Σημερινή

Τετάρτη, 26/09/2018
RSS

ΕΞ ΑΠΟΡΡΗΤΩΝ

| Εκτύπωση | 19 Αύγουστος 2018, 18:00 | Σημερινή

Δεν χρειάζονται και τεμενάδες
Και ξαφνικά ξανάρχισαν οι ελληνοτουρκικοί σεβντάδες. Από πλευράς κυβέρνησης Τσίπρα, μόνο τεμενάδες έμεινε να κάνουν στην Τουρκία για την απελευθέρωση των δύο απαχθέντων Ελλήνων στρατιωτικών. Φυσικά όλοι ανακουφιστήκαμε και χαρήκαμε που τέλειωσε η πολύμηνη περιπέτεια και ταλαιπωρία των δυο παλληκαριών. Αλλά ώς εκεί. Τι χρειάζονταν οι υπερβολές και οι γλυκανάλατες δηλώσεις περί ελληνοτουρκικής φιλίας και οι προσκλήσεις προς τον Τούρκο Υπουργό Άμυνας από τον Έλληνα ομόλογό του να επισκεφθεί την Ελλάδα;

Γιατί παραγνωρίζουν οι εν Αθήναις την ουσία της υπόθεσης; Η Τουρκία προέβη σε μια παράνομη απαγωγή των δύο στρατιωτικών, τους κρατούσε για έξι σχεδόν μήνες χωρίς να τους απαγγέλλει κατηγορίες και επεχείρησε ωμό εκβιασμό ανταλλαγής τους με τους οκτώ Τούρκους στρατιωτικούς που ζήτησαν άσυλο στην Ελλάδα μετά το πραξικόπημα. Ο ίδιος ο Πάνος Καμμένος, πριν από μερικές μόλις ημέρες, είχε δηλώσει ότι την απαγωγή προσχεδίασε ο ίδιος ο Ερντογάν. Και επειδή τελικά η Τουρκία έκανε το αυτονόητο, δηλαδή τους άφησε ελεύθερους αφού ήταν αθώοι, και επειδή τερμάτισε μια κραυγαλέα παρανομία, μήπως θα πρέπει να πάει ο Τσίπρας και να προσκυνήσει τους πόδας του σουλτάνου; Εντάξει, το Μαξίμου είδε την απελευθέρωση των δύο ως μια ουρανοκατέβατη ευκαιρία για να στρέψει αλλού την προσοχή από τη φοβερή τραγωδία των πυρκαγιών της Αττικής, αλλά όχι και τέτοια ξεφτίλα, ρε παιδιά.
ΜΠΟΞΕΡ

Η σούβλα στο Τρόοδος και το... Κυπριακό

Η Μυστική Σούβλα! Όπως λέμε ο Μυστικός Δείπνος, τον οποίο ακολούθησαν δραματικά γεγονότα. Έτσι και τη μεθαυριανή Μυστική Σούβλα του Προέδρου με τους Υπουργούς στο Τρόοδος, αναμένεται να την ακολουθήσουν δραματικές εξελίξεις. Στο Κυπριακό, στα ενεργειακά, στην Παιδεία, στην οικονομία κ.λπ. Βέβαια, δεν θα είναι και τόσο μυστική η ίδια η σούβλα, αφού θα γίνει στην παρουσία των τηλεοπτικών συνεργείων. Μυστικές, όμως, θα μείνουν κάποιες αποφάσεις που θα ληφθούν, καθώς μερικά από τα θέματα που θα συζητηθούν είναι ιδιαιτέρως κρίσιμα. Ή, για να το θέσουμε διαφορετικά, είναι θέματα που έχουν κάτι κοινό με τη... σούβλα. Βρίσκονται πάνω... σε αναμμένα κάρβουνα. Πάρτε το Κυπριακό.

