Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Η αιμορραγία νέων μας προς ξένες χώρες

Η αιμορραγία νέων μας προς ξένες χώρες

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Στην Κύπρο προέχει η κομματοκρατία, το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία και η ανικανοκρατία

Η Παιδεία και οι νέοι μας είναι ο ατίμητος πλούτος μας. Η Παιδεία, επειδή κτίζει τους νέους και οι νέοι, επειδή αποτελούν την ελπίδα για πρόοδο και προκοπή του τόπου. Αλλ’ ο τόπος μας ερημώνεται και αποψιλώνεται. Τα παιδιά μας ξενιτεύονται σε αναζήτηση καλύτερης μοίρας, εξαιτίας της οικονομικής κρίσης. Προχθές, με σταμάτησε μια από τις τηλεφωνήτριες της «Σ», η φιλτάτη Έλενα. Ήταν κατηφής και μαραζωμένη. Σχεδόν στα πρόθυρα δακρύων. Σχεδόν όλοι οι φίλοι του γιου της, μου είπε, αναζήτησαν και βρήκαν δουλειά στην Αγγλία και στον Καναδά. «Μητέρα, έμεινα μόνος», της είπε με θλίψη και οργή, ο γιος της. «Οι φίλοι μου έφυγαν, ξενιτεύτηκαν, τι να κάνω στην Κύπρο;». Και δεν εννοούσε ότι θα έχανε απλώς την παρέα τους αλλ’ ότι και εκείνος θα είχε παρόμοιο πρόβλημα εξεύρεσης εργασίας, όταν του χρόνου θα τελειώσει τις σπουδές του. Είναι εκατοντάδες αν όχι μερικές χιλιάδες οι νέοι μας που ήδη πήραν τον ομματιών τους και αποδήμησαν σε άλλες χώρες, σε αναζήτηση καλύτερης τύχης και εργασίας.

Ο Φραγκλίνος Ρούζβελτ είχε διασαλπίσει κάποτε: «Δεν υπάρχει μεγαλύτερη υποχρέωση για μια κυβέρνηση από το να δικαιώσει τους πόθους των νέων ανθρώπων». Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης διαβεβαιώνει πως ανησυχεί, προβληματίζεται και ενοχλείται από το υψηλό ποσοστό ανεργίας των νέων μας - ξεπερνά το 40%! Υποσχέθηκε πως θα αντιμετωπίσει τις προσδοκίες και την ανεργία των νέων ανθρώπων. Πέρα από κάποια σχέδια, που η Υπουργός Εργασίας, Πρόνοιας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων έχει εξαγγείλει και διά των οποίων έχει απορροφηθεί ένα μικρό ποσοστό ανέργων, ποια συγκεκριμένα σχέδια ανάπτυξης και δημιουργίας νέων θέσεων εργασίας η Κυβέρνηση μελετά και θα υλοποιήσει, ώστε να αξιοποιήσει αυτό το τεράστιο ανθρώπινο δυναμικό που είναι οι νέοι μας; Η ανεργία των νέων είναι και απότοκο ενός εκπαιδευτικού συστήματος που παράγει αφειδώς χιλιάδες ανέργους.

Δεν μελετήθηκαν ποτέ με σοβαρότητα οι ανάγκες της οικονομίας και του τόπου κατά τομείς δραστηριότητας. Από τη δεκαετία του ’80 στηριχτήκαμε στο ξένο εργατικό δυναμικό, αδιαφορήσαμε για τεχνικά ή δήθεν υποδεέστερα επαγγέλματα και αμελήσαμε την τεχνική εκπαίδευση. Η πλειοψηφία των νέων σπουδάζει θεωρητικά και φιλολογικά μαθήματα, ενώ γνωρίζει εκ προοιμίου ότι θα ενισχύσει τις ήδη μεγεθυνόμενες στρατιές των ανέργων. Μέγιστη ευθύνη φέρουν και οι γονείς, που θέλουν τα παιδιά τους να κάθονται πίσω από ένα γραφείο (αν βρουν δουλειά…) και να εισπράττουν έναν παχυλό μισθό (πάει κι αυτός!). Πρέπει, επιτέλους, γονείς και κοινωνία να αντιληφθούν ότι δεν θα σπουδάσουν όλοι, δεν θα γίνουν όλοι πτυχιούχοι νομικής, φιλολογίας, ιατρικής, κτλ. διότι δεν έχουν όλοι τις ικανότητες. Πρέπει να τεθούν όρια, έστω και αν αυτό μπορεί να δίνει την εικόνα ανισότητας στην Παιδεία. Δεν είναι δυνατόν στις ευρωπαϊκές χώρες έξι τους 10 φοιτητές να ακολουθούν τεχνικά επαγγέλματα, που είναι πολύ χρήσιμα στην οικονομία και στην πρόοδο, και στην Κύπρο το ποσοστό να είναι 1,3 φοιτητές στους 10.

