Σε νερά... αχαρτογράφητα
Ο βασικός λόγος που ο Ακιντζί επέμενε να συζητηθεί το εδαφικό στο εξωτερικό ήταν για να μη διαρρέουν, τάχα, ονόματα συγκεκριμένων περιοχών, ώστε να μην προκαλούνται αντιδράσεις από αυτούς που θα επηρεαστούν από την επιστροφή ή τη μη επιστροφή εδαφών.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης αποδέχτηκε αυτή τη λογική και τελικά η συζήτηση του εδαφικού ορίστηκε για τις 7-11 Νοεμβρίου στο Μον Πελερέν. Κι εκεί που είπαμε, άντε να περιμένουμε επιτέλους να δούμε, έστω και στα ελβετικά βουνά, τον χάρτη της τουρκικής πλευράς με συγκεκριμένα ονόματα περιοχών τις οποίες είναι διατεθειμένη να επιστρέψει, πληροφορηθήκαμε ότι οι δύο συνομιλητές πάνε εκεί για να συζητήσουν... τα κριτήρια του εδαφικού.
Κι αν συμφωνήσουν, τότε θα βάλουν αυτά που θα συμφωνήσουν πάνω σε χάρτες. Αυτό, βέβαια, το είπε ο δικός μας Κυβερνητικός Εκπρόσωπος. Οι Τούρκοι δεν είπαν ούτε λέξη για χάρτες. Το πιθανότερο είναι να ακολουθήσουν και σε αυτή την περίπτωση την πάγια τακτική τους, να μη δεσμευτούν με οποιονδήποτε χάρτη.
Θα τα παίρνουν απ’ εκεί, θα τα φέρνουν απ’ εδώ και τελικά θα βρουν μια δικαιολογία να αποφύγουν τον χάρτη. Θα μας πούνε, για παράδειγμα, ότι δεν μπορούν να χαράξουν νέα σύνορα, επιστρέφοντας κάποιες περιοχές, διότι ήδη αυτές περιλαμβάνονται στα... «σύνορα της καρδιάς» του σουλτάνου!
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Να πατήσει, όχι να μας... πατήσουν
«Πρέπει να πατήσεις πόδι στην Ελβετία κι εμείς είμαστε μαζί σου», ήταν το μήνυμα του Αρχιεπισκόπου Χρυσοστόμου Β’ σε συνάντηση που είχε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας Νίκο Αναστασιάδη, ενόψει των συνομιλιών για το εδαφικό. Νομίζω ότι δεν είναι τυχαία που επέλεξε τη φράση «να πατήσεις πόδι» ο Μακαριότατος. Ήθελε να ξεκαθαρίσει στον Πρόεδρο ότι η κρισιμότητα των στιγμών δεν σηκώνει άλλες ενέργειες... «του ποδαριού».
Διότι, από τη στιγμή που θα πατήσει το πόδι του στο Μον Πελερέν, θα αρχίσουν και οι προσπάθειες κάποιων να του βάλουν... τρικλοποδιές. Εκείνο που μας ανησυχεί είναι και τι θα κάνει το πόδι... του σουλτάνου. Που θέλει να πατάει μονίμως επί της Κύπρου. Και που δεν έχει καμιά αναστολή να... βαδίζει επί πτωμάτων. Την ίδια ώρα που οι δυτικοί σύμμαχοι πέφτουν... στα πόδια του υποκύπτοντας στους εκβιασμούς του.
Ελπίζουμε να ακούσει τελικά ο Πρόεδρος την προτροπή του Μακαριοτάτου και να πατήσει πόδι. Και την ίδια ώρα να μην επιτρέψει στον Μουσταφά να του τραβήξει το χαλί... κάτω από τα πόδια και να τον παρασύρει σε διασύνδεση του εδαφικού με το θέμα των εγγυήσεων. Να είναι, λοιπόν, έτοιμος ο Πρόεδρος, έτσι και δει ότι οι Τούρκοι θα πάνε εκεί μόνο για να πάρουν (να ξαναπάρουν, δηλαδή), να πάρει κι αυτός... τα πόδια του και να επιστρέψει.
ΜΠΟΞΕΡ
Χριστόφιας εις... τριπλούν
Πολύς... Χριστόφιας παίζει τις τελευταίες μέρες στα ΜΜΕ. Πρώτα ήταν το «άδειασμά» του από τον σύντροφο Άντρο Κυπριανού στο Εθνικό Συμβούλιο, όταν ο τέως Πρόεδρος εισηγήθηκε να προωθήσουμε φόρμουλα στο θέμα των εγγυήσεων που να ικανοποιεί και την Τουρκία, «γιατί είναι ένα θέμα που δεν πρόκειται να το εγκαταλείψει». Το όνομα του τέως Προέδρου πρωταγωνίστησε και σε ακόμα μια περίπτωση, με αφορμή την παρουσίαση του βιβλίου «Ανεμοδαρμένη Πορεία» του πρώην Υπουργού Άμυνας Κώστα Παπακώστα, του μόνου ανθρώπου που πλήρωσε για την τραγωδία στο Μαρί.
Στο βιβλίο του, ο Κώστας Παπακώστας γράφει: «Το μέγα σφάλμα του Προέδρου Χριστόφια ήταν η δειλία που επέδειξε. Αντί να παρουσιαστεί ενώπιον του λαού και των συγγενών των θυμάτων την ίδια ημέρα, και να απολογηθεί ή ακόμα και να παραιτηθεί, κρύφτηκε στο Προεδρικό πέντε μερόνυκτα και όταν παρουσιάστηκε όχι μόνο δεν απολογήθηκε, αλλά φρόντισε να μεταθέσει σε άλλους τις ευθύνες του».
