισφορά για το ΓεΣΥ;».

Άλλος προσπαθούσε να τον πείσει ότι μπορεί κάποτε να χρειαστεί και κρατική νοσοκομειακή περίθαλψη, γι’ αυτό πρέπει να πληρώνει κι αυτός. Το γενικό μου συμπέρασμα είναι ότι δύο μήνες πριν από την εφαρμογή του ΓεΣΥ ο πολύς κόσμος βρίσκεται στο σκοτάδι.

Στο μυαλό του αιωρούνται δεκάδες ερωτήματα που πρέπει κάποιοι αρμόδιοι να απαντήσουν. Θα πρέπει να οργανωθούν σε καθημερινή βάση ειδικές εκπομπές στην τηλεόραση, κυρίως στο κρατικό κανάλι, για να λυθούν οι απορίες των πολιτών. Δεν σηκώνει άλλη καθυστέρηση. Ο ενημερωμένος ασθενής θα μπορεί να κάνει και καλύτερη χρήση του σημαντικού αυτού κοινωνικού μέτρου. Για το οποίο άρχισε ήδη να πληρώνει από την τσέπη του.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η «Ισλαμπόλ» του ισλαμοφασίστα

Έχει ξεφύγει τελείως ο παρανοϊκός δικτάτορας της Τουρκίας, ο οποίος θεωρεί τον εαυτό του ως τον υπέρτατο προστάτη και υπερασπιστή των όπου γης μουσουλμάνων. Μέσα στον ισλαμικό του οίστρο, μάλιστα, θέλει να αλλάξει και το τουρκικό όνομα της Κωνσταντινούπολης και από Ιστανμπούλ να το κάνει... Ισλαμπόλ (πόλη του Ισλάμ)!

Και όχι μόνο αυτό, αλλά υπόσχεται ότι μετά τις δημοτικές εκλογές θα μετατρέψει και την Αγιά Σοφιά σε τέμενος. Στο μεταξύ, ο σουλτάνος κατάφερε τις τελευταίες μέρες να τσακωθεί και με τη Νέα Ζηλανδία και την Αυστραλία, με αφορμή την πολύνεκρη επίθεση εναντίον μουσουλμάνων στη Νέα Ζηλανδία.

Στη χορεία των επικριτών του Ερντογάν προστέθηκε και ο Πρόεδρος της Τσεχίας, Μίλος Ζέμαν, ο οποίος δήλωσε ότι θεωρεί την Τουρκία «ντε φάκτο σύμμαχο» του Ισλαμικού Κράτους. Είπε επίσης ότι «αυτό δεν είναι πλέον το κοσμικό κράτος τού Κεμάλ Ατατούρκ, αλλά ένα κράτος που διακηρύσσει την ισλαμική ιδεολογία, και βρίσκεται κοντά στους ισλαμιστές ριζοσπάστες».

Και, βεβαίως, να μην ξεχνάμε και τον μιναρέ του σουλτάνου που κρέμεται πάνω από το δικό μας κεφάλι, με την εντεινόμενη ισλαμοποίηση των κατεχομένων περιοχών μας. Ε, λοιπόν, με αυτόν τον ισλαμοφασίστα δεν πρόκειται να τα βρούμε, ούτε ο... Αλλάχ να κατεβεί, όπως θα έλεγε και ο Αρχιεπίσκοπος.
ΜΠΟΞΕΡ

Η οδική συνείδηση περνά... από την τσέπη;

Πώς θα σας φαινόταν αν σας έλεγαν ότι, αντί να αγοράσετε ένα καινούργιο smartphone αξίας 300 ευρώ, θα πρέπει να χαρίσετε αυτά τα λεφτά... στο Κράτος και να ξεχάσετε το κινητό που επιθυμείτε; Αυτό δεν είναι ένα φανταστικό σενάριο. Θα είναι σύντομα μια πραγματικότητα, εάν περάσει από τη Βουλή πακέτο οκτώ νομοθετημάτων με εξαιρετικά αυστηρές ποινές για παραβιάσεις του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας.

Μεταξύ άλλων προβλέπεται αύξηση του εξώδικου προστίμου για χρήση κινητού τηλεφώνου κατά την οδήγηση, από 85 ευρώ που είναι σήμερα, στα 300. Οπότε, ιδού ένας καλός τρόπος για να... χάσετε το smartphone των 300 ευρώ που λέγαμε στην αρχή. Επίσης, κάθε χιλιόμετρο υπέρβασης του ορίου ταχύτητας, θα τιμωρείται με πρόστιμο 5 ευρώ αντί 1 που είναι σήμερα.

Είναι γεγονός ότι ο Κυπραίος, για να συνειδητοποιήσει ότι πρέπει να συμμορφωθεί με κάτι, πρέπει να το νιώσει πρώτα απ’ όλα στην τσέπη του. Δυστυχώς αυτή η διαπίστωση φαίνεται ότι δεν ισχύει στην περίπτωση της οδικής ασφάλειας, αφού οι κατά καιρούς αυξήσεις των ποινών δεν οδήγησαν σε μείωση των δυστυχημάτων.

Ας ελπίσουμε ότι με τις νέες νομοθεσίες, αυτό θα αλλάξει. Ωστόσο, το πρώτο ζητούμενο είναι να αποκτήσει ο Κύπριος οδηγός οδική συνείδηση. Αν θα υποχρεωθεί να την αποκτήσει με την επιβολή εξοντωτικών προστίμων, είναι κάτι που θα φανεί στη συνέχεια. Εμείς συμφωνούμε απόλυτα με τις βαριές ποινές του Ιωνά. Ρίχνουμε μάλιστα και σχετικό σύνθημα: «Καλύτερα πρόστιμα να καίνε, παρά μάνες να κλαίνε»!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