Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Εθνικό Συμβούλιο: Ποια στρατηγική;

Εθνικό Συμβούλιο: Ποια στρατηγική;

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Ο Μακάριος ίδρυσε το Εθνικό Συμβούλιο το 1975. Ο στόχος του ήταν να προσδώσει μιαν εικόνα ενότητας και συνεργασίας των πολιτικών δυνάμεων μετά την τουρκική εισβολή και κατοχή. Όμως, όλοι ήξεραν ότι ο Μακάριος αποφάσιζε και κανείς δεν μπορούσε να του αντισταθεί, πάρεξ τον Β. Λυσσαρίδη. Έκτοτε, το Σώμα περιέπεσε σε διαχρονική ανυποληψία και διακωμώδηση από τους εκάστοτε Προέδρους. Γιατί; Πρώτον, επειδή το Εθνικό Συμβούλιο έχει συμβουλευτικό και όχι διατακτικό χαρακτήρα. Δεύτερον, ο Πρόεδρος αν επιθυμεί μπορεί να λάβει υπόψη τις απόψεις ή και εισηγήσεις των μελών του. Τρίτον, το Σώμα έπρεπε εξ αρχής να είχε στελεχωθεί με ομάδες ειδικών, ώστε να παράγουν πολιτική και να τροφοδοτούν τα μέλη του. Τέταρτον, ο κύριος και αποκλειστικός στόχος του, υπό τις περιστάσεις, έπρεπε να ήταν η μελέτη της τουρκικής πολιτικής και στοχοθεσίας. Τίποτε από αυτά δεν έγιναν. Αντίθετα, ο εκάστοτε Πρόεδρος περιπαίζει ή και παραπλανεί, όταν δεν ενημερώνει ή κρατεί στο σκοτάδι τα μέλη του Εθνικού Συμβουλίου. Ή προσπαθεί να εκμαιεύει την εκ των υστέρων υποστήριξή τους σε ήδη αναληφθείσες αποφάσεις και ενέργειές του.

Ο γράφων, εδώ και χρόνια αναλύει ότι το Εθνικό Συμβούλιο δεν είναι ούτε Εθνικό ούτε Συμβούλιο. Για να καταφύγουμε σε μια ενδεικτική έκφραση του Γ.Γ. των Οικολόγων, πρόκειται για έναν «γουμά», όπου ο Πρόεδρος… πετεινός ηγείται των πολιτικών κουτορνιθίων! Θέλετε ακόμα μία απόδειξη της ασέβειας και της αχρησίας αυτού του Σώματος; Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης συγκαλεί αύριο Δευτέρα νέα συνεδρία του. Για να κατανοηθεί η απύθμενη προχειρότητα και η αβυθομέτρητη επιπολαιότητα της πολιτικής ηγεσίας, το Σώμα συνέρχεται για να συζητήσει πιθανή αλλαγή στρατηγικής. Ο Ν. Αναστασιάδης πρόσφατα είχε προκαλέσει τους πολιτικούς αρχηγούς να καταθέσουν συγκεκριμένες εισηγήσεις για αλλαγή στρατηγικής, αν διαφωνούν με την ακολουθούμενη για επίτευξη λύσης διζωνικής ομοσπονδίας. Κάθε σκεπτόμενος πολίτης διερωτάται με οργή: Έτσι, στο πόδι και σε μια συνεδρία θα αποφασιστεί πιθανή αλλαγή στρατηγικής;

