Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Οι δημοσιογράφοι δεν είμαστε διαστροφείς των ιστορικών γεγονότων

Οι δημοσιογράφοι δεν είμαστε διαστροφείς των ιστορικών γεγονότων

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Η ιστορία δεν παραχαράσσεται. Και η έντιμη δημοσιογραφία αντιτάσσεται, δεν τάσσεται και αντιστέκεται στην εξυπηρέτηση αλλότριων και σκότιων δολιοτήτων. Η τουρκική εισβολή, τοΤ/κ πραξικόπημα του 1963, είναι Τ/κ πραξικόπημα. Οι Τούρκοι δολοφόνοι Ελλήνων, είναι δολοφόνοι. Η δουλειά μας ως σοβαρών, υπεύθυνων, αξιόπιστων, έντιμων, μάχιμων και μη εξαρτημένων δημοσιογράφων είναι να υπερασπιζόμαστε την κορυφαία ελευθερία, η οποία καταξιώνει την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, εδραιώνει και εμπεδώνει τη δημοκρατία και στερεώνει ένα σοβαρό κράτος.

Οι δημοσιογράφοι καλούμαστε να υπηρετούμε μερικούς χρυσούς κανόνες: Να υπερασπιζόμαστε την αλήθεια. Να λέμε, να γράφουμε, να διηγούμαστε, να αναλύουμε τα γεγονότα με το όνομά τους. Να ξεσκεπάζουμε τα κακώς κείμενα και τις αθλιότητες των κρατούντων και όσων διαχειρίζονται τις τύχες μας. Να αποκαλύπτουμε όσα βλάπτουν, υπονομεύουν, διασύρουν, προσβάλλουν και διαστρέφουν τα συμφέροντα, τις αξίες, τις αρετές και την Ιστορία μας. Να μη συγκαλύπτουμε αλλά να αποκαλύπτουμε όσους μαίνονται και όσα διαπράττονται κατά της ύπαρξης και επιβίωσης του κυπριακού Ελληνισμού σε τούτα τα, από χιλιετηρίδων, ελληνικά χώματα με τα ελληνικά ονόματα.

Κι ας μας ειπούν εθνικιστές, σοβινιστές, ρατσιστές και ό,τι άλλη αισχρότητα ορέγεται η διεστραμμένη συμπεριφορά όσων μας υβρίζουν. Η δουλειά μας ως σοβαρών, υπεύθυνων, αξιόπιστων, έντιμων, μάχιμων και μη εξαρτημένων δημοσιογράφων είναι να υπερασπιζόμαστε την κορυφαία ελευθερία, η οποία καταξιώνει την αξιοπρέπεια του ανθρώπου, εδραιώνει και εμπεδώνει τη δημοκρατία και στερεώνει ένα σοβαρό κράτος: Αναφερόμαστε στην ελευθερία έκφρασης ως αδιαπραγμάτευτο όργανο και μέσο διατύπωσης γνώμης, θέσης, άποψης, διότι, κατά τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα: «Έμφυτος πάσιν ανθρώποις ο της ελευθερίας πόθος».

«Ελευθερία ή θάνατος»

Η ελευθερία δεν νοείται χωρίς την ελευθερία έκφρασης, η οποία θεμελιώνεται στους αγώνες λαών και ανθρώπων ανά τους αιώνες. Τη διασάλπισε ο Περικλής στον Επιτάφιο, όπως τον περιγράφει ο Θουκυδίδης: «Το εύδαιμον το ελεύθερον, το δ’ ελεύθερον το εύψυχον». Την πιστοποίησαν με ηρωισμούς και ποταμούς αιμάτων οι Έλληνες του ’21: «Ελευθερία ή θάνατος». Την επαλήθευσαν στις αγχόνες και στα ικριώματα οι ήρωες της ΕΟΚΑ. Την βεβαίωσαν οι ήρωες του 1974.

