Σημερινή

Τετάρτη, 14/11/2018
RSS

ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΥΡΙΑΚΗΣ

| Εκτύπωση | 07 Ιανουάριος 2018, 18:00 | Σημερινή

Ο Γενικός Ελεγκτής
Μερικοί ψιθυρίζουν και άλλοι κραυγάζουν. Αυτός ο Γενικός Ελεγκτής δεν έχει σοβαρή δουλειά να κάνει και ασχολείται συνεχώς με τη δημοσιοποίηση σκανδάλων; H απάντηση είναι πολύ απλή. Είναι ακριβώς η δουλειά του όχι μόνο ν’ ανακαλύπτει τα σκάνδαλα, αλλά να τα φέρνει μπροστά στην κοινή γνώμη. Και πρέπει να πηγαίνει και χρόνια πίσω ο έλεγχός του; Βεβαίως και πρέπει να πηγαίνει πίσω. Τα μεγάλα και τα μικρά σκάνδαλα, η μεγάλη και η μικρή διαφθορά εσπάρησαν και μεγάλωσαν στο θερμοκήπιο του άθλιου παρελθόντος. Όλοι σιωπούσαν, όλοι αλληλοκαλύπτοντο κι όταν καταγράφονταν κατασπαταλήσεις δημοσίου χρήματος, σιωπούσαν. Συναλλάσσονταν, φοβούνταν, βολεύονταν. Ο Ελεγκτής αυτός μιλά. Και αποκαλύπτει. Και αυτό είναι το έργο του. Δεν πρέπει να επικρίνεται επειδή το επιτελεί. Πρέπει να ενθαρρύνεται να πάει και πιο πίσω και πιο βαθιά…
Σ.

Αντί Αποχή, Υποταγή

Η Κύπρος τάχθηκε υπέρ του ψηφίσματος του Ερντογάν για το πολυσήμαντο θέμα της Ιερουσαλήμ. Γιατί; Γιατί δεν τήρησε αποχή;
Γιατί κοντράρισε τους φίλους του Αμερικάνους ο Αναστασιάδης; Και γιατί «πρόδωσε» τη φιλία του με τον Ισραηλίτη Πρωθυπουργό; Τι θα του πει αν και όταν ξανασυναντηθούν; Θα του πει ότι έπραξε ό,τι και η υπόλοιπη Ευρώπη; Αλλά τότε ο Νετανιάχου θα νομιμοποιείται να του πει: Τότε πήγαινε στην Ευρώπη και στον Ερντογάν… και για τα θέματα που συζητούσες μαζί μου… Η Ιερουσαλήμ, θα του πει, είναι η ψυχή, η καρδιά, η ιστορία μας και η ζωή μας. Δεν τίμησες τη φιλία μας, που μόλις άρχισε να φυτρώνει. Θα έχει άδικο ο Νετανιάχου; Γιατί, ποια σκοπιμότης, ποια διπλωματική σοφία επέβαλαν αντί ΑΠΟΧΗΣ στα Ηνωμένα Έθνη, να συστοιχηθεί με τον Ερντογάν;
Σ.

Αθέμιτος Ανταγωνισμός

Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δεν είχε σοβαρό λόγο να εγκαταλείψει τον στόχο τού αξιοπρεπούς πολιτικού ηγέτη για να ικανοποιήσει την εποχική του ανησυχία ήττας στις Προεδρικές Εκλογές. Τι έπρεπε να επιδιώξει; Έπρεπε να μην προχωρήσει σε αθέμιτο ανταγωνισμό σε βάρος των ανθυποψηφίων του. Δεν έπρεπε ν’ αξιοποιεί το αξίωμά του για να κερδίζει σε δημοσιότητα και προπαγάνδα. Έχει διπλή και τριπλή δημοσιότητα συγκριτικά με τους ανθυποψηφίους του. Είναι συνεχώς στα Μέσα Ενημέρωσης ως Πρόεδρος όλη μέρα. Και ως υποψήφιος Πρόεδρος και μέρα και νύκτα.

Φρόντισε, σχεδίασε, εκ προμελέτης φρόντισε να φιλοξενεί στην Κύπρο ξένους επισήμους και να επισκέπτεται ο ίδιος ξένες χώρες. Και να κινητοποιεί ταυτοχρόνως τους Υπουργούς του για παράλληλη ενισχυτική προπαγανδιστική τεχνοτροπία των… επιτευγμάτων της Κυβέρνησής του. Ο αθέμιτος ανταγωνισμός που επέλεξε ο κ. Αναστασιάδης είναι πρωτοφανής. Δεν τον τιμά. Θα τον τιμούσε το αντίθετο. Να τον αποφύγει. Τότε θα ήταν αξιοπρεπής ηγέτης. Τώρα δικαιούται ο καθένας να τον χαρακτηρίσει πρότυπο ή συνεχιστή της ασύδοτης μικροπολιτικής νοοτροπίας.
Σ.

