Απόψεις Σάββας Ιακωβίδης Όταν η Βουλή βο(υ)λεύεται… πλήττοντας την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας

Όταν η Βουλή βο(υ)λεύεται… πλήττοντας την ασφάλεια της Κυπριακής Δημοκρατίας

Ο Σάββας Ιακωβίδης είναι αρθρογράφος στην εφημερίδα Σημερινή



Ποιος είναι ο διαχρονικά αταλάντευτος στόχος της Τουρκίας από το 1956, όπως κωδικοποιήθηκε από τις γνωστές εκθέσεις Νιχάτ Ερίμ; Η επανάκτηση της Κύπρου ως γεωπολιτικού και στρατηγικού προαπαιτούμενου για την εξυπηρέτηση των τουρκικών εθνικών συμφερόντων και των νεο-Οθωμανικών ονειρώξεων ειδικά του σουλτάνου Ερντογάν.

Πού αποβλέπει αυτός ο εφιαλτικός για την ελληνική πλευρά, τουρκικός στόχος; Στην κατάλυση και εξαφάνιση της Κυπριακής Δημοκρατίας ως υποκείμενου του Διεθνούς Δικαίου αλλά, προπάντων, ως έκφραση και αποτύπωση ανεξαρτησίας, κυριαρχίας, εδαφικής ακεραιότητας και ελευθερίας των νόμιμων κατοίκων της νήσου.

Ποιοι είναι οι μέγιστοι στόχοι και οι ασήκωτες ευθύνες μιας σοβαρής κυβέρνησης και μιας εξίσου σοβαρής Βουλής; Να ακυρώσουν και να εξουδετερώσουν με κάθε μέσο και τρόπο αυτόν τον εφιάλτη. Γιατί; Διότι, υποχρέωση και καθήκον κάθε σοβαρού κράτους είναι, πρώτον, η ασφάλεια των πολιτών του έναντι εσωτερικών και κυρίως εξωτερικών εχθρών. Δεύτερον, η υπεράσπιση των συμφερόντων του κράτους έναντι ξένων επιβουλών και προκλήσεων. Πώς επιτυγχάνεται αυτός ο στόχος; Με ισχυρή οικονομία, με συγκροτημένη διπλωματία, με ξεκάθαρη πολιτική στοχοθεσία, με μια κοινωνία με υψηλό αίσθημα γνήσιου πατριωτισμού και ηθικού και πολίτες έτοιμους να θυσιαστούν για την πατρίδα τους.

Όλα αυτά απολήγουν σε έναν καίριας και ύψιστης σημασίας παράγοντα, ο οποίος είναι ο εγγυητής και ο προασπιστής των πιο πάνω:

Ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις.

Μέχρι σήμερα, κανένας Πρόεδρος της Δημοκρατίας αντιλήφθηκε την σημασία ύπαρξης Ενόπλων Δυνάμεων ως θώρακα προστασίας του κυπριακού λαού έναντι της αρπακτικότητας και επιθετικότητας της Τουρκίας και ως ισχυρού διαπραγματευτικού χαρτιού στις συνομιλίες για το Κυπριακό. Σχεδόν όλοι υποτιμούν την άμυνα επειδή δεν γνωρίζουν τον Τούρκο εχθρό μας και τους κατ΄ εναντίον μας στόχους του. Ανέκαθεν, η άμυνα του τόπου παίχτηκε και παίζεται ακόμα αδίστακτα και ξεδιάντροπα – όπως μόλις πρόσφατα στην παρέλαση για την 1η Οκτωβρίου – στα ζάρια της κομματικής αχαμπαροσύνης, της κυβερνητικής ασχετοσύνης και της προεκλογικής ασύδοτης ψηφοθηρίας.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο πρέπει να τοποθετηθεί και να αναλυθεί το ψήφισμα των Οικολόγων, το οποίο εγκρίθηκε την περ, Παρασκευή από 43 παρόντες βουλευτές, με δύο αποχές από το ΕΛΑΜ. Είναι εμφανές ότι η έγνοια όσων ενέκριναν το ψήφισμα ήταν να αλιεύσουν ψήφους από την πλέμπα και όχι η ασφάλεια του τόπου. Δυστυχώς, οι συμπαθείς Οικολόγοι έγιναν το βαποράκι του ΑΚΕΛ, το οποίο παλαιόθεν κακόφωνα ψαλμωδεί την αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου. Διερωτώμεθα με οργή και απόγνωση: Οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι του λαού, πού ζουν; Στον Άρη; Ή μήπως στον Πλούτωνα; Δεν έχουν ακόμα αντιληφθεί μερικά στοιχειώδη πράγματα που ακόμα και νήπια αντιλαμβάνονται. Η Κύπρος βρίσκεται στην πιο εύφλεκτη, ασταθή και επικίνδυνη περιοχή του πλανήτη.