Η τρίτη περίπτωση, που μας θύμισε τα κατορθώματα του τέως, ήταν η κατάθεση του πρώην ανώτατου στελέχους της Τράπεζας Κύπρου Νικόλα Καρυδά, στην αγωγή που καταχώρισε ο Μιλτιάδης Νεοφύτου εναντίον του Δ. Χριστόφια. Ο κ. Καρυδάς μίλησε για παρεμβάσεις του τέως στην Τράπεζα, ώστε να παραχωρούνται υπερβάσεις εκατομμυρίων ευρώ στον Μιλτή, για να τα δίνει στην Ομόνοια. Φαίνεται ότι έχουμε να μάθουμε πολλές ακόμα... «αποσιωπηθείσες ιστορίες».
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ
Ποιες ανησυχίες μας, Πρόεδρε, είναι ανεδαφικές;
Στην προηγούμενη συνεδρία του Εθνικού Συμβουλίου, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συμμερίστηκε τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από το σύνολο σχεδόν των εθνοσυμβούλων για το Κυπριακό. Όπως ήταν αναμενόμενο, πολιτικοί αρχηγοί ή εκπρόσωποι κομμάτων διατύπωσαν και δημόσια τις ανησυχίες τους, ώστε και οι πολίτες να γνωρίζουν ότι τα πράγματα δεν πάνε καλά. Αλλ’ ω! του αναστασιάδειου θαύματος και της ακόμα μίας μεταστροφής του Προέδρου. Σε δηλώσεις του την περ. Παρασκευή, μετά την παρέλαση για το Έπος της 28ης Οκτωβρίου 1940, ρωτήθηκε για τις ανησυχίες που εκφράστηκαν από πολιτικούς.
Είπε:
«Δεν έχω πρόθεση να σχολιάσω ανησυχίες που εκφράζονται από οποιονδήποτε. Είναι απόλυτα σεβαστές. Το θέμα είναι να εργαστούμε κατά τρόπο που να ξεπεραστούν ή να μη δικαιολογούνται. Και αυτό που θέλω να διαβεβαιώσω είναι ότι πολλές των ανησυχιών δεν έχουν έδαφος και δεν δικαιολογούνται. Αλλά θέλω να πω ακόμα κάτι. Δεν μπορεί επειδή ανησυχούμε για κάτι να μας καταλάβει ο παραλυτικός φόβος και να μείνουμε αδρανείς για να εδραιωθεί η κατοχή».
Ρωτάμε, λοιπόν: Ποιες ανησυχίες των κομμάτων συμμεριζόταν ο Πρόεδρος που αργότερα αναίρεσε και μηδένισε; Πού στηρίζεται, ώστε σήμερα να ισχυρίζεται ότι οι ανησυχίες κομμάτων και πολιτών είναι ανεδαφικές; Οι δικές μας ανησυχίες ξεκινούν από τους χειρισμούς και τις εν κρυπτώ και παραβύστω αποφάσεις του Ν. Αναστασιάδη και το σκοτάδι που τις επικαλύπτει.
Σ.Ι.
Η διαθήκη του Ατατούρκ και η Κύπρος
Παρακαλούμε διαβάστε προσεκτικά τα παρακάτω, που είναι απόσπασμα από άρθρο του γνωστού Έλληνα αναλυτή Σάββα Καλεντερίδη: «Με βάση δήλωση του Γιαλτσίν Κοτσάκ, παλαιού βουλευτή του Κόμματος της Μητέρας Πατρίδας (ΑΝΑΡ), που είχε ιδρύσει ο Οζάλ, ο Ατατούρκ είχε μυστική διαθήκη για τη Μοσούλη και τη Θεσσαλονίκη:
«Ο Ατατούρκ είχε πει τα εξής στον Αμερικανό στρατηγό MacArtruhur, σε συνομιλία που είχε μαζί του το 1937: Αν μου το επιτρέψει ο Θεός κατά τη διάρκεια της ζωή μου, θα ξαναπάρω πίσω τη Μοσούλη, το Κιρκούκ και τα νησιά. Θα προσαρτήσω και θα κάνω μέρος της τουρκικής επικράτειας την Θεσσαλονίκη και την Δυτική Θράκη. Αυτή είναι η διαθήκη του Κεμάλ. Αυτή τη διαθήκη τη γνώριζε ο Ινονού. Ακόμα και ο Ετζεβίτ μου είχε μιλήσει γι’ αυτήν.
»Ο Ετζεβίτ, με τη σειρά του, μεταβίβασε αυτήν τη διαθήκη στον Πρόεδρο Σεζέρ. Ο Ετζεβίτ του είχε πει: ‘Εγώ, μόλις βρήκα κατάλληλες συνθήκες, πήρα την Κύπρο’. Μάλιστα, αναφέρεται και σχετική συνομιλία του Οζάλ με τον Τζορτζ Μπους: Bush: ‘Εμείς θα μπούμε από Νότον κι εσείς από Βορρά (στο Ιράκ).
Έχετε δικαιώματα στο Κιρκούκ και τη Μοσούλη. Πάρτε τα’. Οzal: Κύριε Μπους, σήμερα μας λέτε να μπούμε, όμως αύριο θα μας πείτε να βγούμε’. Bush: ‘Ποιος βγήκε από ένα μέρος που μπήκε με στρατό, για να βγείτε κι εσείς; Μπήκατε στην Κύπρο, μετά βγήκατε;’». Τα σχόλια, δικά σας.
Σ.Ι.





