Έχουμεν τζι άλλες παροιμίες
Και στις κυπριακές παροιμίες το 'ριξε ο Πρόεδρος Αναστασιάδης, για να σχολιάσει τη στάση του Μουσταφά Ακιντζί και τα τελευταία καμώματά του. Είπε ο Πρόεδρος: «Εάν εννοεί και επιθυμεί τη λύση του κυπριακού προβλήματος, να αφήσει τις προφάσεις. Στην κυπριακή παροιμία -και ελπίζω να υπάρχει αντίστοιχη και στην τουρκοκυπριακή γλώσσα- απ’ ον 'θέλει να πάει στον μύλον, πέντε μέρες κοσσιηνίζει».

Είναι αλήθεια ότι αυτή η παροιμία αποδίδει εύγλωττα την κωλυσιεργία στην οποία επιδίδεται ο Ακιντζί, με πρόφαση την απόφαση της Βουλής να τιμάται στα σχολεία η επέτειος του Ενωτικού Δημοψηφίσματος. Φυσικά υπάρχουν και ένα σωρό άλλες σοφές παροιμίες μας για τη συμπεριφορά του κατοχικού ηγέτη. Ιδού μερικές:

«Η νύφφη εφτερνατζιήστηκεν τζι εχάλασεν ο γάμος» (για την αστεία δικαιολογία που βρήκε για να τουμπάρει τις συνομιλίες).
«Καλός, καλός ο σιοίρος μας τζι εξέβην χαλαζιάρης» (για τον ίδιο τον Ακιντζί και την αρχική εικόνα που προσπάθησε να δημιουργήσει).
«Αλλού τον τρώει τζι αλλού κνήθεται» (και πάλι για τον Μουσταφά).
«Αντί να τρίζει η άμαξα, τρίζει ο αμαξηλάτης» (για την προσπάθεια των Τούρκων να ρίξουν στη δική μας πλευρά την ευθύνη).
Φυσικά υπάρχουν και παροιμίες που ταιριάζουν και στη δική μας υποχωρητική στάση έναντι των Τούρκων, όπως:
«Όταν πιάννεις με κολάτζιν, κάμνεις του νερού αυλάτζιν».
Και επίσης: «Εγώ στραώννω τζιαι πουλώ, εσού άμπλεπε τζιαι γόραζε».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Έφυγε ένα γιουσουφάκι από τον Λευκό Οίκο
Μπορεί ο Ντόναλντ Τραμπ να συμπεριφέρεται σαν αδέξιος καουμπόης που πυροβολεί συνεχώς... τα πόδια του, αλλά εμάς αυτό δεν μας χαλάει. Καμιά φορά μάς συμφέρει κιόλας. Κοιτάξτε το μπάχαλο γύρω από τις σχέσεις του νέου πλανητάρχη με τη Ρωσία, που οδήγησε και στην παραίτηση του συμβούλου εθνικής ασφάλειας Μάικλ Φλιν. Θα μου πείτε, και τι μας νοιάζει εμάς; Μας νοιάζει και μας παρανοιάζει. Διότι ο Φλιν ήταν ο μόνος στην κυβέρνηση Τραμπ που «κοίταζε» προς την τουρκική πλευρά.

Ο Φλιν, που είναι αντιστράτηγος εν αποστρατεία, εμφανιζόταν ως λομπίστας των Τούρκων. Διαθέτει εταιρεία συμβούλων, η οποία συνεργάζεται με Τούρκο επιχειρηματία, φίλο του Ερντογάν, προκειμένου να προωθεί τα συμφέροντα της χώρας του στις ΗΠΑ. Ο Φλιν είχε αρθρογραφήσει υπέρ της έκδοσης του Γκιουλέν στην Τουρκία, εκθειάζοντας τον Ερντογάν. Στο ίδιο άρθρο, κατέκρινε την πολιτική που ακολούθησε ο Ομπάμα έναντι της Τουρκίας, την οποία ο ίδιος θεωρεί χώρα «ζωτικής σημασίας για τα συμφέροντα των ΗΠΑ» και ως τον «σημαντικότερο σύμμαχο» στον αγώνα κατά του Ισλαμικού Κράτους.