Στην Αν. Μεσόγειο και στην Μέση Ανατολή συγκρούονται τα ισχυρότερα και πλέον αδίστακτα συμφέροντα. Εδώ αντιπαρατίθενται οι ΗΠΑ,  η Ρωσία, η Βρετανία, η Γαλλία, η Γερμανία, το Ισραήλ, η Τουρκία, με έναν ωκεανό μουσουλμάνων, οι οποίοι σείονται από φυλετικές, θρησκευτικές, ιδεολογικές, οικονομικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις. Η τρομοκρατία, με κύρια έκφραση το Ισλαμικό Κράτος όπως και ιμπεριαλιστικές, επεκτατικές φιλοδοξίες καθώς και ο επανακαθορισμός σφαιρών επιρροής καθιστούν την περιοχή μας πεδίο σύγκρουσης τεκτονικών πλακών πολιτισμών, συμφερόντων και θρησκείας. Ο χάρτης της περιοχής ενδέχεται να ξανασχεδιαστεί.

Όλα τα πιο πάνω επηρεάζουν αμεσότατα και ίσως πολύ αρνητικά και επικίνδυνα και την Κύπρο. Άρα, λογικά, προληπτικά, κατασταλτικά, η Κυπριακή Δημοκρατία οφείλει να διατηρεί στρατιωτικές δυνάμεις άριστα εξοπλισμένες, για να υπερασπίζεται τον τόπο και τους κατοίκους της έναντι, κυρίως, της τουρκικής επιβουλής. Υπό την προϋπόθεση, φυσικά, ότι συνάπτει και συμφωνίες στρατιωτικής συνεργασίας με την Ελλάδα, το Ισραήλ, την Αίγυπτο, την Ιορδανία. Φαίνεται, όμως, ότι αυτά είναι… ψιλά γράμματα για τους βουλευτές μας.

Στο ψήφισμα που ελέω κομματικής σκοπιμότητας και προεκλογικής ψηφοθηρίας, ενέκριναν, αναφέρονται και τα εξής: 
«Στο πλαίσιο μιας συνολικής, συμφωνημένης λύσης του Κυπριακού, δεν πρέπει να υπάρχουν με οποιαδήποτε μορφή ξένες εγγυήσεις, ξένα στρατεύματα και επεμβατικά δικαιώματα. Στο ίδιο πλαίσιο, (η Βουλή) απαιτεί την πλήρη αποχώρηση των τουρκικών κατοχικών στρατευμάτων, με προοπτική την αποστρατιωτικοποίηση του νησιού». Και στη συνέχεια «καλεί την Τουρκία να σεβαστεί και να αποκαταστήσει την κυριαρχία, ανεξαρτησία και εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας, καθώς και τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες όλων των Κυπρίων πολιτών», κτλ.

Δεν θα πούμε ότι οι 43 βουλευτές είναι εξωγήινοι. Ούτε θα ισχυριστούμε ότι είναι αχάμπαροι. Τολμούμε, όμως, να υποστηρίξουμε ότι είναι ανήκεστα ανεπαρκείς και ανίατα επιπόλαιοι. Κυρίως, ιστορικά αβαθείς και αμαθείς. Δεν άκουσαν ποτέ για την περίπτωση των δύστυχων Μηλίων; Γνωρίζουν τι θα σημαίνει για την Κυπριακή Δημοκρατία αυτή η βροντερή ανοησία τους για την αποστρατιωτικοποίηση της νήσου; Ας ανατρέξουμε σε έναν ειδήμονα και εμπειρογνώμονα, τις αναλύσεις του οποίου ουδείς τολμά να αμφισβητήσει. Σε μόλις πρόσφατη ανάλυσή του (11.10.2017), ο Φοίβος Κλόκκαρης, αντιστράτηγος ε.α., τον οποίο οι βουλευτές όφειλαν να συμβουλευτούν, γράφει:

«Οι αδυναμίες (της πλευράς μας για την ασφάλεια) εστιάζονται στην υποβάθμιση δύο παραγόντων. Της στρατιωτικής ισχύος και της τουρκικής στρατηγικής για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου. Με την πρόταση μας για αποστρατιωτικοποίηση του Κυπριακού κράτους, το οποίο δεν θα έχει δικαίωμα να έχει Ένοπλες Δυνάμεις μετά τη λύση:

