Ημικρατικές... ημιδουλειές
Η θητεία των διοικητικών συμβουλίων των ημικρατικών οργανισμών έχει λήξει από τις 30 Ιουνίου, αλλά ακόμα δεν είδαμε να διορίζονται νέα. Η καθυστέρηση, όπως μας είπαν, οφειλόταν στο ότι ο Πρόεδρος δεν πρόλαβε να ασχοληθεί με το θέμα λόγω βεβαρημένου προγράμματος. Δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει να ασχοληθεί τόσο βαθιά ο Πρόεδρος με ένα θέμα που βασικά έχει τεχνοκρατικό χαρακτήρα. Θα έπρεπε να είχαν ετοιμάσει τις σχετικές προτάσεις οι αρμόδιοι υπουργοί με τους υπηρεσιακούς τους και ο Πρόεδρος απλώς να τις εγκρίνει σε μερικά λεπτά. Δεν είναι όπως παλιά, που ο Πρόεδρος θα έπρεπε να εντρυφήσει στις λίστες που του έδιναν τα κόμματα και να σπάζει το κεφάλι του για να κρατήσει κομματικές ισορροπίες.

Τώρα (υποτίθεται) ότι οι διορισμοί γίνονται αξιοκρατικά και με νέο σύστημα. Στην Κυβέρνηση έχουν υποβληθεί κάπου 500 αιτήσεις με βιογραφικά από ενδιαφερόμενους πολίτες. Ανάμεσα σ’ αυτούς, φαντάζομαι, θα υπάρχουν και άριστοι. Πώς όμως τους ανακαλύπτεις ανάμεσα σε τόσα βιογραφικά, ελέγχοντας αν έχουν τα δέοντα προσόντα και την εμπειρία, ενώ ταυτόχρονα δεν θα πρέπει να υπάρχει στη μέση σύγκρουση συμφερόντων; Αυτά χρειάζονται χρόνο και έπρεπε να είχαν γίνει πριν από μήνες, ώστε να γίνουν οι καλύτεροι δυνατοί διορισμοί. Ελπίζουμε η τσαπατσουλιά που παρατηρείται να μην έχει συνέπειες αργότερα, γιατί είδαμε πολλές φορές να ακυρώνονται αποφάσεις λόγω κακής σύνθεσης διαφόρων οργάνων.
ΜΠΟΞΕΡ

Και ανελλήνιστοι στα Πανεπιστήμια!
Αυτό και αν είναι πέραν του τραγικού και του εξωφρενικού. Όπως γράφει η καλή συνάδελφος, Χριστίνα Κυριακίδου (στον «Φιλελεύθερο»), φέτος συνέβη το απίστευτο και το πρωτοφανές: «Ένας από τους υποψήφιους πέτυχε θέση στο Πανεπιστήμιο Κύπρου με βαθμό κάτω από 1 (0,40 από τα 20) στα Νέα Ελληνικά. Βαθμολογία η οποία πιθανόν να αποτελεί το αρνητικότερο ρεκόρ στην ιστορία του Πανεπιστημίου Κύπρου, αν αναλογιστούμε ότι μέχρι τώρα η χειρότερη ήταν το 1,35 που έλαβε υποψήφιος το 2014, εξασφαλίζοντας πρόσβαση στη Φιλοσοφική». Πέραν της απαξίωσης των εξετάσεων και της ίδιας της γλώσσας μας, το πρόβλημα είναι βαθύτερο και η πολιτεία με τους εκπαιδευτικούς καλείται να το αντιμετωπίσει.

Δεν είναι δυνατόν να μπαίνουν όλοι στα Πανεπιστήμια. Θα ξαναρωτήσουμε: Γιατί όλοι οι νέοι πρέπει να είναι πτυχιούχοι Πανεπιστημίων; Γιατί δεν διοχετεύονται και στην Τεχνική Εκπαίδευση; Η Κύπρος έχει ένα από τα χαμηλότερα ποσοστά αποφοίτων τεχνικής εκπαίδευσης αλλά πλεονασμό σε πτυχιούχους ή και με διδακτορικά - αλλά άνεργους! Θα συμφωνήσουμε με τον φίλο πρόεδρο της ΟΕΛΜΕΚ, Δ. Ταλιαδώρο, που δήλωσε: «Είμαστε έτοιμοι να συζητήσουμε τον καθορισμό κατώτερου ορίου εισδοχής στα πανεπιστήμια, ιδιαίτερα στο μάθημα της μητρικής γλώσσας». Η πολιτεία, πρόσθεσε, «να προβληματιστεί κατά πόσο πρέπει να συνεχίσει να δέχεται υποψηφίους με τέτοια αποτελέσματα». Όχι, δεν δικαιούται να δέχεται τον κάθε ανελλήνιστο που θα εξέρχεται πτυχιούχος αγράμματος! Και άχρηστος!
Σ.Ι.

