Σημερινή

Πέμπτη, 20/09/2018
RSS

ΠΑΡΑΠΟΛΙΤΙΚΑ

| Εκτύπωση | 12 Νοέμβριος 2017, 18:00 | Σημερινή

Ταμείο Αλληλεγγύης για πεινασμένους;
Πέτρα στη βιτρίνα μιας επίπλαστης ευημερίας ήταν η υπόθεση της σύλληψης και καταδίκης 70χρονου συνταξιούχου, ο οποίος έκλεψε φιλέτο κοτόπουλου από υπεραγορά, για να ταΐσει το εγγονάκι του που υποφέρει από διαβήτη. Μια πέτρα που έσπασε με πάταγο τη βιτρίνα και αποκαλύφθηκε από πίσω κρυμμένη η δυστυχία και η φτώχια, που εξακολουθεί να μαστίζει μεγάλο αριθμό συμπατριωτών μας. Ο δυστυχής αυτός άνθρωπος οδηγήθηκε ενώπιον Δικαστηρίου, που του επέβαλε πρόστιμο 250 ευρώ. Ο Γενικός Εισαγγελέας ζήτησε από τον Πρόεδρο να διαγράψει τα 250 ευρώ.

Ε, μα τι είναι 250 ευρώ μπροστά στα... 20 εκατομμύρια που χρωστούσαν τα ποδοσφαιρικά σωματεία και το Υπουργικό Συμβούλιο αποφάσισε να τα διαγράψει; Το θέμα είναι πόσοι άλλοι φουκαράδες θα εμφανιστούν ενώπιον της Δικαιοσύνης έχοντας κλέψει για να φάνε ή για μερικές εκατοντάδες ευρώ χρέος, που δεν μπορούν να αποπληρώσουν. Το Κράτος οφείλει να τα πληρώνει εκ μέρους τους. Μέσω του Ταμείου Αλληλεγγύης του Χάρη για τους κουρεμένους, ας καλύψει και τους πεινασμένους. Επί τη ευκαιρία παραθέτω απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Ιταλίας, για την περίπτωση ενός άστεγου, ο οποίος είχε κλέψει τυρί και χοτ-ντογκ από υπεραγορά: «Η κλοπή μικρών ποσοτήτων φαγητού για να ικανοποιηθεί η ουσιώδης ανάγκη για διατροφή δεν αποτελεί έγκλημα». Το δικό μας Ανώτατο Δικαστήριο δεν ξέρω τι άποψη έχει...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Η προεκλογική αλλαγή... του Σκρουτζ

Για πέντε σχεδόν χρόνια ο Χάρης Γεωργιάδης εμφανιζόταν σε ρόλο... Σκρουτζ, που τσιγγουνευόταν να βγάλει ακόμα και ένα σεντ από τα ταμεία του. Ξαφνικά, και ενώ πλησιάζουν τα Χριστούγεννα και οι... προεδρικές εκλογές, ο Χάρης-Σκρουτζ μεταμορφώθηκε εντελώς. Προφανώς του εμφανίστηκαν τα... φαντάσματα των περασμένων και των επικείμενων εκλογών και μέσα σε ένα εικοσιτετράωρο έγινε άλλος άνθρωπος. Άρχισε να σκορπά τα εκατομμύρια με τη μεγαλύτερη άνεση και ευχαρίστηση.

Εκατομμύρια για τους κουρεμένους, εκατομμύρια για τους φτωχούς και τους χαμηλοσυνταξιούχους, εκατομμύρια για τα ποδοσφαιρικά σωματεία... Η αντιπολίτευση ειρωνεύεται και λοιδορεί αυτήν την προεκλογική αλλαγή του Σκρουτζ, αλλά από την άλλη είναι δύσκολο να πάει κόντρα σ’ αυτές τις πλούσιες παροχές προς συγκεκριμένες ομάδες του πληθυσμού, οι οποίες έχουν ανάγκες, αλλά (κυρίως) έχουν και... ψήφο. Ετοιμαστείτε, λοιπόν. Μέχρι τις εκλογές μπορεί να έχει και για σας κάποιο δωράκι ο Χάρης-Σκρουτζ, ο οποίος ίσως εμφανιστεί απροσδόκητα μπροστά σας φωνάζοντας χαρούμενος «Merry Christmas» και «Merry... Nicos»!
ΜΠΟΞΕΡ

Δυστυχώς, οι τάτσες δεν θα βγουν εύκολα

Πολλές είναι οι τάτσες που έμειναν με το «απίστευτο λάθος», όπως το αποκάλεσε και ο Υπουργός Παιδείας, της δημοσιοποίησης των θεμάτων των εξετάσεων για τους εκπαιδευτικούς μια ώρα πριν από την έναρξη των εξετάσεων. Πιο εμφανείς είναι οι τάτσες στην όλη διαδικασία των εξετάσεων. Γιατί η πρόωρη δημοσιοποίηση δεν είχε μόνο ως αποτέλεσμα την ακύρωση της εξέτασης της συγκεκριμένης μέρας. Ξεπήδησαν αμέσως ένα σωρό ζητήματα που αφορούν πλέον την εγκυρότητα και το αδιάβλητο της όλης διαδικασίας. Στο μυαλό των εξεταζομένων, αλλά και όλων των πολιτών, άρχισαν να τρυπώνουν διάφορες σκέψεις και συνειρμοί. Καψυποψίες, αμφισβητήσεις, απορίες, αναπάντητα ερωτηματικά.

