Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Δεν μπορεί να υπάρξει λειτουργική λύση με προδιαγραφές λει-τουρκικού προτεκτοράτου

Δεν μπορεί να υπάρξει λειτουργική λύση με προδιαγραφές λει-τουρκικού προτεκτοράτου

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Οι Τούρκοι είναι σταθερά ξεκάθαροι στους στόχους τους. Από το 1956 βροντοφωνάζουν στους ανεπαρκείς ηγέτες της Κύπρου τούς κατ’ εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας κατακτητικούς στόχους τους. Αυτά που ο Ν. Αναστασιάδης ορθά αναμέλπει περί «κανονικού κράτους, κοινοτικού κεκτημένου, διεθνούς δικαίου, σεβασμού ανθρώπινων δικαιωμάτων, κράτους δικαίου και ευρωπαϊκού, δημοκρατικού κράτους», για τους Τούρκους είναι φούμαρα και λήροι

Στις 3 Αυγούστου 2014, σε μια εκ βαθέων συνέντευξη στο αθηναϊκό «Βήμα», ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ξεκαθάρισε ότι: Εμμένει σε λύση διζωνικής δικοινοτικής ομοσπονδίας. Δεν διασυνδέει τη λύση με τους υδρογονάνθρακες. Δεν παζαρεύει τα κυριαρχικά δικαιώματα της Κυπριακής Δημοκρατίας. Και πρόσθεσε τα εξής πολύ σημαντικά, τα οποία, για πολλοστή φορά, επιβεβαιώνονται με τις αδίστακτες τελευταίες αξιώσεις της Τουρκίας και των εγκάθετών της στα κατεχόμενα:

 «Το Κυπριακό είναι και ευρωπαϊκό πρόβλημα. Η υιοθέτηση του δόγματος "εσείς βρείτε τη λύση και εμείς θα την προσαρμόσουμε στο ευρωπαϊκό κεκτημένο", ήταν εσφαλμένη πολιτική. Παράλληλα, όμως, λέμε στους εταίρους μας ότι μια λύση με αδιάφορη την ΕΕ, πέραν του ότι θα δημιουργήσει ένα κράτος δύο ταχυτήτων, μπορεί να εγκλωβίσει την Ευρώπη, μέσω των Τουρκοκυπρίων, στις διαθέσεις της  Άγκυρας. Φανταστείτε, για τις ομόφωνες αποφάσεις στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, η ΕΕ να δέχεται εκβιασμούς από την Τουρκία. Πολλά θα εξαρτηθούν, λοιπόν, από το πώς θα λαμβάνονται οι αποφάσεις στην Κύπρο».

Στο Crans Montana, ο Ν. Αναστασιάδης, ξεχνώντας την πιο πάνω τοποθέτησή του, αποδέχτηκε θετική ψήφο των Τ/κυπρίων. Δηλαδή, βέτο! Με απλά λόγια, κάθε φορά που θα πρέπει να ληφθεί μία απόφαση για τη λειτουργία του ομόσπονδου κράτους, οι Τ/κ θα προτάσσουν τη λεγόμενη «θετική ψήφο» τους, δηλ. θα βάζουν βέτο. Και το κράτος θα παραλύει. Το ομολογεί ο Πρόεδρος: «Η θετική ψήφος που διεκδικούν για κάθε απόφαση, είτε της Κυβέρνησης είτε των θεσμικών οργάνων της Πολιτείας, θα οδηγεί σε αδιέξοδα, τα οποία, τελικά, θα οδηγήσουν στην κατάρρευση της νέας κατάστασης πραγμάτων.

»Αυτό που εμείς λέμε», συνεχίζει ο Πρόεδρος, «είναι ότι με την αποκέντρωση εξουσιών που άπτονται της καθ’ ημέραν ζωής και με την αποδοχή θετικής ψήφου προς τους Τουρκοκυπρίους, αλλά για όσα θέματα, για οποιεσδήποτε αποφάσεις ενδεχόμενα επηρεάσουν αρνητικά την τουρκοκυπριακή κοινότητα και εφόσον υπάρχει αποτελεσματικός μηχανισμός επίλυσης αδιεξόδων, αυτό αποτελεί τη βάση της λειτουργικότητας και, συνεπώς, θα πρέπει κάποιοι να συνειδητοποιήσουν ότι δεν είναι η όποια λύση που θα φέρει την ειρήνη, αλλά μια λύση που θα προστατεύει και θα λαμβάνει υπόψη τις ανησυχίες των Τουρκοκυπρίων, αλλά να μην παραγνωρίζει και τις εύλογες ανησυχίες των Ελληνοκυπρίων».