Τώρα πια, λοιπόν, ο Φλιν δεν θα μπορεί να επηρεάζει τον Τραμπ από τη θέση του συμβούλου εθνικής ασφάλειας υπέρ της Τουρκίας. Το θέμα, βέβαια, είναι να βρεθεί κάποιος που να τον επηρεάζει υπέρ της Ελλάδας και της Κύπρου. Κάποιος, ρε παιδιά εκεί στους ομογενείς, να τον μάθει να τρώει... χαλλούμι.
ΜΠΟΞΕΡ

Εσύ αυτοταπεινώθηκες, εσύ αυτοεξευτελίστηκες!
Για μέρες, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης εκλιπαρούσε τον εγκάθετο φίλο του, Ακιντζί, να επιστρέψει στις συνομιλίες όπως και τα προεδρικά εξαπτέρυγα, Αβέρωφ και Άντρος. Μάλιστα, ο Αβέρωφ διατάχθηκε να γλείψει τον υποτελή της κατοχής, καταθέτοντας πρόταση νόμου στη Βουλή για να δοθούν εξουσίες στον εκάστοτε διοριζόμενο Υπουργό Παιδείας με στόχο να ακυρωθεί η απόφαση για το Ενωτικό Δημοψήφισμα.

Ο Ν. Αναστασιάδης χαρακτήρισε εσφαλμένη, πρόκληση (προς τους Τούρκους), σφάλμα, την απόφαση για το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Και τώρα οδύρεται επειδή ο γνήσιος Τούρκος, Ακιντζί, απαιτεί τον εξευτελισμό του, ζητώντας ακύρωση της απόφαση. Ο Πρόεδρος δήλωσε: «Για ένα ασήμαντο, ελάχιστο γεγονός θα είναι η πρώτη φορά στην ιστορία των διαπραγματεύσεων που διακόπτεται ο διάλογος και εγωιστικά κάποιοι εμμένουν να νομίζουν ότι μπορεί να ταπεινώσουν τους συνομιλητές τους».

Σε εκδήλωση για τον Δ. Πιερίδη, είπε: «Θέλω να ελπίζω ότι κάποια στιγμή θα συνειδητοποιήσουν όλοι ότι δεν είναι μέσα από την προσπάθεια ευτελισμού του συμπατριώτη σου που επιτυγχάνεις επίλυση, αλλά μέσα από τον αλληλοσεβασμό. Ανεξάρτητα αν βεβαιότατα υπήρξε μια πρόκληση».

- Ο υποτελής κάθε μέρα τον εξευτελίζει και τον ταπεινώνει. Να πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους: Ο Πρόεδρος αφέθηκε από καιρό να αυτοεξευτελίζεται και να αυτοταπεινώνεται για να καλοπιάνει τον εγκάθετο φίλο του χάριν των συνομιλιών. Τώρα ο υποτελής απαιτεί τη γελοιοποίηση και την υποταγή του. Συνεπώς, όχι άλλα δάκρυα, Πρόεδρε. Αξιοπρέπεια!
Σ.Ι.

Όταν κάνεις λάθος, Αβέρωφ, παραιτείσαι!
Αυτό και αν είναι κατάντημα: Ο πρόεδρος του ΔΗΣΥ, Αβέρωφ Νεοφύτου, είναι ασυγκράτητος στην ικανοποίηση της θρασύτατης αξίωσης του εγκαθέτου της κατοχής να ακυρωθεί η απόφαση της Βουλής για το Ενωτικό Δημοψήφισμα. Σε δηλώσεις του στο Τρίτο του ΡΙΚ είπε ότι η απόφαση ήταν «άκαιρη, αχρείαστη και λανθασμένη», διότι, δήθεν, έδωσε άλλοθι στους Τούρκους.

Με επιτηδευμένο θυμό υπέδειξε ότι «έχει και όρια το πού το πάνε κάποιοι στην ε/κ κοινότητα, που το έχουν παρακάνει», για να γονατίσει ξανά ενώπιον του υποτελούς και να δηλώσει: «Γνωρίζουμε και πού έγινε ένα λάθος και πώς να το διορθώσουμε και πότε». Επέμεινε ότι η απόφαση «δεν έπρεπε να πάει στην Ολομέλεια» και παραδέχθηκε ότι «εκ των πραγμάτων ήταν λάθος και η αποχή του ΔΗΣΥ».

Πρώτον, ο Αβέρωφ προσβάλλει βάναυσα την πλειοψηφία της Βουλής και του λαού για μιαν απόφαση που ΚΑΜΙΑ σχέση δεν έχει με τις συνομιλίες. Δεύτερον, εκτρέπεται ξανά σε ανοίκειους χαρακτηρισμούς για να γλείψει τον πράκτορα της κατοχής. Τρίτον, επιβεβαιώνει θλιβερά την κατηγορία που εδώ και μέρες ο υποτελής διατυπώνει, ότι ευθύνεται και ο ΔΗΣΥ.

Τέταρτον, αν κάποιοι το παράκαναν είναι οι Αναστασιάδης, Ακιντζί, Αβέρωφ και Άντρος. Πέμπτον, όταν ένας πολιτικός παραδέχεται ότι έκανε λάθος, υποβάλλει την παραίτησή του. Γιατί ο Αβέρωφ δεν παραιτήθηκε χτες; Ο εθνικόφρων κόσμος του ΔΗΣΥ μέχρι πότε θα ανέχεται μιαν ηγεσία που τον προσβάλλει και τον διασύρει;
Σ.Ι.