•Ακρωτηριάζεται η κρατική του υπόσταση.
•Εκμηδενίζεται η στρατιωτική του ισχύς και η δυνατότητα αντιμετώπισης εξωτερικών απειλών και προστασίας των συνόρων του σε μια από τις στρατηγικότερες περιοχές του πλανήτη.
•Παραβιάζεται το αναφαίρετο δικαίωμα της αυτοάμυνας, που κατοχυρώνεται από το άρθρο 51 του καταστατικού χάρτη των ΗΕ, και αποτελεί βασική παράμετρο της Συνθήκης της Λισσαβόνας.
•Εξυπηρετείται η τουρκική επιδίωξη για εσαεί παραμονή τουρκικών στρατευμάτων στο νησί, με πρόσχημα την προστασία του από εξωτερικές απειλές. Για την Κύπρο η μεγαλύτερη εξωτερική απειλή προέρχεται από την ίδια την Τουρκία. Το κυπριακό κράτος, όπως όλα τα ελεύθερα κράτη, θα πρέπει να έχει το δικαίωμα να έχει ΕΔ δύναμης, σύνθεσης, οργάνωσης κατά τη δική του βούληση, με τμήματα στρατού, ναυτικού και αεροπορίας». 

Ο Φοίβος Κλόκκαρης στη συνέχεια υπογραμμίζει: «Η πρόταση μας για παραμονή τουρκικών στρατευμάτων για μια μεταβατική περίοδο, μετά την έναρξη εφαρμογής της λύσης, είναι θανάσιμο λάθος γιατί εμπεριέχει σοβαρούς κινδύνους για την ασφάλεια των Ελλήνων της Κύπρου, δεδομένου ότι:

•Δεν θα υπάρχει η ασπίδα προστασίας της Κυπριακής Δημοκρατίας (ΚΔ) και της Εθνικής Φρουράς (ΕΦ), που θα έχουν διαλυθεί.
•Η Τουρκία παραβιάζει συστηματικά τις Συνθήκες/Συμφωνίες, που υπογράφει και δεν σέβεται τα ανθρώπινα δικαιώματα των αμάχων (Κύπρος 1974)
•Δεν θα υπάρχει καμιά εγγύηση ότι ο τουρκικός στρατός θα συμμορφωθεί προς τις υποχρεώσεις εφαρμογής της λύσης και θα παραμείνει προσωρινά και όχι μόνιμα στο νησί». Και καταλήγει: «Η πρόταση (της ελληνικής πλευράς) για την ασφάλεια, όχι μόνο αφήνει εντελώς απροστάτευτο το κράτος μας από εξωτερικές απειλές, αλλά παραδίδει το κενό ασφάλειας που θα προκληθεί από τον αφοπλισμό του, στον μεγαλύτερο μας εχθρό, την Τουρκία, η οποία θα καλύψει το κενό λόγω εγγύτητας, ισχύος και στοχοθεσίας για έλεγχο ολόκληρης της Κύπρου».

Απλά αλλά ωμά πράγματα: Όταν δολοφονήθηκαν πολιτικοί αντίπαλοι του Μεγάλου Ναπολέοντα, ο υπουργός των Εξωτερικών, Talleyrand, απευθυνόμενος σε αυτόν, του είπε: «Μεγαλειότατε, αυτό που έγινε δεν είναι έγκλημα, είναι κάτι χειρότερο, είναι λάθος!». Αυτό που με ψήφισμα η Βουλή της Κυπριακής Δημοκρατίας ενέκρινε, δηλ. την αποστρατιωτικοποίηση της Κύπρου μετά από πιθανή λύση του Κυπριακού, συνιστά ολέθριο λάθος, πρώτον, επειδή επιμένει στην καταστροφική πολιτική του αφοπλισμού της Κυπριακής Δημοκρατίας, όταν ολόκληρη η περιοχή μας φλέγεται και συνταράσσεται από αστάθεια, συγκρούσεις και πολέμους. Δεύτερον, συνηγορεί με ασύγγνωστη αφέλεια και ιστορική, πολιτική αμάθεια, στην αρπαγή και κατάποση της νήσου από τον τουρκικό συσφιγκτήρα βόα.

Δεν είμαστε σίγουροι ότι, έστω και τώρα, οι 43 βουλευτές αντιλαμβάνονται το λάθος που διέπραξαν κατά της ασφάλειας της Κυπριακής Δημοκρατίας και των νόμιμων κατοίκων της. 


Top