«Εις όσα αναλογούν»...

Η προεκλογική παροχολογία του Προέδρου Αναστασιάδη φαίνεται ότι επεκτείνεται τώρα και στο... ψευδοκράτος, στο οποίο αποφάσισε να προσφέρει... τη μισή ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διότι αυτό ακριβώς έκανε με τη δήλωσή του ότι «εάν (οι Τούρκοι) επιλέγουν να προστατεύσουν τα δικαιώματα των Τουρκοκυπρίων σε μια ξεχωριστή, ανεξάρτητη οντότητα, τότε θα πρέπει να περιοριστούν εις όσα αναλογούν στην αποκλειστική οικονομική ζώνη της εν λόγω παράνομης οντότητας». Είναι απίστευτο το ότι ο ίδιος ο Πρόεδρος του κράτους καλεί την Τουρκία, ως εάν αυτή να βρίσκεται νόμιμα στην Κύπρο, να κάνει έρευνες και γεωτρήσεις «εις όσα αναλογούν» στην «αποκλειστική οικονομική ζώνη» του ψευδοκράτους.

Είναι αδιανόητο το ότι ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έδωσε το «δικαίωμα» στην κατοχική δύναμη να προστατεύσει τα «δικαιώματα» των Τουρκοκυπρίων σε μιαν ανύπαρκτη ΑΟΖ, την οποία, όμως, αναγνωρίζει ο νόμιμος Πρόεδρος. Με άλλα λόγια, αν οι κλέφτες που μπήκαν στο σπίτι μας «επιλέξουν» να ληστέψουν τα πάνω υπνοδωμάτια, ας το κάνουν, φτάνει να μην πειράξουν το καθιστικό στο οποίο αναπαυόμαστε. Το σίγουρο είναι ότι η τουρκική πλευρά παρέλαβε ευχαρίστως και αυτό το δώρο του Νίκου Αναστασιάδη και το φύλαξε δίπλα στην εκ περιτροπής προεδρία και όλα τα άλλα προηγούμενα πεσκέσια που τους πρόσφερε ο απερχόμενος Πρόεδρος.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Αντί να πει «μέα κούλπα»

Παραπονιέται το Προεδρικό ότι η αντιπολίτευση προσπάθησε να μειώσει τη σημασία της επίσκεψης του Προέδρου Αναστασιάδη στη Σαουδική Αραβία, με αφορμή τις επίμαχες δηλώσεις του για την ΑΟΖ των κατεχομένων. Για να είμαστε αντικειμενικοί και δίκαιοι, ναι, η επίσκεψη στη Σαουδική Αραβία ήταν σημαντική από πολλές απόψεις. Ποιος όμως ήταν εκείνος που έδωσε την αφορμή να επισκιασθεί η επίσκεψη; Ο ίδιος ο Πρόεδρος με τις άστοχες δηλώσεις του. Και η δικαιολογία που προέβαλε ότι αυτό που ανέφερε ήταν η τουρκική θέση, είναι τουλάχιστον αστεία. Δεν υπήρχε κανένας απολύτως λόγος να κάνει τη συγκεκριμένη αναφορά, δηλώνοντας ότι αν οι Τούρκοι «επιλέγουν να προστατεύσουν τα δικαιώματα των Τ/κ σε μιαν ανεξάρτητη οντότητα, τότε θα πρέπει να περιοριστούν εις όσα αναλογούν στην ΑΟΖ στην εν λόγω παράνομη οντότητα». Τι σημαίνει «θα πρέπει να περιοριστούν»;

Το ρήμα «θα πρέπει» δίνει νομιμότητα στις ενέργειες της Τουρκίας, όσο κι αν δεν θέλει να το παραδεχτεί ο Πρόεδρος. Η αλήθεια είναι ότι η δήλωση ήταν μια μεγάλη πατάτα, την οποία ο κ. Αναστασιάδης θα έπρεπε να αποσύρει, αποδίδοντάς την σε γλωσσικό ολίσθημα και να τελειώσει εκεί το πράμα. Αντί τούτου, προτίμησε να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα. Ένα «μέα κούλπα» ήταν αρκετό. Δυστυχώς, κατέφυγε σε «μέα... κόλπα» για να μην παραδεχτεί το λάθος του.
ΜΠΟΞΕΡ