Πώς μπορεί να υπάρξει λειτουργικότητα του μελλοντικού, πιθανού ομόσπονδου κράτους, όταν παντού κυριαρχεί η «εποικοδομητική ασάφεια»; Παραδείγματα: Πώς γίνεται αντιληπτή η «πολιτική ισότητα»; Η ελληνική πλευρά εννοεί όσα διαλαμβάνονται σε σχετικά ψηφίσματα του ΟΗΕ και αφορούν ελευθερίες, ανθρώπινα δικαιώματα, ισονομία, ισοπολιτεία, κράτος δικαίου. Οι Τούρκοι εννοούν αριθμητική ισότητα, δηλ. σε όλα απαιτούν 50%-50%. Αλλά γιατί να μην τα απαιτούν, αφού ανεπαρκείς ηγέτες μας αποδέχτηκαν ότι η σχέση των δύο κοινοτήτων δεν θα είναι σχέση (ελληνικής) πλειοψηφίας και (τουρκικής) μειοψηφίας αλλά ισοτιμίας τους; Ύστερα, ποια είναι τα «ζωτικά συμφέροντα» των Τ/κ; Αυτά ακριβώς που αξιώνει η Τουρκία! Ο Πρόεδρος ακούει τι ψαλμωδεί ο κατοχικός φίλος του, Ακιντζί;

Σε συνέντευξή του, την περ. Τετάρτη (14.11.2018), με αφορμή την ανακήρυξη του κατοχικού ψευδοκράτους, ο πράκτορας της Τουρκίας, με αφόρητη ειρωνεία δήλωσε ότι «η ε/κ πλευρά δυσκολεύεται να χωνέψει την ‘πολιτική ισότητα’, η οποία θα υπάρχει σε μια πιθανή ομόσπονδη λύση». Και ξανά κάλεσε τους Έλληνες  να «χωνέψουν ότι αυτό το νησί δεν ανήκει μόνο στην ε/κ κοινότητα και ότι δεν ανήκει στην Ελλάδα και ότι όσα δικαιώματα έχουν εκείνοι σε αυτό το νησί άλλα τόσα έχει και ο τ/κ 'λαός' και αν επιθυμούν να ζουν σε αυτό το νησί μέσα σε ασφάλεια και ελευθερία».

Οι Τούρκοι είναι σταθερά ξεκάθαροι στους στόχους τους. Από το 1956, βροντοφωνάζουν στους ανεπαρκείς ηγέτες της Κύπρου τούς κατ’ εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας κατακτητικούς στόχους τους. Αυτά που ο Ν. Αναστασιάδης ορθά αναμέλπει περί «κανονικού κράτους, κοινοτικού κεκτημένου, διεθνούς δικαίου, σεβασμού ανθρώπινων δικαιωμάτων, κράτους δικαίου και ευρωπαϊκού, δημοκρατικού κράτους», για τους Τούρκους είναι φούμαρα και λήροι. Ουδέποτε θέλησαν λειτουργική λύση αλλά προτεκτορατοποίηση της Κύπρου.

Ακούει κανείς τι δήλωσε, στις 15 τρέχοντος, ο φίλος του Αναστασιάδη και του Άντρου Κυπριανού, Τσαβούσογλου; «Τι είπαμε πέρσι στο Κραν Μοντανά; ‘Εκείνοι που λένε μηδέν εγγυήσεις και ασφάλεια να ξυπνήσουν από το όνειρο’, είπαμε. Πού είπαμε εμείς, ‘δώσε το και γλίτωσε’; Αυτά τα θέματα τα προχωράμε μαζί με την ‘τδβκ’. Τέτοια πολιτική δεν είχαμε ποτέ. Και δεν θα έχουμε ούτε και από δω και πέρα». Κοντός τουρκικός ξεκάθαρος ψαλμός προς ακόμα απορούντες και βήχοντες ηγέτες μας. Ξανά η ίδια, κρίσιμη ερώτηση, την οποία δεν τολμούν να απαντήσουν: Ξέρουν πώς θα εξουδετερώσουν τον ορατό εφιάλτη της τουρκοποίησης της Κύπρου και της ισλαμοποίησης του κυπριακού Ελληνισμού; 


Top