Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Η εισβολή Νταβούτογλου πριν το δείπνο Αναστασιάδη-Έρογλου

Η εισβολή Νταβούτογλου πριν το δείπνο Αναστασιάδη-Έρογλου

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Στην πολιτική δεν υπάρχουν συμπτώσεις. Η σημερινή νέα εισβολή στα κατεχόμενα εδάφη μας του Πρωθυπουργού της Τουρκίας, Νταβούτογλου, δεν είναι συμπτωματική. Δηλ. δεν γίνεται για να υποβάλει ότι τυχαία βρίσκεται στα κατεχόμενα επειδή απόψε ο πρόεδρος Αναστασιάδης θα δειπνήσει με τον κατοχικό Έρογλου, στην παρουσία του ειδικού συμβούλου του ΓΓ του ΟΗΕ, Άιντα. Η εισβολή Νταβούτογλου πραγματοποιείται 15 ημέρες ακριβώς μετά από εκείνην του Τούρκου Προέδρου, Ερντογάν. Και οι δύο αποβλέπουν σε συγκεκριμένους στόχους, οι οποίοι δεν μπορεί να διαλανθάνουν της προσοχής του Προέδρου και της πολιτικής ηγεσίας.

Πρώτον, να υπενθυμίσουν σε όσους εκ των Ελλήνων τρέφουν αυταπάτες για την τουρκική πολιτική έναντι της Κύπρου πως, η κατοχική χώρα επιμένει σε τσιμέντωμα και όχι σε ακύρωση της κατοχής. Δεύτερον, να στηρίξουν και να εδραιώσουν ακόμα περισσότερο το κατοχικό ψευδοκράτος. Τρίτον, να υποβάλουν ότι δεν ενδιαφέρονται για διζωνική λύση, όπως μαζοχιστικά και αναποτελεσματικά μάχεται η ελληνική πλευρά. Τέταρτον, να προλειάνουν το έδαφος για σχέδιο Β’, που να οδηγεί σε συνομοσπονδία δύο κρατών.

Άλλωστε, αυτό δήλωσε ο Ερντογάν. Πέμπτον, η Άγκυρα δεν πρόκειται να αποστεί της αρπαγής της Κύπρου επειδή έτσι εξυπηρετούνται τα γεωπολιτικά, γεωστρατηγικά και, τώρα, τα ενεργειακά εθνικά συμφέροντά της. Ο Νταβούτογλου, στο γνωστό βιβλίο του, «Στρατηγικό βάθος. Η διεθνής θέση της Τουρκίας» (εκδόσεις «Ποιότητα», Αθήνα), έγραψε πριν από 14 σχεδόν χρόνια πως η πολιτική της Τουρκίας για την Κύπρο μπορεί να εντοπιστεί σε δύο κύριους άξονες.

«Ο ένας εξ αυτών είναι ο άξονας της ανθρώπινης αξίας, προσανατολισμένος στην κατοχύρωση της ασφάλειας της μουσουλμανικής τουρκικής κοινότητας ως αποτέλεσμα της ιστορικής ευθύνης της Τουρκίας». Και υπογραμμίζει τα εξής χαρακτηριστικά που ερμηνεύουν τη σημερινή τουρκική πολιτική: «Μια αδυναμία της Τουρκίας που ενδεχομένως θα αποκαλυφθεί στο θέμα της ασφαλείας και της προστασίας της τουρκικής κοινότητας της Κύπρου μπορεί να εξαπλωθεί σαν κύμα στη Δυτική Θράκη και στη Βουλγαρία - και μάλιστα ακόμα και στο Αζερμπαϊτζάν και στη Βοσνία.

»Ο δεύτερος σημαντικός άξονας του Κυπριακού είναι η σημασία που έχει αυτό το νησί από γεωστρατηγικής απόψεως (…). Ακόμη και αν δεν υπήρχε κανένας μουσουλμάνος Τούρκος στην Κύπρο, η Τουρκία είναι υποχρεωμένη να διατηρήσει ένα κυπριακό ζήτημα. Καμία χώρα δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη απέναντι σε ένα τέτοιο νησί, που ευρίσκεται μέσα στην καρδιά του ίδιου του ζωτικού της χώρου».

Η Κύπρος, για την Τουρκία, είναι ένα αεροπλανοφόρο, αγκυροβολημένο στη συγκυρία τριών ηπείρων και στη ζεύξη σημαντικών θαλάσσιων οδών. Άρα, σε τελευταία ανάλυση, η σημερινή εισβολή Νταβούτογλου είναι μία διπλή υπόμνηση. Πρώτον, ότι στηρίζει το κατοχικό μόρφωμα. Δεύτερον, η Τουρκία γνωρίζει τι θα κάνει ή πού σχεδιάζει να οδηγήσει τις ήδη αδιέξοδες συνομιλίες.

Το ερώτημα που ευθέως ανακύπτει αφορά τον πρόεδρο Αναστασιάδη: Γνωρίζει πώς θα αντιδράσει σε τουρκικές μεθοδεύσεις, ίσως στους επόμενους μήνες; Δηλ. έχει σχέδιο Β’ ή επιμένει στο ήδη προβληματικό Α’; Οι νέες εξελίξεις στην περιοχή και η άρνηση, ουσιαστικά, της Τουρκίας να συμμετάσχει ενεργά στον πόλεμο των προθύμων κατά του Ισλαμικού Κράτους, αφαιρεί από τις ΗΠΑ και από την ΕΕ οποιαδήποτε δυνατότητα υπόδειξης, έστω, για την πολιτική της στο Κυπριακό.

Ήδη ο αμερικανικός και ο ευρωπαϊκός Τύπος θεωρούν την Τουρκία όχι μόνο απρόθυμο αλλά και προβληματικό σύμμαχο. Ένας τέτοιος σύμμαχος, επειδή τον χρειάζονται, μάλλον καλοπιάνεται και φιλοδωρείται. Σε βάρος ποίου, άραγε;


Top