Πώς λειτουργοί του Υπουργείου Παιδείας κατείχαν τα θέματα πριν από την έναρξη των εξετάσεων; Γιατί δεν υπήρχαν ασφαλιστικές δικλίδες, ώστε να αποτραπεί το ενδεχόμενο ενός τέτοιου καταλυτικού λάθους στη διαδικασία; Δεν είναι νοητό μια σημαντική μεταρρύθμιση, όπως αυτή των εξετάσεων για τους μελλοντικούς διορισμούς καθηγητών, να τινάζεται στον αέρα από λάθος ενός μόνο ατόμου (ή έστω μερικών). Τώρα θα χρειαστεί τεράστια προσπάθεια για να αποκατασταθεί η εμπιστοσύνη του κοινού στο σύστημα των εξετάσεων. Είναι κρίμα, μια τόσο αναγκαία για την εκπαίδευση καινοτομία να αφεθεί να καταρρεύσει εξαιτίας ενός λάθους. Αυτό θα είναι πολύ χειρότερο λάθος. Και εντελώς ασυγχώρητο.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Κυνηγώντας τους... κυνηγούς

Και δεινοί... κυνηγοί αποδεικνύονται οι υποψήφιοι Πρόεδροι της Δημοκρατίας, οι βουλευτές μας και γενικά οι πολιτικοί μας. Δεν επιδίδονται μόνο στο κυνήγι του... λαού, αλλά κυνηγούν και τους... πραγματικούς κυνηγούς. Εννοώ τους κυνηγούν για να τους πάρουν... την ψήφο τους. Και στο πλαίσιο αυτό, είναι έτοιμοι να δεχτούν κάθε απαίτηση των ορίτζιναλ κυνηγών. Ξεκινώντας από την υιοθέτηση της απαίτησής τους να δικαιούται κάθε κυνηγός να παίρνει τέσσερεις σκύλους αντί δύο στο κυνήγι, μέχρι διάφορες άλλες αξιώσεις τους που προέβαλαν στην πρόσφατη «μεγαλειώδη» συγκέντρωσή τους στο Παραλίμνι.

Δεν χρειάστηκε οι κυνηγοί να περάσουν έξω από τη Βουλή και να παίξουν την πουρού τους... ή μάλλον τον σιηπέττον τους. Οι βουλευτές, μόλις άκουσαν ότι οι κυνηγοί έχουν αιτήματα, έσπευσαν πατείς με πατώ σε να τους ικανοποιήσουν. Μπροστά στη δύναμη της ψήφου 50.000 κυνηγών (και των οικογενειών τους) δεν μπόρεσε να αντισταθεί κανένας πολιτικός (πλην των Οικολόγων). Ή, για να το θέσουμε σε... κυνηγετική γλώσσα, οι πολιτικοί κατάντησαν... βουρκάτορες των κυνηγών!
Η ΜΑΥΡΗ ΤΡΥΠΑ

Ο σουλτάνος έμεινε στο 1571

Θυμήθηκε την κατάκτηση της Κύπρου το 1571 από τα τουρκικά στίφη ο σουλτάνος Ερντογάν ο Μεγαλομανής! Συγκεκριμένα, θέλοντας να απαντήσει στις επιθέσεις που δέχεται διεθνώς η Τουρκία, επικαλέστηκε ένα απόφθεγμα του Πασά Μεχμέτ προς τον τότε πρέσβη της Βενετίας στην Κωνσταντινούπολη: «Εμείς, με την κατάκτηση της Κύπρου, σας κόψαμε το χέρι, ενώ εσείς, στον πόλεμο του 1571, μας ξυρίσατε απλώς τα γένια. Το χέρι που κόβεται δεν ξαναφυτρώνει, αλλά το μούσι που ξυρίζεται, ξαναβγαίνει πιο δυνατό». Μέσα στο ταραγμένο μυαλό του Ερντογάν η κατάκτηση της Κύπρου από τον Λαλά Μουσταφά το 1571 έχει «κατοχυρώσει» τα «δικαιώματα» της Τουρκίας επί της Κύπρου.

