Ξαναρχίζουν τα γυρίσματα του έργου
Ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών ξανάρχισε να γυαλίζει το... Όσκαρ πρώτου ανδρικού ρόλου που θέλει να απονείμει στους «δύο ηγέτες» και το είχε βάλει προσωρινά στη βιτρίνα. Οι κάμερες άρχισαν και πάλι να δουλεύουν και οι πρωταγωνιστές άρχισαν σιγά-σιγά να ξαναπαίρνουν τη θέση τους στο πλατό, μετά το μεγάλο διάλειμμα στα γυρίσματα. Το σενάριο προχωρεί όπως είχε γραφτεί από την αρχή, με κάποιες μετατροπές. Όπως το μυστικό δείπνο Αβέρωφ - Ακιντζί, το οποίο δεν περιλαμβανόταν στο αρχικό σενάριο, αλλά προστέθηκε αργότερα, μαζί με την απόφαση της πλειοψηφίας ΔΗΣΥ - ΑΚΕΛ στη Βουλή για να ικανοποιηθεί ο «αγκρισμένος» Ακιντζί.

Οι νέες αυτές σκηνές, όπως πιστεύουν οι σκηνοθέτες, θα δώσουν περισσότερο δραματικό τόνο στην ταινία, αφού η ελληνοκυπριακή πλευρά εμφανίζεται έτοιμη να κάνει τα πάντα για την «αγάπη» του Μουσταφά και την επιστροφή του. Και μάλιστα έχει προστεθεί και ένα τραγούδι για τις ανάγκες του έργου, όπου η ελληνοκυπριακή πλευρά τραγουδά «Αχ Μουσταφά, αχ Μουσταφά, εσύ με βάζεις σε μπελά, για το χατίρι σου πονώ, ως και τη μάνα μου ξεχνώ». Το σενάριο για τις επόμενες σκηνές έχει επίσης γραφτεί. Προβλέπει νέο δείπνο μεταξύ Αναστασιάδη - Ακιντζί προτού ξαναξεκινήσουν οι συνομιλίες. Όσο για το τέλος της ταινίας, κανένας δεν το ξέρει ακόμα. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα το γράψει ο ανισόρροπος σουλτάνος.
ΜΠΟΞΕΡ

«Τέτοιοι ρουφιάνοι δεν πολεμάνε για τίποτε»
Πόσο επίκαιρος όσο ποτέ είναι ο Παντελής Μηχανικός… Πόσο πικρά επίκαιρος και οδυνηρά καίριος είναι ο Παντελής Μηχανικός, με το εμβληματικό ποίημά του, «Ίτε» (Κατάθεση, 1975): «Και τι περιμένεις από ανθρώπους/ που τους βιάσανε τις γυναίκες μπροστά στα μάτια τους/ και δεν τράβηξαν τον σουγιά τους./ Απαθώς/ τότε/ κι απαθώς/ σήμερα/ ζητάνε απλώς/ διαζύγιο./ Τέτοιοι ρουφιάνοι/ δεν μπορούν να πολεμήσουν για τίποτε».

Προσέξτε: Αντί της ελευθερίας διά της απελευθέρωσης, προτάσσουν την επανένωση. Αντί της αναφοράς στην τουρκική εισβολή και κατοχή, αντιδρούν με ανίερα ανάρμοστα δείπνα με τον πράκτορα της τουρκικής κατοχής. Αντί της αξιοπρέπειας και της εθνικής τιμής, καταφεύγουν σε θεατρικές παραστάσεις υπό την… προστασία (!!) του κατακτητή. Αντί της αμυντικής θωράκισης της Κυπριακής Δημοκρατίας, επιμένουν στην εγκληματική αποστρατιωτικοποίηση. Και πότε; Όταν η Τουρκία καθημερινά απειλεί και προειδοποιεί με θερμά επεισόδια. Αντί να υπερασπίζονται την Κυπριακή Δημοκρατία αναβαθμίζουν τον κατοχικό πράκτορα σε ισότιμο συμπρόεδρο. Αντί να ανορθώσουν το φρόνημα του λαού, τον δηλητηριάζουν με επαναπροσεγγίσεις και… αγάπες για τον κατακτητή.

Αντί να προστατεύσουν τους Έλληνες εθνικά και βιολογικά, αποδέχονται παραμονή ΟΛΩΝ των εποίκων, οι οποίοι αποτελούν τον Δούρειο Ίππο της τουρκοποίησης. Αντί να διαμηνύσουν στον υποτελή της κατοχής ότι δεν μπορεί να παραβιαστούν θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα, τον γλείφουν για να του κάνουν και άλλες παραχωρήσεις. Τέτοιοι ρουφιάνοι, Παντελή Μηχανικέ…
Σ.Ι.

