Πρόεδρε, πόσο καιρό θα κοροϊδεύεις;
Οι πολίτες που ακόμα επιμένουν να σκέφτονται, έχουν ένα σοβαρότατο πρόβλημα με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη. Ενώ δηλαδή κάθε μέρα ακούνε και καταλαβαίνουν τι οι Τούρκοι αξιώνουν από τους Έλληνες και τι θεωρούν ως «λύση» του Κυπριακού, ο Ν. Αναστασιάδης επιμένει ανένδοτα να μην καταλαβαίνει, να μην αντιλαμβάνεται και να επιχειρεί κάθε μέρα να υποτιμά τη νοημοσύνη των πολιτών. Ιδού, ξανά, για πολλοστή φορά:

Όπως μεταδίδει το ΚΥΠΕ, τη θέση της Άγκυρας πως «η Τουρκία θέλει λύση» του Κυπριακού μετέφερε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας η Πρωθυπουργός της Βρετανίας, Τερέζα Μέι, ενημερώνοντάς τον για την πρόσφατη επίσκεψή της στην Τουρκία και τη συνάντησή της με τον Τούρκο Πρόεδρο. Για να λάβει την απάντηση από τον Πρόεδρο Αναστασιάδη πως η ρητορική αυτή της Άγκυρας πρέπει να αποδειχτεί στην πράξη.

Πώς να αντιδράσουν οι σκεπτόμενοι, νοήμονες πολίτες; Με οργή; Με θυμό; Να υποδείξουν με ασυγκράτητη απογοήτευση στον Πρόεδρο ότι αυτή η ενσυνείδητη πολιτική του συμπεριφορά πρέπει να σταματήσει; Ή ότι το γλείψιμο, το καλόπιασμα και η επιχείρηση εξημέρωσης του τουρκικού, ερντογανικού θηρίου περισσότερο το αποθηριώνει; Ο Ν. Αναστασιάδης δεν ακούει τι διεκδικούν και τι απαιτούν κάθε μέρα οι Τούρκοι στο Κυπριακό και στο Αιγαίο; Τίποτε πια δεν θέλει να καταλάβει; Οι Τούρκοι εννοούν αυτά που λένε. Ο ίδιος γιατί αιθεροβατεί;
Σ.Ι.

Ολέθριο λάθος η παραμονή Αττίλα μετά τη λύση
Θα το ξαναπούμε προς τον Πρόεδρο Αναστασιάδη που πρότεινε αποχώρηση του 75% του Αττίλα και του άλλου 25% σε απροσδιόριστο χρόνο: Οφείλει να συμβουλεύεται όσους άριστα γνωρίζουν. Ένας εξ αυτών είναι ο Φοίβος Κλόκκαρης, αντιστράτηγος ε.α. Σε τελευταία ανάλυσή του υπογραμμίζει: «1. Οι Τουρκικές Δυνάμεις Κατοχής θα πρέπει να αποχωρήσουν όλες πριν από την έναρξη εφαρμογής της λύσης του Κυπριακού. Οποιαδήποτε άλλη ρύθμιση, όπως παραμονή μέρους των δυνάμεων για μια μεταβατική περίοδο, δεν μας κατοχυρώνει. Η Τουρκία δεν τηρεί τις συμφωνίες και δεν εφαρμόζει τα ψηφίσματα του ΣΑ/ΟΗΕ.

»2. Η δύναμη των ΤΔΚ ανέρχεται περίπου σε 43.000 άνδρες, 300 άρματα, 200 πυροβόλα, 650 τεθωρακισμένα και μεγάλο αριθμό οχημάτων, μέσων, υλικών, πυρομαχικών και εφοδίων. Ο ακριβής αριθμός του δυναμικού των ΤΔΚ πρέπει να καταγραφεί από ομάδα του ΟΑΣΕ, η οποία να αναλάβει και το έργο της παρακολούθησης της απομάκρυνσής τους από την Κύπρο. Το δυναμικό αυτό σε όγκο/βάρος ισοδυναμεί περίπου με το αντίστοιχο 70 έως 75 μονάδων εκστρατείας επιπέδου τάγματος.