Επαίρεται ότι «έκοψαν το χέρι» της Δύσης και αλαζονικά υπενθυμίζει εκείνο το γεγονός, προφανώς για να τονίσει τη διαχρονικότητα της τουρκικής αρπακτικότητας, που συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Και μια και μας πήρε πίσω στο 1571 ο σουλτάνος, να σας θυμίσουμε ότι ο Λαλά Μουσταφά, ξεγελώντας μπαμπέσικα 300 υπερασπιστές της Αμμοχώστου, τους κάλεσε στη σκηνή του, δήθεν για να καταλήξουν σε συμφωνία για παράδοση της πόλης, κι εκεί τους έσφαξε. Ποιος, λοιπόν, εμπιστεύεται τον... σύγχρονο Λαλά Μουσταφά ότι θα τηρήσει μια τυχόν συμφωνία για την Κύπρο; Θα περιμένουμε μιαν απάντηση από τον Αλέξη Τσίπρα, ο οποίος θα υποδεχτεί σε μερικές μέρες τον «σπουδαίο ηγέτη της γείτονος χώρας», όπως αποκάλεσε τον ισλαμοφασίστα ο Νίκος Κοτζιάς...
ΜΠΟΞΕΡ

Ο πιστός Μαλάς και τα πρώτα του σκιρτήματα

Πρωτότυπη επικοινωνιακή προσέγγιση από το επιτελείο Σταύρου Μαλά. Κάλεσε τους δημοσιογράφους για γνωριμία με τον υποψήφιο για τις προεδρικές εκλογές και επέτρεψε να τον ρωτήσουν και για προσωπικά του θέματα ως μέρος της επικοινωνιακής στρατηγικής, περί διαφάνειας και άλλων τινών… Οι ερωτήσεις, για το κυνήγι μέχρι τα αμπελοπούλια και από την ομάδα του μέχρι τα χόμπι του. Και τότε είναι που βρέθηκε κάποιος δημοσιογράφος να ρωτήσει για τις πρώτες ερωτικές του αναζητήσεις τον Σταύρο Μαλά προς τέρψιν των περίεργων, ενίοτε και αδιάκριτων και ενοχλητικών λειτουργών των Τύπου. Η απάντηση αποτέλεσε το κλου της συζήτησης, όχι μόνο της συγκεκριμένης βραδιάς αλλά και των επόμενων ημερών στα δημοσιογραφικά πηγαδάκια.

Κι επειδή οι πολίτες πρέπει να γνωρίζουν τα πάντα για τους μελλοντικούς κυβερνήτες τους, παραθέτουμε τη δημόσια απάντησή του. Ο κ. Μαλάς εξομολογήθηκε ότι έκανε έρωτα στα 17 του χρόνια με τη Ζαχαρούλα, τη μετέπειτα σύζυγό του… Αν είναι τόσο πιστός ο Μαλάς στις πολιτικές του θέσεις όσο και στη σύζυγο, είναι μεγάλο πλεονέκτημα. Λέτε, όμως, να είναι μειονέκτημα; Η απάντηση εναπόκειται στον καθένα ξεχωριστά και στη δική του κοινωνική προσέγγιση και θεώρηση της ζωής…
Ξιουρ.

Η πόρνη και ανακάλυψη με τις υπερχρεώσεις τραπεζών

Σε τελική ανάλυση τι χρειάζονται δηλαδή προεδρικές και βουλευτικές εκλογές, αφού μπορούν δυο συνωμότες-τραπεζίτες να καταστρέψουν τη χώρα οικονομικά και ο πρόεδρος του κράτους να παρακολουθεί και να επιρρίπτει ευθύνες μόνο λεκτικά, ενώ οι βουλευτές να φωνάζουν στις τηλεοράσεις, αλλά στο τέλος της ημέρας να ψηφίζουν ό,τι τους επιβάλλεται, προ της επίκλησης κινδύνων χρεοκοπίας και άλλων τινών;

Με λίγα λόγια, ΚΑΝΕΝΑΣ δεν μπορεί να προστατεύσει τον απλό πολίτη, εργαζόμενο, έστω κι αν θυσιάζονται εκατομμύρια ευρώ ως μισθοί στους πολιτειακούς άρχοντες και θεσμικά όργανα για να κάνουν κάτι τέτοιο…

Α, κι αυτή η ανακάλυψή τους για τις υπερχρεώσεις των τραπεζών θυμίζει κάτι από το ανέκδοτο με την αυτοκτονία της βλαμμένης πόρνης, που αυτοκτόνησε όταν έμαθε ότι πληρώνονται οι υπόλοιπες. Καλοί μου άνθρωποι -πολιτικοί και μη-, δηλαδή τόσα χρόνια πιστεύατε ότι οι τράπεζες ήταν φιλανθρωπικά ιδρύματα και συνεισέφεραν σε όλους χρήματα, που τους τα επέστρεφες όταν και όποτε μπορούσες;
Ξιουρ.