Ο Σεπτέμβριος θεωρείται καθοριστικής σημασίας για τις περαιτέρω εξελίξεις. Στη Νέα Υόρκη, όπου θα μεταφερθεί το σκηνικό, πρωταγωνιστικό ρόλο θα αναλάβει η κυρία Λουτ, που δεν σηκώνει μασκαραλίκια. Εκεί δεν θα είναι για μας τόσο εύκολα τα πράματα όσο στο Τρόοδος, όπου η σούβλα θα ετοιμαστεί με... κυπριακές προδιαγραφές και κυπριακή όρεξη. Εν πάση περιπτώσει, να ευχηθούμε στον Πρόεδρο και τους Υπουργούς του να απολαύσουν τη σουβλούδα τους και τις μπιρούδες τους εκεί στη δροσιά του Τροόδους και να πάρουν τις καλύτερες δυνατές αποφάσεις. Έχοντας κατά νουν ότι οι ορθές αποφάσεις είναι εκείνες που λαμβάνονται έγκαιρα. Αλλιώς παθαίνουν όπως τη σούβλα που δεν την κατεβάζουν από τη φουκού στην ώρα της και βγαίνει κρουσμένη!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Το «σάντουιτς του Αλλάχ»

Η «μητέρα Τουρκία» κλυδωνίζεται, και κουνιέται μαζί της και η «κόρη» της. Η κατρακύλα της τουρκικής λίρας έχει σοβαρές παρενέργειες και στα κατεχόμενα, αφού η υποτίμηση του τουρκικού νομίσματος κατά 60-70% έχει οδηγήσει σε εξωφρενικές τιμές τροφίμων και άλλων βασικών ειδών. Αναφέρεται χαρακτηριστικά ότι ένα σάντουιτς, το οποίο στα κατεχόμενα ονομάζεται... «το σάντουιτς του Αλλάχ» (!) κοστίζει σε μια οικογένεια τεσσάρων ατόμων όσο κοστίζει το κρέας. Πού είσαι, ρε Ερντογάν, να δεις πού κατάντησε το «σάντουιτς του Αλλάχ»; Με κάθε ευκαιρία, εσύ και οι φανατικοί υποστηρικτές σου κραυγάζετε «ο Αλλάχ είναι μεγάλος». Ε, πού πήγε ο μεγάλος Αλλάχ για να κάνει κάτι και με τη... μεγάλη τιμή του σάντουιτς;

Καθώς και με τη μεγάλη τιμή του... πόλιμπιφ; Όπως γράφει η εφημερίδα «Αφρίκα» του Σενέρ Λεβέντ, το μεγαλύτερο σοκ για τους πολίτες δεν ήταν ούτε το συνάλλαγμα, ούτε ο κατώτατος μισθός, ούτε οι αυξήσεις σε καύσιμα και ηλεκτρισμό, αλλά το ότι σχεδόν διπλασιάστηκε η τιμή του πόλιμπιφ. Η κατάσταση αυτή προκαλεί έντονες αντιδράσεις μεταξύ των Τουρκοκυπρίων. Ωστόσο, αν οι Τουρκοκύπριοι δεν συνειδητοποιήσουν ότι όλα αυτά είναι απότοκο της τουρκικής κατοχής κι αν δεν υπάρξει μαζική αντίδραση κατά του ασφυκτικού ελέγχου που ασκεί η Άγκυρα, το... «σάντουιτς του Αλλάχ» θα το τρώνε μόνο οι καλοπληρωμένοι ιμάμηδες που αποστέλλει ο Ερντογάν.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Ο προκλητικός σουλτάνος

Προκαλεί με απίστευτη θρασύτητα και αλαζονεία τους Αμερικανούς ο Ερντογάν. Χωρίς την παραμικρή διάθεση υποχώρησης. Συμπεριφέρεται ως ο ηγέτης μιας παντοδύναμης σύγχρονης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, που θεωρεί τον εαυτό του ίσο με τον ηγέτη της αμερικανικής υπερδύναμης, στον οποίο μπορεί να απευθύνεται με τσαμπουκά και επίδειξη ισχύος, απαντώντας στις αμερικανικές κυρώσεις εναντίον της Τουρκίας, με ίσες κυρώσεις εναντίον των Ηνωμένων Πολιτειών. Στριμωγμένος από παντού ο Τούρκος δικτάτορας καταφεύγει σε λαϊκιστικές και εθνικιστικές εξάρσεις, προσπαθώντας να φανατίσει τις τουρκικές μάζες, μια συνταγή που είχε επιτύχει επανειλημμένα έως τώρα. Αλλά αυτήν τη φορά είναι πολύ άσχημα τα πράματα για τον ίδιο. Η άμμος στην κλεψύδρα της υπομονής και της ανοχής των Αμερικανών φαίνεται να έχει τελειώσει.