Η αγχόνη του Παλληκαρίδη θα σας πνίξει!
Πού είναι οι αγωνιστές της ηρωικής ΕΟΚΑ; Πού είναι οι Σύνδεσμοι Αγωνιστών; Προπάντων, πού είναι οι ηγεσίες τους; Δεν έχουν αξιοπρέπεια; Δεν έχουν όρθια σπονδυλική στήλη; Γιατί στρατιές αγωνιστών υπέφεραν εξαιτίας των Εγγλέζων αποικιοκρατών; Ο αγώνας της ΕΟΚΑ έγινε για την αυτοδιάθεση-Ένωση της Κύπρου μας με τη Μάνα Ελλάδα.

Ο Αυξεντίου, που σε λίγες ημέρες θα τιμήσουμε την ηρωική θυσία του, για την Ένωση έγινε λαμπάδα λευτεριάς. Ο Ευαγόρας Παλληκαρίδης για την Ένωση οδηγήθηκε στην αγχόνη. Όλοι οι ωραίοι νέοι της ΕΟΚΑ για την Ένωση πέθαναν στα ικριώματα και στα κολαστήρια της αγγλικής κατοχής. Γενεές γενεών Ελλήνων ανδρώθηκαν με τα νάματα της ελευθερίας, της αξιοπρέπειας και της Ένωσης.

Οι ηγεσίες των αγωνιστών πού κατοικούν; Στον Άρη; Ή στον μακρινό Πλούτωνα; Πώς να εξηγηθεί η βροντερή και εκκωφαντική σιωπή τους μπροστά στην αναισχυντία, στην ιταμότητα και στη θρασύτητα του εγκαθέτου της τουρκικής κατοχής να προσβάλει και να εξευτελίσει ό,τι πιο ιερό και όσιο πιστεύει ο κυπριακός Ελληνισμός, την Ένωση με την Ελλάδα;

Τόσο πολύ βολεύτηκαν; Η αγχόνη του Παλληκαρίδη θα περισφίξει τον λαιμό τους. Οι πυρίκαυστες σάρκες του Γρηγόρη θα συνταράζουν τα ενύπνιά τους. Και οι οιμωγές των βασανισθέντων θα μαστιγώνουν την αναξιοπρέπειά τους. Ευτυχώς που οι ήρωές μας δεν βλέπουν το κατάντημα των επιγόνων. Ευτυχώς…
Σ.Ι.

Ευτυχώς που έλειψε... το ζεστό νερό!
Ξέρετε πόση δύναμη έχει λίγο ζεστό νερό; Λίγο σκέτο ζεστό νερό; Όσο για να κάνει ένα απλό ντους ένας απλός άνθρωπος; Αυτό το λίγο ζεστό νερό μπορεί να κινήσει ακόμα και βουνό. Όταν λέω «βουνό», το λέω συμβολικά. Εννοώ το ογκώδες, δυσκίνητο, ανάλγητο και αναποφάσιστο Κράτος. Λίγο ζεστό νερό κατάφερε να κινητοποιήσει το Κράτος, για να δώσει επιτέλους λύσεις στο τραγικό θέμα του Ψυχιατρείου Αθαλάσσας.

Τα δημοσιεύματα ότι το Ψυχιατρείο για πολλές μέρες δεν διέθετε ζεστό νερό, οδήγησαν σε σύσκεψη στο Προεδρικό, όπου ο Πρόεδρος έδωσε οδηγίες να δρομολογηθεί η ανέγερση νέου Ψυχιατρείου και να δοθούν λύσεις στα προβλήματα που υπάρχουν στο υφιστάμενο κτήριο. Διερωτώμαι, όμως. Αν δεν υπήρχε στη μέση η έλλειψη του ζεστού νερού, θα είχαμε την προεδρική παρέμβαση; Διότι σ’ αυτό το Κράτος ανέκαθεν έπρεπε να συμβεί κάποιο τυχαίο γεγονός ή να βγάλει κάποια εφημερίδα ένα θέμα στη δημοσιότητα για να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι.

Αφού σε πολλά θέματα που αφορούν την ποιότητα ζωής των πολιτών και ειδικότερα των αδυνάτων και των μη προνομιούχων, λείπει το όραμα, ο σχεδιασμός, η πρόνοια, το ενδιαφέρον. Στην περίπτωση του Ψυχιατρείου... ευτυχώς που έλειψε το ζεστό νερό για να ευαισθητοποιηθεί η Βουλή και στη συνέχεια και η Κυβέρνηση. Είναι εξωφρενικό που το λέμε, αλλά δυστυχώς είναι η αλήθεια.
ΜΠΟΞΕΡ