Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Ο ασθενών Κύπριος «ισχυρός εταίρος»

Ο ασθενών Κύπριος «ισχυρός εταίρος»

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Να ξαναπούμε τα αυτονόητα: Στις διακρατικές και διεθνείς σχέσεις ισχύουν απαρασάλευτα όσα πριν από 2500 χρόνια διασάλπισε ο Θουκυδίδης και επαύξησε ο Σουν Τζου: Συμφέρον και ισχύς. Είναι η ρεαλιστική αποτύπωση των σχέσεων μεταξύ κρατών. Αυτήν την κυνική πλην σκληρή πραγματικότητα, ο Πρόεδρος και η πολιτική ηγεσία αδυνατούν να κατανοήσουν και ανάλογα να πράξουν. Φλυαρούν και, ως νέοι τραγικοί Μήλιοι, επικαλούνται το διεθνές δίκαιο και τα ψηφίσματα για να αντιμετωπίσουν, νομίζουν, την αταλάντευτη εδώ και δεκαετίες τουρκική επιθετικότητα.

Η Τουρκία γνωρίζει καλύτερα από τους ηγέτες μας τις διδαχές του Θουκυδίδη και τις εφαρμόζει αδίστακτα. Και η διεθνώς αναγνωρισμένη Κυπριακή Δημοκρατία, μέλος του ΟΗΕ και της Ε.Ε.; Ποια είναι τα μέτρα αντίδρασής της έναντι της τουρκικής αρπακτικότητας;

Ομόφωνα, Αναστασιάδης και αρχηγοί κομμάτων αποφάσισαν αναστολή της συμμετοχής του Προέδρου και του διαπραγματευτή της ελληνικής πλευράς στις συνομιλίες. Μέχρι πότε; Άγνωστον. Αν και όταν επαναρχίσουν, υπό ποιες προϋποθέσεις η ελληνική πλευρά θα συμμετάσχει ξανά; Με βάση τα διαλαμβανόμενα στην Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου ή η πλευρά μας θα θέσει νέους όρους; Άγνωστον.

Ποια άλλα όπλα διαθέτει η Λευκωσία; Μόνον πολιτικά και διπλωματικά. Λέχθηκε, από πλευράς ΕΔΕΚ, ότι επιβάλλεται η προσφυγή στο Συμβούλιο Ασφαλείας επειδή η τουρκική οδηγία προς ναυτιλλομένους συνιστά όντως πολεμική ενέργεια κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Η ενόχληση της Μόσχας

Ποιος θα μας υποστηρίξει; Οι Αμερικανοί και οι Βρετανοί θα αντιδράσουν αρνητικά (ιδιαίτερα τώρα που έχουν ξανά ανάγκη την Τουρκία), οι Ρώσοι θα σφυρίξουν αδιάφορα, οι δε Γάλλοι και οι Κινέζοι μάλλον θα το σκεφτούν. Γιατί; Διότι η καταφανής στροφή και η ασυγκάλυπτη πρόσδεση της Κύπρου στο αμερικανικό άρμα -άγνωστο με ποια ανταλλάγματα, αν ζητήθηκαν…- προκάλεσε σύγχυση σε παραδοσιακούς υποστηρικτές μας και την εμφανή ενόχληση της Μόσχας.

Σε άλλες περιπτώσεις, η Μόσχα εξέδιδε ανακοίνωση με την οποία στήριζε και θωράκιζε τη Λευκωσία. Τώρα, τηρεί ανησυχητική σιγή. Είναι ευεξήγητη, για τους εξής λόγους. Πρώτον, ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, δήλωσε τον περ. Μάιο πως η Κύπρος για τις ΗΠΑ είναι «ο νέος, ισχυρός στρατηγικός εταίρος στην περιοχή της Αν. Μεσογείου και της Μέσης Ανατολής». Δεύτερον, ανώτατος αξιωματούχος του Στέιτ Ντιπάρτμεντ αποκάλυψε πως «η Κύπρος ήταν βράχος εντός της Ε.Ε. στη συνέχιση της υποστήριξης του κόστους, που έπρεπε να επιβάλουμε να πληρώσει η Ρωσία για την Ουκρανία».

Τρίτον, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης δήλωσε, μετά από συνάντησή του με τον Αμερικανό Υπουργό Εξωτερικών, Κέρι, πως συζητήθηκε «και η προστασία -όπως ήταν και η δέσμευση των Ην. Πολιτειών- των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κύπρου στην ΑΟΖ».