Η αγορά των S400 από τη Ρωσία, το γενικότερο φλερτ του με τη Μόσχα, η συμμαχία του με το Ιράν, που αποτελεί κόκκινο πανί για τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς, η ανοιχτή εχθρότητά του προς το κράτος του Ισραήλ, και φυσικά η εκβιαστική ομηρεία του Αμερικανού πάστορα Μπράνσον, έχουν προκαλέσει μεγάλο εκνευρισμό στην Ουάσιγκτον. «Εμείς γονατίζουμε μόνο στον Αλλάχ», διαμήνυσε στον Τραμπ ο Ερντογάν. Αλλά ας κάνει όσες γονυκλισίες θέλει στον Αλλάχ ο σουλτάνος. Εκείνο που έχει σημασία είναι ότι η τουρκική λίρα έχει ήδη... γονατίσει μπροστά στο πανίσχυρο δολάριο.
ΜΠΟΞΕΡ

Με ευχές στα πεφταστέρια

Οι Περσείδες, αυτή η εντυπωσιακή βροχή διαττόντων αστέρων, ήταν ορατή και από την Κύπρο το περασμένο Σαββατοκύριακο. Το φαινόμενο παρακολούθησε και ο Πρόεδρος Αναστασιάδης σε εκδήλωση με την ονομασία «Περσείδες στο Τρόοδος», στον Βοτανικό Κήπο Τροόδους. Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας παρότρυνε, μάλιστα, όσους βρέθηκαν στην εκδήλωση, να κάνουν πολλές ευχές την ώρα που θα έβλεπαν να πέφτουν τα αστέρια. Η ευχή του ίδιου του Προέδρου ήταν: «Η Κύπρος μας να πηγαίνει πάντα μπροστά, να δούμε ακόμα καλύτερες μέρες». Α! Τι ωραία που θα ήταν, κύριε Νίκο μου, αν μπορούσαμε με τις ευχές μας στα πεφταστέρια να βλέπαμε την Κύπρο να πηγαίνει πάντα μπροστά.

Και να μπορούσαμε να λύαμε και το Κυπριακό. Και να είχαμε και μιαν οικονομία καλύτερη από αυτήν της Γερμανίας. Αλλά δυστυχώς οι ευχές στα πεφταστέρια είναι σαν τις... υποσχέσεις των πολιτικών. Πέφτουν μαζί με τα αστέρια χωρίς να υλοποιούνται. Όσο για το Κυπριακό δεν θα μπορούσαμε να το λύσουμε, ακόμα κι αν κάναμε ευχές στο... αστέρι του μισοφέγγαρου, που δεν πέφτει ποτέ. Βεβαίως, ούτε οι ευχές στα αστέρια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε οι ευχές στα αστέρια της αμερικανικής αστερόεσσας μπορούν να αποδειχθούν αποτελεσματικές, αν δεν συνοδεύονται από σοβαρή πολιτική, από συγκεκριμένη στρατηγική και από σταθερές θέσεις αρχών, οι οποίες δεν θα ακολουθούν την πορεία... των πεφταστεριών.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Πόσο κυπριακές είναι οι ομάδες μας;