Ψηφοδέλτιο με... χειροπέδες

Το ψηφοδέλτιο των φετινών προεδρικών εκλογών διαθέτει μια πρωτοτυπία. Για πρώτη φορά απεικονίζει... χειροπέδες, στο έμβλημα («χειροπέδες στους κλεφτοπολιτικάντηδες») ενός υποψηφίου, του Χάρη Αριστείδου. Είναι ένα έμβλημα που, αν μη τι άλλο, ανταποκρίνεται στο δημόσιο αίσθημα. Κανένας δεν μπορεί να διαφωνήσει με το μήνυμα «χειροπέδες στους κλεφτοπολιτικάντηδες». Εκτός αν είναι ο ίδιος κλέφτης, πολιτικάντης ή και τα δύο. Κι αν με ρωτάτε, ήταν μια έξυπνη κίνηση από τον Χάρη Αριστείδου. Πέρα από το μήνυμα που θέλει να στείλει, προσθέτει και ένα στοιχείο που τον κάνει να ξεχωρίζει ανάμεσα στους άλλους υποψηφίους. Κακά τα ψέματα, αλλά οι άγνωστοι στο ευρύ κοινό υποψήφιοι μειονεκτούν έναντι των προβεβλημένων πέντε υποψηφίων Αναστασιάδη, Νικόλα, Μαλά, Λιλλήκα και Χρίστου.

Είναι, λοιπόν, θεμιτό να επινοούν τρόπους για να τους προσέξει ο ψηφοφόρος. Και οι χειροπέδες ήταν μια φαεινή ιδέα. Απ' εκεί και πέρα, το ψηφοδέλτιο είναι στην απόλυτη διάθεση του ψηφοφόρου. Πάνω στο ψηφοδέλτιο θα εκφράσει την ετυμηγορία του. Να βάλει σταυρό ή χι ή νι στον υποψήφιο που θεωρεί καταλληλότερο για την προεδρία. Ή ακόμα και να εκφράσει τη διαμαρτυρία του ή να κάνει και χιούμορ, γράφοντας στο ψηφοδέλτιο ό,τι του κατεβεί. Αυτό είναι το μοναδικό «όπλο» που διαθέτει ο πολίτης. Για να το χρησιμοποιήσει με ελεύθερα χέρια, χωρίς... χειροπέδες.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Περισσότερες οι γυναίκες, αλλά...

«Οι γυναίκες βγάζουν Πρόεδρο», ήταν ο τίτλος της είδησης. Που αναφερόταν στο γεγονός ότι οι γυναίκες ψηφοφόροι στην Κύπρο είναι περισσότερες από τους άνδρες. Το σύνολο των εκλογέων που έχουν δικαίωμα ψήφου στις προεδρικές εκλογές ανέρχεται σε 550.593, εκ των οποίων οι 279.378 είναι γυναίκες και οι 271.215 άνδρες. Η είδηση θα μπορούσε να είναι και «Οι γυναίκες βγάζουν... Προεδρίνα». Αν ήμασταν βεβαίως σε άλλη χώρα. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, ας πούμε, όπου η Χίλαρι Κλίντον διεκδίκησε την προεδρία και πήρε περισσότερες ψήφους από τον Τραμπ. Ή στη Γερμανία, όπου η Μέρκελ έκανε τρεις θητείες ως Καγκελάριος και πάει για τέταρτη.

Ή στη Βρετανία, όπου η γυναίκα Πρωθυπουργός δεν είναι ασυνήθιστο φαινόμενο (Θάτσερ και σήμερα Μέι). Στην Κύπρο, αποτελεί είδηση ακόμα και το να διοριστεί γυναίκα... Υπουργός. Παραμένουμε μια χώρα με τον χαμηλότερο δείκτη ισότητας στα δημόσια αξιώματα: Υπουργικό Συμβούλιο: 1 γυναίκα/10 άνδρες, Βουλή των Αντιπροσώπων: 7 γυναίκες/49 άνδρες. Στις δε προεδρικές μας αναμετρήσεις ποτέ δεν είχαμε έστω και μια γυναίκα υποψήφια. Δεν μπορώ να προβλέψω αν στις επόμενες προεδρικές εκλογές, το 2023, θα έχουμε ανατροπή των μέχρι τώρα δεδομένων. Θα ήθελα πολύ, όμως, να δω τότε στις ειδήσεις τον τίτλο «Ακόμα και οι άνδρες ψηφίζουν... Προεδρίνα».
ΜΠΟΞΕΡ