3. Η εισήγηση της ε/κ πλευράς για παραμονή του 25% των ΤΔΚ (10.000), που συνιστούν περίπου μια Μηχανοκίνητη Μεραρχία, συγκεντρωμένων σε ένα στρατόπεδο (δεν υπάρχει τέτοιο στρατόπεδο στην Κύπρο) για απροσδιόριστο χρόνο, μετά την έναρξη εφαρμογής της λύσης, όταν η Κυπριακή Δημοκρατία (ΚΔ) θα έχει διαλυθεί, εμπερικλείει σοβαρούς κινδύνους για τους Έλληνες».
- Πότε ο Πρόεδρος θα εμπεδώσει τα πιο πάνω;
Σ.Ι.

Άδικη η επίθεση στον Παγδατή
Ε, όχι και να βγάλουμε τον Μάρκο Παγδατή περίπου... «προδότη» της πατρίδας, επειδή δεν ήρθε να αγωνιστεί εναντίον της Τουρκίας στο Ντέιβις Καπ. Θεωρώ τουλάχιστον άστοχη τη δήλωση του βουλευτή Λάρνακας του ΔΗΚΟ, Χρίστου Ορφανίδη, στην οποία επιτίθεται κατά του Κύπριου αντισφαιριστή:

«Τη στιγμή που η Πατρίδα του τον ήθελε παρόντα, που χρειαζόταν τη συμμετοχή του στους αγώνες αντισφαίρισης του DAVIS CUP έναντι της Τουρκίας, αυτός απουσίαζε. Εξέθεσε την Ομοσπονδία που τον τίμησε και τον ανέδειξε, μαζί και όλους εμάς που τον θαυμάσαμε, δηλώνοντας ότι ακολουθεί δύσκολο πρόγραμμα και επιθυμεί να ξεκουραστεί», αναφέρει στη δήλωσή του ο κ. Ορφανίδης.

Είναι, πιστεύω, αχαριστία να γίνεται τέτοια επίθεση στον Παγδατή, ο οποίος προέβαλε και εξακολουθεί να προβάλλει με μοναδικό τρόπο το όνομα της Κύπρου στο εξωτερικό, αλλά και οδήγησε στην αναβάθμιση του αθλήματος στην πατρίδα μας. Δεν ήρθε ο διεθνής τενίστας να παίξει εναντίον της Τουρκίας. Ε, και λοιπόν; Ένας απλός αγώνας αντισφαίρισης ήταν. Δεν ήταν πόλεμος για να διώξουμε τον Αττίλα και λιποτάκτησε ο Παγδατής.

Ε και αν ερχόταν και νικούσαμε την Τουρκία, τι θα γινόταν δηλαδή; Θα πανηγυρίζαμε για τον «εθνικό θρίαμβο» και θα παίζαμε τις καμπάνες; Την Τουρκία, αν μπορούμε, ας τη νικούμε σε άλλα πεδία, όχι στα γήπεδα του τένις. Άλλο οι ρακέτες και άλλο οι... ροκέτες.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ

Τι θα πάνε να κάνουνε στη Γενεύη;
«Πιθανόν να έχουμε στο δεύτερο ήμισυ του Μαρτίου συνάντηση των Υπουργών Εξωτερικών, όσον αφορά τις εγγυήτριες δυνάμεις, του Προέδρου της Δημοκρατίας της Κύπρου και του εκπροσώπου της τουρκοκυπριακής κοινότητας», δήλωσε ο Υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας Νίκος Κοτζιάς. Προσέξτε. «Πιθανόν να έχουμε». Δεν είναι σίγουρο ότι θα έχουμε. Και καθόρισε το «δεύτερο ήμισυ» του Μαρτίου ο κ. Κοτζιάς, και όχι «νωρίς τον Μάρτιο», όπως είχε ανακοινωθεί μετά τη συνάντηση Αναστασιάδη - Ακιντζί, κατά την οποία συμφωνήθηκε η νέα φάση της διάσκεψης.