Και οι τρεις κυπριακές ομάδες που συμμετέχουν στο Γιουρόπα Λιγκ προκρίθηκαν για τη φάση των πλέι οφ. Κυπριακές ομάδες είπα; Χμ! Για μισό λεπτό. Έχουμε και λέμε. Ο ΑΠΟΕΛ, που απέκλεισε την ισραηλινή ΧΑΠΟΕΛ Μπερ Σεβά στο ΓΣΠ, νικώντας την με 3-1, κατέβηκε στο γήπεδο με την ακόλουθη σύνθεση:
Βάτερμαν, Ενσούε, Καρλάο, Βούρος, Καζού, Μοράις, Σόουζα, Ζαχίντ (75' Γκέντσογλου), Σάλαϊ (89' Ιωάννου), Τάμαρι (83' Μιλάνοφ), Ντε Βινσέντι. Μόνο ένας Κύπριος παίκτης, ο Ιωάννου, κι εκείνος μόνο για... πέντε λεπτά.

Η ΑΕΚ, που συνέτριψε στο ΑΕΚ Αρένα την αυστριακή Στουρμ Γκρατζ με 5-0, είχε στη σύνθεσή της τους ακόλουθους ποδοσφαιριστές:
Τόνιο, Ιγκόρ Σίλβα, Τρουγιόλς, Μοϊσόφ, Λαρένα (78? Ασόμπρε), Ακοράν, Τέτε (69? Κάσες), Τρισκόφσκι, Χέφελ, Γκονζάλεθ, Γιάννου (81? Φλοριάν). Ούτε ένας Κύπριος ποδοσφαιριστής.

Ο Απόλλων, που ηττήθηκε εκτός έδρας από την Ντιναμό Μπρεστ με 1-0, αλλά προκρίθηκε επειδή στον πρώτο αγώνα είχε νικήσει με 4-0, κατήλθε στο γήπεδο με την ακόλουθη σύνθεση:

Βάλε, Σακέτι (70’ Καραγιόλ), Μπρου, Ζελάγια (63’ Μαγκλίτσα), Περέιρα, Πέδρο, Ρομπέρζ, Παπουλής (59’ Μάρκοβιτς), Γιούστε, Σαρδινέρο, Βασιλείου. Μόνο ένας Κύπριος παίκτης, ο Γιώργος Βασιλείου.

Συνολικά χρησιμοποιήθηκαν 42 ποδοσφαιριστές και μόνο οι 2 ήταν Κύπριοι (στην πραγματικότητα μόνο ο ένας αγωνίστηκε). Τα σημειώνω αυτά για να μη θριαμβολογούμε υπερβολικά για την πρόκριση των... κυπριακών μας ομάδων.
Ο ΦΟΥΡΠΟΣ

Κύπριοι που μας κάνουν περήφανους

Παραθέτουμε δυο ειδήσεις των τελευταίων ημερών, που αποτελούν νότες αισιοδοξίας και δείχνουν τις τεράστιες δυνατότητες του λαού μας, όταν του δοθούν οι κατάλληλες ευκαιρίες και οι συνθήκες δημιουργικότητας. Επιστήμονες στη Βρετανία, με επικεφαλής τον νεαρό Ελληνοκύπριο ερευνητή Κωνσταντίνο Κοσιάρη, ανέπτυξαν μια νέα απλή αιματολογική μέθοδο έγκαιρης διάγνωσης ενός σπάνιου καρκίνου, του μυελώματος. Πρόκειται για μια μορφή καρκίνου με πολύ καθυστερημένη, συνήθως, διάγνωση και με συμπτώματα όπως ο πόνος στα οστά, η κόπωση και η νεφρική ανεπάρκεια. Η πιο έγκαιρη διάγνωση θα βελτιώσει σημαντικά την προοπτική επιβίωσης των ασθενών.

Σύμφωνα με την άλλη είδηση που διαβάσαμε, μια εκπληκτική πορεία στη Ρωσία καταγράφει ο Κύπριος μουσικοσυνθέτης Μάριος Ιωάννου Ηλία, με το εντυπωσιακό και πρωτοποριακό έργο «Ήχος του Βλαδιβοστόκ» και άλλες δημουργίες. Από τον Ιανουάριο μέχρι σήμερα, σε διάστημα επτά μηνών, έχει τιμηθεί και βραβευτεί για την προσφορά και το έργο του στις τέχνες και τον πολιτισμό επτά φορές!