Ο εγκάθετος επιτρέπει να τιμήσουμε το 1821;
Σήμερα ο απανταχού Ελληνισμός γιορτάζει και τιμά την εθνική επέτειο της Παλιγγενεσίας του 1821. Τιμούμε τους ήρωες της ελευθερίας και τους αγωνιστές κατά της τουρκικής τυραννίας. Τιμούμε το εύψυχον των 800 χιλιάδων Ελλήνων «φονευμένων εις τον αγώνα» κατά της τουρκικής βαρβαρότητας. Τιμούμε την επιλογή των Ελλήνων για μιας ώρας ελευθερία παρά σαράντα χρόνους σκλαβιά και φυλακή. Pώτησαν κάποτε τον πυρπολητή Κανάρη, εκείνο τον σεμνό ήρωα του ΄21, ο οποίος μετά την απελευθέρωση έγινε ναύαρχος, υπουργός και πρωθυπουργός. - Πώς τον έκανες τον άθλο, Ναύαρχε; Κι αυτός απάντησε: -Να, ξύπνησα εκείνο το πρωί και είπα: «Απόψε, Κωσταντή, θα πεθάνεις για την Ελλάδα». Να πεθάνει για την Ελλάδα!

Σε ομιλία του στην Πνύκα (1838), ο Θεόδωρος Κολοκοτρώνης είπε: «Όταν αποφασίσαμε να κάμομε την Επανάσταση, δεν εσυλλογισθήκαμε, ούτε πόσοι είμεθα, ούτε πως δεν έχομε άρματα, ούτε ότι οι Τούρκοι εβαστούσαν τα κάστρα και τας πόλεις, ούτε κανένας φρόνιμος μας είπε: ‘Που πάτε εδώ να πολεμήσετε με σιταροκάραβα βατσέλα;’, αλλά, ως μία βροχή, έπεσε σε όλους μας η επιθυμία της ελευθερίας μας, και όλοι, και οι κληρικοί, και οι προεστοί, και οι καπεταναίοι, και οι πεπαιδευμένοι, και οι έμποροι, μικροί και μεγάλοι, όλοι εσυμφωνήσαμε εις αυτόν τον σκοπό και εκάμαμε την Επανάσταση». - Οι ταπεινωμένοι τουρκολιγούρηδες του ΔΗΣΑΚΕΛ πεθαίνουν για έναν Ακιντζί! Απορία: Επιτρέπει να τιμήσουμε το 1821;
Σ.Ι.

Μπορούμε να γιορτάσουμε σήμερα, Μουσταφά;
Μια μικρή απορία έχουμε να απευθύνουμε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τους ηγέτες του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ. Σήμερα μπορούμε, χωρίς να έχουμε κάποιες αναστολές, να γιορτάσουμε την επέτειο της 25ης Μαρτίου 1821, ή θα πρέπει να ζητήσουμε ειδική άδεια από τον Μουσταφά Ακιντζί; Μπορούμε να αναφέρουμε σαφώς και ονομαστικά ότι έγινε τότε επανάσταση εναντίον των Τούρκων κατακτητών, ή μήπως πρέπει να αποφύγουμε να τους κατονομάσουμε και να μιλάμε αφηρημένα και γενικά για «κάποιους» που έτυχε τότε να «φιλοξενούνται» στα ελληνικά εδάφη;

Μπορούμε, άραγε, να μνημονεύσουμε τα ηρωικά κατορθώματα του Κολοκοτρώνη σε βάρος του τούρκικου ασκεριού, ή μήπως θα πρέπει να πούμε ότι ο Θοδωρής ήτανε... κρεοπώλης στα Δερβενάκια και του φέρνανε αρνιά οι αρματολοί και οι κλέφτες από τα γύρω λιβάδια και τα έσφαζε για λογαριασμό Τούρκων αγάδων, που ήταν οι καλύτεροι πελάτες του; Όλα τα εξωφρενικά μπορούμε να τα σκεφτούμε, μετά την απόφαση του ΔΗΣΥ και του ΑΚΕΛ να ψηφίσουν πρόταση νόμου, με την οποία κάνουν τεμενάδες στον κατοχικό ηγέτη, αχρηστεύοντας την απόφαση της Βουλής να τιμάται στα σχολεία η επέτειος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος. Μετά από αυτό και με δεδομένο ότι η Βουλή αναζητεί νέο οίκημα για στέγασή της, τι θα λέγατε να μετακομίσει στο... Μπουγιούκ Χαν (Μεγάλο Χάνι) στην κατεχόμενη Λευκωσία; Για να παίρνει και πιο εύκολα οδηγίες από τον Μουσταφά...
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