Όταν υποδείχθηκε στον Πρόεδρο πως ένα μικρό κράτος, όπως η Κύπρος, δεν μπορεί να παίζει μεγάλα παιγνίδια αλλ’ αντίθετα το συμφέρει να είναι αξιόπιστος, σοβαρός και υπεύθυνος ομοτράπεζος των μεγάλων και των ισχυρών, αντέταξε ότι η πολυδιάστατη πολιτική του θωρακίζει τον τόπο.

Η σημασία της Τουρκίας

Πώς; Οι καταιγιστικές και δραματικές εξελίξεις στην περιοχή μας, εξαιτίας της δολοφονικής επέλασης των τζιχαντιστών του Ισλαμικού Κράτους, αναβάθμισαν ξανά τη σημασία της Τουρκίας. Ας προσεχθούν μερικά δεδομένα:

Πρώτον, η πολιτική Ερντογάν-Νταβούτογλου περί «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονες της Τουρκίας» απέτυχε παταγωδώς και μετεξελίχθηκε σε «προβλήματα με όλους τους γείτονες».

Δεύτερον, η Άγκυρα απέτυχε να αξιοποιήσει την «αραβική άνοιξη» και να αναδειχθεί σε δήθεν εκφραστή και προασπιστή των μουσουλμάνων.

Τρίτον, οι σχέσεις της με το Ισραήλ και επ’ εσχάτων με την Αίγυπτο, χειροτέρεψαν, ειδικά μετά την αισχρή επίθεση Ερντογάν κατά του Αιγύπτιου Προέδρου από το βήμα της Γεν. Συνέλευσης του ΟΗΕ.

Τέταρτον, όλος ο αμερικανικός και ευρωπαϊκός Τύπος και σοβαρές αμερικανικές και ευρωπαϊκές δεξαμενές σκέψης κατηγορούν ευθέως την Τουρκία ότι είναι ο κύριος χρηματοδότης των τζιχαντιστών που, με το Κατάρ και τη Σ. Αραβία, τους εξόπλισαν, δήθεν, για να πολεμήσουν κατά του Άσαντ της Συρίας.

Η απολογία του Μπάιντεν

Ο Αμερικανός Αντιπρόεδρος, Τζο Μπάιντεν, μιλώντας στις 3/10/2014 στο Πανεπιστήμιο Χάρβαρντ, είπε δημόσια όσα γνωρίζει όλος ο κόσμος. Ότι, δηλαδή, η Τουρκία, όπως και σύμμαχοι των ΗΠΑ, χρηματοδότησαν με εκατοντάδες εκατομμύρια και χιλιάδες τόνους πυρομαχικών τους τζιχαντιστές. Ακόμα, μόλις πρόσφατα η Άγκυρα προήλθε σε συμφωνία με τους τζιχαντιστές για την απελευθέρωση 49 Τούρκων ομήρων. Όπως έγραψε βρετανική εφημερίδα, η απελευθέρωση των ομήρων έγινε με αντάλλαγμα την απελευθέρωση σχεδόν 200 τζιχαντιστών κρατουμένων ή νοσηλευομένων.

Όταν, όμως, ο ισλαμοφασίστας Ερντογάν και ο χαλίφης του σουλτάνου, Νταβούτογλου, εξεμάνησαν για τις ορθές δηλώσεις Μπάιντεν, ο τελευταίος, την ανάγκην φιλοτιμίαν ποιούμενος, αναγκάστηκε να τηλεφωνήσει στον Ερντογάν και να απολογηθεί.

Γιατί; Διότι ακόμα μια φορά, οι ΗΠΑ έχουν ανάγκη την Τουρκία. Ιδού το τραγελαφικό και εξευτελιστικό για τις ΗΠΑ και τους άλλους δυτικούς: Είναι υποχρεωμένοι να καταφύγουν στη συνεργασία του ανθρώπου που είναι ο κατ’ εξοχήν ισλαμιστής, που είναι ερωτευμένος με την τρομοκρατική Χαμάς (το κέντρο επιχειρήσεών της στο εξωτερικό βρίσκεται στην Τουρκία), ερωτοτροπεί με τους Αδελφούς Μουσουλμάνους και δεν αποκρύπτει τις προτιμήσεις του για τους τζιχαντιστές: Ο Ερντογάν.

