Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Ποια νέα στρατηγική για την αντιμετώπιση της Τουρκίας;

Ποια νέα στρατηγική για την αντιμετώπιση της Τουρκίας;

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Όπως αναμενόταν, ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ενημέρωσε το Εθνικό Συμβούλιο για τις ενέργειές του διεθνώς, για την αδιέξοδη πορεία των συνομιλιών και για την αταλάντευτη τουρκική αρνητικότητα. Οι πολιτικοί αρχηγοί απλώς παρέθεσαν τις γνωστές θέσεις τους και κάποιοι αξίωσαν αλλαγή στρατηγικής. Ο Πρόεδρος κλότσησε την μπάλα για το φθινόπωρο, αφού πρώτα συσταθεί Συμβούλιο Γεωστρατηγικών Μελετών με κομματική, δυστυχώς, συμμετοχή.

Μέχρι τότε, ο Ν. Αναστασιάδης αναμένεται να πάει στην τρίτη φάση των συνομιλιών για το «πάρε-δώσε», με την εμφανή υποστήριξη του ΑΚΕΛ. Άρα, τα περί μελέτης της τουρκικής πολιτικής είναι στάχτη στα μάτια όσων ζητούν αλλαγή στρατηγικής. Θα ανέμενε κανείς πως όσοι απαιτούν - ορθά - αλλαγή στρατηγικής, θα κατέθεταν συγκεκριμένες θέσεις. Η ΕΔΕΚ κατέθεσε προ μηνών αλλά, μάλλον, αγνοήθηκε. Τα άλλα κόμματα επανέλαβαν τα τετριμμένα δικά τους.

Πρώτα απ’ όλα, τι είναι στρατηγική; Είναι «ο τρόπος της χρήσης/σύζευξης των υπαρχόντων μέσων για την επίτευξη των εθνικών/πολιτικών σκοπών, από τους οποίους πηγάζουν οι αντικειμενικοί στόχοι της εθνικής ασφάλειας ενόψει υπάρχουσας ή δυνητικής σύγκρουσης (υπαρκτών ή δυνητικών αντιπάλων)». Ποια είναι τα μέσα που η κατεχόμενη από την Τουρκία, Κυπριακή Δημοκρατία, έχει στη διάθεσή της για να την αντιμετωπίσει;

Με αυτά εννοούμε πολιτικά, διπλωματικά, στρατιωτικά, συμμαχίες, συνεργασίες, η ένταξή μας στην ΕΕ και στην Ευρωζώνη, οι υδρογονάνθρακες, το διεθνές ενδιαφέρον γι’ αυτούς και αντανακλαστικά για το Κυπριακό. Επίσης, οικονομικά μέσα, θεσμικά, διεθνοπολιτικά, διακρατικά, κτλ. Πώς γίνεται η σύζευξη αυτών και άλλων μέσων, ώστε να υποστηριχθεί ο μέγας στόχος, η αντιμετώπιση της Τουρκίας; Για να γίνει η σύζευξη και η εξ αυτής αξιοποίηση δυνατοτήτων, το κάθε μέσο πρέπει να αναλυθεί σε βάθος, σε στενή συνάρτηση προς όλα τα άλλα.

Εξ αρχής, όμως, και πριν αυτό το Συμβούλιο αναλάβει δράση, ο Πρόεδρος και η πολιτική ηγεσία καλούνται, πρώτον, να ξεκαθαρίσουν την ουσία και τη φύση του Κυπριακού. Είναι πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης, παραβίασης θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων ή διζωνικός οδυνηρός συμβιβασμός; Δεύτερον, αν ισχύει η πρώτη επιλογή, η δεύτερη πρέπει να αναιρεθεί. Τρίτον, αυτό σημαίνει αλλαγή στρατηγικής και πλήρη μεταστροφή τής μέχρι σήμερα ακολουθητέας πολιτικής.

Με απλά λόγια, αν η πολιτική ηγεσία δεν ξεκαθαρίσει τους μακράς πνοής στόχους της πολιτικής μας, δεν είναι δυνατόν να γίνεται λόγος για αλλαγή στρατηγικής, που θα σημαίνει πλήρη ανατροπή των μέχρι σήμερα δεδομένων, με όλες τις εντεύθεν επιπτώσεις και προεκτάσεις και το ανάλογο κόστος. Ερώτηση: Πρόεδρος και πολιτική ηγεσία είναι σε θέση να ανατρέψουν και να μεταβάλουν άρδην την επί 40 χρόνια πολιτική και να χαράξουν μία νέα, εντελώς αντίθετη, πορεία; Όχι, βέβαια! Αυτά προϋποθέτουν πολύ χρόνο, δεξιότητες, ικανότητες, μελέτη του Τούρκου, διάθεση πόρων, δυνάμεων…

Αλλαγή στρατηγικής πρέπει να λαμβάνει υπόψη και τους στόχους της κατοχικής Τουρκίας σε βάρος της Κύπρου, καθώς και συμφέροντα και την εμπλοκή άλλων χωρών και δρώντων. Το ξεκαθάρισμα στόχων και πολιτικής προαπαιτεί και πειστική εκστρατεία πειθούς ξένων παρεμβαλλόμενων για την αναγκαιότητα ανατροπής μιας πολιτικής, που θα παραμερίσει όσα έγιναν όλα αυτά τα χρόνια από πολλούς.

Πρόκειται για μακράς πνοής έργο, που έπρεπε ήδη να γίνει. Η Κύπρος, όμως, δεν διαθέτει… Τιτάνες, αλλά σπιθαμιαίους πολιτικούς, που για 40 χρόνια απέφυγαν ανεύθυνα να αντιμετωπίσουν την εισβολή ως τον προάγγελο της τουρκοποίησής της. Ούτε τον σουγιά τους δεν μπορούν να τραβήξουν, πώς θα κάνουν… ανατροπές;


Top