Πάλι ασάφειες, πάλι τσαπατσουλιές, πάλι ασυνεννοησίες, πάλι ανεξήγητες βιασύνες. Τι πιο λογικό να αποφάσιζαν να ξαναπάνε στη Γενεύη για συζήτηση των εγγυήσεων μόνο αν βρίσκονταν σε ακτίνα συμφωνίας οι δύο συνομιλητές στην Κύπρο στα κρίσιμα εκκρεμούντα θέματα. Τι θα πάνε να κάνουνε στη Γενεύη οι εγγυήτριες δυνάμεις; Για να διαπιστωθεί αν έχουν... «κάτσει τα νεύρα» της Τουρκίας;

Διότι ο κ. Κοτζιάς είπε και κάτι άλλο στις δηλώσεις του: «Είναι γνωστό ότι έχω χαρακτηρίσει εδώ και ενάμιση χρόνο την Τουρκία ως μια νευρική δύναμη και ανάλογα θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε». Δυστυχώς, κύριε Κοτζιά μου, μπορεί η Τουρκία να δείχνει νευρική και ο σουλτάνος της... νευρικόπελλος, αλλά στην πραγματικότητα είναι τέρατα ψυχραιμίας ως προς την εφαρμογή της διαχρονικής τουρκικής στρατηγικής σε βάρος του Ελληνισμού.
ΜΠΟΞΕΡ

Διεκδίκηση πατρίδας, διεκδίκηση μνήμης
Ο λόγος των ποιητών, έστω και «απαρηγόρητων», κατά τον Ρίτσο, έχει βαρύτητα σε τούτους τους τραγικούς καιρούς για την πατρίδα μας. Ο καταξιωμένος ποιητής μας, Κυριάκος Χαραλαμπίδης, σε πρόσφατο κείμενό του (στον «Φιλελεύθερο»), καταγράφει τις αγωνίες του για το Κυπριακό και υπογραμμίζει:

«Είναι όντως αδιανόητο να απεμπολείται η πατρίδα. Ούτε και μπορούμε να την εξαγοράσουμε "με νερό μισό δράμι" (Σεφέρης). Η ανεξαγόραστη ομορφιά της είναι η μνήμη και δεν θα πρέπει να την καταντήσουμε να καταπιεί μια μέρα το ίδιο το είδωλό της. Η διεκδίκηση της γης συνιστά και διεκδίκηση μνήμης, διεκδίκηση του σημείου αναφοράς μας. Δεν είναι θέμα μόνο πατρογονικής κληρονομιάς ή προβλήματος ανταλλαγής περιουσιών και αποζημιώσεων, αλλά ύπαρξης - ουσιαστικής μ’ ένα λόγο υπόστασης.

Όταν λέμε "Θέλω να πάω στο σπίτι το δικό μου", εννοούμε θέλω να πάω στη μνήμη που με γέννησε, γιατί χωρίς αυτήν, πατρίδα δεν υπάρχει. Ακόμη και ο Τσε Γκεβάρα, το σύμβολο του παγκόσμιου διεθνιστή, αναφώνησε μια μέρα: "Πατρίδα ή θάνατος!". Ζήτημα, δηλαδή, ζωής ή θανάτου η ακέραιη μορφή της αδιαίρετης πατρίδας».

Και προσθέτει: «Το συμπέρασμα είναι ότι "επί της πέτρας ταύτης" δοκιμάζονται οι αντοχές του λαού μας και ο βαθύτερος ψυχισμός του - με άλλες λέξεις, ο βαθύτερος "νόστος" του. Το γεγονός ότι αντιπαλεύει με υπέρτερες δυνάμεις, οφείλει να οξύνει το πνεύμα του και να τον καταστήσει οδυσσεϊκό». Τα σχόλια, δικά σας.
Σ.Ι.