Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Η Κύπρος εντάχθηκε στην ΕΕ για λύση ευρωπαϊκή και ασφάλεια

Η Κύπρος εντάχθηκε στην ΕΕ για λύση ευρωπαϊκή και ασφάλεια

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Η σημερινή είναι η σημαντικότερη επέτειος για την Κυπριακή Δημοκρατία. Και επίσημα πια, μετά την υπογραφή στις 16 Απριλίου 2003, στη Στοά Αττάλου, της Συνθήκης Προσχώρησης στην Ευρωπαϊκή Ένωση, την 1η Μαϊου 2004 ολόκληρη η Κυπριακή Δημοκρατία αποτέλεσε πλήρες και ισότιμο μέλος της Ένωσης. Θα συμφωνήσουμε με τον Πρόεδρο Αναστασιάδη: «Η ένταξη στην ΕΕ ήταν το μεγαλύτερο επίτευγμα από την ανακήρυξη της κυπριακής ανεξαρτησίας. Το γεγονός αυτό από μόνο του προσδιορίζει τη διάσταση της σημαντικότητας της ένταξης.

Η ένταξή μας σε μια οικογένεια ανεπτυγμένων και δημοκρατικών κρατών μας έδωσε την ευκαιρία τόσο ως κοινωνία και ως κράτος, αλλά και ως πολίτες να ξεφύγουμε από την εσωστρέφειά μας και να μπούμε σε μια διαδικασία μεταρρύθμισης και εκσυγχρονισμού, με βάση το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο.
Έτσι, θα μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε καλύτερα τις σημερινές πολιτικές, κοινωνικές και οικονομικές προκλήσεις με ανοικτούς ορίζοντες και προοπτικές, που μας προσφέρει η συμμετοχή μας στην ΕΕ».

Γιατί η Κυπριακή Δημοκρατία εντάχθηκε στην ΕΕ; Πρώτον, για την επίλυση του Κυπριακού στο πλαίσιο των αρχών και αξιών και των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων και ελευθεριών της Ένωσης. Με απλά λόγια, η λύση του προβλήματος πρέπει να είναι ευρωπαϊκή. Δεύτερον, για λόγους ασφάλειας έναντι της τουρκικής επιθετικότητας. Με αφορμή τη σημερινή επέτειο, οι πολίτες δικαιούνται να διερωτηθούν γιατί αυτοί οι δύο και άλλοι στόχοι δεν επιτεύχθηκαν και γιατί η κατοχική Τουρκία, μη μέλος της Ένωσης, προελαύνει και κυριαρχεί σε αυτήν.

Πρώτον, μετά το δημοψήφισμα η Κύπρος δεν μερίμνησε αμέσως να γεμίσει τις άδειες καρέκλες στα διάφορα όργανα της ΕΕ. Δεύτερον, δεν ήμασταν εξ αρχής διεκδικητικοί. Εκπρόσωποί μας στην ΕΕ ακολουθούσαν μια πολιτική μίζερης και έμφοβης παρουσίας. Δεν τολμούσαν να πουν τα πράγματα με το όνομά τους όσον αφορά την κατοχή ευρωπαϊκής χώρας από την Τουρκία.

Τρίτον, από την αρχή οι εταίροι δεν μας πήραν στα σοβαρά, επειδή εμείς το επιτρέψαμε με την αδιαφορία μας να κινητοποιήσουμε την ΕΕ, στο πλαίσιο της αλληλεγγύης, για το Κυπριακό. Τέταρτον, επί προεδρίας Χριστόφια η Κύπρος εμφανίστηκε έκδηλα αντι-ευρωπαϊκή και ενοχλητική. Πέμπτον, όταν άρχισε η οικονομική κρίση, η Λευκωσία αγνόησε παραινέσεις εταίρων μας για λήψη προληπτικών μέτρων.

Έκτον, ο νυν Πρόεδρος υπέκυψε σε εκβιασμούς εταίρων μας επειδή, τάχα, του έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο. Μας χρησιμοποίησαν ως οιονεί πειραματόζωο και μας κούρεψαν. Τότε αρκετοί ήταν εκείνοι που υποστήριξαν έξοδό μας από την ΕΕ και το ευρώ, και επιστροφή στη λίρα. Ευτυχώς που η πλειοψηφία των πολιτικών δυνάμεων και του λαού εμμένουν στην παραμονή μας στην ΕΕ. Δεν ισχυρίζεται κανείς ότι η ΕΕ συμπεριφέρεται εντάξει έναντί μας. Όμως, πρώτα καλούμαστε να κρίνουμε πολύ αυστηρά τους εαυτούς μας.

Αν εμείς δεν είμαστε σοβαροί, αξιόπιστοι, διεκδικητικοί, σταθεροί στους στόχους και αταλάντευτοι στη συνεπή συμμετοχή μας στα κοινοτικά δρώμενα, αξιοποιούντες πολιτικές, συμμαχίες, συνεργασίες και κονδύλια, γιατί οι εταίροι μας να είναι βασιλικότεροι ημών; Η συμμετοχή μας στην ΕΕ και στο ευρώ είναι ένα υπερόπλο στα χέρια της πολιτικής ηγεσίας. Η ένταξη της Τουρκίας περνά από τη Λευκωσία. Η λύση του Κυπριακού θα είναι βιώσιμη και λειτουργική αν στηρίζεται στο κοινοτικό κεκτημένο. Το φυσικό αέριο μάς κάνει απαραίτητους στην ΕΕ. Είμαστε στην Ευρώπη επειδή ανέκαθεν ήμασταν Ευρωπαίοι.

Να πείσουμε, επιτέλους, ότι δεν είμαστε τρίτης διαλογής πολίτες της ΕΕ. Απαιτούμε και διεκδικούμε όσα και οι εταίροι μας. Χωρίς καμία έκπτωση ή παρέκκλιση. Αυτά τα τεράστιας δυναμικής δεδομένα, η πολιτική ηγεσία γιατί δεν τα αξιοποιεί;
 


Top