Ο εξευτελισμός της Κυπριακής Δημοκρατίας

Η ΣΥΜΜΑΧΙΑ των προθύμων, που συνέπηξε ο Πρόεδρος Ομπάμα και στην οποία συμμετέχει και η Κυπριακή Δημοκρατία, επιδίδεται μόνο σε αεροπορικούς βομβαρδισμούς θέσεων των τζιχαντιστών. Δεν θα καταφέρει και πολλά, αφού οι φονιάδες του Ισλαμικού Κράτους συνεχίζουν απτόητοι. Άρα, απαιτούνται χερσαίες επιχειρήσεις για να ανακοπεί η προέλαση και να εξουδετερωθούν οι δυνάμεις των τζιχαντιστών. Η Τουρκία έχει συγκεντρώσει χιλιάδες στρατιώτες στα σύνορα με τη Συρία, παρακολουθεί την ηρωική αντίσταση των Κούρδων στην πόλη Κομπάνι αλλά…

Για να παρέμβει, απαιτεί ανταλλάγματα! Πρώτον, δημιουργία ζώνης απαγόρευσης πτήσεων. Δεύτερον, οι Κούρδοι να στραφούν κατά του Άσαντ και να συμβάλουν με άλλες δυνάμεις στην πτώση του, πράγμα, βέβαια, που δεν θα συμβεί. Τρίτον, η Τουρκία απαιτεί ανταλλάγματα στο Κυπριακό και στο φυσικό αέριο.

Γιατί η χώρα του Αττίλα επέλεξε αυτήν τη στιγμή για να προκαλέσει κρίση στην Κύπρο, αφού στα σύνορά της όπως και στο εσωτερικό αντιμετωπίζει σοβαρότατη κρίση; Για τους λόγους που αναλύουμε πιο πάνω, όπως και για τους ακόλουθους:

Πρώτον, γνωρίζει ότι Ελλάδα και Κύπρος βρίσκονται σε καταφανή οικονομική και στρατιωτική αδυναμία, άρα είναι εύκολα αντικείμενα εκβιασμού και επιρρεπείς σε υποχωρήσεις.

Δεύτερον, η Τουρκία κατ' επανάληψιν εξευτέλισε, γελοιοποίησε και έθαψε την Κυπριακή Δημοκρατία (με το «Μπαρμπαρός» και με το 105σέλιδο έγγραφο Νταβούτογλου-Τσαβούσογλου) και τον Αναστασιάδη, και ουδεμία σοβαρή αντίδραση υπήρξε.

Τρίτον, η Κοινή Δήλωση Αναστασιάδη-κατοχικού Έρογλου άνοιξε την πόρτα για αναβάθμιση του ψευδοκράτους και για υποβάθμιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τέταρτον, διά της εισβολής στην κυπριακή ΑΟΖ και της οδηγίας προς ναυτιλλομένους, η Τουρκία όχι μόνο αμφισβητεί την ΑΟΖ της Κυπριακής Δημοκρατίας, που δεν αναγνωρίζει, αλλ' επιχειρεί να θέσει και τις βάσεις για μελλοντική διαπραγμάτευση διαμοιρασμού του ορυκτού πλούτου της Κύπρου και κατάκτηση θαλάσσιου, αυτήν τη φορά, χώρου.

Πέμπτον, η Άγκυρα γνωρίζει ότι, πέρα από διπλωματικές και πολιτικές υποδείξεις και διαβήματα, δεν θα έχει κυρώσεις, επειδή εκείνοι που θα μπορούσαν να την πιέσουν, κάνουν δεύτερες σκέψεις εξαιτίας των τρομακτικών συμφερόντων τους με την Τουρκία.

Αμυντική γύμνια

Ο κίνδυνος του Ισλαμικού Κράτους και τα νέα παιγνίδια της Τουρκίας αναδεικνύουν ξανά την πολιτική, διπλωματική και, κυρίως, την αμυντική γύμνια της Κυπριακής Δημοκρατίας. Η Κύπρος απειλείται αμεσότατα από τον Αττίλα και το Ισλάμ. Η τραγωδία της, κοντά στις άλλες, είναι ότι, ενώ έπρεπε να ήταν ισχυρή και ασφαλής, οικονομικά και στρατιωτικά, είναι ανυπεράσπιστη στις ορέξεις του Αττίλα και στο σπαθί των τζιχαντιστών.

Είναι η τελευταία ευκαιρία για ορθοτόμηση ενός νέου πολιτικού, διπλωματικού, στρατηγικού και στρατιωτικού σχεδιασμού μακράς πνοής, που να αποβλέπει στην επιβίωση και στην ασφάλεια του κυπριακού Ελληνισμού και στην υπεράσπιση, με κάθε τρόπο και θυσία, των συμφερόντων και των δικαίων του.


Top