Μια εβδομάδα πιο πριν είχαμε και την τεράστια επιτυχία του ιστιοπλόου μας Παύλου Κοντίδη, που για δεύτερη συνεχή χρονιά διατηρεί τον τίτλο του παγκόσμιου πρωταθλητή. Τρεις νέοι άνθρωποι με επιτυχίες παγκόσμιας εμβέλειας στους τομείς της επιστήμης, της τέχνης και του αθλητισμού. Λαμπρά παραδείγματα για όλους μας και ειδικότερα τις νέες γενιές. Κοινό σημείο και των τριών: Οι επιτυχίες τους σημειώθηκαν στο εξωτερικό, αν αυτό λέει κάτι...
ΜΠΟΞΕΡ

Ο Διονυσίου, το κενό Δικαιοσύνης και ο Disraeli

Στις 8.8.2018 ο συνάδελφος Άριστος Μιχαηλίδης, στο άρθρο του «Η βιομηχανία τύψεων και η εγκληματική δεκαετία», επικρίνοντας μια σειρά άρθρα στην εφημερίδα Πολίτης, έγραψε: «Η ιστορία δεν γράφεται από υστερόβουλους δημοσιογράφους. Πουθενά στον κόσμο. Προπάντων, όταν πρόκειται για μια σκοτεινή ιστορία όπου ο καθένας ρίχνει φως μόνο εκεί που εξυπηρετεί τις πολιτικές ιδεοληψίες του… Γι' αυτό και η προσπάθεια κάποιων δημοσιογράφων να ασχοληθούν με τη σκοτεινή περίοδο της δεκαετίας του 1960, γράφοντας «ζουμερά» ρεπορτάζ για μερικά από τα εγκλήματα που έγιναν, δεν είναι τίποτε άλλο παρά συμμετοχή στην οργανωμένη βιομηχανία τύψεων εις βάρος της ελληνοκυπριακής κοινότητας, που εδώ και χρόνια στήνεται για να δικαιολογεί την τουρκική εισβολή και να εξωθεί έναν λαό να αποδέχεται τη μοίρα του σαν αμαρτωλός που πρέπει να ζητήσει άφεση…».

Προσπαθώντας να δικαιολογήσει την εφημερίδα ο συνάδελφος Διονύσης Διονυσίου δημοσίευσε στον «Πολίτη» στις 12.8.2018 το δικό του άρθρο, «Ένα τεράστιο κενό Δικαιοσύνης», με φωτογραφία της Θεάς της Δικαιοσύνης, Θέμιδος κατά τους αρχαίους Έλληνες και ολοκλήρωσε: «Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα. Ένα τεράστιο κενό. Ένα τεράστιο έλλειμμα Δικαιοσύνης, που καταδικάζει τη σκέψη μας να περιφέρεται ξεδιάντροπα τσίτσιδη μπροστά στην αλήθεια. Όπως είπε κάποτε ο Μπένζαμιν Ντισραέλι, "δικαιοσύνη είναι αλήθεια στην πράξη"».

1. Ναι, υπάρχει, σίγουρα μεγάλο κενό Δικαιοσύνης. Και στο ίδιο το άρθρο του Δ. Διονυσίου, εφόσον δεν αναφέρεται στην ανάγκη σύστασης ενός διεθνούς ποινικού δικαστηρίου, όπως έγινε σε άλλες περιπτώσεις, για να τιμωρηθούν οι ένοχοι και η Τουρκία για τις δύο βάρβαρες εισβολές και συνεχιζόμενη κατοχή της μισής μας πατρίδας, για τις ατιμίες της, βιασμούς, δολοφονίες και σωρεία παραβιάσεων διεθνών συμβάσεων που συνεχίζονται μέχρι σήμερα. Το άρθρο, δυστυχώς, μάλλον προβάλει τον διαχωρισμό για τον οποίο ζητούν τη νομιμοποίησή του από τα θύματα…

