Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Μια υπερκομματική κυβέρνηση για να αποτρέψουμε την τουρκοποίηση

Μια υπερκομματική κυβέρνηση για να αποτρέψουμε την τουρκοποίηση

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Όποιος και να εκλεγεί Πρόεδρος καλείται, πρώτον, να συμπήξει ένα πανίσχυρο αντι-Ανανικό μέτωπο. Δεύτερον, να χαράξει μία νέα στρατηγική αντίστασης κατά του τουρκισμού διά της ξεκάθαρης απόρριψης της διζωνικής αυτοχειρίας. Τρίτον, να διακηρύξει ότι δεν πρόκειται να διαλύσει και να… μεταλλάξει την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά να τη διατηρήσει αλώβητη

Είναι η υστάτη! Ο κυπριακός Ελληνισμός δεν έχει άλλα περιθώρια. Βρίσκεται ξανά ενώπιον του ιδίου σκληρού διλήμματος όπως και το 2004: Να υποκύψει στις τουρκικές αξιώσεις και να παραδοθεί στην τουρκοποίηση και ισλαμοποίησή του. Ή να αντισταθεί και να διεκδικήσει την απελευθέρωσή του. Με απλά λόγια: Οι Έλληνες της Κύπρου καλούνται ξανά να επιλέξουν: Είτε θα έχουν κράτος και την Κυπριακή Δημοκρατία, ως υποκείμενο του Διεθνούς Δικαίου, μέλος του ΟΗΕ, της Ε.Ε. και όλων των Διεθνών Οργανισμών. Είτε θα μετατραπούν, διά της υπογραφής και της εθελοδουλείας τους, σε τουρκικό προτεκτοράτο. Είναι ανάγκη, συνεπώς, να λεχθούν ξανά ωμά, σταράτα και ρεαλιστικά, μερικές αλήθειες που επικαλύπτονται από τα προεκλογικά πυροτεχνήματα και την επιτήδεια επικοινωνιακή διαβουκόληση.

Γεγονός πρώτο: Η Τουρκία απαιτεί έλεγχο και κατοχή ΟΛΗΣ της Κύπρου. Δεν θέλει διχοτόμηση, όπως γελοιωδώς προτάσσουν οι εκκωφαντικοί τυμπανιστές και ολέθριοι διζωνικοί, ΔΗΣΑΚΕΛ και Αναστασιάδης. Η Τουρκία αξιώνει αδίστακτα την παράδοσή μας και την κατάλυση και εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Γεγονός δεύτερο: Η αγγλοτουρκικής έμπνευσης, ρατσιστική, αντιδημοκρατική, αντιευρωπαϊκή και ουδαμόθεν στη διεθνή νομολογία καταγραφόμενη, διζωνική, είναι το ασφαλές και εγγυημένο εφαλτήριο διά του οποίου η κατοχική Τουρκία θα υλοποιήσει τα σχέδιά της για τουρκοποίηση και ισλαμοποίηση της Κύπρου.

Γεγονός τρίτο: Σαράντα χρόνια διαπραγματεύσεων οδήγησαν στο εφιαλτικό φιάσκο του ελβετικού Crans-Montana, κατά το οποίο ο Ν. Αναστασιάδης, χωρίς να διαβουλευθεί με κανέναν, ούτε με την Ελλάδα, και χωρίς ΠΟΤΕ να εξουσιοδοτηθεί από τους πολίτες, αποδέχτηκε όλους τους τουρκικούς όρους. Έκτοτε, όχι μόνο δεν τους απέσυρε αλλά κατατέθηκαν και επίσημα στην τελευταία έκθεση του Γ.Γ. του ΟΗΕ. Ο Ν. Αναστασιάδης επιμένει να συνεχίσει τις αποτυχούσες συνομιλίες «από εκεί που σταμάτησαν». Δηλαδή να προβεί και σε άλλες υποχωρήσεις στους Τούρκους και να τσιμεντώσει την τουρκοποίηση της Κύπρου.

Γεγονός τέταρτο: Οι επί 40 χρόνια αδιέξοδες συνομιλίες δεν οφείλονται μόνο στις αταλάντευτες τουρκικές αξιώσεις για πλήρη παράδοση και υποταγή μας στον Αττίλα αλλά και στην ολέθρια ανεπάρκεια της ηγεσίας μας. Αυτή η θλιβερή ηγεσία διαχρονικά προέβη σε καταστροφικές υποχωρήσεις. Χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Πίστεψε, αφελέστατα, ότι ο κατευνασμός του τουρκικού θηρίου θα οδηγούσε σε λειτουργική και βιώσιμη λύση όπως η ελληνική πλευρά την επιδιώκει. Ουδέν επετεύχθη! Αντίθετα, ο Αττίλας βρυχάται και τα θέλει όλα και στην Κύπρο και στο Αιγαίο.