Η ελευθερία έκφρασης είναι θεμελιώδες ανθρώπινο δικαίωμα κατοχυρωμένο σε όλες τις διεθνείς συμβάσεις και στους κώδικες δημοσιογραφικής δεοντολογίας της Κύπρου. Οι δημοσιογράφοι οφείλουν να είναι πρωταγωνιστές στην υπεράσπιση αυτής της αμάχητης ελευθερίας. Είναι καθήκον, υποχρέωση και αποστολή μας, ως σοβαρών και αξιόπιστων δημοσιογράφων, να υπερασπιζόμαστε την αλήθεια, τη διαφάνεια, την αξιοπρέπεια, το ευρύτερο συμφέρον του τόπου, την ταυτότητα, την καταγωγή, τον πολιτισμό, τις εθνικές και ελληνικές ρίζες μας και τις βασικές ελευθερίες του πολίτη.

Συνεπώς, η ελευθερία έκφρασης, ως αποτύπωση στοιχειώδους και θεμελιακής δημοκρατικής καταξίωσης, δεν συρρικνώνεται. Δεν υποβαθμίζεται. Δεν υποτάσσεται σε καμία Αρχή και σε καμία εξουσία. Δεν τεμαχίζεται. Δεν προσβάλλεται. Δεν εναγκαλίζεται πολιτικές και πονηρές σκοπιμότητες. Γι’ αυτό και είναι με πολλή θλίψη και οργή που μαθαίνουμε ότι επιχειρείται όπως οι Κύπριοι δημοσιογράφοι… απαλύνουν ή, χειρότερα, αφαιρέσουν από τα κείμενά τους λέξεις οι οποίες, ενδεχομένως, να ενοχλήσουν τους Τούρκους. Αυτό ισοδυναμεί με φίμωση!

Παραχάραξη της Ιστορίας

Φαίνεται ότι η πρωτοφανής αυτή ενέργεια ξεκίνησε από τον ΟΑΣΕ (Οργανισμός Ανάπτυξης και Συνεργασίας στην Ευρώπη), σε μια προσπάθεια να επιχειρηθεί δήθεν καλύτερη κατανόηση και προσέγγιση μεταξύ των δύο κοινοτήτων. Η Επιτροπή Δεοντολογίας (στην οποία συμμετέχουν η Ένωση Συντακτών Κύπρου, ο Σύνδεσμος Εκδοτών και ο Σύνδεσμος Ηλεκτρονικών Μέσων) και η Ένωση Συντακτών Κύπρου είναι ενήμερες μιας προσπάθειας σύνταξης ενός γλωσσαρίου, διά του οποίου οι δημοσιογράφοι, ένθεν και ένθεν της γραμμής Αττίλα (ουπς! μήπως πρέπει να πούμε της γραμμής κατάπαυσης του πυρός;) θα καλούνται να μην περιλαμβάνουν στα κείμενά τους λέξεις, εκφράσεις ή προτάσεις, οι οποίες πιθανόν να προκαλέσουν την άλλη πλευρά.

Να πούμε τα πράγματα με τ' όνομά τους: Πρόκειται γι' ακόμα μια γελοία, αφόρητη, απορριπτέα αμερικανιά! Τι υποβάλλουν οι ξένοι, οι οποίοι ενεργούν για τα δικά τους συμφέροντα; «Ξεχάστε το παρελθόν, ατενίστε και εργαστείτε για το μέλλον». Αλλά το παρελθόν κάθε λαού είναι το πανίσχυρο στήριγμα για να κοιτάξει και να ενδοσκοπηθεί κριτικά για το παρόν και να σχεδιάσει το μέλλον. Με απλά λόγια: Οι ξένοι, διά του ΟΑΣΕ, υποβάλλουν με κυνισμό και ωμότητα ότι πρέπει να σταματήσουμε να μιλάμε για γενοκτονία, για εθνοκάθαρση, για τουρκική εισβολή και κατοχή, για εγκλήματα και δολοφόνους, για αγνοούμενους και επεκτατισμό της κατοχικής Τουρκίας. Με ακόμα πιο απλά λόγια: Επιχειρείται αδίστακτη προσπάθεια παραχάραξης της ιστορίας και των γεγονότων, ισοπέδωση και εξίσωση του σφαγέα με το θύμα, του εισβολέα με τον κατακτημένο, του επιτιθέμενου με τον αμυνόμενο.