2. Η αναφορά του Δ. Διονυσίου στον Disraeli ήταν παντελώς άστοχη. Γιατί όπως επανειλημμένα τόνιζε ο Gladstone, o Disraeli συχνά έκλεινε τα μάτια στη Δικαιοσύνη και την αλήθεια, όπως στις σφαγές των Αρμενίων, των Βουλγάρων και άλλων από την Τουρκία. Ακόμα περισσότερο, η Τουρκία ποτέ δεν κλήθηκε να πληρώσει για τα εγκλήματά της. Υπάρχουν και ιστορικά σκίτσα της εποχής στο διαδίκτυο που επιβεβαιώνουν του λόγου το αληθές, όπως ένα του 1876 από το Ketty Images, κατά τη δεύτερη πρωθυπουργική θητεία του Disraeli…
Φανούλα Αργυρού

Ο Συνεργατισμός-κλόουν και το Κυπριστάν

* Κάτι με παράσταση από κλόουν που προσφέρουν γέλιο, αλλά συνάμα όσα λένε προκαλούν λύπη και ενίοτε κλάματα. Γιατί ο θεσμός που δημιουργήθηκε για να στηρίξει την κοινωνία οδηγήθηκε στα τάρταρα και κανείς δεν είδε, δεν άκουσε, δεν γνωρίζει. Ουδείς αναλαμβάνει τις ευθύνες του και κανείς δεν θέλει να παραδεχθεί ότι με τις ενέργειές του έβλαψε τον θεσμό. Όλοι μπήκαν, είδαν, πήραν ό,τι μπορούσαν και απήλθαν…

* Κι έτσι για να μην περιμένετε και πολλά στο τέλος της ημέρας, θα ακούσουμε αποκαλύψεις και αλληλοκατηγορίες αλλά μάλλον δύσκολα κάποιοι θα οδηγηθούν στα δικαστήρια να λογοδοτήσουν. Εξάλλου όλοι έχουν την προστασία των μεγάλων αδελφών, των κομμάτων, που κι εδώ έβαλαν το χέρι τους…

* Πού οδηγεί η ατιμωρησία: Όταν σου παίρνουν από την τσέπη τα λεφτά και δεν αντιδράς, δεν εξεγείρεσαι, δεν κάνεις διαδηλώσεις στις πλατείες, δεν καταψηφίζεις τα κόμματα που ευθύνονται, ε, τότε θα έρθει και η στιγμή που θα σου πουν ότι καλά σου έκαναν.

* Από τους Εγγλέζους πήραμε κάποια καλά, αλλά μας άφησαν και αρκετούς μπελάδες, όπως τους ΔΑΙΜΟΝΕΣ που μας κατατρύχουν και μας τρώνε τα σωθικά. Αλλά από τη μέρα της απελευθέρωσης (εντάξει, παίζεται αυτό), δεν τους λαμβάνουμε υπόψη. Έτσι και το γεγονός ότι εκλέγουν στην εξουσία ή διορίζουν σε υπουργικά αξιώματα νεαρούς ανθρώπους δεν το ακολουθούμε σαν παράδειγμα, θεωρώντας ότι είναι και αυτό καταστροφικό.

* Τελικά το «Δεν Ξεχνώ» δεν είναι κατάλληλο σύνθημα για το Κυπριστάν (για τους νέους αναγνώστες μας είναι η πραγματική ονομασία της Κύπρου, για να ταυτίζεται με ομοειδείς χώρες, όπως το Αφγανιστάν, το Ουζμπεκιστάν, και αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία που καθιερώθηκε προ αμνημονεύτων χρόνων από τον Πιστολέρο). Αν ήταν… ξεχνούμε για να περνούμε καλά…

*Τι μαγική λέξη. Κακοδιαχείριση, μας λένε, στο δημόσιο και καθάρισαν. Μαζί της και τα εκατομμυριάκια των φορολογουμένων. Αν δεν θεσμοθετηθεί η ευθύνη δημοσίων λειτουργών για πράξεις που επισωρεύουν ζημιές στο Δημόσιο, τότε θα λένε μόνο λόγια που θα καταγράφουμε για να περνάει η ώρα…
Ξιουρ.