Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Γιατί η Τουρκία δεν θα συμβάλει σε ειρηνική λύση

Γιατί η Τουρκία δεν θα συμβάλει σε ειρηνική λύση

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Όπως ορθά επισήμανε ο Μαρξ: «Η ιστορία επαναλαμβάνεται, άλλοτε υπό μορφή τραγωδίας και άλλοτε υπό μορφή φάρσας». Στο Κυπριακό, ενισχύεται με αφελείς προσεγγίσεις και αιθεροβατούσες ελπίδες από μια κυβέρνηση που πήρε σκληρό μάθημα από τον Τούρκο, αλλά δεν μαθαίνει. Με αφορμή την εκλογή του Ταγίπ Ερντογάν στην προεδρία της Τουρκίας, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης και ο Κυβ. Εκπρόσωπος προέβησαν σε ανεδαφικά ευχολόγια. Όπως το 2002, έτσι και σήμερα, επιχειρείται να κτιστεί ένα σκηνικό με έναν Ερντογάν που, τάχα, ενδέχεται να αλλάξει πολιτική και να… συναινέσει σε επίλυση του Κυπριακού.

Το περ. Σάββατο, ο Ν. Αναστασιάδης, μιλώντας σε αντικατοχική εκδήλωση για την Αμμόχωστο, είπε: «Θέλω να ελπίζω πως μετά τις αυριανές (προχθεσινές) εκλογές θα βιώσουμε μια νέα πολιτική, μια πολιτική που με τη συμβολή της Τουρκίας θα οδηγεί στην ειρηνική επίλυση του Κυπριακού, θα οδηγεί στην απαλλαγή της πατρίδας μας από τα κατοχικά στρατεύματα, θα επανενώνει το νησί μας και θα δίνει την ευκαιρία σε όλους τους νόμιμους κατοίκους επιτέλους να απολαύουν τα ίδια με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες δικαιώματα».

Χθες, ο Κυβ. Εκπρόσωπος δήλωσε: «Ελπίδα μας είναι η Τουρκία να συμβάλει, επιτέλους, εποικοδομητικά στην ειρηνική επίλυση του Κυπριακού, λύση που να τερματίζει την κατοχή και τον εποικισμό, και έτσι να μπορέσουν όλοι οι νόμιμοι κάτοικοι του νησιού να απολαμβάνουν τα ίδια με τους υπόλοιπους Ευρωπαίους πολίτες δικαιώματα». Για την Τουρκία, ο Εκπρόσωπος υπέδειξε πως «η Ευρώπη αποτελεί μονόδρομο και μόνο μέσα από τον σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και την εκπλήρωση των κυπρογενών και άλλων υποχρεώσεών της έναντι της ΕΕ θα ανοίξει ο δρόμος της ευρωπαϊκής της προοπτικής». Εδώ και 40 χρόνια η Τουρκία καλείται από τους Έλληνες να σεβαστεί ψηφίσματα και υποχρεώσεις της, και να συμβάλει σε ειρηνική επίλυση του Κυπριακού. Γιατί δεν το πράττει; Διότι στοχεύει στην αναβίωση ενός νεο-οθωμανικού μεγαλοϊδεατισμού.

Παρά την παταγώδη αποτυχία του δόγματος Νταβούτογλου, περί «μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονές» της, ο Ερντογάν, ενισχυμένος με την προχθεσινή εκλογή του, επιδιώκει να επιτύχει τον μέγα στόχο του: Το 2023, στην 100ετηρίδα της Τουρκικής Δημοκρατίας, να αναδείξει τη χώρα όχι μόνο ως μεγάλη περιφερειακή αλλά και ως παγκόσμια δύναμη. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και φαραωνικά σχέδια για το μεγαλύτερο αεροδρόμιο στον κόσμο, για τη μεγαλύτερη γέφυρα στον Βόσπορο, κτλ. Θα τα καταφέρει;

Όχι, βέβαια, επειδή η χώρα του Αττίλα δεν έχει τις δομές και τις οικονομικές δυνατότητες. Ο Ερντογάν αναδεικνύεται σε έναν πανίσχυρο, δηλ. ασύδοτο σουλτάνο, που συγκεντρώνει στα χέρια του απίστευτες εξουσίες. Η πενταετής θητεία του θα κοσμείται από αλαζονεία, αυταρχισμό και μεγαλύτερη επιβολή της ισλαμοφασιστικής πολιτικής του. Γιατί, λοιπόν, ο Πρόεδρος και ο Κυβ. Εκπρόσωπος ελπίζουν σε αλλαγή της πολιτικής Ερντογάν στο Κυπριακό; Πού στηρίζουν αυτές τις ελπίδες;

Ο Ερντογάν κατ’ επανάληψη δήλωσε ότι δεν αναγνωρίζει την Κυπριακή Δημοκρατία. Φορτικά επιμένει σε εσαεί παραμονή της Τουρκίας στο νησί. Δεν απέσυρε ούτε έναν Αττίλα. Δεν υποχώρησε ούτε κατά κεραία. Και διά του 105σέλιδου εγγράφου Νταβούτογλου στην ΕΕ έθαψε την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Ελλάδα και η Κύπρος είναι οι αδύναμοι κρίκοι. Άρα, εύκολη λεία για άσκηση εξωτερικής επιθετικής πολιτικής για ικανοποίηση των ισλαμιστών και των εθνικιστών.

Ποιος θα πιέσει τον Ερντογάν; Ποιος θα του προκαλέσει κόστος, ώστε να αλλάξει πολιτική; Πού είναι ο ισχυρός εταίρος μας, οι ΗΠΑ; Πώς ακυρώνονται τα κατ’ εναντίον μας σχέδια της Τουρκίας; Σε αυτά και άλλα κρίσιμα ερωτήματα ο Πρόεδρος καλείται να απαντήσει, αντί να ελπίζει σε ανύπαρκτες προοπτικές.


Top