Είναι εμφανές ότι ο Ν. Αναστασιάδης, στο πλαίσιο της γνωστής επικοινωνιακής πολιτικής του, θα φέρει τους πολιτικούς προ απροόπτου. Για να καταλήξουν στο τέλος ότι, ενόψει των διεξαγόμενων συνομιλιών και για να μην κατηγορηθούμε για αδιαλλαξία, θα συνεχίσουμε στο ίδιο αδιέξοδο μοτίβο. Αν ήταν σοβαροί και υπεύθυνοι, οι Εθνοσύμβουλοι θα υπεδείκνυαν στον Πρόεδρο, πρώτον, να καταθέσει ο ίδιος τεκμηριωμένες απόψεις του για μια τέτοια αλλαγή και να την αιτιολογήσει ή να την απορρίψει. Δεύτερον, έπρεπε να παρασχεθεί ικανός χρόνος στα κόμματα να ετοιμάσουν τις θέσεις τους. Τρίτον, επειδή κόμματα ζητούν αλλαγή στρατηγικής, οφείλουν και αυτά να καταθέσουν συγκεκριμένες και αιτιολογημένες εισηγήσεις. Τέταρτον, αυτές πρέπει να είναι αποτέλεσμα σοβαρής και σε βάθος μελέτης και ανάλυσης όλων των δεδομένων και παραμέτρων του Κυπριακού και ειδικά της ασφάλειας του κυπριακού Ελληνισμού έναντι της επιθετικότητας του αδίστακτου τουρκισμού.

Πότε η πολιτική ηγεσία μελέτησε σε βάθος και ανέλυσε σε έκταση την τουρκική πολιτική, σε συνεννόηση με την εξίσου απειλούμενη από την Τουρκία, Ελλάδα; Ουσιαστικά, ποτέ! Ιδού το εξωφρενικό και εθνικά καταθλιπτικό: Η Τουρκία από το 1953 σχεδιάζει την επανάκτηση της Κύπρου (και με τις εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ του 1956), ενώ η δική μας πολιτική ηγεσία, σε μια ακόμα παιδαριώδη και κωμική ενέργεια, θα συνέλθει αύριο για να σκεφτεί αν θα αποφασίσει αλλαγή ή όχι στρατηγικής στο Κυπριακό. Και γιατί; Απλώς επειδή ο Αναστασιάδης επικρίνεται, και ορθά, ότι η από 40ετίας πολιτική απέτυχε. Όπως άλλοτε κουτουρού έτσι και τώρα κουτουρού! Ούτε ο Πρόεδρος ούτε η πολιτική ηγεσία είναι σοβαροί. Μια πιθανή αλλαγή στρατηγικής δεν γίνεται του… φτέρου! Αλλά ύστερα από βαθύτατη μελέτη και ανάλυση όλων των δεδομένων και παραμέτρων, τοπικών και περιφερειακών.

Η εφημερίδα αυτή και ο γράφων εδώ και πολλά χρόνια εξηγούμε προς τους ηγέτες μας ότι το Κυπριακό είναι διεθνές πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής, εποικισμού, εθνοκάθαρσης και κραυγαλέων παραβιάσεων θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων και ελευθεριών του κυπριακού λαού. Αυτά καταλαβαίνουν οι ξένοι και όχι τις νομικίστικες ανοησίες περί διζωνικής. Το Κυπριακό δεν είναι… δικοινοτική διαφορά, όπως την κατάντησε ο Δ. Χριστόφιας. Η λύση δεν θα προέλθει από τη ρατσιστική, αντιδημοκρατική και αντιευρωπαϊκή διζωνική, στην οποία εγκλώβισαν την ηγεσία μας ο πανέξυπνος Ντενκτάς με τους επιτήδειους Εγγλέζους. Η διζωνική οδηγεί στην τουρκοποίηση της Κύπρου. Εθνοσύμβουλοι και Πρόεδρος έχουν δύο δεδομένα. Πρώτον, το Κυπριακό είναι πρόβλημα τουρκικής εισβολής και κατοχής. Δεύτερον, να αρχίσουν να μελετούν όλους τους τρόπους και τα μέσα για την απελευθέρωση της Κύπρου από τον Αττίλα. Δεν είναι αυτό που δεσμεύτηκε ο Αναστασιάδης; Έργα, πράξεις, αποφάσεις, όχι κουβέντες του καφενέ, κουραφέξαλα και βλακώδεις φλυαρίες. Πρόεδρος και εθνοσύμβουλοι μπορούν να ξεκαθαρίσουν και να αλλάξουν πολιτική και στρατηγική; Όχι, βέβαια. Γι’ αυτό ας αναμένουν τον Τούρκο σύντομα να απαιτήσει την υποταγή μας.


Top