Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Το Εθνικό Συμβούλιο δεν μπορεί να χαράξει νέα στρατηγική

Το Εθνικό Συμβούλιο δεν μπορεί να χαράξει νέα στρατηγική

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Το γεγονός είναι παρήγορο: Ολοένα και πληθαίνουν οι κομματικές, πολιτικές και τεχνοκρατικές θέσεις ότι η διαδικασία των συνομιλιών, όπως διεξάγονται εδώ και δεκαετίες, έχει εκμετρήσει το ζην. Είναι πλέον επικίνδυνες για την ελληνική πλευρά. Όπως χαρακτηριστικά ο πρέσβης, Τάσος Τζιωνής, επισήμανε σε συνέντευξή του στον εκλεκτό συνάδελφο Κώστα Βενιζέλο («Φιλελεύθερος», 1.1.2014):

«Ακολουθώντας την πεπατημένη οδό, πιστεύω πως το Κυπριακό θα συνεχίσει να οδηγείται σε τελματώδεις και αδιέξοδες καταστάσεις. Η πεπατημένη, δηλαδή η διαδικασία των διακοινοτικών διαπραγματεύσεων, αποτελεί, ίσως, τη μεγαλύτερη επιτυχία της Τουρκίας στο Κυπριακό μετά την εισβολή. Με αυτήν τη μέθοδο κατάφερε να βγάλει την ουρά της απ΄ έξω και όλος ο κόσμος στρουθοκαμηλίζει ότι το πρόβλημα στην Κύπρο είναι μια εσωτερική διαμάχη μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και ότι, όταν συμφωνήσουν μεταξύ τους, το πρόβλημα θα λυθεί». Η επιτυχία της Τουρκίας μεγιστοποιήθηκε με εκείνη την ολέθρια απόφαση του Δ. Χριστόφια για «κυπριοποίηση» των συνομιλιών.

Την περασμένη Κυριακή, σε ομιλία του στη Χλώρακα, ο Πρόεδρος της ΕΔΕΚ, Γ. Ομήρου, υπογράμμισε πως δεν υπάρχει καμία απολύτως δικαιολογία για να συνεχίζεται η διαβούλευση σε ό,τι αφορά τη διαμόρφωση κοινού ανακοινωθέντος. Επισήμανε ότι η τουρκική πλευρά «απαιτεί τρικέφαλη κυριαρχία, τριπλή ιθαγένεια και συνεπώς ένα συνομοσπονδιακό μόρφωμα, το οποίο θα καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία γιατί, όπως είναι γνωστό, επιμένει σε παρθενογένεση και όχι σε μετεξέλιξη της Κυπριακής Δημοκρατίας».

Αντίπαλη είναι η Τουρκία, τόνισε, και αυτήν θα πρέπει να θέσουμε στο εδώλιο του κατηγορουμένου και με αυτήν θα πρέπει να συνομιλήσουμε για τη λύση του Κυπριακού, γιατί -όπως είπε- «δεν είναι οι Τουρκοκύπριοι που θα αποφασίσουν για την απόσυρση των κατοχικών στρατευμάτων, που θα απομακρύνουν τους έποικους, που θα δεχτούν την κατάργηση των αναχρονιστικών εγγυήσεων του 1960, αλλά η Τουρκία».

Ο Γ. Ομήρου εισηγείται όπως το Εθνικό Συμβούλιο εισέλθει σε μια διαδικασία συζήτησης και απόφασης για μια καινούργια εθνική στρατηγική με εγκατάλειψη των άνευρων και αναποτελεσματικών χειρισμών του παρελθόντος, όπως είπε. Οι απόψεις Ομήρου δεν κομίζουν γλαύκα σε όσους επιμένουν εδώ και χρόνια ότι η πολιτική ηγεσία οφείλει να χαράξει μια μακράς πνοής νέα στρατηγική· πρώτον, δραστικής αντιμετώπισης της Τουρκίας σε συνεργασία με την Ελλάδα· δεύτερον, λύσης στο πλαίσιο των ευρωπαϊκών αρχών, αξιών και δικαιϊκών προταγμάτων· τρίτον, αξιοποίησης του νέου, αναβαθμισμένου ρόλου της Κύπρου μετά την ανακάλυψη υδρογονανθράκων, σε συνάρτηση προς συμφέροντα, σχέσεις, συμμαχίες. Ανακύπτει ένα κεφαλαιώδες ερώτημα:

Το λεγόμενο Εθνικό Συμβούλιο, με τη σύνθεση και τον τρόπο που λειτουργεί, είναι σε θέση να χαράξει αυτήν τη νέα στρατηγική; Όχι, βέβαια! Δεν μπορεί, μεταξύ καφέ και ζεστής τυρόπιτας, να χαραχθεί και να αποφασιστεί μια τέτοια στρατηγική σε βάθος χρόνου.

Ούτε η «ομάδα Κυπριακού» είναι σε θέση να διαμορφώσει τους πυλώνες και τις παραμέτρους της. Τι απαιτείται; Αναζήτηση και ενεργοποίηση των καλύτερων, αξιότερων και λαμπρότερων πολιτικών, νομικών, συνταγματικών, οικονομικών, ακαδημαϊκών και αναλυτικών μυαλών που διαθέτει ο τόπος. Προσφυγή σε κυπριακές, ελληνικές ή και ξένες δεξαμενές παραγωγής πολιτικής. Αυτά τα μυαλά, μακριά από κομματόσκυλα και πολιτικούς αχυρανθρώπους, να μελετήσουν και να σχεδιάσουν τη στρατηγική της Κύπρου για την επόμενη 20ετία, λαμβάνοντας υπόψη όλα τα γεωπολιτικά, ενεργειακά, στρατηγικά, αμυντικά, οικονομικά ή και ασύμμετρα δεδομένα. Με κουνουσμά στο εθνικό καφενείο δεν χαράσσεται στρατηγική. Απλώς κουβέντες λέγονται. Του καφενέ!


Top