Αιωνία η μνήμη του «αγρινού»

Το «τελευταίο μνημόσυνο» των αείμνηστων Κυπριακών Αερογραμμών θα τελεσθεί την ερχόμενη Τετάρτη, όταν θα πραγματοποιηθεί συνέλευση των πιστωτών για να διαμοιραστούν τα εναπομείναντα 11 εκατομμύρια ευρώ, ενώ θα διατεθούν προς πώληση στολές της εταιρείας, μαχαιροπήρουνα, κάλαθοι, δοχεία καφέ, δίσκοι φαγητού και άλλα παρόμοια. Α, ρε, τι μας θυμίσατε! Ότι κάποτε είχαμε έναν εθνικό αερομεταφορέα, που τον μετατρέψαμε σε εθνικό... αμαρτιοφορέα. Δηλαδή φορέα των... αμαρτιών όλων των Κυβερνήσεων της βραχονησίδας μας.

Όλες οι Κυβερνήσεις έβαλαν το χέρι τους ώστε τελικά η εταιρεία να οδηγηθεί στη συντριβή. Φυσικά, όλα τα εκατομμύρια που «πέταξαν» λόγω σκανδάλων, κακοδιαχείρισης και φαγοποτίων στις ΚΑ, δεν τα πλήρωσαν από την τσέπη τους τα μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων που έκαναν τους χουβαρντάδες, ξανοίγονταν σε πολυδάπανους πειραματισμούς πάνω στη δική μας πλάτη και βόλευαν τους ημετέρους, με αποτέλεσμα να... τροχοδρομηθούν τα προβλήματα των Κ.Α. Τις ζημιές του εθνικού αερομεταφορέα τις πλήρωσε τελικά ο εθνικός... εισφορέας, που είμαστε όλοι εμείς. Διότι, τότε, ένα ταξίδι με τις Κυπριακές Αερογραμμές στην Αθήνα, για παράδειγμα, στοίχιζε... 1.120 ευρώ. Τα 120 ευρώ τα πλήρωνες ως ταξιδιώτης και τα υπόλοιπα χίλια τα πλήρωνες ως... φορολογούμενος πολίτης για τα χρέη του αερομεταφορέα! Ας είναι αιωνία του η μνήμη, ώστε να θυμόμαστε (και) αυτό το μέγα σκάνδαλο της μπανανίας μας.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Εδώ είναι Κύπρος, όχι... Γερμανία

Πραγματικά ζηλεύω τους Γερμανούς. Που βάζουν πάντοτε το εθνικό συμφέρον πάνω από το κομματικό. Διαβάζω στις ειδήσεις ότι οι Συντηρητικοί της Καγκελαρίου Μέρκελ και οι Σοσιαλδημοκράτες του Μάρτιν Σουλτς θα πραγματοποιήσουν διερευνητικές συνομιλίες την επόμενη εβδομάδα για τον σχηματισμό ακόμη ενός «μεγάλου συνασπισμού» που θα κυβερνήσει τη χώρα. Σημειώνεται ότι τα δυο μεγαλύτερα κόμματα της Γερμανίας έχουν κυβερνήσει μαζί επιτυχώς τη χώρα για δώδεκα χρόνια, από το 2005 μέχρι και το 2017. Τώρα συζητούν για έναν νέο «μεγάλο συνασπισμό» μεταξύ τους. Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρουν. Αλλά αυτό που έχει σημασία είναι ότι προσπαθούν να βρουν κοινά σημεία για να δώσουν και πάλι μια σταθερή κυβέρνηση στη χώρα.

Αν το μεταφέρουμε στα δικά μας, είναι σαν να συζητούν... ο ΔΗΣΥ και το ΑΚΕΛ με στόχο να σχηματίσουν μεγάλο συνασπισμό για το καλό της χώρας. Χα, χα, χα. Ένα αστείο κάναμε. Εδώ δεν είναι Γερμανία. Εδώ είναι Κύπρος, όπου το κομματικό συμφέρον είναι μονίμως υπεράνω του εθνικού. Εδώ είναι Κύπρος, όπου ισχύει η αρχή «το κόμμαν μας τζιαι τα μμάθκια μας». Εδώ είναι Κύπρος, όπου καταφέρνουμε να βρίσκουμε διαφορές ακόμα και εκεί που δεν υπάρχουν. Εδώ είναι Κύπρος, όπου το Άγιο Κόμμα είναι «πανταχού παρών και τα πάντα πληρών», εις τους αιώνας των αιώνων, αμήν!
ΜΠΟΞΕΡ