Η οικονομική κρίση έπρεπε να προσγειώσει όλους και πρώτη την Πολιτεία. Τίποτε δεν γίνεται και οι άνεργοι νέοι συνεχώς πληθαίνουν. Αποτέλεσμα; Πάρα πολλοί νέοι μας, για τους οποίους οι γονείς ξόδεψαν εκατομμύρια, ξενιτεύονται. Τι σημαίνει αυτό; Πρώτον, απίστευτη αιμορραγία εγκεφάλων, δεξιοτήτων, ικανοτήτων και ειδικοτήτων προς ξένες χώρες που, χωρίς να ξοδέψουν σεντ, έχουν έτοιμο ανθρώπινο δυναμικό προς αξιοποίηση. Δεύτερον, οι περισσότεροι από αυτούς τους νέους θα ριζώσουν στην ξένη χώρα, ενδέχεται να δημιουργήσουν οικογένεια και δεν θα επιστρέψουν. Τρίτον, γιατί να επιστρέψουν; Ποιες προοπτικές απασχόλησης και αξιοποίησης των γνώσεων, των δεξιοτήτων τους, προσφέρει η πατρίδα τους; Πέντε Πρόεδροι -οι Βασιλείου, Κληρίδης, Τάσσος, Χριστόφιας και Αναστασιάδης- υποσχέθηκαν να μετατρέψουν την Κύπρο σε τόπο παροχής υψηλού επιπέδου υπηρεσιών στην Παιδεία, στην τεχνολογία, στην ιατρική, στα χρηματοοικονομικά. Η μικρότερη από την Κύπρο, Μάλτα αναδείχθηκε σε τεχνολογικό κόμβο. Γιατί η Κύπρος υστερεί; Γιατί οι νέοι της δραπετεύουν στην αλλοδαπή; Διότι οι ηγέτες μας είναι μόνο λόγια και φλυαρίες.

Το 1999, επειδή η Γερμανία τότε είχε διαπιστώσει ελαφρά υποχώρησή της στην τεχνολογία, με ανακοινώσεις των πρεσβειών της σε όλον τον κόσμο, προσκάλεσε ειδικούς για να εργαστούν στη χώρα. Ανταποκρίθηκαν χιλιάδες! Χωρίς η Γερμανία να ξοδέψει ούτε ένα ευρώ, απέκτησε έτοιμο επιστημονικό και εξειδικευμένο προσωπικό, που το αξιοποίησε ώστε να καθιερωθεί ως η οικονομική υπερδύναμη της Ευρώπης και στον κόσμο. Ο Βασιλείου υποσχέθηκε τη δεκαετία του ’90 να μετατρέψει την Κύπρο σε «Σιγκαπούρη της Μεσογείου». Οι επόμενοι Πρόεδροι έδωσαν τις ίδιες υποσχέσεις. Φλυαρίες και κοροϊδίες επειδή δεν υπάρχει η θέληση για την αξιοποίηση των νέων μας. Στην Κύπρο προέχει η κομματοκρατία, το ρουσφέτι, η αναξιοκρατία και η ανικανοκρατία, συνταιριασμένα με την ανευθυνότητα και την προχειρότητα. Λοιπόν, οι νέοι μας, πού να αναζητήσουν ελπίδα για να υλοποιήσουν τα όνειρά τους; Εις την αλλοδαπήν!


Top