Γεγονός πέμπτο: Κατήντησε γελοία πλέον η αναφορά ότι «οι ώμοι του ενός δεν αντέχουν το βάρος μιας λύσης». Γιατί, λοιπόν, για τέσσερεις δεκαετίες ουδείς Πρόεδρος κάλεσε τις άλλες πολιτικές δυνάμεις να συμπήξουν ένα πανίσχυρο μέτωπο αντίστασης, διεκδίκησης, αξιοπρέπειας, ισχυρής άμυνας, με ηθικό του λαού ακμαιότατον και άκαμπτη αγωνιστικότητα για απελευθέρωση; Γιατί όλοι επιμένουν να ταΐζουν το αττιλικό θηρίο με μονομερείς παραχωρήσεις; Πότε ο κατευνασμός εξημέρωσε έναν επιτιθέμενο; Γιατί επιμένουν να δώσουν μία νίκη στον απρόβλεπτο, εγκληματία και δολοφόνο Ερντογάν, ο οποίος βάλλεται πανταχόθεν ως δικτάτορας, επικίνδυνος ταραξίας και αναξιόπιστος σύμμαχος;

Γεγονός έκτο: Η επιβίωση της Κύπρου πρέπει να στηριχτεί σε ισχυρή άμυνα, συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με την Ελλάδα και γειτονικές ή και ευρωπαϊκές χώρες. Η Ελλάδα έχει και απαράγραπτες εθνικές, όχι μόνο συμβατικές, υποχρεώσεις έναντι του κυπριακού Ελληνισμού. Οφείλει να τις εκπληρώσει αν δεν θέλει να συρρικνωθεί δυτικά της Ρόδου. Οι δραματικές εξελίξεις και πιθανές εδαφικές ανακατατάξεις στη Μ. Ανατολή επιτάσσουν σύνεση, προσοχή και ανειρήνευτη αντίσταση στον Τούρκο.

Σε 28 ημέρες θα ανοίξουν οι κάλπες για τις πραγματικά πιο κρίσιμες προεδρικές εκλογές. Καλούμαστε να αποφασίσουμε: Θα τουρκέψουμε ή θα παραμείνουμε Ευρωπαίοι πολίτες της μη εκλιπούσας Κυπριακής Δημοκρατίας; Τρεις είναι οι κύριοι υποψήφιοι. Αναστασιάδης: Σεσημασμένος νενέκος και ορκισμένος Αναν-ιστής. Είναι ο πιο επικίνδυνος Πρόεδρος από κτήσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας. Μαλάς: Το βολικό άλλοθι της Αναν-ικής ηγεσίας ενός ΑΚΕΛ που προσβάλλει τους πατριώτες μέλη του. Αναστασιάδης και Μαλάς είναι ένθερμοι προαγωγοί της τουρκο-βρετανικής διζωνικής. Νικόλας Παπαδόπουλος: Με αμφισημίες για το δήθεν «ορθό περιεχόμενο» της ομοσπονδίας, που οι συνέταιροί του απορρίπτουν διαρρήδην, δεν πείθει.

Ουδείς από τους τρεις μπορεί να αντισταθεί στους Τούρκους και σε έξωθεν πιέσεις χωρίς δύναμη, πολιτική, οικονομική και στρατιωτική και πραγματική ενότητα λαού και ηγεσίας. Όποιος και να εκλεγεί καλείται, πρώτον, να συμπήξει ένα πανίσχυρο αντι-Ανανικό μέτωπο. Δεύτερον, να χαράξει μία νέα στρατηγική αντίστασης κατά του τουρκισμού διά της ξεκάθαρης απόρριψης της διζωνικής αυτοχειρίας. Τρίτον, να διακηρύξει ότι δεν πρόκειται να διαλύσει και να… μεταλλάξει την Κυπριακή Δημοκρατία αλλά να τη διατηρήσει αλώβητη. Τέταρτον, ο νέος Πρόεδρος να σχηματίσει μιαν υπερκομματική κυβέρνηση σωτηρίας και διάσωσης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Διαφορετικά, το 2018 θα σηματοδοτήσει την αρχή της βέβαιης τουρκοποίησης και το τέλος του κυπριακού Ελληνισμού.


Top