Φοβού τη Νούλαντ που ξανάρχεται…
Δεν είναι για να… χαιρόμαστε αλλά για να ανησυχούμε. Διαβάστε την παρακάτω είδηση: Επίσκεψη στη Λευκωσία για διμερείς επαφές με την Κυβέρνηση και συναντήσεις με τους δύο ηγέτες και τον Ειδικό Σύμβουλο του ΓΓ του ΟΗΕ, Έσπεν Μπαρθ Έιντε, πραγματοποιεί την Τρίτη, 12 Ιουλίου, η Αμερικανίδα υφυπουργός Εξωτερικών, Βικτώρια Νούλαντ. Μετά την Τιφλίδα, το Κίεβο και τη Βαρσοβία, όπου συνοδεύει τον υπουργό Εξωτερικών Τζον Κέρι, η κ. Νούλαντ θα μεταβεί στα Τίρανα, την Πρίστινα, τα Σκόπια και το Βελιγράδι και στη συνέχεια θα μεταβεί στη Λευκωσία.

Σύμφωνα με ανακοίνωση του Στέιτ Ντιπάρτμεντ, «θα συναντηθεί με αξιωματούχους της Κυπριακής Δημοκρατίας για να συζητήσουν διμερή και περιφερειακά θέματα. Θα συναντηθεί επίσης με τους ηγέτες των Ελληνοκυπρίων και των Τουρκοκυπρίων και τον Ειδικό Σύμβουλο των Ηνωμένων Εθνών, Έσπεν Μπαρθ Έιντε, για να μεταφέρει τη συνεχή αμερικανική υποστήριξη σε ακριβοδίκαιη και διαρκή διευθέτηση του κυπριακού προβλήματος μέσω της διευκολυνόμενης από την αποστολή καλών υπηρεσιών του ΓΓ του ΟΗΕ διαδικασίας». Φοβού τη Νούλαντ που ξανάρχεται, ιδιαίτερα μετά την επιχειρούμενη βελτίωση στις σχέσεις της Τουρκίας με το Ισραήλ και τη Ρωσία ή και με την Αίγυπτο. Είναι προφανές ότι οι Αμερικανοί θέλουν να κλείσουν και το Κυπριακό. Κάθε φορά που η Νούλαντ έρχεται στην Κύπρο ακολουθούν περίεργες εξελίξεις στο Κυπριακό. Θα φανεί.
Σ.Ι.

Πολλαπλές συντάξεις, πολλαπλές κοροϊδίες
Το θέμα των πολλαπλών συντάξεων ήρθε και πάλι στην επικαιρότητα, με τις προτάσεις νόμου του ΔΗΣΥ, οι οποίες προβλέπουν και επέκταση του ορίου συνταξιοδότησης των Βουλευτών και των άλλων κρατικών αξιωματούχων στα 65. «Γιατί ο καλουψιής να παίρνει σύνταξη στα 65 και ο Βουλευτής και ο Υπουργός στα 60;», διερωτήθηκε ο Αβέρωφ. Και πολύ σωστά το έθεσε. Αλλά δεν νομίζω να έχουν τύχη οι συγκεκριμένες προτάσεις νόμου, αφού υποβλήθηκαν μέσα σε ένα χαώδες σκηνικό, το οποίο προκάλεσαν οι τελευταίες πρωτοβουλίες του προέδρου του κυβερνώντος κόμματος. Εν πάση περιπτώσει, για το θέμα των πολλαπλών συντάξεων έχει ήδη αποφανθεί το Ανώτατο Δικαστήριο.

Με βάση την απόφασή του, οι πολυσυνταξιούχοι, αυτά τα γκόλντεν μπόις (για την ακρίβεια, όχι μπόις, αλλά... ολντ μεν) του Κράτους, θα συνεχίσουν να είναι πολυσυνταξιούχοι, αφού κρίθηκε αντισυνταγματικός ο νόμος περί τερματισμού καταβολής πολλαπλών συντάξεων. Κάποιοι ζουν (τρόπος του λέγειν ζουν) με το Ελάχιστο Εγγυημένο Εισόδημα και κάποιοι ζουν (και καλοπερνούν) με τη Μέγιστη Εγγυημένη Σύνταξη. Και αυτό επειδή όλες οι Κυβερνήσεις και Βουλές ευλογούσαν τα δικά τους γένια και οι διάφοροι αξιωματούχοι ανακυκλώνονταν και βολεύονταν σε κάποιαν άλλη θέση από την οποία θα δικαιούνταν και πρόσθετη σύνταξη. Οι πολυσυνταξιούχοι, λοιπόν, παίρνουν τις πολυσυντάξεις τους από τους πολυκουρεμένους, πολυαρμεγμένους και πολυφορολογημένους πολίτες.
ΚΥΠΡΟΦΡΕΝΗΣ