Οι «Σούμαχερ» δεν βάζουν μυαλό

Ο χρόνος που μόλις έφυγε, άφησε πίσω του περισσότερους νεκρούς στην άσφαλτο απ' ό,τι ο προκάτοχός του. Συγκεκριμένα, το 2017 σημειώθηκαν 51 θανατηφόρα δυστυχήματα, από τα οποία έχασαν τη ζωή τους 54 άτομα, ενώ το 2016 είχαν σημειωθεί 45 θανατηφόρα με 46 νεκρούς. Η υπερβολική ταχύτητα παραμένει ένας από τους κύριους παράγοντες της εθνικής οδοκτονίας. Με τίποτε δεν βάζουμε μυαλό. Έχουμε αποτύχει ως κράτος, ως κοινωνία, ως γονείς, ως σχολεία να εμφυσήσουμε στα παιδιά μας από μικρή ηλικία ότι το αυτοκίνητο είναι απλώς ένα μέσο μεταφοράς και όχι μέσο επίδειξης σπουδαιότητας και αυτοεπιβεβαίωσης, ούτε και όργανο εκτόνωσης.

Και ότι η οδήγηση δεν είναι θέμα ποιος θα τρέξει πιο γρήγορα (που καταλήγει στο ποιος θα σκοτωθεί πιο γρήγορα). Διερωτώμαι, όμως, η Αστυνομία πώς μπορεί να αντιμετωπίσει το φαινόμενο του «Σουμαχερισμού» που αναπτύσσεται στους δρόμους μας με τέτοιες φοβερές ταχύτητες. Τα τσουχτερά πρόστιμα και οι βαθμοί ποινής δεν φαίνονται ικανά να το ανακόψουν αποτελεσματικά. Ίσως θα πρέπει να εισαχθούν κάποιες άλλες, παραδειγματικές ποινές. Εδώ θα επαναλάβω μια παλαιότερη εισήγησή μου: όποιος συλλαμβάνεται να τρέχει με υπερβολική ταχύτητα, να υποχρεώνεται να οδηγεί... νεκροφόρα σε κηδείες, για να συνειδητοποιήσει πού μπορεί να οδηγήσει η ταχύτητα. Μακάβριο μεν, αλλά αναγκαίο εδώ που φτάσαμε.
Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ

Σκάνδαλο 1ου μεγέθους
Το ότι φέρεται να οφείλει (ένας τέως Πρόεδρος) χρήματα στο Δημόσιο Ταμείο είναι μια πονεμένη Ιστορία. Είναι ένα χαρακτηριστικό δυσλειτουργίας, αδιαφορίας, συγκαλύψεως κ.λπ. Το τι συνέβη όμως στην Αθήνα με την εκεί Κυπριακή Πρεσβεία είναι σκάνδαλο 1ου μεγέθους.

(1) Ο τρόπος και η τιμή αγοράς του οικοπέδου, στο οποίο κτίστηκε το νέο κτήριο της Πρεσβείας, είναι σκοτεινά. Ο τρόπος που ανηγέρθη το οίκημα είναι ζοφερός.

(2) Ο τρόπος και το κόστος ανακαίνισης της οικίας του Πρεσβευτή στην Αθήνα, είναι σκάνδαλο.

(3) Η παραμονή του παλαιού ιδιόκτητου οικήματος της Πρεσβείας σε κατάσταση κατερείπωσης, χωρίς να πωλείται ή να ενοικιάζεται, είναι ακόμα μεγαλύτερο σκάνδαλο.

Για χρόνια γίνεται λόγος γι’ αυτά τα σκάνδαλα. Μπορεί ο Γενικός Ελεγκτής να ενημερώσει τον Λαό σχετικά; Έχει τον χρόνο και την τόλμη; Απέδειξε ότι τα έχει. Τα στοιχεία των υποθέσεων αυτών τα έχει. Κι αν δεν τα έχει, μπορεί να τα βρει. Είναι ενδιαφέρουσα περίπτωση διαφθοράς και σπατάλης δημοσίου χρήματος η ιστορία των κτηρίων της Κυπριακής Πρεσβείας στην Αθήνα. Αναμένουμε τη σχετική επίσημη ενημέρωση του δύσμοιρου φορολογούμενου Κύπριου πολίτη.
Σ.