Το προηγούμενο της Ρεπούση

Όμως, τα γεγονότα έχουν πείσμα. Η Ιστορία δεν παραχαράσσεται. Και η έντιμη δημοσιογραφία αντιτάσσεται, δεν τάσσεται και αντιστέκεται στην εξυπηρέτηση αλλότριων και σκότιων  δολιοτήτων. Η τουρκική εισβολή, είναι εισβολή. Η τουρκική κατοχή, είναι κατοχή. Το τ/κ πραξικόπημα του 1963, είναι τ/κ πραξικόπημα. Οι Τούρκοι δολοφόνοι Ελλήνων, είναι δολοφόνοι. Ο Ακιντζί, όπως και οι προκάτοχοί του, είναι πράκτορας του εγκληματία σουλτάνου Ερντογάν και προωθεί εχθρικά προς την Κυπριακή Δημοκρατία, τουρκικά συμφέροντα. Οι αξιοπρεπείς και σοβαροί δημοσιογράφοι δεν λογοκρίνονται ούτε αυτο-λογοκρίνονται αλλά αμύνονται αταλάντευτα και αντιστέκονται κατά παντός διαστροφέα της ιστορικής πραγματικότητας.

Είναι κατάντημα διότι η Επιτροπή Δεοντολογίας και η Ένωση Συντακτών, ενήμερες εξ αρχής αυτής της άθλιας ενέργειας διαστροφής και ισοπέδωσης της ιστορίας, συνεργούν ή ανέχονται αυτό το αντιδημοκρατικό, ανελεύθερο και φασιστικό ανοσιούργημα χάριν πολιτικών, κομματικών και ιδεολογικών σκοπιμοτήτων. Το λεγόμενο γλωσσάρι συνιστά ακόμα μία προσπάθεια ξένων παραγόντων να διαστρέψουν τα γεγονότα, να μετατρέψουν τους πολίτες σε Κυπρολωτοφάγους και να καταστήσουν τους δημοσιογράφους οργανάκια και κλακέρ αυτής της ιστορικής διαστροφής. Ας θυμηθούμε προηγούμενο εκείνης της άθλιας Ρεπούση, η οποία έλεγε ότι, το 1922, οι σφαγιαζόμενοι από τους Τούρκους, Έλληνες, «συνωθούντο στις προκυμαίες της Σμύρνης» ως περίπου χαζοχαρούμενοι εκδρομείς…

Προσωπική αξιοπρέπεια

Είναι προφανές ότι με αφορμή τη νέα προσπάθεια αγελοποίησης του κυπριακού Ελληνισμού και ιστορικής εκμηδένισής του, δεν είναι μόνο θέμα σεβασμού των γεγονότων και της Ιστορίας και υπόκλισης έναντι των αγώνων και θυσιών του κυπριακού Ελληνισμού, ο οποίος  έγινε λίπασμα και άφησε τα κόκκαλά του στα πεδία των υπέρ ελευθερίας του τόπου, αγώνων.

Είναι και μέγα, κεφαλαιώδες ζήτημα προσωπικής αξιοπρέπειας, επαγγελματικής ευπρέπειας και δεοντολογικής συμπεριφοράς κάθε δημοσιογράφου. Γι' ακόμα μία φορά η αξιοπιστία, ο επαγγελματισμός, η σοβαρότητα, η υπευθυνότητα και ο σεβασμός των δημοσιογράφων προς τους πολίτες, τον τόπο και την ιστορία του, κρίνονται και τίθενται υπό σκληρή δοκιμασία και αξιολόγηση. Συνεπώς, ο καθείς και η ευκαμψία της σπονδυλικής του στήλης.

 


Top